{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/36008"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/36008","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Mörk frádráttarbærra vaxtagjalda í skattskilum","abstract":"Ritgerð þessi ber heitið: Mörk frádráttarbærra vaxtagjalda í skattskilum. Umfjöllunarefninu er ætlað að gera lesendum kleift að sjá hvenær vextir af skuldum, sem draga má frá skattskyldum tekjum fyrirtækja, hafa farið út fyrir heimildir sínar í skilningi laganna. Viðfangsefni ritgerðarinnar er að svara þeirri spurningu, hvenær gjaldfæra megi vexti af skuldum í skattskilum og hvaða takmarkanir er að finna í íslenskum rétti og dómaframkvæmd, en áhersla er lögð á hlutafélög. Höfundur nálgast viðfangsefnið með þeim hætti að skipta því upp í tvo meginhluta. Í fyrri hlutanum er farið yfir þær heimildir í lögum til að draga frá vaxtagjöld og hvaða skilyrði þurfi þar að uppfylla, meðal annars skilyrði þess að teljast rekstrarkostnaður og þau viðbótarskilyrði sem varða vexti af skuldum. Einnig er útskýrt þau helstu hugtök sem reynir hvað mest á í framkvæmd við skilgreiningu vaxtagjalda, til dæmis með samanburði á hugtökunum og varpa þar ljósi á þau mismunandi auðkenni sem sýna hvers eðlis gjöldin eru. Í seinni hlutanum eru flokkaðar þær helstu takmarkanir sem settar eru á frádráttarbærni vaxtagjalda, sem ýmist má sjá í íslenskum lögum og dómaframkvæmd. Höfundur fer þá leið að flokka umræddar takmarkanir eftir frádráttaraðferðum, en með því telur hann að lesendur geti gert sér betri grein fyrir því hvar mörk frádráttarbærra vaxtagjalda liggja. Ef litið er heildstætt á niðurstöðuna er það lykilatriði að frádráttarbær vaxtagjöld þurfi að hafa rekstrarlegan tilgang og geta talist til kostnaðar við að afla eða ávaxta fé í rekstri. Skattyfirvöld hafa samt sem áður heimild til að leiðrétta þann kostnað, ef hann telst óvenjulegur í viðskiptum milli óháðra aðila í skilningi laganna. Niðurstaðan er þrátt fyrir það sú sama, að vaxtagjöldin teljast ekki frádráttarbær.","abstract_html":"Ritgerð þessi ber heitið: Mörk frádráttarbærra vaxtagjalda í skattskilum. Umfjöllunarefninu er ætlað að gera lesendum kleift að sjá hvenær vextir af skuldum, sem draga má frá skattskyldum tekjum fyrirtækja, hafa farið út fyrir heimildir sínar í skilningi laganna. Viðfangsefni ritgerðarinnar er að svara þeirri spurningu, hvenær gjaldfæra megi vexti af skuldum í skattskilum og hvaða takmarkanir er að finna í íslenskum rétti og dómaframkvæmd, en áhersla er lögð á hlutafélög. Höfundur nálgast viðfangsefnið með þeim hætti að skipta því upp í tvo meginhluta. Í fyrri hlutanum er farið yfir þær heimildir í lögum til að draga frá vaxtagjöld og hvaða skilyrði þurfi þar að uppfylla, meðal annars skilyrði þess að teljast rekstrarkostnaður og þau viðbótarskilyrði sem varða vexti af skuldum. Einnig er útskýrt þau helstu hugtök sem reynir hvað mest á í framkvæmd við skilgreiningu vaxtagjalda, til dæmis með samanburði á hugtökunum og varpa þar ljósi á þau mismunandi auðkenni sem sýna hvers eðlis gjöldin eru. Í seinni hlutanum eru flokkaðar þær helstu takmarkanir sem settar eru á frádráttarbærni vaxtagjalda, sem ýmist má sjá í íslenskum lögum og dómaframkvæmd. Höfundur fer þá leið að flokka umræddar takmarkanir eftir frádráttaraðferðum, en með því telur hann að lesendur geti gert sér betri grein fyrir því hvar mörk frádráttarbærra vaxtagjalda liggja. Ef litið er heildstætt á niðurstöðuna er það lykilatriði að frádráttarbær vaxtagjöld þurfi að hafa rekstrarlegan tilgang og geta talist til kostnaðar við að afla eða ávaxta fé í rekstri. Skattyfirvöld hafa samt sem áður heimild til að leiðrétta þann kostnað, ef hann telst óvenjulegur í viðskiptum milli óháðra aðila í skilningi laganna. Niðurstaðan er þrátt fyrir það sú sama, að vaxtagjöldin teljast ekki frádráttarbær.","abstract_has_math":false,"creators":["Brynjar Örn Rúnarsson 1995-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020-06-10T10:30:15Z","date_published":"2020-06-10T10:30:15Z","updated_at":"2026-07-27T20:40:29Z","subjects":["Lögfræði","Skattaréttur","Vextir"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/36008","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Brynjar Örn Rúnarsson 1995-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2020-06-10T10:30:13Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2020-06-10T10:30:13Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2020-06-10T10:30:15Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Skattaréttur","Vextir"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/36008"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Ritgerð þessi ber heitið: Mörk frádráttarbærra vaxtagjalda í skattskilum. Umfjöllunarefninu er ætlað að gera lesendum kleift að sjá hvenær vextir af skuldum, sem draga má frá skattskyldum tekjum fyrirtækja, hafa farið út fyrir heimildir sínar í skilningi laganna. Viðfangsefni ritgerðarinnar er að svara þeirri spurningu, hvenær gjaldfæra megi vexti af skuldum í skattskilum og hvaða takmarkanir er að finna í íslenskum rétti og dómaframkvæmd, en áhersla er lögð á hlutafélög. Höfundur nálgast viðfangsefnið með þeim hætti að skipta því upp í tvo meginhluta. Í fyrri hlutanum er farið yfir þær heimildir í lögum til að draga frá vaxtagjöld og hvaða skilyrði þurfi þar að uppfylla, meðal annars skilyrði þess að teljast rekstrarkostnaður og þau viðbótarskilyrði sem varða vexti af skuldum. Einnig er útskýrt þau helstu hugtök sem reynir hvað mest á í framkvæmd við skilgreiningu vaxtagjalda, til dæmis með samanburði á hugtökunum og varpa þar ljósi á þau mismunandi auðkenni sem sýna hvers eðlis gjöldin eru. Í seinni hlutanum eru flokkaðar þær helstu takmarkanir sem settar eru á frádráttarbærni vaxtagjalda, sem ýmist má sjá í íslenskum lögum og dómaframkvæmd. Höfundur fer þá leið að flokka umræddar takmarkanir eftir frádráttaraðferðum, en með því telur hann að lesendur geti gert sér betri grein fyrir því hvar mörk frádráttarbærra vaxtagjalda liggja. Ef litið er heildstætt á niðurstöðuna er það lykilatriði að frádráttarbær vaxtagjöld þurfi að hafa rekstrarlegan tilgang og geta talist til kostnaðar við að afla eða ávaxta fé í rekstri. Skattyfirvöld hafa samt sem áður heimild til að leiðrétta þann kostnað, ef hann telst óvenjulegur í viðskiptum milli óháðra aðila í skilningi laganna. Niðurstaðan er þrátt fyrir það sú sama, að vaxtagjöldin teljast ekki frádráttarbær.","This thesis has the title: The boundaries of deductable interest expenses in tax returns. The disscussion is intended to make the readers able to notice when interest of debts, that are deductable from companies taxable profit, exceeds the scope of the law. The subject of the thesis is to answer the question, when interest of depts are deductable in tax returns and what restrictions are to find in Icelandic laws and case law, but the main focus is directed torwards public limited-liability companies. The author aproaches the subject by dividing it in two parts. In the former part, will the right to deduct interest expenses be reviewed and what conditions it has to fulfil, inter alia the conditions of operational expences and the supplementary conditions that applies to interest of depts. Moreover will there be explained the most common comprehensions in practice that can give an ambiguous effect on the identification on interest expences, for example by comparing the comprehensions and higlight on the distinctive that reveals the true nature of the expenses. In the latter part, will be the most common restrictions that are to find in Icelandic laws and case law. The author will classify the restrictions by their deducting-method, by doing that, he belives that the readers can distinguish the boundaries of deductable interest expenses more clearly. If the conclusion is viewed overall, the keystone is that the deductable interest expenses must have an operational purpose and be considered an expense that gains or accrues the operating of a company. Nevertheless, has the taxing authorities the right to adjust the expenses if they are considered unusual between independent parties in the sense of the law. How ever the outcome will be the same, the interest expenses are not considered deductable."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Mörk frádráttarbærra vaxtagjalda í skattskilum"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Brynjar Örn Rúnarsson 1995-"],"dc:date.accessioned":["2020-06-10T10:30:13Z"],"dc:date.available":["2020-06-10T10:30:13Z"],"dc:date.issued":["2020-06-10T10:30:15Z"],"dc:description.abstract":["Ritgerð þessi ber heitið: Mörk frádráttarbærra vaxtagjalda í skattskilum. Umfjöllunarefninu er ætlað að gera lesendum kleift að sjá hvenær vextir af skuldum, sem draga má frá skattskyldum tekjum fyrirtækja, hafa farið út fyrir heimildir sínar í skilningi laganna. Viðfangsefni ritgerðarinnar er að svara þeirri spurningu, hvenær gjaldfæra megi vexti af skuldum í skattskilum og hvaða takmarkanir er að finna í íslenskum rétti og dómaframkvæmd, en áhersla er lögð á hlutafélög. Höfundur nálgast viðfangsefnið með þeim hætti að skipta því upp í tvo meginhluta. Í fyrri hlutanum er farið yfir þær heimildir í lögum til að draga frá vaxtagjöld og hvaða skilyrði þurfi þar að uppfylla, meðal annars skilyrði þess að teljast rekstrarkostnaður og þau viðbótarskilyrði sem varða vexti af skuldum. Einnig er útskýrt þau helstu hugtök sem reynir hvað mest á í framkvæmd við skilgreiningu vaxtagjalda, til dæmis með samanburði á hugtökunum og varpa þar ljósi á þau mismunandi auðkenni sem sýna hvers eðlis gjöldin eru. Í seinni hlutanum eru flokkaðar þær helstu takmarkanir sem settar eru á frádráttarbærni vaxtagjalda, sem ýmist má sjá í íslenskum lögum og dómaframkvæmd. Höfundur fer þá leið að flokka umræddar takmarkanir eftir frádráttaraðferðum, en með því telur hann að lesendur geti gert sér betri grein fyrir því hvar mörk frádráttarbærra vaxtagjalda liggja. Ef litið er heildstætt á niðurstöðuna er það lykilatriði að frádráttarbær vaxtagjöld þurfi að hafa rekstrarlegan tilgang og geta talist til kostnaðar við að afla eða ávaxta fé í rekstri. Skattyfirvöld hafa samt sem áður heimild til að leiðrétta þann kostnað, ef hann telst óvenjulegur í viðskiptum milli óháðra aðila í skilningi laganna. Niðurstaðan er þrátt fyrir það sú sama, að vaxtagjöldin teljast ekki frádráttarbær.","This thesis has the title: The boundaries of deductable interest expenses in tax returns. The disscussion is intended to make the readers able to notice when interest of debts, that are deductable from companies taxable profit, exceeds the scope of the law. The subject of the thesis is to answer the question, when interest of depts are deductable in tax returns and what restrictions are to find in Icelandic laws and case law, but the main focus is directed torwards public limited-liability companies. The author aproaches the subject by dividing it in two parts. In the former part, will the right to deduct interest expenses be reviewed and what conditions it has to fulfil, inter alia the conditions of operational expences and the supplementary conditions that applies to interest of depts. Moreover will there be explained the most common comprehensions in practice that can give an ambiguous effect on the identification on interest expences, for example by comparing the comprehensions and higlight on the distinctive that reveals the true nature of the expenses. In the latter part, will be the most common restrictions that are to find in Icelandic laws and case law. The author will classify the restrictions by their deducting-method, by doing that, he belives that the readers can distinguish the boundaries of deductable interest expenses more clearly. If the conclusion is viewed overall, the keystone is that the deductable interest expenses must have an operational purpose and be considered an expense that gains or accrues the operating of a company. Nevertheless, has the taxing authorities the right to adjust the expenses if they are considered unusual between independent parties in the sense of the law. How ever the outcome will be the same, the interest expenses are not considered deductable."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/36008"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Skattaréttur","Vextir"],"dc:title":["Mörk frádráttarbærra vaxtagjalda í skattskilum"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:40:29Z"}