{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/22309"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/22309","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi","abstract":"Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi Mikilvægt er að íslensk löggjöf um verðbréfaviðskipti stuðli að því að verðbréfaviðskipti fari fram þannig að utanaðkomandi aðilar geti treyst því að heiðarlega sé komið fram. Í 117. gr. laga um verðbréfaviðskipti nr. 108/2007 (vvl.) er að finna ákvæði sem kveður á um bann við markaðsmisnotkun og er því ætlað að tryggja að aðilar geti ekki haft óeðlileg áhrif á verðmyndun fjármálagerninga. Ekki hefur mikið reynt á ákvæði 117. gr. vvl. fyrir íslenskum dómstólum en ákvæði um markaðsmisnotkun hefur verið í lögum í tæp 20 ár, eða frá 1996. Í kjölfar bankahrunsins í október 2008 hafa átt sér stað miklar umræður á opinberum vettvangi um það hvort markaðsmisnotkun hafi átt sér stað í auknum mæli í aðdraganda hrunsins. Markmið ritgerðarinnar er að varpa ljósi á þá háttsemi sem tengist dómaframkvæmd á sviði markaðmisnotkunar en eftirfarandi dómsmál eru til umfjöllunar: mál nr. S-1635/2003, Hrd. 52/2010, mál nr. S-207/2013 og Hrd. 145/2014 Í upphafi ritgerðarinnar er fjallað um þau lög og reglur sem gilda um markaðsmisnotkun og lögskýringargögn sem lögð eru til grundvallar við mat á henni. Þá er leitast við að kanna hvaða aðferðir og háttsemi teljist til markaðsmisnotkunar í ljósi dómaframkvæmdar og hvernig dómstólar á Íslandi hafa túlkað ákvæði um markaðsmisnotkun. Þannig er lagt heildstætt mat á þá háttsemi sem vörðuðu dómana og einnig leitast við að taka afstöðu til niðurstöðu ofangreindra dómsmála. Að lokum er gerður stuttur samanburður við ákvæði um markaðsmisnotkun í dönskum lögum. Ákvæði 117. gr. vvl. er fremur óskýrt og er því erfitt að átta sig á því hvaða háttsemi getur fallið undir það. Af dómaframkvæmdinni má álykta að ákvæðið sé túlkað fremur rúmt enda getur verknaðarlýsing þess náð yfir margar aðferðir markaðsmisnotkunar.","abstract_html":"Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi Mikilvægt er að íslensk löggjöf um verðbréfaviðskipti stuðli að því að verðbréfaviðskipti fari fram þannig að utanaðkomandi aðilar geti treyst því að heiðarlega sé komið fram. Í 117. gr. laga um verðbréfaviðskipti nr. 108/2007 (vvl.) er að finna ákvæði sem kveður á um bann við markaðsmisnotkun og er því ætlað að tryggja að aðilar geti ekki haft óeðlileg áhrif á verðmyndun fjármálagerninga. Ekki hefur mikið reynt á ákvæði 117. gr. vvl. fyrir íslenskum dómstólum en ákvæði um markaðsmisnotkun hefur verið í lögum í tæp 20 ár, eða frá 1996. Í kjölfar bankahrunsins í október 2008 hafa átt sér stað miklar umræður á opinberum vettvangi um það hvort markaðsmisnotkun hafi átt sér stað í auknum mæli í aðdraganda hrunsins. Markmið ritgerðarinnar er að varpa ljósi á þá háttsemi sem tengist dómaframkvæmd á sviði markaðmisnotkunar en eftirfarandi dómsmál eru til umfjöllunar: mál nr. S-1635/2003, Hrd. 52/2010, mál nr. S-207/2013 og Hrd. 145/2014 Í upphafi ritgerðarinnar er fjallað um þau lög og reglur sem gilda um markaðsmisnotkun og lögskýringargögn sem lögð eru til grundvallar við mat á henni. Þá er leitast við að kanna hvaða aðferðir og háttsemi teljist til markaðsmisnotkunar í ljósi dómaframkvæmdar og hvernig dómstólar á Íslandi hafa túlkað ákvæði um markaðsmisnotkun. Þannig er lagt heildstætt mat á þá háttsemi sem vörðuðu dómana og einnig leitast við að taka afstöðu til niðurstöðu ofangreindra dómsmála. Að lokum er gerður stuttur samanburður við ákvæði um markaðsmisnotkun í dönskum lögum. Ákvæði 117. gr. vvl. er fremur óskýrt og er því erfitt að átta sig á því hvaða háttsemi getur fallið undir það. Af dómaframkvæmdinni má álykta að ákvæðið sé túlkað fremur rúmt enda getur verknaðarlýsing þess náð yfir margar aðferðir markaðsmisnotkunar.","abstract_has_math":false,"creators":["Jóhanna Lárusdóttir 1991-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015-06-30","date_published":"2015-06-30","updated_at":"2026-07-27T20:41:01Z","subjects":["Lögfræði","Verðbréfaviðskipti","Dómar"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/22309","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Jóhanna Lárusdóttir 1991-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2015-06-30T15:36:00Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2015-06-30T15:36:00Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2015-06-30"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Verðbréfaviðskipti","Dómar"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/22309"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi Mikilvægt er að íslensk löggjöf um verðbréfaviðskipti stuðli að því að verðbréfaviðskipti fari fram þannig að utanaðkomandi aðilar geti treyst því að heiðarlega sé komið fram. Í 117. gr. laga um verðbréfaviðskipti nr. 108/2007 (vvl.) er að finna ákvæði sem kveður á um bann við markaðsmisnotkun og er því ætlað að tryggja að aðilar geti ekki haft óeðlileg áhrif á verðmyndun fjármálagerninga. Ekki hefur mikið reynt á ákvæði 117. gr. vvl. fyrir íslenskum dómstólum en ákvæði um markaðsmisnotkun hefur verið í lögum í tæp 20 ár, eða frá 1996. Í kjölfar bankahrunsins í október 2008 hafa átt sér stað miklar umræður á opinberum vettvangi um það hvort markaðsmisnotkun hafi átt sér stað í auknum mæli í aðdraganda hrunsins. Markmið ritgerðarinnar er að varpa ljósi á þá háttsemi sem tengist dómaframkvæmd á sviði markaðmisnotkunar en eftirfarandi dómsmál eru til umfjöllunar: mál nr. S-1635/2003, Hrd. 52/2010, mál nr. S-207/2013 og Hrd. 145/2014 Í upphafi ritgerðarinnar er fjallað um þau lög og reglur sem gilda um markaðsmisnotkun og lögskýringargögn sem lögð eru til grundvallar við mat á henni. Þá er leitast við að kanna hvaða aðferðir og háttsemi teljist til markaðsmisnotkunar í ljósi dómaframkvæmdar og hvernig dómstólar á Íslandi hafa túlkað ákvæði um markaðsmisnotkun. Þannig er lagt heildstætt mat á þá háttsemi sem vörðuðu dómana og einnig leitast við að taka afstöðu til niðurstöðu ofangreindra dómsmála. Að lokum er gerður stuttur samanburður við ákvæði um markaðsmisnotkun í dönskum lögum. Ákvæði 117. gr. vvl. er fremur óskýrt og er því erfitt að átta sig á því hvaða háttsemi getur fallið undir það. Af dómaframkvæmdinni má álykta að ákvæðið sé túlkað fremur rúmt enda getur verknaðarlýsing þess náð yfir margar aðferðir markaðsmisnotkunar."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Jóhanna Lárusdóttir 1991-"],"dc:date.accessioned":["2015-06-30T15:36:00Z"],"dc:date.available":["2015-06-30T15:36:00Z"],"dc:date.issued":["2015-06-30"],"dc:description.abstract":["Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi Mikilvægt er að íslensk löggjöf um verðbréfaviðskipti stuðli að því að verðbréfaviðskipti fari fram þannig að utanaðkomandi aðilar geti treyst því að heiðarlega sé komið fram. Í 117. gr. laga um verðbréfaviðskipti nr. 108/2007 (vvl.) er að finna ákvæði sem kveður á um bann við markaðsmisnotkun og er því ætlað að tryggja að aðilar geti ekki haft óeðlileg áhrif á verðmyndun fjármálagerninga. Ekki hefur mikið reynt á ákvæði 117. gr. vvl. fyrir íslenskum dómstólum en ákvæði um markaðsmisnotkun hefur verið í lögum í tæp 20 ár, eða frá 1996. Í kjölfar bankahrunsins í október 2008 hafa átt sér stað miklar umræður á opinberum vettvangi um það hvort markaðsmisnotkun hafi átt sér stað í auknum mæli í aðdraganda hrunsins. Markmið ritgerðarinnar er að varpa ljósi á þá háttsemi sem tengist dómaframkvæmd á sviði markaðmisnotkunar en eftirfarandi dómsmál eru til umfjöllunar: mál nr. S-1635/2003, Hrd. 52/2010, mál nr. S-207/2013 og Hrd. 145/2014 Í upphafi ritgerðarinnar er fjallað um þau lög og reglur sem gilda um markaðsmisnotkun og lögskýringargögn sem lögð eru til grundvallar við mat á henni. Þá er leitast við að kanna hvaða aðferðir og háttsemi teljist til markaðsmisnotkunar í ljósi dómaframkvæmdar og hvernig dómstólar á Íslandi hafa túlkað ákvæði um markaðsmisnotkun. Þannig er lagt heildstætt mat á þá háttsemi sem vörðuðu dómana og einnig leitast við að taka afstöðu til niðurstöðu ofangreindra dómsmála. Að lokum er gerður stuttur samanburður við ákvæði um markaðsmisnotkun í dönskum lögum. Ákvæði 117. gr. vvl. er fremur óskýrt og er því erfitt að átta sig á því hvaða háttsemi getur fallið undir það. Af dómaframkvæmdinni má álykta að ákvæðið sé túlkað fremur rúmt enda getur verknaðarlýsing þess náð yfir margar aðferðir markaðsmisnotkunar."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/22309"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Verðbréfaviðskipti","Dómar"],"dc:title":["Markaðsmisnotkun í ljósi dómaframkvæmdar á Íslandi"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:41:01Z"}