{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/52010"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/52010","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Um sönnun í sakamálum : þýðing breyttrar dómstólaskipan á sönnun í sakamálum með hliðsjón af málsmeðferð, mati á sönnunargildi munnlegs framburðar og endurskoðunarheimildum Hæstaréttar","abstract":"Ritgerðin fjallar um þær breytingar sem urðu á íslenskri dómstólaskipan þegar Landsréttur var stofnaður, m.a. með hliðsjón af sönnun í sakamálum, bæði í Landsrétti og í Hæstarétti. Markmið ritgerðarinnar er að skoða hvaða áhrif þessar breytingar hafa haft á íslenskt sakamálaréttarfar og endurskoðunarheimildir Hæstaréttar. Sérstök áhersla er lögð á sönnunargildi munnlegs framburðar. Sjónum er beint að sálfræðikenningum og rannsóknum á minni manna og leitast við að varpa ljósi á hvaða vægi munnlegur framburður sem gefinn er fyrir dómi nokkrum árum eftir atvik hefur í raun við sönnunarmat samanborið við sönnunargildi skýrslugjafar hjá lögreglu skömmu eftir atburði. Færð eru rök fyrir því að lögregluskýrslur séu eitt allra mikilvægasta sönnunargagn í sakamálum. Þá er ljósi varpað á hversu snúið mat dómara á trúverðugleika munnlegs framburðar getur verið. Hæstarétti er þröngur stakkur skorinn við endurskoðun á sönnunarmati áfrýjaðra dóma Landsréttar vegna þess að honum er ekki heimilt að endurmeta sönnunargildi munnlegs framburðar vitna fyrir dómi. Þó getur Hæstiréttur beitt sönnunarreglum t.d. við heimfærslu til refsiákvæða, án þess að vefengja niðurstöður Landsréttar um sannaða háttsemi ákærða þannig að ómerkja þurfi dóm Landsréttar. Af efni ritgerðarinnar má ráða að réttarkerfið er enn í mótun og töluleg gögn gefa til kynna að málafjöldi í Landsrétti og Hæstarétti sé að aukast.","abstract_html":"Ritgerðin fjallar um þær breytingar sem urðu á íslenskri dómstólaskipan þegar Landsréttur var stofnaður, m.a. með hliðsjón af sönnun í sakamálum, bæði í Landsrétti og í Hæstarétti. Markmið ritgerðarinnar er að skoða hvaða áhrif þessar breytingar hafa haft á íslenskt sakamálaréttarfar og endurskoðunarheimildir Hæstaréttar. Sérstök áhersla er lögð á sönnunargildi munnlegs framburðar. Sjónum er beint að sálfræðikenningum og rannsóknum á minni manna og leitast við að varpa ljósi á hvaða vægi munnlegur framburður sem gefinn er fyrir dómi nokkrum árum eftir atvik hefur í raun við sönnunarmat samanborið við sönnunargildi skýrslugjafar hjá lögreglu skömmu eftir atburði. Færð eru rök fyrir því að lögregluskýrslur séu eitt allra mikilvægasta sönnunargagn í sakamálum. Þá er ljósi varpað á hversu snúið mat dómara á trúverðugleika munnlegs framburðar getur verið. Hæstarétti er þröngur stakkur skorinn við endurskoðun á sönnunarmati áfrýjaðra dóma Landsréttar vegna þess að honum er ekki heimilt að endurmeta sönnunargildi munnlegs framburðar vitna fyrir dómi. Þó getur Hæstiréttur beitt sönnunarreglum t.d. við heimfærslu til refsiákvæða, án þess að vefengja niðurstöður Landsréttar um sannaða háttsemi ákærða þannig að ómerkja þurfi dóm Landsréttar. Af efni ritgerðarinnar má ráða að réttarkerfið er enn í mótun og töluleg gögn gefa til kynna að málafjöldi í Landsrétti og Hæstarétti sé að aukast.","abstract_has_math":false,"creators":["Ásgeir Erlendsson 1988-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026-01-22T15:35:42Z","date_published":"2026-01-22T15:35:42Z","updated_at":"2026-07-27T20:41:33Z","subjects":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Dómstólar","Hæstiréttur","Landsréttur","Sakamálaréttarfar","Sönnunarbyrði"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/52010","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ásgeir Erlendsson 1988-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2026-01-22T15:35:38Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2026-01-22T15:35:38Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2026-01-22T15:35:42Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Dómstólar","Hæstiréttur","Landsréttur","Sakamálaréttarfar","Sönnunarbyrði"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/52010"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Ritgerðin fjallar um þær breytingar sem urðu á íslenskri dómstólaskipan þegar Landsréttur var stofnaður, m.a. með hliðsjón af sönnun í sakamálum, bæði í Landsrétti og í Hæstarétti. Markmið ritgerðarinnar er að skoða hvaða áhrif þessar breytingar hafa haft á íslenskt sakamálaréttarfar og endurskoðunarheimildir Hæstaréttar. Sérstök áhersla er lögð á sönnunargildi munnlegs framburðar. Sjónum er beint að sálfræðikenningum og rannsóknum á minni manna og leitast við að varpa ljósi á hvaða vægi munnlegur framburður sem gefinn er fyrir dómi nokkrum árum eftir atvik hefur í raun við sönnunarmat samanborið við sönnunargildi skýrslugjafar hjá lögreglu skömmu eftir atburði. Færð eru rök fyrir því að lögregluskýrslur séu eitt allra mikilvægasta sönnunargagn í sakamálum. Þá er ljósi varpað á hversu snúið mat dómara á trúverðugleika munnlegs framburðar getur verið. Hæstarétti er þröngur stakkur skorinn við endurskoðun á sönnunarmati áfrýjaðra dóma Landsréttar vegna þess að honum er ekki heimilt að endurmeta sönnunargildi munnlegs framburðar vitna fyrir dómi. Þó getur Hæstiréttur beitt sönnunarreglum t.d. við heimfærslu til refsiákvæða, án þess að vefengja niðurstöður Landsréttar um sannaða háttsemi ákærða þannig að ómerkja þurfi dóm Landsréttar. Af efni ritgerðarinnar má ráða að réttarkerfið er enn í mótun og töluleg gögn gefa til kynna að málafjöldi í Landsrétti og Hæstarétti sé að aukast.","This thesis examines the changes introduced to the Icelandic court system with the establishment of the Landsréttur Appeal Court, inter alia with reference to the taking of evidence in criminal cases, both before the Landsréttur Appeal Court and the Supreme Court. The aim of the thesis is to assess the actual impact these changes have had on Icelandic criminal procedure and on the review powers of the Supreme Court. Particular emphasis is placed on the evidentiary value of oral testimony. Attention is directed to psychological theories and research on human memory, with the aim of shedding light on the actual weight accorded to oral testimony given before a court several years after the events in question, as compared with the evidentiary value of statements given to the police shortly after the incident. The thesis advances the argument that police statements constitute one of the most important forms of evidence in criminal proceedings and highlights the complexity of judicial assessments of the credibility of oral testimony. The Supreme Court operates under strict limitations when reviewing the assessment of evidence in appealed judgments of the Landsréttur Appeal Court, as it is not permitted to reassess the evidentiary value of witnesses’ oral testimony before the court. Nevertheless, the Supreme Court may apply rules of evidence, for example when subsuming proven facts under criminal provisions, without calling into question the Landsréttur Appeal Court’s findings as to the established conduct of the accused and without the need to quash its judgment. Finally, the thesis demonstrates that the court system remains in a state of development, and numerical data indicate that the caseload of both the Landsréttur Appeal Court and the Supreme Court is increasing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Um sönnun í sakamálum : þýðing breyttrar dómstólaskipan á sönnun í sakamálum með hliðsjón af málsmeðferð, mati á sönnunargildi munnlegs framburðar og endurskoðunarheimildum Hæstaréttar"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Ásgeir Erlendsson 1988-"],"dc:date.accessioned":["2026-01-22T15:35:38Z"],"dc:date.available":["2026-01-22T15:35:38Z"],"dc:date.issued":["2026-01-22T15:35:42Z"],"dc:description.abstract":["Ritgerðin fjallar um þær breytingar sem urðu á íslenskri dómstólaskipan þegar Landsréttur var stofnaður, m.a. með hliðsjón af sönnun í sakamálum, bæði í Landsrétti og í Hæstarétti. Markmið ritgerðarinnar er að skoða hvaða áhrif þessar breytingar hafa haft á íslenskt sakamálaréttarfar og endurskoðunarheimildir Hæstaréttar. Sérstök áhersla er lögð á sönnunargildi munnlegs framburðar. Sjónum er beint að sálfræðikenningum og rannsóknum á minni manna og leitast við að varpa ljósi á hvaða vægi munnlegur framburður sem gefinn er fyrir dómi nokkrum árum eftir atvik hefur í raun við sönnunarmat samanborið við sönnunargildi skýrslugjafar hjá lögreglu skömmu eftir atburði. Færð eru rök fyrir því að lögregluskýrslur séu eitt allra mikilvægasta sönnunargagn í sakamálum. Þá er ljósi varpað á hversu snúið mat dómara á trúverðugleika munnlegs framburðar getur verið. Hæstarétti er þröngur stakkur skorinn við endurskoðun á sönnunarmati áfrýjaðra dóma Landsréttar vegna þess að honum er ekki heimilt að endurmeta sönnunargildi munnlegs framburðar vitna fyrir dómi. Þó getur Hæstiréttur beitt sönnunarreglum t.d. við heimfærslu til refsiákvæða, án þess að vefengja niðurstöður Landsréttar um sannaða háttsemi ákærða þannig að ómerkja þurfi dóm Landsréttar. Af efni ritgerðarinnar má ráða að réttarkerfið er enn í mótun og töluleg gögn gefa til kynna að málafjöldi í Landsrétti og Hæstarétti sé að aukast.","This thesis examines the changes introduced to the Icelandic court system with the establishment of the Landsréttur Appeal Court, inter alia with reference to the taking of evidence in criminal cases, both before the Landsréttur Appeal Court and the Supreme Court. The aim of the thesis is to assess the actual impact these changes have had on Icelandic criminal procedure and on the review powers of the Supreme Court. Particular emphasis is placed on the evidentiary value of oral testimony. Attention is directed to psychological theories and research on human memory, with the aim of shedding light on the actual weight accorded to oral testimony given before a court several years after the events in question, as compared with the evidentiary value of statements given to the police shortly after the incident. The thesis advances the argument that police statements constitute one of the most important forms of evidence in criminal proceedings and highlights the complexity of judicial assessments of the credibility of oral testimony. The Supreme Court operates under strict limitations when reviewing the assessment of evidence in appealed judgments of the Landsréttur Appeal Court, as it is not permitted to reassess the evidentiary value of witnesses’ oral testimony before the court. Nevertheless, the Supreme Court may apply rules of evidence, for example when subsuming proven facts under criminal provisions, without calling into question the Landsréttur Appeal Court’s findings as to the established conduct of the accused and without the need to quash its judgment. Finally, the thesis demonstrates that the court system remains in a state of development, and numerical data indicate that the caseload of both the Landsréttur Appeal Court and the Supreme Court is increasing."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/52010"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Dómstólar","Hæstiréttur","Landsréttur","Sakamálaréttarfar","Sönnunarbyrði"],"dc:title":["Um sönnun í sakamálum : þýðing breyttrar dómstólaskipan á sönnun í sakamálum með hliðsjón af málsmeðferð, mati á sönnunargildi munnlegs framburðar og endurskoðunarheimildum Hæstaréttar"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:41:33Z"}