{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/41706"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/41706","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Sérhæfðir sjóðir og rekstraraðilar þeirra : afmörkun á gildissviði laga um rekstraraðila sérhæfðra sjóða, nr. 45/2020","abstract":"Með lögum um rekstraraðila sérhæfðra sjóða, nr. 45/2020 („lögin“) voru ákvæði tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2011/61 frá 8. júní 2011 um rekstraraðila sérhæfðra sjóða („AIFMD“) innleidd í íslenskan rétt. Með lögunum er í fyrsta skipti gerð tilraun til setningar heildarramma um starfsemi aðila sem reka sérhæfða sjóði en fyrir gildistöku laganna voru sérhæfðir sjóðir skilgreindir sem aðrir sjóðir en þeir sem falla undir lög um verðbréfasjóði, sbr. nú lög nr. 116/2021. Má því að ósekju segja að stærsta áskorunin við samningu laganna hafi verið mörkun gildissviðs þeirra. Megintilgangur ritgerðarinnar er að afmarka merkingarfræðilegan ramma 1. og 2. gr. laganna, en gildissvið laganna er fólgið í samspili þessara tveggja lagaákvæða. Í ritgerðinni er AIFMD rakin, þá með áherslu á skoðun markaðar fyrir sérhæfða sjóði fyrir og eftir fjármálahrunið 2008, sem er talin kveikjan að AIFMD. Þá er fjallað um íslenskan markað fyrir sérhæfða sjóði og athugað með hvaða hætti hann hafði þróast fram að gildistöku laganna. Meginþungi ritgerðarinnar er umfjöllun um túlkun og skýringu á lykilhugtökum 1. og 2. gr. laganna en við þá umfjöllun er einkum litið til viðmiðunarreglna ESMA og annarra eftirlitsaðila um merkingu orðasambandsins sérhæfður sjóður. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru að afmörkun á gildissviði laganna hverfist um skilgreiningu á hvort til staðar sé sérhæfður sjóður eða ekki, þrátt fyrir að sérhæfðu sjóðalögin leggi eingöngu skyldur á rekstraraðila slíkra sjóða. Við afmörkun á því hvort um sérhæfðan sjóð sé að ræða þurfi fyrst og fremst að líta til þess hvort til staðar sé sjóður um sameiginlega fjárfestingu, þ.e. hvort tilgangskrafan, krafan um sameiginleika og krafan um sjálfstæði séu uppfylltar. Þá geri skilgreining laganna á hugtökunum rekstur og markaðssetning sérhæfðs sjóðs það að verkum að lögin grípa fleiri athafnir en samsvarandi lög samanburðarlanda, auk þess sem óljóst er hvort og með hvaða hætti formarkaðssetning getur verið heimil samkvæmt lögunum.","abstract_html":"Með lögum um rekstraraðila sérhæfðra sjóða, nr. 45/2020 („lögin“) voru ákvæði tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2011/61 frá 8. júní 2011 um rekstraraðila sérhæfðra sjóða („AIFMD“) innleidd í íslenskan rétt. Með lögunum er í fyrsta skipti gerð tilraun til setningar heildarramma um starfsemi aðila sem reka sérhæfða sjóði en fyrir gildistöku laganna voru sérhæfðir sjóðir skilgreindir sem aðrir sjóðir en þeir sem falla undir lög um verðbréfasjóði, sbr. nú lög nr. 116/2021. Má því að ósekju segja að stærsta áskorunin við samningu laganna hafi verið mörkun gildissviðs þeirra. Megintilgangur ritgerðarinnar er að afmarka merkingarfræðilegan ramma 1. og 2. gr. laganna, en gildissvið laganna er fólgið í samspili þessara tveggja lagaákvæða. Í ritgerðinni er AIFMD rakin, þá með áherslu á skoðun markaðar fyrir sérhæfða sjóði fyrir og eftir fjármálahrunið 2008, sem er talin kveikjan að AIFMD. Þá er fjallað um íslenskan markað fyrir sérhæfða sjóði og athugað með hvaða hætti hann hafði þróast fram að gildistöku laganna. Meginþungi ritgerðarinnar er umfjöllun um túlkun og skýringu á lykilhugtökum 1. og 2. gr. laganna en við þá umfjöllun er einkum litið til viðmiðunarreglna ESMA og annarra eftirlitsaðila um merkingu orðasambandsins sérhæfður sjóður. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru að afmörkun á gildissviði laganna hverfist um skilgreiningu á hvort til staðar sé sérhæfður sjóður eða ekki, þrátt fyrir að sérhæfðu sjóðalögin leggi eingöngu skyldur á rekstraraðila slíkra sjóða. Við afmörkun á því hvort um sérhæfðan sjóð sé að ræða þurfi fyrst og fremst að líta til þess hvort til staðar sé sjóður um sameiginlega fjárfestingu, þ.e. hvort tilgangskrafan, krafan um sameiginleika og krafan um sjálfstæði séu uppfylltar. Þá geri skilgreining laganna á hugtökunum rekstur og markaðssetning sérhæfðs sjóðs það að verkum að lögin grípa fleiri athafnir en samsvarandi lög samanburðarlanda, auk þess sem óljóst er hvort og með hvaða hætti formarkaðssetning getur verið heimil samkvæmt lögunum.","abstract_has_math":false,"creators":["Ólafur Hrafn Kjartansson 1997-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022-06-09T13:11:53Z","date_published":"2022-06-09T13:11:53Z","updated_at":"2026-07-27T20:39:26Z","subjects":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Fjármunaréttur","Sjóðir","Fjármálamarkaðir"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/41706","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ólafur Hrafn Kjartansson 1997-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2022-06-09T13:11:52Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2022-06-09T13:11:52Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2022-06-09T13:11:53Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Fjármunaréttur","Sjóðir","Fjármálamarkaðir"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/41706"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Með lögum um rekstraraðila sérhæfðra sjóða, nr. 45/2020 („lögin“) voru ákvæði tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2011/61 frá 8. júní 2011 um rekstraraðila sérhæfðra sjóða („AIFMD“) innleidd í íslenskan rétt. Með lögunum er í fyrsta skipti gerð tilraun til setningar heildarramma um starfsemi aðila sem reka sérhæfða sjóði en fyrir gildistöku laganna voru sérhæfðir sjóðir skilgreindir sem aðrir sjóðir en þeir sem falla undir lög um verðbréfasjóði, sbr. nú lög nr. 116/2021. Má því að ósekju segja að stærsta áskorunin við samningu laganna hafi verið mörkun gildissviðs þeirra. Megintilgangur ritgerðarinnar er að afmarka merkingarfræðilegan ramma 1. og 2. gr. laganna, en gildissvið laganna er fólgið í samspili þessara tveggja lagaákvæða. Í ritgerðinni er AIFMD rakin, þá með áherslu á skoðun markaðar fyrir sérhæfða sjóði fyrir og eftir fjármálahrunið 2008, sem er talin kveikjan að AIFMD. Þá er fjallað um íslenskan markað fyrir sérhæfða sjóði og athugað með hvaða hætti hann hafði þróast fram að gildistöku laganna. Meginþungi ritgerðarinnar er umfjöllun um túlkun og skýringu á lykilhugtökum 1. og 2. gr. laganna en við þá umfjöllun er einkum litið til viðmiðunarreglna ESMA og annarra eftirlitsaðila um merkingu orðasambandsins sérhæfður sjóður. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru að afmörkun á gildissviði laganna hverfist um skilgreiningu á hvort til staðar sé sérhæfður sjóður eða ekki, þrátt fyrir að sérhæfðu sjóðalögin leggi eingöngu skyldur á rekstraraðila slíkra sjóða. Við afmörkun á því hvort um sérhæfðan sjóð sé að ræða þurfi fyrst og fremst að líta til þess hvort til staðar sé sjóður um sameiginlega fjárfestingu, þ.e. hvort tilgangskrafan, krafan um sameiginleika og krafan um sjálfstæði séu uppfylltar. Þá geri skilgreining laganna á hugtökunum rekstur og markaðssetning sérhæfðs sjóðs það að verkum að lögin grípa fleiri athafnir en samsvarandi lög samanburðarlanda, auk þess sem óljóst er hvort og með hvaða hætti formarkaðssetning getur verið heimil samkvæmt lögunum.","Directive 2011/61/EU of the European Parliament and of the Council on Alternative Investment Fund Managers (“AIFMD”) was implemented in Iceland by Act no. 45/2020 on Alternative Investment Fund Managers (the “Act”). Before enactment of the Act, AIFs were defined as all funds, other than those that fell under the scope of Act no. 116/2021 on Undertakings for Collective Investment in Transferrable Securities. Thus, the largest challenge the legislator faced was defining the scope of the Act. The purpose of this essay is to demarcate Articles 1 and 2 of the Act, whereas the scope of the Act is bound to their interplay. The essay covers the run-up to the AIFMD, its material and scope, focusing inter alia on the role of the financial crisis in 2008. Subsequently, matters pertaining to the Icelandic market for AIFs and its development are covered. The main emphasis of the essay is placed on the interpretation of the key concepts of Articles 1 and 2 of the Act, taking account of guidelines published by ESMA and other supervisory authorities. The essay concludes that the scope of the Act revolves around in what manner the concept of an AIF is defined, even though obligations that the Act entails are placed on managers of such entities. When defining whether an entity may be construed as an AIF, one should take account of whether the conditions of an undertaking for collective investment are fulfilled, i.e., whether the purpose requirement, the requirement of collectivity and the requirement of independence are fulfilled. Further, the manner in which the Act defines operating and marketing of an AIF leads to the Act catching broader behaviour than corresponding acts of neighbouring countries. In addition, due to the way marketing is defined under the Act, it is unclear how pre-marketing could be performed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Sérhæfðir sjóðir og rekstraraðilar þeirra : afmörkun á gildissviði laga um rekstraraðila sérhæfðra sjóða, nr. 45/2020"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Ólafur Hrafn Kjartansson 1997-"],"dc:date.accessioned":["2022-06-09T13:11:52Z"],"dc:date.available":["2022-06-09T13:11:52Z"],"dc:date.issued":["2022-06-09T13:11:53Z"],"dc:description.abstract":["Með lögum um rekstraraðila sérhæfðra sjóða, nr. 45/2020 („lögin“) voru ákvæði tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2011/61 frá 8. júní 2011 um rekstraraðila sérhæfðra sjóða („AIFMD“) innleidd í íslenskan rétt. Með lögunum er í fyrsta skipti gerð tilraun til setningar heildarramma um starfsemi aðila sem reka sérhæfða sjóði en fyrir gildistöku laganna voru sérhæfðir sjóðir skilgreindir sem aðrir sjóðir en þeir sem falla undir lög um verðbréfasjóði, sbr. nú lög nr. 116/2021. Má því að ósekju segja að stærsta áskorunin við samningu laganna hafi verið mörkun gildissviðs þeirra. Megintilgangur ritgerðarinnar er að afmarka merkingarfræðilegan ramma 1. og 2. gr. laganna, en gildissvið laganna er fólgið í samspili þessara tveggja lagaákvæða. Í ritgerðinni er AIFMD rakin, þá með áherslu á skoðun markaðar fyrir sérhæfða sjóði fyrir og eftir fjármálahrunið 2008, sem er talin kveikjan að AIFMD. Þá er fjallað um íslenskan markað fyrir sérhæfða sjóði og athugað með hvaða hætti hann hafði þróast fram að gildistöku laganna. Meginþungi ritgerðarinnar er umfjöllun um túlkun og skýringu á lykilhugtökum 1. og 2. gr. laganna en við þá umfjöllun er einkum litið til viðmiðunarreglna ESMA og annarra eftirlitsaðila um merkingu orðasambandsins sérhæfður sjóður. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru að afmörkun á gildissviði laganna hverfist um skilgreiningu á hvort til staðar sé sérhæfður sjóður eða ekki, þrátt fyrir að sérhæfðu sjóðalögin leggi eingöngu skyldur á rekstraraðila slíkra sjóða. Við afmörkun á því hvort um sérhæfðan sjóð sé að ræða þurfi fyrst og fremst að líta til þess hvort til staðar sé sjóður um sameiginlega fjárfestingu, þ.e. hvort tilgangskrafan, krafan um sameiginleika og krafan um sjálfstæði séu uppfylltar. Þá geri skilgreining laganna á hugtökunum rekstur og markaðssetning sérhæfðs sjóðs það að verkum að lögin grípa fleiri athafnir en samsvarandi lög samanburðarlanda, auk þess sem óljóst er hvort og með hvaða hætti formarkaðssetning getur verið heimil samkvæmt lögunum.","Directive 2011/61/EU of the European Parliament and of the Council on Alternative Investment Fund Managers (“AIFMD”) was implemented in Iceland by Act no. 45/2020 on Alternative Investment Fund Managers (the “Act”). Before enactment of the Act, AIFs were defined as all funds, other than those that fell under the scope of Act no. 116/2021 on Undertakings for Collective Investment in Transferrable Securities. Thus, the largest challenge the legislator faced was defining the scope of the Act. The purpose of this essay is to demarcate Articles 1 and 2 of the Act, whereas the scope of the Act is bound to their interplay. The essay covers the run-up to the AIFMD, its material and scope, focusing inter alia on the role of the financial crisis in 2008. Subsequently, matters pertaining to the Icelandic market for AIFs and its development are covered. The main emphasis of the essay is placed on the interpretation of the key concepts of Articles 1 and 2 of the Act, taking account of guidelines published by ESMA and other supervisory authorities. The essay concludes that the scope of the Act revolves around in what manner the concept of an AIF is defined, even though obligations that the Act entails are placed on managers of such entities. When defining whether an entity may be construed as an AIF, one should take account of whether the conditions of an undertaking for collective investment are fulfilled, i.e., whether the purpose requirement, the requirement of collectivity and the requirement of independence are fulfilled. Further, the manner in which the Act defines operating and marketing of an AIF leads to the Act catching broader behaviour than corresponding acts of neighbouring countries. In addition, due to the way marketing is defined under the Act, it is unclear how pre-marketing could be performed."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/41706"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Fjármunaréttur","Sjóðir","Fjármálamarkaðir"],"dc:title":["Sérhæfðir sjóðir og rekstraraðilar þeirra : afmörkun á gildissviði laga um rekstraraðila sérhæfðra sjóða, nr. 45/2020"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:39:26Z"}