{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/50589"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/50589","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Skattlagning peningagjafa til starfsmanna : er ríkisskattstjóra heimilt að gera greinarmun á gjöfum í skattalegu tilliti eftir formi þeirra?","abstract":"Efni ritgerðarinnar eru valdheimildir ríkisskattstjóra til þess að gera greinarmun, í skattalegu tilliti, á gjöfum sem launagreiðendur gefa starfsmönnum sínum. Fyrir rúmum tveimur árum var orðalagi skattmatsreglna ríkisskattstjóra, sem hann setur á grundvelli 118. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt, breytt á þann hátt að nú er kveðið skýrt á um reglu um form gjafa til starfsmanna. Reglan hefur staðið óbreytt í núgildandi skattmatsreglum en hún kveður á um skattskyldu allra gjafa sem launagreiðendur gefa starfsmönnum sínum og þá hvort sem gjöfin er í „beinhörðum peningum, innleggi á bankareikninga eða afhendingu á bankakortum“. Ýmis álitamál vöknuðu þegar reglan var færð inn í skattmatið (a.m.k. berum orðum) og er markmið ritgerðarinnar þríþætt. Í fyrsta lagi er leitað svara við því hvaða lágmarkskröfur lagaáskilnaðarreglur 40. gr. og 77. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 gera til skattlagningarheimilda. Í öðru lagi verður varpað ljósi á það álitamál hvort 118. gr. tekjuskattslaga feli í sér framsal skattlagningarvalds í bága við fyrrnefndar reglur stjórnarskrárinnar og í þriðja lagi hvort fyrrgreind regla skattmatsins eigi sér nægja lagastoð. Að því loknu verður vikið stuttlega að óskráðum reglum stjórnsýsluréttarins og eftirlitshlutverk fjármála- og efnahagsráðherra þegar hann staðfestir reglur skattmatsins. Meðal niðurstaðna er að umrædd regla eigi sér ekki nægja lagastoð í 118. gr. og að það sé nokkrum vafa undirorpið að reglan sé í samræmi við lög. Jafnframt verður að slá varnagla við það að ríkisskattstjóri geti byggt á hugsanlegum skattasniðgöngusjónarmiðum til þess að réttlæta þann greinarmun á gjöfum til starfsmanna í skattmatsreglunum, þar sem skattyfirvöld hafa víðtækar heimildir til þess að bregðast við skattalagabrotum með öðrum hætti sem þeim ber að nota í staðinn.","abstract_html":"Efni ritgerðarinnar eru valdheimildir ríkisskattstjóra til þess að gera greinarmun, í skattalegu tilliti, á gjöfum sem launagreiðendur gefa starfsmönnum sínum. Fyrir rúmum tveimur árum var orðalagi skattmatsreglna ríkisskattstjóra, sem hann setur á grundvelli 118. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt, breytt á þann hátt að nú er kveðið skýrt á um reglu um form gjafa til starfsmanna. Reglan hefur staðið óbreytt í núgildandi skattmatsreglum en hún kveður á um skattskyldu allra gjafa sem launagreiðendur gefa starfsmönnum sínum og þá hvort sem gjöfin er í „beinhörðum peningum, innleggi á bankareikninga eða afhendingu á bankakortum“. Ýmis álitamál vöknuðu þegar reglan var færð inn í skattmatið (a.m.k. berum orðum) og er markmið ritgerðarinnar þríþætt. Í fyrsta lagi er leitað svara við því hvaða lágmarkskröfur lagaáskilnaðarreglur 40. gr. og 77. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 gera til skattlagningarheimilda. Í öðru lagi verður varpað ljósi á það álitamál hvort 118. gr. tekjuskattslaga feli í sér framsal skattlagningarvalds í bága við fyrrnefndar reglur stjórnarskrárinnar og í þriðja lagi hvort fyrrgreind regla skattmatsins eigi sér nægja lagastoð. Að því loknu verður vikið stuttlega að óskráðum reglum stjórnsýsluréttarins og eftirlitshlutverk fjármála- og efnahagsráðherra þegar hann staðfestir reglur skattmatsins. Meðal niðurstaðna er að umrædd regla eigi sér ekki nægja lagastoð í 118. gr. og að það sé nokkrum vafa undirorpið að reglan sé í samræmi við lög. Jafnframt verður að slá varnagla við það að ríkisskattstjóri geti byggt á hugsanlegum skattasniðgöngusjónarmiðum til þess að réttlæta þann greinarmun á gjöfum til starfsmanna í skattmatsreglunum, þar sem skattyfirvöld hafa víðtækar heimildir til þess að bregðast við skattalagabrotum með öðrum hætti sem þeim ber að nota í staðinn.","abstract_has_math":false,"creators":["Marvin Logi Nindel Haraldsson 2002-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025-06-11T14:50:25Z","date_published":"2025-06-11T14:50:25Z","updated_at":"2026-07-27T20:39:26Z","subjects":["Lögfræði","Skattar","Launagreiðendur","Peningagjafir","Starfsfólk"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/50589","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Marvin Logi Nindel Haraldsson 2002-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2025-06-11T14:50:24Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2025-06-11T14:50:24Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2025-06-11T14:50:25Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Skattar","Launagreiðendur","Peningagjafir","Starfsfólk"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/50589"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Efni ritgerðarinnar eru valdheimildir ríkisskattstjóra til þess að gera greinarmun, í skattalegu tilliti, á gjöfum sem launagreiðendur gefa starfsmönnum sínum. Fyrir rúmum tveimur árum var orðalagi skattmatsreglna ríkisskattstjóra, sem hann setur á grundvelli 118. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt, breytt á þann hátt að nú er kveðið skýrt á um reglu um form gjafa til starfsmanna. Reglan hefur staðið óbreytt í núgildandi skattmatsreglum en hún kveður á um skattskyldu allra gjafa sem launagreiðendur gefa starfsmönnum sínum og þá hvort sem gjöfin er í „beinhörðum peningum, innleggi á bankareikninga eða afhendingu á bankakortum“. Ýmis álitamál vöknuðu þegar reglan var færð inn í skattmatið (a.m.k. berum orðum) og er markmið ritgerðarinnar þríþætt. Í fyrsta lagi er leitað svara við því hvaða lágmarkskröfur lagaáskilnaðarreglur 40. gr. og 77. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 gera til skattlagningarheimilda. Í öðru lagi verður varpað ljósi á það álitamál hvort 118. gr. tekjuskattslaga feli í sér framsal skattlagningarvalds í bága við fyrrnefndar reglur stjórnarskrárinnar og í þriðja lagi hvort fyrrgreind regla skattmatsins eigi sér nægja lagastoð. Að því loknu verður vikið stuttlega að óskráðum reglum stjórnsýsluréttarins og eftirlitshlutverk fjármála- og efnahagsráðherra þegar hann staðfestir reglur skattmatsins. Meðal niðurstaðna er að umrædd regla eigi sér ekki nægja lagastoð í 118. gr. og að það sé nokkrum vafa undirorpið að reglan sé í samræmi við lög. Jafnframt verður að slá varnagla við það að ríkisskattstjóri geti byggt á hugsanlegum skattasniðgöngusjónarmiðum til þess að réttlæta þann greinarmun á gjöfum til starfsmanna í skattmatsreglunum, þar sem skattyfirvöld hafa víðtækar heimildir til þess að bregðast við skattalagabrotum með öðrum hætti sem þeim ber að nota í staðinn.","The subject of this thesis is the authority of the Commissioner of the Inland Revenue to differentiate, for tax purposes, between gifts that employers give to their employees. More than two years ago, the wording of the tax assessment rules of the Commissioner of the Inland Revenue, based on Article 118 of the Tax Code, was changed to clearly stipulate a rule regarding the form of gifts to employees. The rule has remained unchanged in the current tax assessment rules, stipulating that all gifts given by employers to their employees are taxable, whether the gift is in “hard cash, deposits to bank accounts, or the provision of bank cards”. Various issues arose when the rule was incorporated into the tax assessment (at least in explicit terms), and the objective of this thesis is threefold. First, answers are sought to what are the minimum requirements the legal requirement rules of Articles 40 and 77 of the Constitution. Secondly, light will be shed on the question on whether Article 118 of the Income Tax Act entails a delegation of taxation power in violation of the aforementioned constitutional rules, and thirdly, whether the tax assessment rule has sufficient legal basis. Following that, we will briefly address the unwritten rules of administrative law and the supervisory role of the Minister of Finance and Economic Affairs when approving the tax assessment rules. Among the findings is that the rule in question does not have sufficient legal basis in Article 118 and that it is somewhat doubtful whether the rule is in accordance with the tax act. Furthermore, a caveat is made against the idea that the Director of Internal Revenue can rely on potential tax avoidance considerations to justify the distinction made between gifts to employees in the tax assessment rules, as tax authorities have extensive powers to respond to tax law violations and should use those instead."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Skattlagning peningagjafa til starfsmanna : er ríkisskattstjóra heimilt að gera greinarmun á gjöfum í skattalegu tilliti eftir formi þeirra?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Marvin Logi Nindel Haraldsson 2002-"],"dc:date.accessioned":["2025-06-11T14:50:24Z"],"dc:date.available":["2025-06-11T14:50:24Z"],"dc:date.issued":["2025-06-11T14:50:25Z"],"dc:description.abstract":["Efni ritgerðarinnar eru valdheimildir ríkisskattstjóra til þess að gera greinarmun, í skattalegu tilliti, á gjöfum sem launagreiðendur gefa starfsmönnum sínum. Fyrir rúmum tveimur árum var orðalagi skattmatsreglna ríkisskattstjóra, sem hann setur á grundvelli 118. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt, breytt á þann hátt að nú er kveðið skýrt á um reglu um form gjafa til starfsmanna. Reglan hefur staðið óbreytt í núgildandi skattmatsreglum en hún kveður á um skattskyldu allra gjafa sem launagreiðendur gefa starfsmönnum sínum og þá hvort sem gjöfin er í „beinhörðum peningum, innleggi á bankareikninga eða afhendingu á bankakortum“. Ýmis álitamál vöknuðu þegar reglan var færð inn í skattmatið (a.m.k. berum orðum) og er markmið ritgerðarinnar þríþætt. Í fyrsta lagi er leitað svara við því hvaða lágmarkskröfur lagaáskilnaðarreglur 40. gr. og 77. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 gera til skattlagningarheimilda. Í öðru lagi verður varpað ljósi á það álitamál hvort 118. gr. tekjuskattslaga feli í sér framsal skattlagningarvalds í bága við fyrrnefndar reglur stjórnarskrárinnar og í þriðja lagi hvort fyrrgreind regla skattmatsins eigi sér nægja lagastoð. Að því loknu verður vikið stuttlega að óskráðum reglum stjórnsýsluréttarins og eftirlitshlutverk fjármála- og efnahagsráðherra þegar hann staðfestir reglur skattmatsins. Meðal niðurstaðna er að umrædd regla eigi sér ekki nægja lagastoð í 118. gr. og að það sé nokkrum vafa undirorpið að reglan sé í samræmi við lög. Jafnframt verður að slá varnagla við það að ríkisskattstjóri geti byggt á hugsanlegum skattasniðgöngusjónarmiðum til þess að réttlæta þann greinarmun á gjöfum til starfsmanna í skattmatsreglunum, þar sem skattyfirvöld hafa víðtækar heimildir til þess að bregðast við skattalagabrotum með öðrum hætti sem þeim ber að nota í staðinn.","The subject of this thesis is the authority of the Commissioner of the Inland Revenue to differentiate, for tax purposes, between gifts that employers give to their employees. More than two years ago, the wording of the tax assessment rules of the Commissioner of the Inland Revenue, based on Article 118 of the Tax Code, was changed to clearly stipulate a rule regarding the form of gifts to employees. The rule has remained unchanged in the current tax assessment rules, stipulating that all gifts given by employers to their employees are taxable, whether the gift is in “hard cash, deposits to bank accounts, or the provision of bank cards”. Various issues arose when the rule was incorporated into the tax assessment (at least in explicit terms), and the objective of this thesis is threefold. First, answers are sought to what are the minimum requirements the legal requirement rules of Articles 40 and 77 of the Constitution. Secondly, light will be shed on the question on whether Article 118 of the Income Tax Act entails a delegation of taxation power in violation of the aforementioned constitutional rules, and thirdly, whether the tax assessment rule has sufficient legal basis. Following that, we will briefly address the unwritten rules of administrative law and the supervisory role of the Minister of Finance and Economic Affairs when approving the tax assessment rules. Among the findings is that the rule in question does not have sufficient legal basis in Article 118 and that it is somewhat doubtful whether the rule is in accordance with the tax act. Furthermore, a caveat is made against the idea that the Director of Internal Revenue can rely on potential tax avoidance considerations to justify the distinction made between gifts to employees in the tax assessment rules, as tax authorities have extensive powers to respond to tax law violations and should use those instead."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/50589"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Skattar","Launagreiðendur","Peningagjafir","Starfsfólk"],"dc:title":["Skattlagning peningagjafa til starfsmanna : er ríkisskattstjóra heimilt að gera greinarmun á gjöfum í skattalegu tilliti eftir formi þeirra?"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:39:26Z"}