{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/36019"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/36019","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Peningaþvætti í íslenskum refsirétti : sjálfsþvætti og sönnunarkröfur í peningaþvættismálum þegar frumbrot peningaþvættis liggur ekki fyrir","abstract":"Ritgerð þessi ber heitið „Peningaþvætti í íslenskum refsirétti: Sjálfsþvætti og sönnunarkröfur í peningaþvættismálum þegar frumbrot peningaþvættis liggur ekki fyrir.“ Meginviðfangsefni hennar er að gera grein fyrir 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 auk þess sem fjallað verður um það hvernig ákvæðið er túlkað í íslenskri réttarframkvæmd. Í ritgerðinni er varpað ljósi á 2. mgr. 264. gr. alm. hgl. sem fjallar um sjálfsþvætti og leitað svara við því hvernig ákvæðið er túlkað í dómaframkvæmd. Lítið hefur verið skrifað um þennan anga ákvæðisins þ.e. sjálfsþvætti, sem er einkar áhugaverður og hefur þróast töluvert í dómaframkvæmd á síðustu mánuðum og árum. Unnt er að hefja rannsókn og sakfella aðila fyrir peningaþvætti jafnvel þó ekki liggi fyrir hvert frumbrotið er eða takmörkuð sönnunargögn liggi fyrir. Farið er yfir hverjar sönnunarkröfur eru í slíkum málum. Peningaþvættisákvæði almennra hegningarlaga áskilur að um sé að ræða ávinning af refsiverðu broti samkvæmt almennum hegningarlögum eða öðrum lögum. Hins vegar er ekki gerð sú krafa að fyrir liggi hvaða frumbrot sé nákvæmlega um að ræða. Það þarf að meta í ljósi atvika hverju sinni hvort sýnt sé nægilega fram á að ávinningurinn sé ekki af lögmætum toga heldur stafi af refsiverðu broti á almennum hegningarlögum eða öðrum lögum. Mannréttindadómstóll Evrópu hefur staðfest að umrædd framkvæmd brjóti ekki í bága við mannréttindasáttmála Evrópu. Ljósi verður einnig varpað á það hvernig upphafstími fyrningarfrests vegna peningaþvættisbrota hefur verið túlkaður í dómaframkvæmd. Sömu sjónarmið sem eiga við um auðgunarbrot, þ.e. að brot teljist fullframið og að fyrningarfrestur byrji að líða við tilteiknun verðmæta, eiga ekki við sjálfstætt brot eins og peningaþvætti sem getur staðið yfir í langan tíma. Ef ávinningur hefur til að mynda verið óslitið í sérgreindum vörslum aðila getur fyrningarfrestur peningaþvættisbrotsins ekki byrjað að líða sbr. nýlegan dóm Landsréttar frá 8. maí 2020 í máli nr. 20/2019. Þá staðfestir umræddur dómur einnig að unnt er að fá menn sakfellda fyrir peningaþvætti jafnvel þó frumbrot peningaþvættisins sé fyrnt. Farið er yfir breytingar og þróun peningaþvættisákvæða dönsku og norsku hegningarlaganna. Þegar borin eru saman peningaþvættisákvæði almennra hegningarlaga hér á landi og ákvæði um peningaþvætti í dönskum og norskum refsirétti er ljóst að íslenska peningaþvættisákvæðið er mun rýmra en ákvæðin í dönskum og norskum rétti.","abstract_html":"Ritgerð þessi ber heitið „Peningaþvætti í íslenskum refsirétti: Sjálfsþvætti og sönnunarkröfur í peningaþvættismálum þegar frumbrot peningaþvættis liggur ekki fyrir.“ Meginviðfangsefni hennar er að gera grein fyrir 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 auk þess sem fjallað verður um það hvernig ákvæðið er túlkað í íslenskri réttarframkvæmd. Í ritgerðinni er varpað ljósi á 2. mgr. 264. gr. alm. hgl. sem fjallar um sjálfsþvætti og leitað svara við því hvernig ákvæðið er túlkað í dómaframkvæmd. Lítið hefur verið skrifað um þennan anga ákvæðisins þ.e. sjálfsþvætti, sem er einkar áhugaverður og hefur þróast töluvert í dómaframkvæmd á síðustu mánuðum og árum. Unnt er að hefja rannsókn og sakfella aðila fyrir peningaþvætti jafnvel þó ekki liggi fyrir hvert frumbrotið er eða takmörkuð sönnunargögn liggi fyrir. Farið er yfir hverjar sönnunarkröfur eru í slíkum málum. Peningaþvættisákvæði almennra hegningarlaga áskilur að um sé að ræða ávinning af refsiverðu broti samkvæmt almennum hegningarlögum eða öðrum lögum. Hins vegar er ekki gerð sú krafa að fyrir liggi hvaða frumbrot sé nákvæmlega um að ræða. Það þarf að meta í ljósi atvika hverju sinni hvort sýnt sé nægilega fram á að ávinningurinn sé ekki af lögmætum toga heldur stafi af refsiverðu broti á almennum hegningarlögum eða öðrum lögum. Mannréttindadómstóll Evrópu hefur staðfest að umrædd framkvæmd brjóti ekki í bága við mannréttindasáttmála Evrópu. Ljósi verður einnig varpað á það hvernig upphafstími fyrningarfrests vegna peningaþvættisbrota hefur verið túlkaður í dómaframkvæmd. Sömu sjónarmið sem eiga við um auðgunarbrot, þ.e. að brot teljist fullframið og að fyrningarfrestur byrji að líða við tilteiknun verðmæta, eiga ekki við sjálfstætt brot eins og peningaþvætti sem getur staðið yfir í langan tíma. Ef ávinningur hefur til að mynda verið óslitið í sérgreindum vörslum aðila getur fyrningarfrestur peningaþvættisbrotsins ekki byrjað að líða sbr. nýlegan dóm Landsréttar frá 8. maí 2020 í máli nr. 20/2019. Þá staðfestir umræddur dómur einnig að unnt er að fá menn sakfellda fyrir peningaþvætti jafnvel þó frumbrot peningaþvættisins sé fyrnt. Farið er yfir breytingar og þróun peningaþvættisákvæða dönsku og norsku hegningarlaganna. Þegar borin eru saman peningaþvættisákvæði almennra hegningarlaga hér á landi og ákvæði um peningaþvætti í dönskum og norskum refsirétti er ljóst að íslenska peningaþvættisákvæðið er mun rýmra en ákvæðin í dönskum og norskum rétti.","abstract_has_math":false,"creators":["Jenný Þórunn Stefánsdóttir 1992-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020-06-10T11:44:30Z","date_published":"2020-06-10T11:44:30Z","updated_at":"2026-07-27T20:43:09Z","subjects":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Refsiréttur","Peningaþvætti"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/36019","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Jenný Þórunn Stefánsdóttir 1992-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2020-06-10T11:44:29Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2020-06-10T11:44:29Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2020-06-10T11:44:30Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Refsiréttur","Peningaþvætti"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/36019"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Ritgerð þessi ber heitið „Peningaþvætti í íslenskum refsirétti: Sjálfsþvætti og sönnunarkröfur í peningaþvættismálum þegar frumbrot peningaþvættis liggur ekki fyrir.“ Meginviðfangsefni hennar er að gera grein fyrir 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 auk þess sem fjallað verður um það hvernig ákvæðið er túlkað í íslenskri réttarframkvæmd. Í ritgerðinni er varpað ljósi á 2. mgr. 264. gr. alm. hgl. sem fjallar um sjálfsþvætti og leitað svara við því hvernig ákvæðið er túlkað í dómaframkvæmd. Lítið hefur verið skrifað um þennan anga ákvæðisins þ.e. sjálfsþvætti, sem er einkar áhugaverður og hefur þróast töluvert í dómaframkvæmd á síðustu mánuðum og árum. Unnt er að hefja rannsókn og sakfella aðila fyrir peningaþvætti jafnvel þó ekki liggi fyrir hvert frumbrotið er eða takmörkuð sönnunargögn liggi fyrir. Farið er yfir hverjar sönnunarkröfur eru í slíkum málum. Peningaþvættisákvæði almennra hegningarlaga áskilur að um sé að ræða ávinning af refsiverðu broti samkvæmt almennum hegningarlögum eða öðrum lögum. Hins vegar er ekki gerð sú krafa að fyrir liggi hvaða frumbrot sé nákvæmlega um að ræða. Það þarf að meta í ljósi atvika hverju sinni hvort sýnt sé nægilega fram á að ávinningurinn sé ekki af lögmætum toga heldur stafi af refsiverðu broti á almennum hegningarlögum eða öðrum lögum. Mannréttindadómstóll Evrópu hefur staðfest að umrædd framkvæmd brjóti ekki í bága við mannréttindasáttmála Evrópu. Ljósi verður einnig varpað á það hvernig upphafstími fyrningarfrests vegna peningaþvættisbrota hefur verið túlkaður í dómaframkvæmd. Sömu sjónarmið sem eiga við um auðgunarbrot, þ.e. að brot teljist fullframið og að fyrningarfrestur byrji að líða við tilteiknun verðmæta, eiga ekki við sjálfstætt brot eins og peningaþvætti sem getur staðið yfir í langan tíma. Ef ávinningur hefur til að mynda verið óslitið í sérgreindum vörslum aðila getur fyrningarfrestur peningaþvættisbrotsins ekki byrjað að líða sbr. nýlegan dóm Landsréttar frá 8. maí 2020 í máli nr. 20/2019. Þá staðfestir umræddur dómur einnig að unnt er að fá menn sakfellda fyrir peningaþvætti jafnvel þó frumbrot peningaþvættisins sé fyrnt. Farið er yfir breytingar og þróun peningaþvættisákvæða dönsku og norsku hegningarlaganna. Þegar borin eru saman peningaþvættisákvæði almennra hegningarlaga hér á landi og ákvæði um peningaþvætti í dönskum og norskum refsirétti er ljóst að íslenska peningaþvættisákvæðið er mun rýmra en ákvæðin í dönskum og norskum rétti.","This thesis is entitled, ‘Money-laundering in Icelandic criminal law: self-laundering and burden of proof in cases where the predicate offense is unknown’. The main theme of the thesis is to explain Article 264 of the General Penal Code no. 19/1940 as well as to discuss how the provision is interpreted in Icelandic jurisprudence. The thesis sheds light on the second paragraph of Article 264 of the General Penal Code on self-laundering and seeks to answer how the provision is interpreted in case law. Little has been written about this part of the provision, i.e. self-laundering, which is particularly interesting and has evolved considerably in case law over the past months and years. An investigation can begin, and individuals can be convicted of money laundering, even when it is unclear what the predicate offense is or if there is limited evidence available. The burden of proof in such cases will be reviewed. The money laundering provision of the General Penal Code requires that there have been gains from a punishable offence according to the General Penal Code or other laws. However, there is no requirement pertaining to the knowledge of what exactly the predicate offense is. The circumstances for each individual case must be assessed to sufficiently show that the gains are not legitimate in nature but stem from a criminal violation of the General Penal Code or other laws. The European Court of Human Rights has confirmed that the practice in question does not violate the European Convention on Human Rights. This thesis will also demonstrate how the statute of limitations start date has been interpreted in case law for money laundering cases. The views that apply to crime of enrichment, i.e. that an offence is considered complete and that the statute of limitations period starts at acquirement of assets, do not apply to independent offences such as money laundering which can take place over a long period of time. If, for example, the gains have been in the specified possession of an individual for an uninterrupted period of time, the statute of limitation period for the money laundering offence cannot start according to a recent Landsréttur court judgement from 8th May 2020 in case no. 20/2019. The judgement in question also confirms that it is possible to get a conviction for money laundering even when the limitation period for the initial offence has expired. The changes and evolution of the money laundering provisions in the Danish and Norwegian Penal Codes will be reviewed. When comparing the provisions of the Icelandic General Penal Code to the provisions on money laundering in the Danish and Norwegian Penal Codes, it is clear that the Icelandic money laundering provision is much broader than the provisions in Danish and Norwegian law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Peningaþvætti í íslenskum refsirétti : sjálfsþvætti og sönnunarkröfur í peningaþvættismálum þegar frumbrot peningaþvættis liggur ekki fyrir"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Jenný Þórunn Stefánsdóttir 1992-"],"dc:date.accessioned":["2020-06-10T11:44:29Z"],"dc:date.available":["2020-06-10T11:44:29Z"],"dc:date.issued":["2020-06-10T11:44:30Z"],"dc:description.abstract":["Ritgerð þessi ber heitið „Peningaþvætti í íslenskum refsirétti: Sjálfsþvætti og sönnunarkröfur í peningaþvættismálum þegar frumbrot peningaþvættis liggur ekki fyrir.“ Meginviðfangsefni hennar er að gera grein fyrir 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 auk þess sem fjallað verður um það hvernig ákvæðið er túlkað í íslenskri réttarframkvæmd. Í ritgerðinni er varpað ljósi á 2. mgr. 264. gr. alm. hgl. sem fjallar um sjálfsþvætti og leitað svara við því hvernig ákvæðið er túlkað í dómaframkvæmd. Lítið hefur verið skrifað um þennan anga ákvæðisins þ.e. sjálfsþvætti, sem er einkar áhugaverður og hefur þróast töluvert í dómaframkvæmd á síðustu mánuðum og árum. Unnt er að hefja rannsókn og sakfella aðila fyrir peningaþvætti jafnvel þó ekki liggi fyrir hvert frumbrotið er eða takmörkuð sönnunargögn liggi fyrir. Farið er yfir hverjar sönnunarkröfur eru í slíkum málum. Peningaþvættisákvæði almennra hegningarlaga áskilur að um sé að ræða ávinning af refsiverðu broti samkvæmt almennum hegningarlögum eða öðrum lögum. Hins vegar er ekki gerð sú krafa að fyrir liggi hvaða frumbrot sé nákvæmlega um að ræða. Það þarf að meta í ljósi atvika hverju sinni hvort sýnt sé nægilega fram á að ávinningurinn sé ekki af lögmætum toga heldur stafi af refsiverðu broti á almennum hegningarlögum eða öðrum lögum. Mannréttindadómstóll Evrópu hefur staðfest að umrædd framkvæmd brjóti ekki í bága við mannréttindasáttmála Evrópu. Ljósi verður einnig varpað á það hvernig upphafstími fyrningarfrests vegna peningaþvættisbrota hefur verið túlkaður í dómaframkvæmd. Sömu sjónarmið sem eiga við um auðgunarbrot, þ.e. að brot teljist fullframið og að fyrningarfrestur byrji að líða við tilteiknun verðmæta, eiga ekki við sjálfstætt brot eins og peningaþvætti sem getur staðið yfir í langan tíma. Ef ávinningur hefur til að mynda verið óslitið í sérgreindum vörslum aðila getur fyrningarfrestur peningaþvættisbrotsins ekki byrjað að líða sbr. nýlegan dóm Landsréttar frá 8. maí 2020 í máli nr. 20/2019. Þá staðfestir umræddur dómur einnig að unnt er að fá menn sakfellda fyrir peningaþvætti jafnvel þó frumbrot peningaþvættisins sé fyrnt. Farið er yfir breytingar og þróun peningaþvættisákvæða dönsku og norsku hegningarlaganna. Þegar borin eru saman peningaþvættisákvæði almennra hegningarlaga hér á landi og ákvæði um peningaþvætti í dönskum og norskum refsirétti er ljóst að íslenska peningaþvættisákvæðið er mun rýmra en ákvæðin í dönskum og norskum rétti.","This thesis is entitled, ‘Money-laundering in Icelandic criminal law: self-laundering and burden of proof in cases where the predicate offense is unknown’. The main theme of the thesis is to explain Article 264 of the General Penal Code no. 19/1940 as well as to discuss how the provision is interpreted in Icelandic jurisprudence. The thesis sheds light on the second paragraph of Article 264 of the General Penal Code on self-laundering and seeks to answer how the provision is interpreted in case law. Little has been written about this part of the provision, i.e. self-laundering, which is particularly interesting and has evolved considerably in case law over the past months and years. An investigation can begin, and individuals can be convicted of money laundering, even when it is unclear what the predicate offense is or if there is limited evidence available. The burden of proof in such cases will be reviewed. The money laundering provision of the General Penal Code requires that there have been gains from a punishable offence according to the General Penal Code or other laws. However, there is no requirement pertaining to the knowledge of what exactly the predicate offense is. The circumstances for each individual case must be assessed to sufficiently show that the gains are not legitimate in nature but stem from a criminal violation of the General Penal Code or other laws. The European Court of Human Rights has confirmed that the practice in question does not violate the European Convention on Human Rights. This thesis will also demonstrate how the statute of limitations start date has been interpreted in case law for money laundering cases. The views that apply to crime of enrichment, i.e. that an offence is considered complete and that the statute of limitations period starts at acquirement of assets, do not apply to independent offences such as money laundering which can take place over a long period of time. If, for example, the gains have been in the specified possession of an individual for an uninterrupted period of time, the statute of limitation period for the money laundering offence cannot start according to a recent Landsréttur court judgement from 8th May 2020 in case no. 20/2019. The judgement in question also confirms that it is possible to get a conviction for money laundering even when the limitation period for the initial offence has expired. The changes and evolution of the money laundering provisions in the Danish and Norwegian Penal Codes will be reviewed. When comparing the provisions of the Icelandic General Penal Code to the provisions on money laundering in the Danish and Norwegian Penal Codes, it is clear that the Icelandic money laundering provision is much broader than the provisions in Danish and Norwegian law."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/36019"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Meistaraprófsritgerðir","Refsiréttur","Peningaþvætti"],"dc:title":["Peningaþvætti í íslenskum refsirétti : sjálfsþvætti og sönnunarkröfur í peningaþvættismálum þegar frumbrot peningaþvættis liggur ekki fyrir"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:43:09Z"}