{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/44407"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/44407","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Umhverfi erlendrar fjárfestingar á Íslandi : hversu móttækilegt er Ísland gagnvart erlendri fjárfestingu, meðal annars út frá lagalegum takmörkunum, regluverki og heimildum ráðherra til inngripa?","abstract":"Markmið þessarar ritgerðar er að gera grein fyrir þeim reglum sem gilda að íslenskum rétti sem takmarka fjárfestingar erlendra aðila í atvinnurekstri og leggja mat á það hve frjór jarðvegurinn hér á landi er gagnvart erlendri fjárfestingu, meðal annars út frá lagalegum takmörkunum, regluverki og heimildum ráðherra til inngripa. Í því sambandi verður litið sérstaklega til laga um fjárfestingu erlendra aðila í íslenskum atvinnurekstri nr. 34/1991, sem kveða á um takmarkanir á erlendu eignarhaldi og fjárfestingarýni. Auk þess verður litið til laga um eignarrétt og afnotarétt fasteigna nr. 19/1966, sem kveða á um heimildir erlendra aðila til að öðlast fasteignaréttindi hér á landi, og laga um hlutafélög nr. 2/1995, sem kveða á um skilyrði er varða eignarhald lögaðila og búsetuskilyrði fyrir stjórn og framkvæmdastjóra. Komist hefur verið að þeirri niðurstöðu að lagaumgjörð og heildarviðhorf íslenskra stjórnvalda til beinnar erlendrar fjárfestingar hafi í gegnum tíðina einkennst af ákveðinni varúð. Íslensk stjórnvöld hafa gengið talsvert lengra en önnur aðildarríki innan Efnahags- og framfarastofnunarinnar er varðar takmarkanir á erlendu eignarhaldi. Auk þess eru heimildir ráðherra til inngripa gagnvart erlendum fjárfestingum víðtækari en tíðkast meðal annarra aðildarríkja stofnunarinnar. Þrátt fyrir framangreinda niðurstöðu verður þó talið að Ísland sé almennt móttækilegt gagnvart erlendum fjárfestingum, sérstaklega á þeim sviðum þar sem landið hefur samkeppnisforskot og býr yfir kostum umfram önnur ríki. Má þar nefna grænar fjárfestingar og rannsóknar- og þróunarverkefni. Ýmsir sérstakir hvatar hafa í gegnum tíðina verið lögfestir til að hvetja til slíkra fjárfestinga og efla þannig samkeppnishæfni Íslands gagnvart jákvæðri erlendri fjárfestingu.","abstract_html":"Markmið þessarar ritgerðar er að gera grein fyrir þeim reglum sem gilda að íslenskum rétti sem takmarka fjárfestingar erlendra aðila í atvinnurekstri og leggja mat á það hve frjór jarðvegurinn hér á landi er gagnvart erlendri fjárfestingu, meðal annars út frá lagalegum takmörkunum, regluverki og heimildum ráðherra til inngripa. Í því sambandi verður litið sérstaklega til laga um fjárfestingu erlendra aðila í íslenskum atvinnurekstri nr. 34/1991, sem kveða á um takmarkanir á erlendu eignarhaldi og fjárfestingarýni. Auk þess verður litið til laga um eignarrétt og afnotarétt fasteigna nr. 19/1966, sem kveða á um heimildir erlendra aðila til að öðlast fasteignaréttindi hér á landi, og laga um hlutafélög nr. 2/1995, sem kveða á um skilyrði er varða eignarhald lögaðila og búsetuskilyrði fyrir stjórn og framkvæmdastjóra. Komist hefur verið að þeirri niðurstöðu að lagaumgjörð og heildarviðhorf íslenskra stjórnvalda til beinnar erlendrar fjárfestingar hafi í gegnum tíðina einkennst af ákveðinni varúð. Íslensk stjórnvöld hafa gengið talsvert lengra en önnur aðildarríki innan Efnahags- og framfarastofnunarinnar er varðar takmarkanir á erlendu eignarhaldi. Auk þess eru heimildir ráðherra til inngripa gagnvart erlendum fjárfestingum víðtækari en tíðkast meðal annarra aðildarríkja stofnunarinnar. Þrátt fyrir framangreinda niðurstöðu verður þó talið að Ísland sé almennt móttækilegt gagnvart erlendum fjárfestingum, sérstaklega á þeim sviðum þar sem landið hefur samkeppnisforskot og býr yfir kostum umfram önnur ríki. Má þar nefna grænar fjárfestingar og rannsóknar- og þróunarverkefni. Ýmsir sérstakir hvatar hafa í gegnum tíðina verið lögfestir til að hvetja til slíkra fjárfestinga og efla þannig samkeppnishæfni Íslands gagnvart jákvæðri erlendri fjárfestingu.","abstract_has_math":false,"creators":["Ingibjörg Sigr. Ingvarsdóttir 1999-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023-05-23T13:03:42Z","date_published":"2023-05-23T13:03:42Z","updated_at":"2026-07-27T20:36:15Z","subjects":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Fjármunaréttur","Erlendar fjárfestingar","Atvinnurekstur"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/44407","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ingibjörg Sigr. Ingvarsdóttir 1999-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2023-05-23T13:03:40Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2023-05-23T13:03:40Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2023-05-23T13:03:42Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Fjármunaréttur","Erlendar fjárfestingar","Atvinnurekstur"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/44407"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Markmið þessarar ritgerðar er að gera grein fyrir þeim reglum sem gilda að íslenskum rétti sem takmarka fjárfestingar erlendra aðila í atvinnurekstri og leggja mat á það hve frjór jarðvegurinn hér á landi er gagnvart erlendri fjárfestingu, meðal annars út frá lagalegum takmörkunum, regluverki og heimildum ráðherra til inngripa. Í því sambandi verður litið sérstaklega til laga um fjárfestingu erlendra aðila í íslenskum atvinnurekstri nr. 34/1991, sem kveða á um takmarkanir á erlendu eignarhaldi og fjárfestingarýni. Auk þess verður litið til laga um eignarrétt og afnotarétt fasteigna nr. 19/1966, sem kveða á um heimildir erlendra aðila til að öðlast fasteignaréttindi hér á landi, og laga um hlutafélög nr. 2/1995, sem kveða á um skilyrði er varða eignarhald lögaðila og búsetuskilyrði fyrir stjórn og framkvæmdastjóra. Komist hefur verið að þeirri niðurstöðu að lagaumgjörð og heildarviðhorf íslenskra stjórnvalda til beinnar erlendrar fjárfestingar hafi í gegnum tíðina einkennst af ákveðinni varúð. Íslensk stjórnvöld hafa gengið talsvert lengra en önnur aðildarríki innan Efnahags- og framfarastofnunarinnar er varðar takmarkanir á erlendu eignarhaldi. Auk þess eru heimildir ráðherra til inngripa gagnvart erlendum fjárfestingum víðtækari en tíðkast meðal annarra aðildarríkja stofnunarinnar. Þrátt fyrir framangreinda niðurstöðu verður þó talið að Ísland sé almennt móttækilegt gagnvart erlendum fjárfestingum, sérstaklega á þeim sviðum þar sem landið hefur samkeppnisforskot og býr yfir kostum umfram önnur ríki. Má þar nefna grænar fjárfestingar og rannsóknar- og þróunarverkefni. Ýmsir sérstakir hvatar hafa í gegnum tíðina verið lögfestir til að hvetja til slíkra fjárfestinga og efla þannig samkeppnishæfni Íslands gagnvart jákvæðri erlendri fjárfestingu.","This thesis aims to examine the legal framework and regulatory landscape surrounding foreign direct investment in Iceland, while also evaluating the state's overall receptiveness to such investment. Of particular focus is Act No. 34/1991, which outlines the restrictions on foreign ownership in Icelandic businesses and the screening process for foreign investments, as well as Act No. 19/1966 and Act No. 2/1995, which impose ownership and residency requirements for real estate and company managers, respectively. Ultimately, the study finds that Iceland's legal framework and overall attitude towards foreign direct investments are marked by great caution, with stricter restrictions on foreign ownership than other OECD member states. (i.e. Organisation for Economic Co-operation and Development) Additionally, the wide-ranging authority of the minister to intervene in foreign investments exceeds what is typical among other OECD states. Although Iceland maintains a cautious approach towards foreign direct investment, it remains open to investments in areas where it holds a competitive advantage, such as green investments and research and development. Special incentives have even been legislated to encourage such investments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Umhverfi erlendrar fjárfestingar á Íslandi : hversu móttækilegt er Ísland gagnvart erlendri fjárfestingu, meðal annars út frá lagalegum takmörkunum, regluverki og heimildum ráðherra til inngripa?","Foreign investment in Iceland : Iceland´s receptiveness towards foreign direct investment, with a focus on legal restrictions, regulations, and intervention mechanisms of government ministers."]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Ingibjörg Sigr. Ingvarsdóttir 1999-"],"dc:date.accessioned":["2023-05-23T13:03:40Z"],"dc:date.available":["2023-05-23T13:03:40Z"],"dc:date.issued":["2023-05-23T13:03:42Z"],"dc:description.abstract":["Markmið þessarar ritgerðar er að gera grein fyrir þeim reglum sem gilda að íslenskum rétti sem takmarka fjárfestingar erlendra aðila í atvinnurekstri og leggja mat á það hve frjór jarðvegurinn hér á landi er gagnvart erlendri fjárfestingu, meðal annars út frá lagalegum takmörkunum, regluverki og heimildum ráðherra til inngripa. Í því sambandi verður litið sérstaklega til laga um fjárfestingu erlendra aðila í íslenskum atvinnurekstri nr. 34/1991, sem kveða á um takmarkanir á erlendu eignarhaldi og fjárfestingarýni. Auk þess verður litið til laga um eignarrétt og afnotarétt fasteigna nr. 19/1966, sem kveða á um heimildir erlendra aðila til að öðlast fasteignaréttindi hér á landi, og laga um hlutafélög nr. 2/1995, sem kveða á um skilyrði er varða eignarhald lögaðila og búsetuskilyrði fyrir stjórn og framkvæmdastjóra. Komist hefur verið að þeirri niðurstöðu að lagaumgjörð og heildarviðhorf íslenskra stjórnvalda til beinnar erlendrar fjárfestingar hafi í gegnum tíðina einkennst af ákveðinni varúð. Íslensk stjórnvöld hafa gengið talsvert lengra en önnur aðildarríki innan Efnahags- og framfarastofnunarinnar er varðar takmarkanir á erlendu eignarhaldi. Auk þess eru heimildir ráðherra til inngripa gagnvart erlendum fjárfestingum víðtækari en tíðkast meðal annarra aðildarríkja stofnunarinnar. Þrátt fyrir framangreinda niðurstöðu verður þó talið að Ísland sé almennt móttækilegt gagnvart erlendum fjárfestingum, sérstaklega á þeim sviðum þar sem landið hefur samkeppnisforskot og býr yfir kostum umfram önnur ríki. Má þar nefna grænar fjárfestingar og rannsóknar- og þróunarverkefni. Ýmsir sérstakir hvatar hafa í gegnum tíðina verið lögfestir til að hvetja til slíkra fjárfestinga og efla þannig samkeppnishæfni Íslands gagnvart jákvæðri erlendri fjárfestingu.","This thesis aims to examine the legal framework and regulatory landscape surrounding foreign direct investment in Iceland, while also evaluating the state's overall receptiveness to such investment. Of particular focus is Act No. 34/1991, which outlines the restrictions on foreign ownership in Icelandic businesses and the screening process for foreign investments, as well as Act No. 19/1966 and Act No. 2/1995, which impose ownership and residency requirements for real estate and company managers, respectively. Ultimately, the study finds that Iceland's legal framework and overall attitude towards foreign direct investments are marked by great caution, with stricter restrictions on foreign ownership than other OECD member states. (i.e. Organisation for Economic Co-operation and Development) Additionally, the wide-ranging authority of the minister to intervene in foreign investments exceeds what is typical among other OECD states. Although Iceland maintains a cautious approach towards foreign direct investment, it remains open to investments in areas where it holds a competitive advantage, such as green investments and research and development. Special incentives have even been legislated to encourage such investments."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/44407"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Fjármunaréttur","Erlendar fjárfestingar","Atvinnurekstur"],"dc:title":["Umhverfi erlendrar fjárfestingar á Íslandi : hversu móttækilegt er Ísland gagnvart erlendri fjárfestingu, meðal annars út frá lagalegum takmörkunum, regluverki og heimildum ráðherra til inngripa?","Foreign investment in Iceland : Iceland´s receptiveness towards foreign direct investment, with a focus on legal restrictions, regulations, and intervention mechanisms of government ministers."],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:36:15Z"}