Snemmbær sérhæfing : áhættuþættir og afleiðing

Hreyfing er nauðsynleg fyrir börn og unglinga, hvort sem er fyrir líkamlega, andlega eða félagslega heilsu. Sérhæfing í íþróttum er sífellt að verða algengari nálgun í þjálfun, jafnvel þó rannsóknir bendi til þess að sú þjálfunaraðferð henti börnum og unglingum ekkert sérstaklega vel. Erfitt hefur reynst að skilgreina snemmbæra sérhæfingu en almennt er miðað við aldur, takmarkaðan fjölda íþróttagreina, ákefð og lengd þjálfunartímabils. Lítið er vitað um raunverulegan ávinning sérhæfingar vegna þess hve erfitt er að rannsaka þetta málefni. Rannsóknir benda þó til þess að snemmbær sérhæfing eykur líkur á brottfalli, kulnun og meiðslum meðal barna og unglinga. Einnig gefa rannsóknir til kynna að meiri ávinning sé að finna í fjölþættri grunnþjálfun þegar til lengri tíma litið. Hámarksárangur næst seinna en ferillinn verður lengri. Niðurstöður sýna að sumar íþróttagreinar krefjast snemmbærar sérhæfingar, aðrar milli sérhæfingar. Flestar íþróttagreinar ættu að stefna að seinbæri sérhæfingu en allar ættu þær að hafa ánægju barna og fjölþætta grunnþjálfun að leiðarljósi. Mikilvægt er að Íþrótta- og ólympíusamband Íslands og félög sem tengjast íþróttaþáttöku barna og ungmenna þrói stefnu til að hámarka þátttöku, árangur og frammistöðu til lengri tíma, með alhliða þarfir og þroska barna og ungmenna í huga.

Author dc:creator

• Bergvin Haraldsson 1994-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn í Reykjavík

• Íþróttafræði
• Íþróttaiðkun
• Börn
• Sérhæfing
• Brottfall úr íþróttum

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/45153

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/45153