Hagkvæmnigreining brunavarna í timbureiningahúsum

Uppbygging íbúðarhúsnæðis úr timbureiningum hefur orðið mun algengari, meðal annars vegna styttri framkvæmdatíma, færri rakavandamála, hagkvæmni í framleiðslu og vegna lægri losunar gróðurhúsalofttegunda en í hefðbundnum steinsteyptum húsum. Brunavarnir timburvirkja er einn helsti þáttur í hönnun og kostnaði slíkra mannvirkja. Fyrir lægri timburbyggingar skortir skýr viðmið um hvenær hagkvæmt er að velja úðakerfi í stað aukinnar brunahólfunar og hærra brunaþols burðarvirkis. Markmið ritgerðarinnar er að meta, fyrir eitt tiltekið fjölbýlishús úr timbureiningum, við hvaða stærð og fjölda hæða verður hagkvæmara að vera með vatnsúðakerfi í stað umfangsmeiri brunavarnarlaga á veggi og loft íbúða. Reiknuð eru þrjú viðmiðunarhús, sem leidd eru af raunverulegu húsi, þar sem tvær sviðsmyndir eru skoðaðar fyrir hvert hús: annars vegar án úðakerfis með meiri kröfur á brunahólfun og hins vegar með úðakerfi og lægri kröfur. Burðarvirki er metið við bruna samkvæmt Eurocode, úðakerfi er forhannað samkvæmt ÍST EN 16925 og gerð magntaka og kostnaðargreining á brunaþolnum klæðningum og úðakerfi. Niðurstöður sýna að umfram átta til fjórtán íbúðir getur úðakerfi orðið hagkvæmur kostur. Niðurstöður eru háðar uppgefnum forsendum og dreifing þeirra er helst vegna breyta sem koma til með mismunandi fjölda hæða.

Author dc:creator

• Jökull Alfreð Árnason 2002-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn í Reykjavík

• Byggingartæknifræði
• Brunavarnir
• Timburhús
• Einingahús

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

https://hdl.handle.net/1946/52006

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/52006