{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/46169"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/46169","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Skilyrði skilameðferðar samkvæmt 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja","abstract":"Skilyrði skilameðferðar samkvæmt 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja Skilavald Seðlabanka Íslands hefur á grundvelli 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja heimild til að beita skilaaðgerðum vegna yfirvofandi falls banka. Í skilaaðgerðum felst meðal annars að skilavaldið getur ákveðið að færa niður hlutafé og kröfur lánardrottna eða eftir atvikum umbreyta þeim í hlutafé. Skilavaldið getur einnig framselt banka í skilameðferð til einkaaðila eða brúarstofnunar, í heild eða að hluta. Ákvörðun um skilameðferð er háð þremur skilyrðum. Í ritgerðinni er ljósi varpað á þessi skilyrði, samspil þeirra og tilgang. Í fyrsta lagi er fjallað um það frumskilyrði skilameðferðar að banki sé á fallanda fæti. Opin og víðtæk skilgreining hugtaksins fórnar að vissu marki fyrirsjáanleika til þess að skilavaldið hafi svigrúm til að beita skilaaðgerðum nægilega snemma. Í öðru lagi er gerð grein fyrir vægari úrræðum sem gætu afstýrt falli banka, en samkvæmt öðru skilyrði skilameðferðar þarf skilavaldið að fullvissa sig um að slík úrræði dugi ekki. Í þriðja lagi er sjónum beint að þriðja skilyrði skilameðferðar, sem er almannahagsmunir. Af skilyrðinu leiðir að skilavaldið ætti aðeins að grípa til skilaaðgerða vegna fárra útvaldra banka sem gætu ógnað fjármálastöðugleika ef þeir myndu falla. Mat skilavaldsins á skilyrðinu um almannahagsmuni felst meðal annars því að spyrja hvort banki stundar „nauðsynlega starfsemi“ og hvort fall hans myndi hafa „veruleg neikvæð áhrif á fjármálakerfið“. Stærð banka, markaðshlutdeild, kerfislegt mikilvægi og smitleiðir til annarra banka og raunhagkerfisins, eru meðal helstu þátta sem ráða för við mat skilavaldsins á almannahagsmunum. Í ritgerðinni er útskýrt að þriðja skilyrði skilameðferðar hefði mátt innleiða með skýrari hætti í íslenskan rétt.","abstract_html":"Skilyrði skilameðferðar samkvæmt 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja Skilavald Seðlabanka Íslands hefur á grundvelli 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja heimild til að beita skilaaðgerðum vegna yfirvofandi falls banka. Í skilaaðgerðum felst meðal annars að skilavaldið getur ákveðið að færa niður hlutafé og kröfur lánardrottna eða eftir atvikum umbreyta þeim í hlutafé. Skilavaldið getur einnig framselt banka í skilameðferð til einkaaðila eða brúarstofnunar, í heild eða að hluta. Ákvörðun um skilameðferð er háð þremur skilyrðum. Í ritgerðinni er ljósi varpað á þessi skilyrði, samspil þeirra og tilgang. Í fyrsta lagi er fjallað um það frumskilyrði skilameðferðar að banki sé á fallanda fæti. Opin og víðtæk skilgreining hugtaksins fórnar að vissu marki fyrirsjáanleika til þess að skilavaldið hafi svigrúm til að beita skilaaðgerðum nægilega snemma. Í öðru lagi er gerð grein fyrir vægari úrræðum sem gætu afstýrt falli banka, en samkvæmt öðru skilyrði skilameðferðar þarf skilavaldið að fullvissa sig um að slík úrræði dugi ekki. Í þriðja lagi er sjónum beint að þriðja skilyrði skilameðferðar, sem er almannahagsmunir. Af skilyrðinu leiðir að skilavaldið ætti aðeins að grípa til skilaaðgerða vegna fárra útvaldra banka sem gætu ógnað fjármálastöðugleika ef þeir myndu falla. Mat skilavaldsins á skilyrðinu um almannahagsmuni felst meðal annars því að spyrja hvort banki stundar „nauðsynlega starfsemi“ og hvort fall hans myndi hafa „veruleg neikvæð áhrif á fjármálakerfið“. Stærð banka, markaðshlutdeild, kerfislegt mikilvægi og smitleiðir til annarra banka og raunhagkerfisins, eru meðal helstu þátta sem ráða för við mat skilavaldsins á almannahagsmunum. Í ritgerðinni er útskýrt að þriðja skilyrði skilameðferðar hefði mátt innleiða með skýrari hætti í íslenskan rétt.","abstract_has_math":false,"creators":["Jón Alfreð Sigurðsson 2000-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024-01-11T13:06:37Z","date_published":"2024-01-11T13:06:37Z","updated_at":"2026-07-27T20:43:40Z","subjects":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Verðbréfamarkaðsréttur","Lánastofnanir"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/46169","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Jón Alfreð Sigurðsson 2000-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2024-01-11T13:06:37Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2024-01-11T13:06:37Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2024-01-11T13:06:37Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Verðbréfamarkaðsréttur","Lánastofnanir"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/46169"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Skilyrði skilameðferðar samkvæmt 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja Skilavald Seðlabanka Íslands hefur á grundvelli 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja heimild til að beita skilaaðgerðum vegna yfirvofandi falls banka. Í skilaaðgerðum felst meðal annars að skilavaldið getur ákveðið að færa niður hlutafé og kröfur lánardrottna eða eftir atvikum umbreyta þeim í hlutafé. Skilavaldið getur einnig framselt banka í skilameðferð til einkaaðila eða brúarstofnunar, í heild eða að hluta. Ákvörðun um skilameðferð er háð þremur skilyrðum. Í ritgerðinni er ljósi varpað á þessi skilyrði, samspil þeirra og tilgang. Í fyrsta lagi er fjallað um það frumskilyrði skilameðferðar að banki sé á fallanda fæti. Opin og víðtæk skilgreining hugtaksins fórnar að vissu marki fyrirsjáanleika til þess að skilavaldið hafi svigrúm til að beita skilaaðgerðum nægilega snemma. Í öðru lagi er gerð grein fyrir vægari úrræðum sem gætu afstýrt falli banka, en samkvæmt öðru skilyrði skilameðferðar þarf skilavaldið að fullvissa sig um að slík úrræði dugi ekki. Í þriðja lagi er sjónum beint að þriðja skilyrði skilameðferðar, sem er almannahagsmunir. Af skilyrðinu leiðir að skilavaldið ætti aðeins að grípa til skilaaðgerða vegna fárra útvaldra banka sem gætu ógnað fjármálastöðugleika ef þeir myndu falla. Mat skilavaldsins á skilyrðinu um almannahagsmuni felst meðal annars því að spyrja hvort banki stundar „nauðsynlega starfsemi“ og hvort fall hans myndi hafa „veruleg neikvæð áhrif á fjármálakerfið“. Stærð banka, markaðshlutdeild, kerfislegt mikilvægi og smitleiðir til annarra banka og raunhagkerfisins, eru meðal helstu þátta sem ráða för við mat skilavaldsins á almannahagsmunum. Í ritgerðinni er útskýrt að þriðja skilyrði skilameðferðar hefði mátt innleiða með skýrari hætti í íslenskan rétt.","Conditions for resolution pursuant to Article 35 of Act No. 70/2020 on the resolution of credit institutions and investment firms Based on Article 35 of Act No. 70/2020 on the resolution of credit institutions and investment firms, the Central Bank of Iceland resolution authority has power to adopt a resolution scheme for failing banks. Resolution measures include the write-down of shares or debt or conversion of debt into equity. The resolution authority may also decide to partition a bank in resolution and transfer viable parts to private parties or a bridge institution. The resolution authority´s decision to adopt a resolution scheme is dependent upon three conditions. The objective of this essay is to explain these conditions in detail, the resolution authority´s assessment of the conditions, how they interact and their raison d´etre. Firstly, we examine the important notion of failing or likely to fail. It is explained that the notion offers the resolution authority considerable discretion to adopt a resolution scheme at a sufficiently early stage in a bank´s decline. As a result, predictability suffers to a certain extent, although, it is argued, not unduly. Secondly, we analyse less intrusive alternative measures. It follows from the second resolution condition that the resolution authority must be assured that a bank´s failure may not be prevented by the adoption of such measures alone. Lastly, we consider the third resolution condition: public interest. In a nutshell, it follows from this condition that resolution is not intended for the masses, but rather a select few banks, the failure of which can pose a threat to financial stability. The resolution authority´s assessment of the public interest condition includes asking questions such as: “Does the bank perform critical functions?” And “Would its failure have significant adverse effects on the financial system?” The answer to these questions should be based on factors such as size, market share, systemic importance, and the risk of contagion. Still, the resolution authority seems to have broad discretion to decide whether public interest warrants resolution in individual cases. On another note, it is argued that the implementation of the third resolution condition into Icelandic law has resulted in less-than-optimal clarity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Skilyrði skilameðferðar samkvæmt 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Jón Alfreð Sigurðsson 2000-"],"dc:date.accessioned":["2024-01-11T13:06:37Z"],"dc:date.available":["2024-01-11T13:06:37Z"],"dc:date.issued":["2024-01-11T13:06:37Z"],"dc:description.abstract":["Skilyrði skilameðferðar samkvæmt 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja Skilavald Seðlabanka Íslands hefur á grundvelli 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja heimild til að beita skilaaðgerðum vegna yfirvofandi falls banka. Í skilaaðgerðum felst meðal annars að skilavaldið getur ákveðið að færa niður hlutafé og kröfur lánardrottna eða eftir atvikum umbreyta þeim í hlutafé. Skilavaldið getur einnig framselt banka í skilameðferð til einkaaðila eða brúarstofnunar, í heild eða að hluta. Ákvörðun um skilameðferð er háð þremur skilyrðum. Í ritgerðinni er ljósi varpað á þessi skilyrði, samspil þeirra og tilgang. Í fyrsta lagi er fjallað um það frumskilyrði skilameðferðar að banki sé á fallanda fæti. Opin og víðtæk skilgreining hugtaksins fórnar að vissu marki fyrirsjáanleika til þess að skilavaldið hafi svigrúm til að beita skilaaðgerðum nægilega snemma. Í öðru lagi er gerð grein fyrir vægari úrræðum sem gætu afstýrt falli banka, en samkvæmt öðru skilyrði skilameðferðar þarf skilavaldið að fullvissa sig um að slík úrræði dugi ekki. Í þriðja lagi er sjónum beint að þriðja skilyrði skilameðferðar, sem er almannahagsmunir. Af skilyrðinu leiðir að skilavaldið ætti aðeins að grípa til skilaaðgerða vegna fárra útvaldra banka sem gætu ógnað fjármálastöðugleika ef þeir myndu falla. Mat skilavaldsins á skilyrðinu um almannahagsmuni felst meðal annars því að spyrja hvort banki stundar „nauðsynlega starfsemi“ og hvort fall hans myndi hafa „veruleg neikvæð áhrif á fjármálakerfið“. Stærð banka, markaðshlutdeild, kerfislegt mikilvægi og smitleiðir til annarra banka og raunhagkerfisins, eru meðal helstu þátta sem ráða för við mat skilavaldsins á almannahagsmunum. Í ritgerðinni er útskýrt að þriðja skilyrði skilameðferðar hefði mátt innleiða með skýrari hætti í íslenskan rétt.","Conditions for resolution pursuant to Article 35 of Act No. 70/2020 on the resolution of credit institutions and investment firms Based on Article 35 of Act No. 70/2020 on the resolution of credit institutions and investment firms, the Central Bank of Iceland resolution authority has power to adopt a resolution scheme for failing banks. Resolution measures include the write-down of shares or debt or conversion of debt into equity. The resolution authority may also decide to partition a bank in resolution and transfer viable parts to private parties or a bridge institution. The resolution authority´s decision to adopt a resolution scheme is dependent upon three conditions. The objective of this essay is to explain these conditions in detail, the resolution authority´s assessment of the conditions, how they interact and their raison d´etre. Firstly, we examine the important notion of failing or likely to fail. It is explained that the notion offers the resolution authority considerable discretion to adopt a resolution scheme at a sufficiently early stage in a bank´s decline. As a result, predictability suffers to a certain extent, although, it is argued, not unduly. Secondly, we analyse less intrusive alternative measures. It follows from the second resolution condition that the resolution authority must be assured that a bank´s failure may not be prevented by the adoption of such measures alone. Lastly, we consider the third resolution condition: public interest. In a nutshell, it follows from this condition that resolution is not intended for the masses, but rather a select few banks, the failure of which can pose a threat to financial stability. The resolution authority´s assessment of the public interest condition includes asking questions such as: “Does the bank perform critical functions?” And “Would its failure have significant adverse effects on the financial system?” The answer to these questions should be based on factors such as size, market share, systemic importance, and the risk of contagion. Still, the resolution authority seems to have broad discretion to decide whether public interest warrants resolution in individual cases. On another note, it is argued that the implementation of the third resolution condition into Icelandic law has resulted in less-than-optimal clarity."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/46169"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Verðbréfamarkaðsréttur","Lánastofnanir"],"dc:title":["Skilyrði skilameðferðar samkvæmt 35. gr. laga nr. 70/2020 um skilameðferð lánastofnana og verðbréfafyrirtækja"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:43:40Z"}