{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/41810"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/41810","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Umgengnistálmanir : er aðfarargerð samkvæmt 50. gr. barnalaga barninu fyrir bestu?","abstract":"Ritgerð þessi ber heitið Umgengnistálmanir: Er aðfarargerð samkvæmt 50. gr. barnalaga barninu fyrir bestu? Í greinargerð með frumvarpi til laga um breytingu á barnalögum, sem varð að lögum nr. 61/2012, lagði ráðuneytið til að fella aðfararheimild 50. gr. úr barnalögum. Taldi ráðuneytið að áhættan af því að barn bíði skaða af framkvæmd aðfarar væri svo mikil að ekki væri á það hættandi að grípa til svo afdrifaríkra úrræða. Að því sögðu var það niðurstaða ráðuneytisins að aðför til að koma á umgengni gæti aldrei verið barni fyrir bestu. Umrædd tillaga ráðuneytisins var ekki samþykkt á Alþingi. Ekki voru talin næg rök fyrir því að fella aðfararheimildina algerlega á brott án þess að í staðinn kæmi annað og raunhæft úrræði sem hægt væri að nota ef verulegar tálmanir yrðu á umgengni. Í ritgerðinni er leitast við að svara hvort aðfarargerð skv. 50. gr barnalaga samrýmist meginreglu 3. gr. Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna um það sem barni er fyrir bestu. Í viðleitni til þess var gerð viðtalsrannsókn þar sem rætt var við aðila sem hafa komið að slíkri aðfarargerð og eru sérfræðingar í málefnum barna. Einnig er rýnt í hliðstæða norræna löggjöf og dómaframkvæmd rakin. Þannig er reynt að varpa ljósi á það sem betur mætti fara þegar kemur að framkvæmd umgengnismála almennt og hvort önnur úrræði í stað aðfarargerðar til að framfylgja umgengni komi til álita með tilliti til hagsmuna barns. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að meta verði hagmsuni hvers og eins barns í hverju og einu máli fyrir sig. Meginreglan um það sem barni er fyrir bestu geti í sumum tilvikum verið túlkuð til langs tíma, þ.e. að hagsmunir barns af því að njóta umgengni sem hefur verið tálmað vegi þyngra en hættan af því að barnið hljóti skaða af framkvæmd aðfarar. Í sumum tilvikum geti aðfarargerð, skv. 50. gr. bl., verið barni svo þungbær að það réttlæti ekki framkvæmdina og þjóni þar af leiðandi ekki hagsmunum barns. Þá er komist að þeirri niðurstöðu að Ísland sé eftirbátur hinna Norðurlandanna þegar kemur að úrræðum fyrir foreldra strax við skilnað eða sambúðarslit, áður en til ágreinings kemur.","abstract_html":"Ritgerð þessi ber heitið Umgengnistálmanir: Er aðfarargerð samkvæmt 50. gr. barnalaga barninu fyrir bestu? Í greinargerð með frumvarpi til laga um breytingu á barnalögum, sem varð að lögum nr. 61/2012, lagði ráðuneytið til að fella aðfararheimild 50. gr. úr barnalögum. Taldi ráðuneytið að áhættan af því að barn bíði skaða af framkvæmd aðfarar væri svo mikil að ekki væri á það hættandi að grípa til svo afdrifaríkra úrræða. Að því sögðu var það niðurstaða ráðuneytisins að aðför til að koma á umgengni gæti aldrei verið barni fyrir bestu. Umrædd tillaga ráðuneytisins var ekki samþykkt á Alþingi. Ekki voru talin næg rök fyrir því að fella aðfararheimildina algerlega á brott án þess að í staðinn kæmi annað og raunhæft úrræði sem hægt væri að nota ef verulegar tálmanir yrðu á umgengni. Í ritgerðinni er leitast við að svara hvort aðfarargerð skv. 50. gr barnalaga samrýmist meginreglu 3. gr. Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna um það sem barni er fyrir bestu. Í viðleitni til þess var gerð viðtalsrannsókn þar sem rætt var við aðila sem hafa komið að slíkri aðfarargerð og eru sérfræðingar í málefnum barna. Einnig er rýnt í hliðstæða norræna löggjöf og dómaframkvæmd rakin. Þannig er reynt að varpa ljósi á það sem betur mætti fara þegar kemur að framkvæmd umgengnismála almennt og hvort önnur úrræði í stað aðfarargerðar til að framfylgja umgengni komi til álita með tilliti til hagsmuna barns. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að meta verði hagmsuni hvers og eins barns í hverju og einu máli fyrir sig. Meginreglan um það sem barni er fyrir bestu geti í sumum tilvikum verið túlkuð til langs tíma, þ.e. að hagsmunir barns af því að njóta umgengni sem hefur verið tálmað vegi þyngra en hættan af því að barnið hljóti skaða af framkvæmd aðfarar. Í sumum tilvikum geti aðfarargerð, skv. 50. gr. bl., verið barni svo þungbær að það réttlæti ekki framkvæmdina og þjóni þar af leiðandi ekki hagsmunum barns. Þá er komist að þeirri niðurstöðu að Ísland sé eftirbátur hinna Norðurlandanna þegar kemur að úrræðum fyrir foreldra strax við skilnað eða sambúðarslit, áður en til ágreinings kemur.","abstract_has_math":false,"creators":["Anna Katrín Ásgeirsdóttir 1996-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022-06-13T12:09:25Z","date_published":"2022-06-13T12:09:25Z","updated_at":"2026-07-27T20:40:29Z","subjects":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Barnaréttur","Umgengnisréttur"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/41810","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Anna Katrín Ásgeirsdóttir 1996-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2022-06-13T12:09:24Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2022-06-13T12:09:24Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2022-06-13T12:09:25Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Barnaréttur","Umgengnisréttur"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/41810"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Ritgerð þessi ber heitið Umgengnistálmanir: Er aðfarargerð samkvæmt 50. gr. barnalaga barninu fyrir bestu? Í greinargerð með frumvarpi til laga um breytingu á barnalögum, sem varð að lögum nr. 61/2012, lagði ráðuneytið til að fella aðfararheimild 50. gr. úr barnalögum. Taldi ráðuneytið að áhættan af því að barn bíði skaða af framkvæmd aðfarar væri svo mikil að ekki væri á það hættandi að grípa til svo afdrifaríkra úrræða. Að því sögðu var það niðurstaða ráðuneytisins að aðför til að koma á umgengni gæti aldrei verið barni fyrir bestu. Umrædd tillaga ráðuneytisins var ekki samþykkt á Alþingi. Ekki voru talin næg rök fyrir því að fella aðfararheimildina algerlega á brott án þess að í staðinn kæmi annað og raunhæft úrræði sem hægt væri að nota ef verulegar tálmanir yrðu á umgengni. Í ritgerðinni er leitast við að svara hvort aðfarargerð skv. 50. gr barnalaga samrýmist meginreglu 3. gr. Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna um það sem barni er fyrir bestu. Í viðleitni til þess var gerð viðtalsrannsókn þar sem rætt var við aðila sem hafa komið að slíkri aðfarargerð og eru sérfræðingar í málefnum barna. Einnig er rýnt í hliðstæða norræna löggjöf og dómaframkvæmd rakin. Þannig er reynt að varpa ljósi á það sem betur mætti fara þegar kemur að framkvæmd umgengnismála almennt og hvort önnur úrræði í stað aðfarargerðar til að framfylgja umgengni komi til álita með tilliti til hagsmuna barns. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að meta verði hagmsuni hvers og eins barns í hverju og einu máli fyrir sig. Meginreglan um það sem barni er fyrir bestu geti í sumum tilvikum verið túlkuð til langs tíma, þ.e. að hagsmunir barns af því að njóta umgengni sem hefur verið tálmað vegi þyngra en hættan af því að barnið hljóti skaða af framkvæmd aðfarar. Í sumum tilvikum geti aðfarargerð, skv. 50. gr. bl., verið barni svo þungbær að það réttlæti ekki framkvæmdina og þjóni þar af leiðandi ekki hagsmunum barns. Þá er komist að þeirri niðurstöðu að Ísland sé eftirbátur hinna Norðurlandanna þegar kemur að úrræðum fyrir foreldra strax við skilnað eða sambúðarslit, áður en til ágreinings kemur.","This thesis is entitled Obstruction of access: Is enforcement to establish access as referred to in Article 50 of the Children’s Act in the best interests of the child? According to a memorandum to a bill regarding the Icelandic Children’s Act No. 76/2003, which came into effect with bill no. 61/2012, the Ministry of Interior proposed the invalidation of Article 50 on enforcement to establish access. The Ministry claimed that the use of enforcement posed a greater risk to children’s welfare than the benefits of its use and concluded that the use of enforcement to restore access would never be in the best interests of the child. The aforementioned proposal was not approved by the parliament. The complete invalidation of Article 50 was considered to be unrealistic without a suitable or a comparable replacement for usage in extreme cases regarding obstruction of access. This paper examines if enforcement, as referred to in Article 50, is in accordance to the United Nation Convention on the Rights of the Child. A qualitative study was conducted, using interviews with specialists who have extensive experience in matters of both children and enforcement, as referred to in Article 50. Additionally, parallel Nordic law and judicial proceedings were reviewed to highlight what could be improved upon regarding the proceedings relating to access. Furthermore, other alternatives to Article 50 were examined. The results indicate that the child’s interests and needs must be assessed individually by case. In the long run, benefits of access that has been obstructed may weigh more than the possibility of the negative effects of enforcement. In some cases enforcement, according to Article 50, can be detrimental to the child. In addition, Iceland has not met the standard of the other Nordic countries regarding available resources for those going through divorce or separation, before conflict such as obstruction of access ensues."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Umgengnistálmanir : er aðfarargerð samkvæmt 50. gr. barnalaga barninu fyrir bestu?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Anna Katrín Ásgeirsdóttir 1996-"],"dc:date.accessioned":["2022-06-13T12:09:24Z"],"dc:date.available":["2022-06-13T12:09:24Z"],"dc:date.issued":["2022-06-13T12:09:25Z"],"dc:description.abstract":["Ritgerð þessi ber heitið Umgengnistálmanir: Er aðfarargerð samkvæmt 50. gr. barnalaga barninu fyrir bestu? Í greinargerð með frumvarpi til laga um breytingu á barnalögum, sem varð að lögum nr. 61/2012, lagði ráðuneytið til að fella aðfararheimild 50. gr. úr barnalögum. Taldi ráðuneytið að áhættan af því að barn bíði skaða af framkvæmd aðfarar væri svo mikil að ekki væri á það hættandi að grípa til svo afdrifaríkra úrræða. Að því sögðu var það niðurstaða ráðuneytisins að aðför til að koma á umgengni gæti aldrei verið barni fyrir bestu. Umrædd tillaga ráðuneytisins var ekki samþykkt á Alþingi. Ekki voru talin næg rök fyrir því að fella aðfararheimildina algerlega á brott án þess að í staðinn kæmi annað og raunhæft úrræði sem hægt væri að nota ef verulegar tálmanir yrðu á umgengni. Í ritgerðinni er leitast við að svara hvort aðfarargerð skv. 50. gr barnalaga samrýmist meginreglu 3. gr. Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna um það sem barni er fyrir bestu. Í viðleitni til þess var gerð viðtalsrannsókn þar sem rætt var við aðila sem hafa komið að slíkri aðfarargerð og eru sérfræðingar í málefnum barna. Einnig er rýnt í hliðstæða norræna löggjöf og dómaframkvæmd rakin. Þannig er reynt að varpa ljósi á það sem betur mætti fara þegar kemur að framkvæmd umgengnismála almennt og hvort önnur úrræði í stað aðfarargerðar til að framfylgja umgengni komi til álita með tilliti til hagsmuna barns. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að meta verði hagmsuni hvers og eins barns í hverju og einu máli fyrir sig. Meginreglan um það sem barni er fyrir bestu geti í sumum tilvikum verið túlkuð til langs tíma, þ.e. að hagsmunir barns af því að njóta umgengni sem hefur verið tálmað vegi þyngra en hættan af því að barnið hljóti skaða af framkvæmd aðfarar. Í sumum tilvikum geti aðfarargerð, skv. 50. gr. bl., verið barni svo þungbær að það réttlæti ekki framkvæmdina og þjóni þar af leiðandi ekki hagsmunum barns. Þá er komist að þeirri niðurstöðu að Ísland sé eftirbátur hinna Norðurlandanna þegar kemur að úrræðum fyrir foreldra strax við skilnað eða sambúðarslit, áður en til ágreinings kemur.","This thesis is entitled Obstruction of access: Is enforcement to establish access as referred to in Article 50 of the Children’s Act in the best interests of the child? According to a memorandum to a bill regarding the Icelandic Children’s Act No. 76/2003, which came into effect with bill no. 61/2012, the Ministry of Interior proposed the invalidation of Article 50 on enforcement to establish access. The Ministry claimed that the use of enforcement posed a greater risk to children’s welfare than the benefits of its use and concluded that the use of enforcement to restore access would never be in the best interests of the child. The aforementioned proposal was not approved by the parliament. The complete invalidation of Article 50 was considered to be unrealistic without a suitable or a comparable replacement for usage in extreme cases regarding obstruction of access. This paper examines if enforcement, as referred to in Article 50, is in accordance to the United Nation Convention on the Rights of the Child. A qualitative study was conducted, using interviews with specialists who have extensive experience in matters of both children and enforcement, as referred to in Article 50. Additionally, parallel Nordic law and judicial proceedings were reviewed to highlight what could be improved upon regarding the proceedings relating to access. Furthermore, other alternatives to Article 50 were examined. The results indicate that the child’s interests and needs must be assessed individually by case. In the long run, benefits of access that has been obstructed may weigh more than the possibility of the negative effects of enforcement. In some cases enforcement, according to Article 50, can be detrimental to the child. In addition, Iceland has not met the standard of the other Nordic countries regarding available resources for those going through divorce or separation, before conflict such as obstruction of access ensues."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/41810"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Barnaréttur","Umgengnisréttur"],"dc:title":["Umgengnistálmanir : er aðfarargerð samkvæmt 50. gr. barnalaga barninu fyrir bestu?"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:40:29Z"}