{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/50731"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/50731","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Umsáturseinelti : ákvæði 232. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, beiting, framkvæmd og samanburður við norræna lagaframkvæmd","abstract":"Umsáturseinelti var gert refsivert á Íslandi með lögum nr. 5/2021 um breytingu á almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Með lögunum var nýju ákvæði 232. gr. a komið fyrir í 15 kafla. hgl. sem fjallar um ærumeiðingar og brot gegn friðhelgi. Frá því ákvæðið var lögfest hefur dómaframkvæmd verið að mótast. Í ritgerðinni er byrjað á að fjalla um Istanbúl-samninginn og 34. gr. samningsins um umsáturseinelti. Einnig er fjallað um tilurð og aðdraganda lagasetningarinnar. Í þriðja kafla eru helstu niðurstöður dómarannsóknar höfundar dregnar saman. Loks er fjallað um norræna dómaframkvæmd og hún borin saman við fyrstu merki íslenskrar framkvæmdar.Rannsókn höfundar bendir til þess að beiting 232. gr. a í íslenskum dómum sé að mörgu leyti sambærileg þeirri sem þekkist á Norðurlöndunum. Dómar byggja á heildstæðu mati á atvikum, sérstaklega með tilliti til endurtekningar og tímaramma. Óbein samskipti geta talist hluti af háttseminni og brot á nálgunarbanni hafa áhrif á bæði sönnun og ákvörðun refsingar.Höfundur telur að ákvæðið feli í sér réttarbót fyrir þolendur áreitni og umsáturseinelti. Hins vegar er því haldið fram að brot á nálgunarbanni ætti skýrt að falla undir verknaðarlýsingu ákvæðisins samkvæmt 232. gr. a hegningarlaga.","abstract_html":"Umsáturseinelti var gert refsivert á Íslandi með lögum nr. 5/2021 um breytingu á almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Með lögunum var nýju ákvæði 232. gr. a komið fyrir í 15 kafla. hgl. sem fjallar um ærumeiðingar og brot gegn friðhelgi. Frá því ákvæðið var lögfest hefur dómaframkvæmd verið að mótast. Í ritgerðinni er byrjað á að fjalla um Istanbúl-samninginn og 34. gr. samningsins um umsáturseinelti. Einnig er fjallað um tilurð og aðdraganda lagasetningarinnar. Í þriðja kafla eru helstu niðurstöður dómarannsóknar höfundar dregnar saman. Loks er fjallað um norræna dómaframkvæmd og hún borin saman við fyrstu merki íslenskrar framkvæmdar.Rannsókn höfundar bendir til þess að beiting 232. gr. a í íslenskum dómum sé að mörgu leyti sambærileg þeirri sem þekkist á Norðurlöndunum. Dómar byggja á heildstæðu mati á atvikum, sérstaklega með tilliti til endurtekningar og tímaramma. Óbein samskipti geta talist hluti af háttseminni og brot á nálgunarbanni hafa áhrif á bæði sönnun og ákvörðun refsingar.Höfundur telur að ákvæðið feli í sér réttarbót fyrir þolendur áreitni og umsáturseinelti. Hins vegar er því haldið fram að brot á nálgunarbanni ætti skýrt að falla undir verknaðarlýsingu ákvæðisins samkvæmt 232. gr. a hegningarlaga.","abstract_has_math":false,"creators":["Lovísa H. Larsen 1979-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025-06-16T14:07:24Z","date_published":"2025-06-16T14:07:24Z","updated_at":"2026-07-27T20:41:33Z","subjects":["Lögfræði","Umsáturseinelti","Hegningarlög","Nálgunarbann"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/50731","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Lovísa H. Larsen 1979-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2025-06-16T14:07:23Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2025-06-16T14:07:23Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2025-06-16T14:07:24Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Umsáturseinelti","Hegningarlög","Nálgunarbann"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/50731"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Umsáturseinelti var gert refsivert á Íslandi með lögum nr. 5/2021 um breytingu á almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Með lögunum var nýju ákvæði 232. gr. a komið fyrir í 15 kafla. hgl. sem fjallar um ærumeiðingar og brot gegn friðhelgi. Frá því ákvæðið var lögfest hefur dómaframkvæmd verið að mótast. Í ritgerðinni er byrjað á að fjalla um Istanbúl-samninginn og 34. gr. samningsins um umsáturseinelti. Einnig er fjallað um tilurð og aðdraganda lagasetningarinnar. Í þriðja kafla eru helstu niðurstöður dómarannsóknar höfundar dregnar saman. Loks er fjallað um norræna dómaframkvæmd og hún borin saman við fyrstu merki íslenskrar framkvæmdar.Rannsókn höfundar bendir til þess að beiting 232. gr. a í íslenskum dómum sé að mörgu leyti sambærileg þeirri sem þekkist á Norðurlöndunum. Dómar byggja á heildstæðu mati á atvikum, sérstaklega með tilliti til endurtekningar og tímaramma. Óbein samskipti geta talist hluti af háttseminni og brot á nálgunarbanni hafa áhrif á bæði sönnun og ákvörðun refsingar.Höfundur telur að ákvæðið feli í sér réttarbót fyrir þolendur áreitni og umsáturseinelti. Hins vegar er því haldið fram að brot á nálgunarbanni ætti skýrt að falla undir verknaðarlýsingu ákvæðisins samkvæmt 232. gr. a hegningarlaga.","Stalking was criminalized in Iceland with Act No. 5/2021, which amended the General Penal Code No. 19/1940. The new provision, Article 232a, was inserted into Chapter XV of the Penal Code, which addresses defamation and offenses against personal privacy. Since its adoption, judicial application of the provision has begun to take shape. This thesis begins by examining the Istanbul Convention, with a particular focus on Article 34 concerning stalking. It also explores the background and legislative process leading to the adoption of the Icelandic provision. Chapter three presents key findings from a judicial review conducted by the author. Finally, Nordic case law on stalking is analyzed and compared with emerging Icelandic practice. The Icelandic case law to date suggests that Article 232a is applied in a manner consistent with approaches in other Nordic countries. Courts engage in a holistic assessment of the conduct and surrounding circumstances, including patterns of repetition and duration. Indirect communication may be considered part of the stalking behavior. Moreover, violations of restraining orders have been found to impact both evidentiary evaluation and sentencing. The author argues that Article 232a represents a legal advancement for victims of harassment. However, it is also contended that violations of restraining orders should be explicitly included in the statutory definition of the offense under Article 232a of the Penal Code."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Umsáturseinelti : ákvæði 232. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, beiting, framkvæmd og samanburður við norræna lagaframkvæmd"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Lovísa H. Larsen 1979-"],"dc:date.accessioned":["2025-06-16T14:07:23Z"],"dc:date.available":["2025-06-16T14:07:23Z"],"dc:date.issued":["2025-06-16T14:07:24Z"],"dc:description.abstract":["Umsáturseinelti var gert refsivert á Íslandi með lögum nr. 5/2021 um breytingu á almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Með lögunum var nýju ákvæði 232. gr. a komið fyrir í 15 kafla. hgl. sem fjallar um ærumeiðingar og brot gegn friðhelgi. Frá því ákvæðið var lögfest hefur dómaframkvæmd verið að mótast. Í ritgerðinni er byrjað á að fjalla um Istanbúl-samninginn og 34. gr. samningsins um umsáturseinelti. Einnig er fjallað um tilurð og aðdraganda lagasetningarinnar. Í þriðja kafla eru helstu niðurstöður dómarannsóknar höfundar dregnar saman. Loks er fjallað um norræna dómaframkvæmd og hún borin saman við fyrstu merki íslenskrar framkvæmdar.Rannsókn höfundar bendir til þess að beiting 232. gr. a í íslenskum dómum sé að mörgu leyti sambærileg þeirri sem þekkist á Norðurlöndunum. Dómar byggja á heildstæðu mati á atvikum, sérstaklega með tilliti til endurtekningar og tímaramma. Óbein samskipti geta talist hluti af háttseminni og brot á nálgunarbanni hafa áhrif á bæði sönnun og ákvörðun refsingar.Höfundur telur að ákvæðið feli í sér réttarbót fyrir þolendur áreitni og umsáturseinelti. Hins vegar er því haldið fram að brot á nálgunarbanni ætti skýrt að falla undir verknaðarlýsingu ákvæðisins samkvæmt 232. gr. a hegningarlaga.","Stalking was criminalized in Iceland with Act No. 5/2021, which amended the General Penal Code No. 19/1940. The new provision, Article 232a, was inserted into Chapter XV of the Penal Code, which addresses defamation and offenses against personal privacy. Since its adoption, judicial application of the provision has begun to take shape. This thesis begins by examining the Istanbul Convention, with a particular focus on Article 34 concerning stalking. It also explores the background and legislative process leading to the adoption of the Icelandic provision. Chapter three presents key findings from a judicial review conducted by the author. Finally, Nordic case law on stalking is analyzed and compared with emerging Icelandic practice. The Icelandic case law to date suggests that Article 232a is applied in a manner consistent with approaches in other Nordic countries. Courts engage in a holistic assessment of the conduct and surrounding circumstances, including patterns of repetition and duration. Indirect communication may be considered part of the stalking behavior. Moreover, violations of restraining orders have been found to impact both evidentiary evaluation and sentencing. The author argues that Article 232a represents a legal advancement for victims of harassment. However, it is also contended that violations of restraining orders should be explicitly included in the statutory definition of the offense under Article 232a of the Penal Code."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/50731"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Umsáturseinelti","Hegningarlög","Nálgunarbann"],"dc:title":["Umsáturseinelti : ákvæði 232. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, beiting, framkvæmd og samanburður við norræna lagaframkvæmd"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:41:33Z"}