{"id":{"repo_id":"reykjavik","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/16201"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/reykjavik/oai:skemman.is:1946/16201","repository":{"repo_id":"reykjavik","name":"Reykjavík University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar á Íslandi: Nauðsynlegar eða óþarfar?","abstract":"Mikil gróska hefur átt sér stað í kvikmyndagerð á Íslandi síðastliðinn áratug. Algjör sprenging varð í aðsókn erlendra verkefna sumarið 2012 þegar fjórar stórmyndir voru teknar upp hér á landi. Ferðaþjónusta utan háannatíma hefur aukist sem líklega má að einhverju leyti rekja til þeirrar öflugu landkynningar sem felst í kvikmyndum. Tímabundin endurgreiðsla vegna kvikmyndagerðar var samþykkt á Alþingi árið 1999 og síðan þá hafa umsóknir um hana margfaldast. Hlutfall endurgreiðslunnar, sem nú er 20%, hefur tvisvar verið endurskoðað og hækkað frá upphaflegri lagasetningu. Markmið þessarar rannsóknar var í fyrsta lagi að kanna hvort að forsendur endurgreiðslunnar ættu enn við, það er hvort tímabært væri að leggja hana niður þar sem tilvist hennar hefði ekki ákvarðandi áhrif á komu erlendra verkefna; hvort hér gæti þrifist kvikmyndagerð, innlend sem erlend, óháð endurgreiðslu. Í öðru lagi hvort nauðsynlegt væri að hækka endurgreiðsluna í samræmi við fyrri rannsóknir. Hvað það varðar var litið til hlutfallslegra yfirburða og samkeppnishæfni kvikmyndagerðar hérlendis til samanburðar við annars staðar. Stuðst var við eigindalega rannsóknaraðferð í formi djúpviðtala. Úrtakið markaði ákveðinn þverskurð sérfræðinga er koma að endurgreiðslunni með ýmsu móti. Samkvæmt niðurstöðum má merkja ákveðna hlutfallslega yfirburði Íslands sem tökustaðar. Er það helst fjölbreytt náttúra sem á sér ekki hliðstæðu, hæft og sveigjanlegt starfsfólk og síðast en ekki síst endurgreiðslan sem þykir einföld, gagnsæ og fljót í afgreiðslu. Ísland er að mörgu leyti samkeppnishæft en þar sem erlendir framleiðendur gera ráð fyrir einhvers konar ívilnun kæmist landið ekki í gegnum trektina ef mönnum stæði ekki til boða endurgreiðsla hér. Flestar þjóðir bjóða upp á einhvers konar ívilnun vegna kvikmyndaframleiðslu. Í stað þess að taka þátt í samkeppni hæstbjóðanda skal leggja kapp í að viðhalda þeirri sérstöðu sem felst í einföldu regluverki og skjótri afgreiðslu sem aðrar þjóðir eiga erfitt með að leika eftir.","abstract_html":"Mikil gróska hefur átt sér stað í kvikmyndagerð á Íslandi síðastliðinn áratug. Algjör sprenging varð í aðsókn erlendra verkefna sumarið 2012 þegar fjórar stórmyndir voru teknar upp hér á landi. Ferðaþjónusta utan háannatíma hefur aukist sem líklega má að einhverju leyti rekja til þeirrar öflugu landkynningar sem felst í kvikmyndum. Tímabundin endurgreiðsla vegna kvikmyndagerðar var samþykkt á Alþingi árið 1999 og síðan þá hafa umsóknir um hana margfaldast. Hlutfall endurgreiðslunnar, sem nú er 20%, hefur tvisvar verið endurskoðað og hækkað frá upphaflegri lagasetningu. Markmið þessarar rannsóknar var í fyrsta lagi að kanna hvort að forsendur endurgreiðslunnar ættu enn við, það er hvort tímabært væri að leggja hana niður þar sem tilvist hennar hefði ekki ákvarðandi áhrif á komu erlendra verkefna; hvort hér gæti þrifist kvikmyndagerð, innlend sem erlend, óháð endurgreiðslu. Í öðru lagi hvort nauðsynlegt væri að hækka endurgreiðsluna í samræmi við fyrri rannsóknir. Hvað það varðar var litið til hlutfallslegra yfirburða og samkeppnishæfni kvikmyndagerðar hérlendis til samanburðar við annars staðar. Stuðst var við eigindalega rannsóknaraðferð í formi djúpviðtala. Úrtakið markaði ákveðinn þverskurð sérfræðinga er koma að endurgreiðslunni með ýmsu móti. Samkvæmt niðurstöðum má merkja ákveðna hlutfallslega yfirburði Íslands sem tökustaðar. Er það helst fjölbreytt náttúra sem á sér ekki hliðstæðu, hæft og sveigjanlegt starfsfólk og síðast en ekki síst endurgreiðslan sem þykir einföld, gagnsæ og fljót í afgreiðslu. Ísland er að mörgu leyti samkeppnishæft en þar sem erlendir framleiðendur gera ráð fyrir einhvers konar ívilnun kæmist landið ekki í gegnum trektina ef mönnum stæði ekki til boða endurgreiðsla hér. Flestar þjóðir bjóða upp á einhvers konar ívilnun vegna kvikmyndaframleiðslu. Í stað þess að taka þátt í samkeppni hæstbjóðanda skal leggja kapp í að viðhalda þeirri sérstöðu sem felst í einföldu regluverki og skjótri afgreiðslu sem aðrar þjóðir eiga erfitt með að leika eftir.","abstract_has_math":false,"creators":["Tinna Dögg Guðmundsdóttir 1987-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn í Reykjavík"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013-08-20","date_published":"2013-08-20","updated_at":"2026-07-27T20:39:26Z","subjects":["Viðskiptafræði","Kvikmyndagerð","Eigindlegar rannsóknir","Fjármál"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/16201","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn í Reykjavík"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Tinna Dögg Guðmundsdóttir 1987-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2013-08-20T11:57:24Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2013-08-20T11:57:24Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2013-08-20"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Viðskiptafræði","Kvikmyndagerð","Eigindlegar rannsóknir","Fjármál"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/16201"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Mikil gróska hefur átt sér stað í kvikmyndagerð á Íslandi síðastliðinn áratug. Algjör sprenging varð í aðsókn erlendra verkefna sumarið 2012 þegar fjórar stórmyndir voru teknar upp hér á landi. Ferðaþjónusta utan háannatíma hefur aukist sem líklega má að einhverju leyti rekja til þeirrar öflugu landkynningar sem felst í kvikmyndum. Tímabundin endurgreiðsla vegna kvikmyndagerðar var samþykkt á Alþingi árið 1999 og síðan þá hafa umsóknir um hana margfaldast. Hlutfall endurgreiðslunnar, sem nú er 20%, hefur tvisvar verið endurskoðað og hækkað frá upphaflegri lagasetningu. Markmið þessarar rannsóknar var í fyrsta lagi að kanna hvort að forsendur endurgreiðslunnar ættu enn við, það er hvort tímabært væri að leggja hana niður þar sem tilvist hennar hefði ekki ákvarðandi áhrif á komu erlendra verkefna; hvort hér gæti þrifist kvikmyndagerð, innlend sem erlend, óháð endurgreiðslu. Í öðru lagi hvort nauðsynlegt væri að hækka endurgreiðsluna í samræmi við fyrri rannsóknir. Hvað það varðar var litið til hlutfallslegra yfirburða og samkeppnishæfni kvikmyndagerðar hérlendis til samanburðar við annars staðar. Stuðst var við eigindalega rannsóknaraðferð í formi djúpviðtala. Úrtakið markaði ákveðinn þverskurð sérfræðinga er koma að endurgreiðslunni með ýmsu móti. Samkvæmt niðurstöðum má merkja ákveðna hlutfallslega yfirburði Íslands sem tökustaðar. Er það helst fjölbreytt náttúra sem á sér ekki hliðstæðu, hæft og sveigjanlegt starfsfólk og síðast en ekki síst endurgreiðslan sem þykir einföld, gagnsæ og fljót í afgreiðslu. Ísland er að mörgu leyti samkeppnishæft en þar sem erlendir framleiðendur gera ráð fyrir einhvers konar ívilnun kæmist landið ekki í gegnum trektina ef mönnum stæði ekki til boða endurgreiðsla hér. Flestar þjóðir bjóða upp á einhvers konar ívilnun vegna kvikmyndaframleiðslu. Í stað þess að taka þátt í samkeppni hæstbjóðanda skal leggja kapp í að viðhalda þeirri sérstöðu sem felst í einföldu regluverki og skjótri afgreiðslu sem aðrar þjóðir eiga erfitt með að leika eftir."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar á Íslandi: Nauðsynlegar eða óþarfar?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn í Reykjavík"],"dc:creator":["Tinna Dögg Guðmundsdóttir 1987-"],"dc:date.accessioned":["2013-08-20T11:57:24Z"],"dc:date.available":["2013-08-20T11:57:24Z"],"dc:date.issued":["2013-08-20"],"dc:description.abstract":["Mikil gróska hefur átt sér stað í kvikmyndagerð á Íslandi síðastliðinn áratug. Algjör sprenging varð í aðsókn erlendra verkefna sumarið 2012 þegar fjórar stórmyndir voru teknar upp hér á landi. Ferðaþjónusta utan háannatíma hefur aukist sem líklega má að einhverju leyti rekja til þeirrar öflugu landkynningar sem felst í kvikmyndum. Tímabundin endurgreiðsla vegna kvikmyndagerðar var samþykkt á Alþingi árið 1999 og síðan þá hafa umsóknir um hana margfaldast. Hlutfall endurgreiðslunnar, sem nú er 20%, hefur tvisvar verið endurskoðað og hækkað frá upphaflegri lagasetningu. Markmið þessarar rannsóknar var í fyrsta lagi að kanna hvort að forsendur endurgreiðslunnar ættu enn við, það er hvort tímabært væri að leggja hana niður þar sem tilvist hennar hefði ekki ákvarðandi áhrif á komu erlendra verkefna; hvort hér gæti þrifist kvikmyndagerð, innlend sem erlend, óháð endurgreiðslu. Í öðru lagi hvort nauðsynlegt væri að hækka endurgreiðsluna í samræmi við fyrri rannsóknir. Hvað það varðar var litið til hlutfallslegra yfirburða og samkeppnishæfni kvikmyndagerðar hérlendis til samanburðar við annars staðar. Stuðst var við eigindalega rannsóknaraðferð í formi djúpviðtala. Úrtakið markaði ákveðinn þverskurð sérfræðinga er koma að endurgreiðslunni með ýmsu móti. Samkvæmt niðurstöðum má merkja ákveðna hlutfallslega yfirburði Íslands sem tökustaðar. Er það helst fjölbreytt náttúra sem á sér ekki hliðstæðu, hæft og sveigjanlegt starfsfólk og síðast en ekki síst endurgreiðslan sem þykir einföld, gagnsæ og fljót í afgreiðslu. Ísland er að mörgu leyti samkeppnishæft en þar sem erlendir framleiðendur gera ráð fyrir einhvers konar ívilnun kæmist landið ekki í gegnum trektina ef mönnum stæði ekki til boða endurgreiðsla hér. Flestar þjóðir bjóða upp á einhvers konar ívilnun vegna kvikmyndaframleiðslu. Í stað þess að taka þátt í samkeppni hæstbjóðanda skal leggja kapp í að viðhalda þeirri sérstöðu sem felst í einföldu regluverki og skjótri afgreiðslu sem aðrar þjóðir eiga erfitt með að leika eftir."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/16201"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Viðskiptafræði","Kvikmyndagerð","Eigindlegar rannsóknir","Fjármál"],"dc:title":["Endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar á Íslandi: Nauðsynlegar eða óþarfar?"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T20:39:26Z"}