{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/36338"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/36338","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"The effect of 6-week deep water running intervention on physical fitness of female football players : a randomized control trial","abstract":"Inngangur: Djúpvatnshlaup (DWR) hefur verið notað við þjálfun hlaupara og endurhæfingu slasaðra íþróttamanna. Rannsóknir benda til þess að hægt sé að auka hámarkssúrefnisu pptöku (VO2max) með DWR en það eru ekki mikið vitað um áhrif DWR á aðra líkamlega getu íþróttafólks. Markmið þessarar rannsóknar voru að skoða áhrif DWR samanborið við árif hlaups á landi (LBR) á VO2max, snerpu, sprett hraða, lóðrétta stökkhæð og sparkhraða hjá fótbolta stelpum. Aðferð: þátttakendur voru 45 fótbolta stelpur á aldrinum 14-17 ára, Inngripið tók 6 vikur með 3 æfingum í viku. Hámarkssúrefnis upptaka, snerpa, sprett hraði, lóðrétt stökkhæð og sparkhraði var mælt fyrir og eftir inngripið. Niðurstöður: DWR hópurinn bætti VO2max meðaltalið um 3,5% og lóðrétta stökkhæð um 7,6%. það fannst marktækur munur hjá DWR á VO2max (P=0.000) og lóðréttri (P=0.000) stökkhæð fyrir og eftir inngripið, það fannst líka marktækur munur á hámarkssúrefnisupptöku (P=0.000) og lóðréttri stökkhæð (P=0.000) fyrir og eftir inngripið hjá LBR. DWR hafði engin neikvæð áhrif á snerpu, sprett hraða, lóðrétta stökkhæð og sparkhraða. Það var ekki marktækur munur á DWR og LBR hópunum eftir inngripið í neinni breytu en Ályktun: Það er hægt að nota DWR til að auka VO2max hjá fótbolta stelpum án þess að það hafi neikvæð áhrif á snerpa, sprett hraði, lóðrétt stökkhæð og sparkhraði. Djúpvatnshlaup er góð leið til að stunda þolþjálfun án álags á liðamót sem hefðbundin land þjálfun veldur Lykilorð: DWR, Djúpvatnshlaup, Fótbolti, Snerpa, sprettur","abstract_html":"Inngangur: Djúpvatnshlaup (DWR) hefur verið notað við þjálfun hlaupara og endurhæfingu slasaðra íþróttamanna. Rannsóknir benda til þess að hægt sé að auka hámarkssúrefnisu pptöku (VO2max) með DWR en það eru ekki mikið vitað um áhrif DWR á aðra líkamlega getu íþróttafólks. Markmið þessarar rannsóknar voru að skoða áhrif DWR samanborið við árif hlaups á landi (LBR) á VO2max, snerpu, sprett hraða, lóðrétta stökkhæð og sparkhraða hjá fótbolta stelpum. Aðferð: þátttakendur voru 45 fótbolta stelpur á aldrinum 14-17 ára, Inngripið tók 6 vikur með 3 æfingum í viku. Hámarkssúrefnis upptaka, snerpa, sprett hraði, lóðrétt stökkhæð og sparkhraði var mælt fyrir og eftir inngripið. Niðurstöður: DWR hópurinn bætti VO2max meðaltalið um 3,5% og lóðrétta stökkhæð um 7,6%. það fannst marktækur munur hjá DWR á VO2max (P=0.000) og lóðréttri (P=0.000) stökkhæð fyrir og eftir inngripið, það fannst líka marktækur munur á hámarkssúrefnisupptöku (P=0.000) og lóðréttri stökkhæð (P=0.000) fyrir og eftir inngripið hjá LBR. DWR hafði engin neikvæð áhrif á snerpu, sprett hraða, lóðrétta stökkhæð og sparkhraða. Það var ekki marktækur munur á DWR og LBR hópunum eftir inngripið í neinni breytu en Ályktun: Það er hægt að nota DWR til að auka VO2max hjá fótbolta stelpum án þess að það hafi neikvæð áhrif á snerpa, sprett hraði, lóðrétt stökkhæð og sparkhraði. Djúpvatnshlaup er góð leið til að stunda þolþjálfun án álags á liðamót sem hefðbundin land þjálfun veldur Lykilorð: DWR, Djúpvatnshlaup, Fótbolti, Snerpa, sprettur","abstract_has_math":false,"creators":["Gunnar Egill Benonýsson 1993-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020-06-18T12:04:36Z","date_published":"2020-06-18T12:04:36Z","updated_at":"2026-07-27T20:39:26Z","subjects":["Heilsuþjálfun og kennsla","Meistaraprófsritgerðir","Þjálfun","Knattspyrnumenn","Vatnsleikfimi","Spretthlaup","Sport and health education","Exercise","Football players","Aquatic exercises"],"languages":["en"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/36338","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Gunnar Egill Benonýsson 1993-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2020-06-18T12:04:35Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2020-06-18T12:04:35Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2020-06-18T12:04:36Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Heilsuþjálfun og kennsla","Meistaraprófsritgerðir","Þjálfun","Knattspyrnumenn","Vatnsleikfimi","Spretthlaup","Sport and health education","Exercise","Football players","Aquatic exercises"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["en"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/36338"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Inngangur: Djúpvatnshlaup (DWR) hefur verið notað við þjálfun hlaupara og endurhæfingu slasaðra íþróttamanna. Rannsóknir benda til þess að hægt sé að auka hámarkssúrefnisu pptöku (VO2max) með DWR en það eru ekki mikið vitað um áhrif DWR á aðra líkamlega getu íþróttafólks. Markmið þessarar rannsóknar voru að skoða áhrif DWR samanborið við árif hlaups á landi (LBR) á VO2max, snerpu, sprett hraða, lóðrétta stökkhæð og sparkhraða hjá fótbolta stelpum. Aðferð: þátttakendur voru 45 fótbolta stelpur á aldrinum 14-17 ára, Inngripið tók 6 vikur með 3 æfingum í viku. Hámarkssúrefnis upptaka, snerpa, sprett hraði, lóðrétt stökkhæð og sparkhraði var mælt fyrir og eftir inngripið. Niðurstöður: DWR hópurinn bætti VO2max meðaltalið um 3,5% og lóðrétta stökkhæð um 7,6%. það fannst marktækur munur hjá DWR á VO2max (P=0.000) og lóðréttri (P=0.000) stökkhæð fyrir og eftir inngripið, það fannst líka marktækur munur á hámarkssúrefnisupptöku (P=0.000) og lóðréttri stökkhæð (P=0.000) fyrir og eftir inngripið hjá LBR. DWR hafði engin neikvæð áhrif á snerpu, sprett hraða, lóðrétta stökkhæð og sparkhraða. Það var ekki marktækur munur á DWR og LBR hópunum eftir inngripið í neinni breytu en Ályktun: Það er hægt að nota DWR til að auka VO2max hjá fótbolta stelpum án þess að það hafi neikvæð áhrif á snerpa, sprett hraði, lóðrétt stökkhæð og sparkhraði. Djúpvatnshlaup er góð leið til að stunda þolþjálfun án álags á liðamót sem hefðbundin land þjálfun veldur Lykilorð: DWR, Djúpvatnshlaup, Fótbolti, Snerpa, sprettur","Introduction: Deep water running (DWR) has been used to cross train runners and rehabilitate injured athletes. Research indicates that maximal oxygen uptake can be improved with DWR. There is not much information about the effects of DWR on other physical fitness attributes of athletes. The objective of this randomized control trial study was to examine the effects of DWR compared to the effects of land-based running (LBR) on maximal oxygen uptake (VO2max), agility, sprint speed, vertical jump height and kick speed in female football players. Method: Participants were 45 female football players, age 14-17 years old. The intervention took 6 weeks with 3 training sessions per week. VO2max ,agility, sprint speed, vertical jump height and kick speed was measured before and after the intervention. Results: DWR group improved their mean VO2max by 3.5% and their vertical jump height by 7.6%. There was a significant difference within the groups regarding VO2max (P=0.000) and vertical jump height (P=0.000) before and after the intervention. DWR had no negative effects on agility, sprint speed, vertical jump height or kick speed and there was no significant difference between the DWR and the LBR groups on any variables. Conclusion: DWR can be used to increase VO2max without negatively affecting agility, sprint speed, vertical jump height and kick speed and should be recommended as a training method to decrease the stress and pain on joints that is associated with land based training Keywords: DWR, Deep water running, Football, Soccer, agility, power, sprint."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The effect of 6-week deep water running intervention on physical fitness of female football players : a randomized control trial"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Gunnar Egill Benonýsson 1993-"],"dc:date.accessioned":["2020-06-18T12:04:35Z"],"dc:date.available":["2020-06-18T12:04:35Z"],"dc:date.issued":["2020-06-18T12:04:36Z"],"dc:description.abstract":["Inngangur: Djúpvatnshlaup (DWR) hefur verið notað við þjálfun hlaupara og endurhæfingu slasaðra íþróttamanna. Rannsóknir benda til þess að hægt sé að auka hámarkssúrefnisu pptöku (VO2max) með DWR en það eru ekki mikið vitað um áhrif DWR á aðra líkamlega getu íþróttafólks. Markmið þessarar rannsóknar voru að skoða áhrif DWR samanborið við árif hlaups á landi (LBR) á VO2max, snerpu, sprett hraða, lóðrétta stökkhæð og sparkhraða hjá fótbolta stelpum. Aðferð: þátttakendur voru 45 fótbolta stelpur á aldrinum 14-17 ára, Inngripið tók 6 vikur með 3 æfingum í viku. Hámarkssúrefnis upptaka, snerpa, sprett hraði, lóðrétt stökkhæð og sparkhraði var mælt fyrir og eftir inngripið. Niðurstöður: DWR hópurinn bætti VO2max meðaltalið um 3,5% og lóðrétta stökkhæð um 7,6%. það fannst marktækur munur hjá DWR á VO2max (P=0.000) og lóðréttri (P=0.000) stökkhæð fyrir og eftir inngripið, það fannst líka marktækur munur á hámarkssúrefnisupptöku (P=0.000) og lóðréttri stökkhæð (P=0.000) fyrir og eftir inngripið hjá LBR. DWR hafði engin neikvæð áhrif á snerpu, sprett hraða, lóðrétta stökkhæð og sparkhraða. Það var ekki marktækur munur á DWR og LBR hópunum eftir inngripið í neinni breytu en Ályktun: Það er hægt að nota DWR til að auka VO2max hjá fótbolta stelpum án þess að það hafi neikvæð áhrif á snerpa, sprett hraði, lóðrétt stökkhæð og sparkhraði. Djúpvatnshlaup er góð leið til að stunda þolþjálfun án álags á liðamót sem hefðbundin land þjálfun veldur Lykilorð: DWR, Djúpvatnshlaup, Fótbolti, Snerpa, sprettur","Introduction: Deep water running (DWR) has been used to cross train runners and rehabilitate injured athletes. Research indicates that maximal oxygen uptake can be improved with DWR. There is not much information about the effects of DWR on other physical fitness attributes of athletes. The objective of this randomized control trial study was to examine the effects of DWR compared to the effects of land-based running (LBR) on maximal oxygen uptake (VO2max), agility, sprint speed, vertical jump height and kick speed in female football players. Method: Participants were 45 female football players, age 14-17 years old. The intervention took 6 weeks with 3 training sessions per week. VO2max ,agility, sprint speed, vertical jump height and kick speed was measured before and after the intervention. Results: DWR group improved their mean VO2max by 3.5% and their vertical jump height by 7.6%. There was a significant difference within the groups regarding VO2max (P=0.000) and vertical jump height (P=0.000) before and after the intervention. DWR had no negative effects on agility, sprint speed, vertical jump height or kick speed and there was no significant difference between the DWR and the LBR groups on any variables. Conclusion: DWR can be used to increase VO2max without negatively affecting agility, sprint speed, vertical jump height and kick speed and should be recommended as a training method to decrease the stress and pain on joints that is associated with land based training Keywords: DWR, Deep water running, Football, Soccer, agility, power, sprint."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/36338"],"dc:language.iso":["en"],"dc:subject":["Heilsuþjálfun og kennsla","Meistaraprófsritgerðir","Þjálfun","Knattspyrnumenn","Vatnsleikfimi","Spretthlaup","Sport and health education","Exercise","Football players","Aquatic exercises"],"dc:title":["The effect of 6-week deep water running intervention on physical fitness of female football players : a randomized control trial"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:39:26Z"}