{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/50822"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/50822","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Sönnun fullyrðinga: Sönnunarkröfur samkvæmt 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005 um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu. Hugsanleg áhrif tilvonandi breytinga á ákvæðinu á íslenska framkvæmd","abstract":"Í þessari ritgerð, „Sönnun fullyrðinga: Sönnunarkröfur samkvæmt 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005 um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu. Hugsanleg áhrif tilvonandi breytinga á ákvæðinu á íslenska framkvæmd“, er markmiðið að svara tveimur rannsóknarspurningum. Sú fyrsta lýtur að því hvort ríkari kröfur séu gerðar til sönnunar á fullyrðingum í einhverjum tilvikum samkvæmt íslenskri framkvæmd. Farið verður yfir stig lýsingarorðs, viðfangsefni fullyrðinga, fullyrðingar sem hafa áður verið settar fram af öðrum auk þess sem skoðað verður að hverjum fullyrðing beinist. Síðara rannsóknarefnið snýr að nýju ákvæði um sönnun fullyrðinga í frumvarpi til nýrra markaðssetningarlaga. Leitast er við að svara því hvaða breytingar gætu orðið á framkvæmd með tilvonandi ákvæði. Til þess að svara því er nýja ákvæðið borið saman við núgildandi ákvæði með hliðsjón af lögskýringargögnum. Einnig er danskur réttur skoðaður til skýringar þar sem dönsk markaðssetningarlög hafa að geyma nær samhljóða ákvæði og hið tilvonandi ákvæði. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að í sumum tilfellum virðist sem ríkari kröfur séu gerðar til sönnunar en í öðrum. Ríkar kröfur eru gerðar til sönnunar á afdráttarlausum fullyrðingum og er það oft í tilvikum þar sem fullyrðing inniheldur efsta stigs lýsingarorð. Einnig eru gerðar ríkar kröfur til sönnunar á umhverfis- og heilsufullyrðingum. Auk þess eru gerðar ríkar kröfur til þeirra sem setja fram fullyrðingar þó svo að sama fullyrðing hafi áður verið sett fram af öðrum. Nýtt ákvæði um sönnun fullyrðinga krefst ekki sönnunar á öllum fullyrðingum og er gildissvið ákvæðisins því þrengra en 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005. Ýktar fullyrðingar eða þær sem ekki á að taka bókstaflega falla ekki undir ákvæðið. Fáar ákvarðanir Neytendastofu hafa fjallað um slíkar fullyrðingar og hefur breyting á ákvæðinu því líklegast ekki mikil áhrif á framkvæmd. Að lokum var farið yfir hvort breytingar gætu orðið á samspili lagagreina með nýju ákvæði og komist að því að samspil lagagreina verður að öllum líkindum sambærilegt því sem nú þekkist.","abstract_html":"Í þessari ritgerð, „Sönnun fullyrðinga: Sönnunarkröfur samkvæmt 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005 um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu. Hugsanleg áhrif tilvonandi breytinga á ákvæðinu á íslenska framkvæmd“, er markmiðið að svara tveimur rannsóknarspurningum. Sú fyrsta lýtur að því hvort ríkari kröfur séu gerðar til sönnunar á fullyrðingum í einhverjum tilvikum samkvæmt íslenskri framkvæmd. Farið verður yfir stig lýsingarorðs, viðfangsefni fullyrðinga, fullyrðingar sem hafa áður verið settar fram af öðrum auk þess sem skoðað verður að hverjum fullyrðing beinist. Síðara rannsóknarefnið snýr að nýju ákvæði um sönnun fullyrðinga í frumvarpi til nýrra markaðssetningarlaga. Leitast er við að svara því hvaða breytingar gætu orðið á framkvæmd með tilvonandi ákvæði. Til þess að svara því er nýja ákvæðið borið saman við núgildandi ákvæði með hliðsjón af lögskýringargögnum. Einnig er danskur réttur skoðaður til skýringar þar sem dönsk markaðssetningarlög hafa að geyma nær samhljóða ákvæði og hið tilvonandi ákvæði. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að í sumum tilfellum virðist sem ríkari kröfur séu gerðar til sönnunar en í öðrum. Ríkar kröfur eru gerðar til sönnunar á afdráttarlausum fullyrðingum og er það oft í tilvikum þar sem fullyrðing inniheldur efsta stigs lýsingarorð. Einnig eru gerðar ríkar kröfur til sönnunar á umhverfis- og heilsufullyrðingum. Auk þess eru gerðar ríkar kröfur til þeirra sem setja fram fullyrðingar þó svo að sama fullyrðing hafi áður verið sett fram af öðrum. Nýtt ákvæði um sönnun fullyrðinga krefst ekki sönnunar á öllum fullyrðingum og er gildissvið ákvæðisins því þrengra en 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005. Ýktar fullyrðingar eða þær sem ekki á að taka bókstaflega falla ekki undir ákvæðið. Fáar ákvarðanir Neytendastofu hafa fjallað um slíkar fullyrðingar og hefur breyting á ákvæðinu því líklegast ekki mikil áhrif á framkvæmd. Að lokum var farið yfir hvort breytingar gætu orðið á samspili lagagreina með nýju ákvæði og komist að því að samspil lagagreina verður að öllum líkindum sambærilegt því sem nú þekkist.","abstract_has_math":false,"creators":["María Nathalie Mai 1998-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025-06-18T13:19:24Z","date_published":"2025-06-18T13:19:24Z","updated_at":"2026-07-27T20:36:15Z","subjects":["Meistaraprófsritgerðir","Lögfræði","Neytendavernd","Markaðssetning"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/50822","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["María Nathalie Mai 1998-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2025-06-18T13:19:23Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2025-06-18T13:19:23Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2025-06-18T13:19:24Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Meistaraprófsritgerðir","Lögfræði","Neytendavernd","Markaðssetning"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/50822"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Í þessari ritgerð, „Sönnun fullyrðinga: Sönnunarkröfur samkvæmt 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005 um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu. Hugsanleg áhrif tilvonandi breytinga á ákvæðinu á íslenska framkvæmd“, er markmiðið að svara tveimur rannsóknarspurningum. Sú fyrsta lýtur að því hvort ríkari kröfur séu gerðar til sönnunar á fullyrðingum í einhverjum tilvikum samkvæmt íslenskri framkvæmd. Farið verður yfir stig lýsingarorðs, viðfangsefni fullyrðinga, fullyrðingar sem hafa áður verið settar fram af öðrum auk þess sem skoðað verður að hverjum fullyrðing beinist. Síðara rannsóknarefnið snýr að nýju ákvæði um sönnun fullyrðinga í frumvarpi til nýrra markaðssetningarlaga. Leitast er við að svara því hvaða breytingar gætu orðið á framkvæmd með tilvonandi ákvæði. Til þess að svara því er nýja ákvæðið borið saman við núgildandi ákvæði með hliðsjón af lögskýringargögnum. Einnig er danskur réttur skoðaður til skýringar þar sem dönsk markaðssetningarlög hafa að geyma nær samhljóða ákvæði og hið tilvonandi ákvæði. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að í sumum tilfellum virðist sem ríkari kröfur séu gerðar til sönnunar en í öðrum. Ríkar kröfur eru gerðar til sönnunar á afdráttarlausum fullyrðingum og er það oft í tilvikum þar sem fullyrðing inniheldur efsta stigs lýsingarorð. Einnig eru gerðar ríkar kröfur til sönnunar á umhverfis- og heilsufullyrðingum. Auk þess eru gerðar ríkar kröfur til þeirra sem setja fram fullyrðingar þó svo að sama fullyrðing hafi áður verið sett fram af öðrum. Nýtt ákvæði um sönnun fullyrðinga krefst ekki sönnunar á öllum fullyrðingum og er gildissvið ákvæðisins því þrengra en 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005. Ýktar fullyrðingar eða þær sem ekki á að taka bókstaflega falla ekki undir ákvæðið. Fáar ákvarðanir Neytendastofu hafa fjallað um slíkar fullyrðingar og hefur breyting á ákvæðinu því líklegast ekki mikil áhrif á framkvæmd. Að lokum var farið yfir hvort breytingar gætu orðið á samspili lagagreina með nýju ákvæði og komist að því að samspil lagagreina verður að öllum líkindum sambærilegt því sem nú þekkist.","In this thesis, “Proof of Claims: Evidentiary Requirements under Paragraph 4, Article 6 of Act No. 57/2005, on the Surveillance of Unfair Business Practices and Market Transparency. The Potential Impact of the Anticipated Amendments to the Provision on Icelandic Practice” the objective is to answer two research questions. The first research queastion concerns whether stricter evidentiary requirements apply to the substantiation of claims in certain cases, based on Icelandic practice. The analysis will cover the degree of adjectives used, nature of the claims, claims previously made by others, and to whom the claim is directed. The second research question concerns the new provision on the substantiation of claims in the draft of a new marketing legislation. The aim is to assess what changes the prospective provision will introduce. To answer this, the new provision is compared to the current provision and interpretive materials are taken into account. Danish law is also examined for explanatory purposes, as the Danish marketing legislation contains an almost identical provision. The main findings of the thesis are that in some cases, stricter evidentiary requirements appear to be in place than in others. High standards of proof are demanded for unconditional claims, particularly when a claim involves a superlative adjective. Moreover, strict standards apply to environmental and health-related claims. High standards also apply to those making claims, even if the same claim has previously been made by others. The new provision on the substantiation of claims does not require proof for all types of claims and is therefore narrower in scope than paragraph 4, Article 6 of the current legislation. Exaggerated or non-literal claims are not covered by the provision. The Consumer Agency has not issued many decisions concerning such claims, thus the changes are unlikely to significantly impact practice. Finally, the thesis examines whether the interplay between legislative provisions will change under the new provision and concludes that it will in all likelihood remain comparable to the current interplay."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Sönnun fullyrðinga: Sönnunarkröfur samkvæmt 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005 um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu. Hugsanleg áhrif tilvonandi breytinga á ákvæðinu á íslenska framkvæmd"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["María Nathalie Mai 1998-"],"dc:date.accessioned":["2025-06-18T13:19:23Z"],"dc:date.available":["2025-06-18T13:19:23Z"],"dc:date.issued":["2025-06-18T13:19:24Z"],"dc:description.abstract":["Í þessari ritgerð, „Sönnun fullyrðinga: Sönnunarkröfur samkvæmt 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005 um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu. Hugsanleg áhrif tilvonandi breytinga á ákvæðinu á íslenska framkvæmd“, er markmiðið að svara tveimur rannsóknarspurningum. Sú fyrsta lýtur að því hvort ríkari kröfur séu gerðar til sönnunar á fullyrðingum í einhverjum tilvikum samkvæmt íslenskri framkvæmd. Farið verður yfir stig lýsingarorðs, viðfangsefni fullyrðinga, fullyrðingar sem hafa áður verið settar fram af öðrum auk þess sem skoðað verður að hverjum fullyrðing beinist. Síðara rannsóknarefnið snýr að nýju ákvæði um sönnun fullyrðinga í frumvarpi til nýrra markaðssetningarlaga. Leitast er við að svara því hvaða breytingar gætu orðið á framkvæmd með tilvonandi ákvæði. Til þess að svara því er nýja ákvæðið borið saman við núgildandi ákvæði með hliðsjón af lögskýringargögnum. Einnig er danskur réttur skoðaður til skýringar þar sem dönsk markaðssetningarlög hafa að geyma nær samhljóða ákvæði og hið tilvonandi ákvæði. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að í sumum tilfellum virðist sem ríkari kröfur séu gerðar til sönnunar en í öðrum. Ríkar kröfur eru gerðar til sönnunar á afdráttarlausum fullyrðingum og er það oft í tilvikum þar sem fullyrðing inniheldur efsta stigs lýsingarorð. Einnig eru gerðar ríkar kröfur til sönnunar á umhverfis- og heilsufullyrðingum. Auk þess eru gerðar ríkar kröfur til þeirra sem setja fram fullyrðingar þó svo að sama fullyrðing hafi áður verið sett fram af öðrum. Nýtt ákvæði um sönnun fullyrðinga krefst ekki sönnunar á öllum fullyrðingum og er gildissvið ákvæðisins því þrengra en 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005. Ýktar fullyrðingar eða þær sem ekki á að taka bókstaflega falla ekki undir ákvæðið. Fáar ákvarðanir Neytendastofu hafa fjallað um slíkar fullyrðingar og hefur breyting á ákvæðinu því líklegast ekki mikil áhrif á framkvæmd. Að lokum var farið yfir hvort breytingar gætu orðið á samspili lagagreina með nýju ákvæði og komist að því að samspil lagagreina verður að öllum líkindum sambærilegt því sem nú þekkist.","In this thesis, “Proof of Claims: Evidentiary Requirements under Paragraph 4, Article 6 of Act No. 57/2005, on the Surveillance of Unfair Business Practices and Market Transparency. The Potential Impact of the Anticipated Amendments to the Provision on Icelandic Practice” the objective is to answer two research questions. The first research queastion concerns whether stricter evidentiary requirements apply to the substantiation of claims in certain cases, based on Icelandic practice. The analysis will cover the degree of adjectives used, nature of the claims, claims previously made by others, and to whom the claim is directed. The second research question concerns the new provision on the substantiation of claims in the draft of a new marketing legislation. The aim is to assess what changes the prospective provision will introduce. To answer this, the new provision is compared to the current provision and interpretive materials are taken into account. Danish law is also examined for explanatory purposes, as the Danish marketing legislation contains an almost identical provision. The main findings of the thesis are that in some cases, stricter evidentiary requirements appear to be in place than in others. High standards of proof are demanded for unconditional claims, particularly when a claim involves a superlative adjective. Moreover, strict standards apply to environmental and health-related claims. High standards also apply to those making claims, even if the same claim has previously been made by others. The new provision on the substantiation of claims does not require proof for all types of claims and is therefore narrower in scope than paragraph 4, Article 6 of the current legislation. Exaggerated or non-literal claims are not covered by the provision. The Consumer Agency has not issued many decisions concerning such claims, thus the changes are unlikely to significantly impact practice. Finally, the thesis examines whether the interplay between legislative provisions will change under the new provision and concludes that it will in all likelihood remain comparable to the current interplay."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/50822"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Meistaraprófsritgerðir","Lögfræði","Neytendavernd","Markaðssetning"],"dc:title":["Sönnun fullyrðinga: Sönnunarkröfur samkvæmt 4. mgr. 6. gr. laga nr. 57/2005 um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu. Hugsanleg áhrif tilvonandi breytinga á ákvæðinu á íslenska framkvæmd"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:36:15Z"}