Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi
type: CreativeWork
description: Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi Mikilvægt er að íslensk löggjöf um verðbréfaviðskipti stuðli að því að verðbréfaviðskipti fari fram þannig að utanaðkomandi aðilar geti treyst því að heiðarlega sé komið fram. Í 117. gr. laga um verðbréfaviðskipti nr. 108/2007 (vvl.) er að finna ákvæði sem kveður á um bann við markaðsmisnotkun og er því ætlað að tryggja að aðilar geti ekki haft óeðlileg áhrif á verðmyndun fjármálagerninga. Ekki hefur mikið reynt á ákvæði 117. gr. vvl. fyrir íslenskum dómstólum en ákvæði um markaðsmisnotkun hefur verið í lögum í tæp 20 ár, eða frá 1996. Í kjölfar bankahrunsins í október 2008 hafa átt sér stað miklar umræður á opinberum vettvangi um það hvort markaðsmisnotkun hafi átt sér stað í auknum mæli í aðdraganda hrunsins. Markmið ritgerðarinnar er að varpa ljósi á þá háttsemi sem tengist dómaframkvæmd á sviði markaðmisnotkunar en eftirfarandi dómsmál eru til umfjöllunar: mál nr. S-1635/2003, Hrd. 52/2010, mál nr. S-207/2013 og Hrd. 145/2014 Í upphafi ritgerðarinnar er fjallað um þau lög og reglur sem gilda um markaðsmisnotkun og lögskýringargögn sem lögð eru til grundvallar við mat á henni. Þá er leitast við að kanna hvaða aðferðir og háttsemi teljist til markaðsmisnotkunar í ljósi dómaframkvæmdar og hvernig dómstólar á Íslandi hafa túlkað ákvæði um markaðsmisnotkun. Þannig er lagt heildstætt mat á þá háttsemi sem vörðuðu dómana og einnig leitast við að taka afstöðu til niðurstöðu ofangreindra dómsmála. Að lokum er gerður stuttur samanburður við ákvæði um markaðsmisnotkun í dönskum lögum. Ákvæði 117. gr. vvl. er fremur óskýrt og er því erfitt að átta sig á því hvaða háttsemi getur fallið undir það. Af dómaframkvæmdinni má álykta að ákvæðið sé túlkað fremur rúmt enda getur verknaðarlýsing þess náð yfir margar aðferðir markaðsmisnotkunar.
abstract: Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi Mikilvægt er að íslensk löggjöf um verðbréfaviðskipti stuðli að því að verðbréfaviðskipti fari fram þannig að utanaðkomandi aðilar geti treyst því að heiðarlega sé komið fram. Í 117. gr. laga um verðbréfaviðskipti nr. 108/2007 (vvl.) er að finna ákvæði sem kveður á um bann við markaðsmisnotkun og er því ætlað að tryggja að aðilar geti ekki haft óeðlileg áhrif á verðmyndun fjármálagerninga. Ekki hefur mikið reynt á ákvæði 117. gr. vvl. fyrir íslenskum dómstólum en ákvæði um markaðsmisnotkun hefur verið í lögum í tæp 20 ár, eða frá 1996. Í kjölfar bankahrunsins í október 2008 hafa átt sér stað miklar umræður á opinberum vettvangi um það hvort markaðsmisnotkun hafi átt sér stað í auknum mæli í aðdraganda hrunsins. Markmið ritgerðarinnar er að varpa ljósi á þá háttsemi sem tengist dómaframkvæmd á sviði markaðmisnotkunar en eftirfarandi dómsmál eru til umfjöllunar: mál nr. S-1635/2003, Hrd. 52/2010, mál nr. S-207/2013 og Hrd. 145/2014 Í upphafi ritgerðarinnar er fjallað um þau lög og reglur sem gilda um markaðsmisnotkun og lögskýringargögn sem lögð eru til grundvallar við mat á henni. Þá er leitast við að kanna hvaða aðferðir og háttsemi teljist til markaðsmisnotkunar í ljósi dómaframkvæmdar og hvernig dómstólar á Íslandi hafa túlkað ákvæði um markaðsmisnotkun. Þannig er lagt heildstætt mat á þá háttsemi sem vörðuðu dómana og einnig leitast við að taka afstöðu til niðurstöðu ofangreindra dómsmála. Að lokum er gerður stuttur samanburður við ákvæði um markaðsmisnotkun í dönskum lögum. Ákvæði 117. gr. vvl. er fremur óskýrt og er því erfitt að átta sig á því hvaða háttsemi getur fallið undir það. Af dómaframkvæmdinni má álykta að ákvæðið sé túlkað fremur rúmt enda getur verknaðarlýsing þess náð yfir margar aðferðir markaðsmisnotkunar.
author: Jóhanna Lárusdóttir 1991-
language: is
keywords: Lögfræði, Verðbréfaviðskipti, Dómar
date published: 2015-06-30
date modified: 2026-07-27T20:41:01Z
provider: Reykjavík University
publisher: Networked Digital Library of Theses and Dissertations
type: WebPage
source organization: Reykjavík University

PropertyValue
property ID: Handle
value: http://hdl.handle.net/1946/22309