{"id":{"repo_id":"ghent","oai_identifier":"oai:archive.ugent.be:468433"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/ghent/oai:archive.ugent.be:468433","repository":{"repo_id":"ghent","name":"Ghent University","base_url":"https://biblio.ugent.be/oai"},"display":{"title":"MAPPIT analysis of the early events in Toll-Like receptor signalling","abstract":"Vertebraten bezitten een ingenieus verdedigingssysteem waarmee ze zich wapenen tegen het constante gevaar van invasieve pathogenen. Het immuunsysteem bij zoogdieren kan onderverdeeld worden in een adaptieve en een aangeboren respons. De adaptieve immuniteit is gebaseerd op clonale expansie van T and B lymphocyten die antigen-specifieke receptoren expresseren. Door deze clonale selectie en expansie is de adaptieve respons pas volledig operationeel drie tot vijf dagen na infectie. De aangeboren respons daarentegen vormt de eerstelijnsdefensie tegen pathogenen en is daarom essentieel om de infectie onder controle te houden tot de adaptieve respons geactiveerd wordt. De aangeboren immuniteit maakt gebruik van een gelimiteerde set aan pathogeen-herkennende receptoren waarvan de familie van de Toll-Like receptoren (TLRs) de belangrijkste zijn. TLRs herkennen een brede waaier aan bacteriële en virale structuren zoals lipopolysaccharide, dsRNA of bacterieel DNA. Deze structuren worden vaak pathogeen-geassocieerde moleculaire patronen of PAMPs genoemd. PAMPs zijn essentieel voor het overleven en de replicatie van deze pathogenen en zijn daarom onveranderd gebleven doorheen de evolutie. Herkenning van een pathogen door TLRs leidt tot de productie van pro-inflammatoire cytokines. Deze cytokines activeren de aangeboren immuuncellen zoals macrofagen en neutrofielen. De TLRs zijn bovendien ook betrokken bij de activatie en modulatie van de daaropvolgende adaptieve immuunrespons. Echter, ongepaste en overmatige activatie van de TLR signaalweg leidt tot excessieve inflammatie wat vaak enorm schadelijk is. Daarom is de TLR signaalweg strikt gereguleerd. Verscheidene modulatoren zijn beschreven die ofwel interfereren in ligand binding, ofwel de receptorexpressie beïnvloeden ofwel de intracellulaire signaalweg moduleren. Dit werk richt zich voornamelijk op de initiële stappen van de TLR signaalweg. Daarbij zijn vier adaptor molecules betrokken: MyD88, Mal, Trif and Tram. Verschillende TLRs gebruiken verschillende combinaties van adaptoren, wat gedeeltelijk de ligand specifieke respons kan verklaren. Door gebruik te maken van MAPPIT (Mammalian Protein-Protein Interaction Trap), een twee-hybride methode die in ons laboratorium werd ontwikkeld, creëerden we een TLR-adaptor interactiemap. Bovendien toonden we aan dat Mal een brugfunctie vervult in TLR2 en TLR4 signalisatie, door MyD88 naar de geactiveerde receptor te derigeren. We identificeerden CIS, een lid van de SOCS proteïne familie, als een mogelijke regulator van de MyD88-afhankelijke signaalweg en toonden aan dat de bindingsmodaliteiten van CIS verschilden tussen receptor en MyD88 interactie.","abstract_html":"Vertebraten bezitten een ingenieus verdedigingssysteem waarmee ze zich wapenen tegen het constante gevaar van invasieve pathogenen. Het immuunsysteem bij zoogdieren kan onderverdeeld worden in een adaptieve en een aangeboren respons. De adaptieve immuniteit is gebaseerd op clonale expansie van T and B lymphocyten die antigen-specifieke receptoren expresseren. Door deze clonale selectie en expansie is de adaptieve respons pas volledig operationeel drie tot vijf dagen na infectie. De aangeboren respons daarentegen vormt de eerstelijnsdefensie tegen pathogenen en is daarom essentieel om de infectie onder controle te houden tot de adaptieve respons geactiveerd wordt. De aangeboren immuniteit maakt gebruik van een gelimiteerde set aan pathogeen-herkennende receptoren waarvan de familie van de Toll-Like receptoren (TLRs) de belangrijkste zijn. TLRs herkennen een brede waaier aan bacteriële en virale structuren zoals lipopolysaccharide, dsRNA of bacterieel DNA. Deze structuren worden vaak pathogeen-geassocieerde moleculaire patronen of PAMPs genoemd. PAMPs zijn essentieel voor het overleven en de replicatie van deze pathogenen en zijn daarom onveranderd gebleven doorheen de evolutie. Herkenning van een pathogen door TLRs leidt tot de productie van pro-inflammatoire cytokines. Deze cytokines activeren de aangeboren immuuncellen zoals macrofagen en neutrofielen. De TLRs zijn bovendien ook betrokken bij de activatie en modulatie van de daaropvolgende adaptieve immuunrespons. Echter, ongepaste en overmatige activatie van de TLR signaalweg leidt tot excessieve inflammatie wat vaak enorm schadelijk is. Daarom is de TLR signaalweg strikt gereguleerd. Verscheidene modulatoren zijn beschreven die ofwel interfereren in ligand binding, ofwel de receptorexpressie beïnvloeden ofwel de intracellulaire signaalweg moduleren. Dit werk richt zich voornamelijk op de initiële stappen van de TLR signaalweg. Daarbij zijn vier adaptor molecules betrokken: MyD88, Mal, Trif and Tram. Verschillende TLRs gebruiken verschillende combinaties van adaptoren, wat gedeeltelijk de ligand specifieke respons kan verklaren. Door gebruik te maken van MAPPIT (Mammalian Protein-Protein Interaction Trap), een twee-hybride methode die in ons laboratorium werd ontwikkeld, creëerden we een TLR-adaptor interactiemap. Bovendien toonden we aan dat Mal een brugfunctie vervult in TLR2 en TLR4 signalisatie, door MyD88 naar de geactiveerde receptor te derigeren. We identificeerden CIS, een lid van de SOCS proteïne familie, als een mogelijke regulator van de MyD88-afhankelijke signaalweg en toonden aan dat de bindingsmodaliteiten van CIS verschilden tussen receptor en MyD88 interactie.","abstract_has_math":false,"creators":["Ulrichts, Peter"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Tavernier, J"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2007,"date_issued":"2007","date_published":"2007","updated_at":"2026-07-24T02:23:05Z","subjects":[],"languages":["und"],"rights":["info:eu-repo/semantics/openAccess"],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["https://biblio.ugent.be/publication/468433","http://doi.org/1854/10575","https://biblio.ugent.be/publication/468433/file/3113325"],"render_values":[{"text":"https://biblio.ugent.be/publication/468433","href":"https://biblio.ugent.be/publication/468433","code":true},{"text":"http://doi.org/1854/10575","href":"http://doi.org/1854/10575","code":true},{"text":"https://biblio.ugent.be/publication/468433/file/3113325","href":"https://biblio.ugent.be/publication/468433/file/3113325","code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1854/LU-468433","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Tavernier, J"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ulrichts, Peter"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2007"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["dissertation","info:eu-repo/semantics/doctoralThesis","info:eu-repo/semantics/publishedVersion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["und"]},{"key":"dc:rights","label":"Dc Rights","values":["info:eu-repo/semantics/openAccess"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["https://biblio.ugent.be/publication/468433","http://hdl.handle.net/1854/LU-468433","http://doi.org/1854/10575","https://biblio.ugent.be/publication/468433/file/3113325"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Vertebraten bezitten een ingenieus verdedigingssysteem waarmee ze zich wapenen tegen het constante gevaar van invasieve pathogenen. Het immuunsysteem bij zoogdieren kan onderverdeeld worden in een adaptieve en een aangeboren respons. De adaptieve immuniteit is gebaseerd op clonale expansie van T and B lymphocyten die antigen-specifieke receptoren expresseren. Door deze clonale selectie en expansie is de adaptieve respons pas volledig operationeel drie tot vijf dagen na infectie. De aangeboren respons daarentegen vormt de eerstelijnsdefensie tegen pathogenen en is daarom essentieel om de infectie onder controle te houden tot de adaptieve respons geactiveerd wordt. De aangeboren immuniteit maakt gebruik van een gelimiteerde set aan pathogeen-herkennende receptoren waarvan de familie van de Toll-Like receptoren (TLRs) de belangrijkste zijn. TLRs herkennen een brede waaier aan bacteriële en virale structuren zoals lipopolysaccharide, dsRNA of bacterieel DNA. Deze structuren worden vaak pathogeen-geassocieerde moleculaire patronen of PAMPs genoemd. PAMPs zijn essentieel voor het overleven en de replicatie van deze pathogenen en zijn daarom onveranderd gebleven doorheen de evolutie. Herkenning van een pathogen door TLRs leidt tot de productie van pro-inflammatoire cytokines. Deze cytokines activeren de aangeboren immuuncellen zoals macrofagen en neutrofielen. De TLRs zijn bovendien ook betrokken bij de activatie en modulatie van de daaropvolgende adaptieve immuunrespons. Echter, ongepaste en overmatige activatie van de TLR signaalweg leidt tot excessieve inflammatie wat vaak enorm schadelijk is. Daarom is de TLR signaalweg strikt gereguleerd. Verscheidene modulatoren zijn beschreven die ofwel interfereren in ligand binding, ofwel de receptorexpressie beïnvloeden ofwel de intracellulaire signaalweg moduleren. Dit werk richt zich voornamelijk op de initiële stappen van de TLR signaalweg. Daarbij zijn vier adaptor molecules betrokken: MyD88, Mal, Trif and Tram. Verschillende TLRs gebruiken verschillende combinaties van adaptoren, wat gedeeltelijk de ligand specifieke respons kan verklaren. Door gebruik te maken van MAPPIT (Mammalian Protein-Protein Interaction Trap), een twee-hybride methode die in ons laboratorium werd ontwikkeld, creëerden we een TLR-adaptor interactiemap. Bovendien toonden we aan dat Mal een brugfunctie vervult in TLR2 en TLR4 signalisatie, door MyD88 naar de geactiveerde receptor te derigeren. We identificeerden CIS, een lid van de SOCS proteïne familie, als een mogelijke regulator van de MyD88-afhankelijke signaalweg en toonden aan dat de bindingsmodaliteiten van CIS verschilden tussen receptor en MyD88 interactie."]},{"key":"dc:format","label":"Dc Format","values":["application/pdf"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["MAPPIT analysis of the early events in Toll-Like receptor signalling"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Tavernier, J"],"dc:creator":["Ulrichts, Peter"],"dc:date":["2007"],"dc:description":["Vertebraten bezitten een ingenieus verdedigingssysteem waarmee ze zich wapenen tegen het constante gevaar van invasieve pathogenen. Het immuunsysteem bij zoogdieren kan onderverdeeld worden in een adaptieve en een aangeboren respons. De adaptieve immuniteit is gebaseerd op clonale expansie van T and B lymphocyten die antigen-specifieke receptoren expresseren. Door deze clonale selectie en expansie is de adaptieve respons pas volledig operationeel drie tot vijf dagen na infectie. De aangeboren respons daarentegen vormt de eerstelijnsdefensie tegen pathogenen en is daarom essentieel om de infectie onder controle te houden tot de adaptieve respons geactiveerd wordt. De aangeboren immuniteit maakt gebruik van een gelimiteerde set aan pathogeen-herkennende receptoren waarvan de familie van de Toll-Like receptoren (TLRs) de belangrijkste zijn. TLRs herkennen een brede waaier aan bacteriële en virale structuren zoals lipopolysaccharide, dsRNA of bacterieel DNA. Deze structuren worden vaak pathogeen-geassocieerde moleculaire patronen of PAMPs genoemd. PAMPs zijn essentieel voor het overleven en de replicatie van deze pathogenen en zijn daarom onveranderd gebleven doorheen de evolutie. Herkenning van een pathogen door TLRs leidt tot de productie van pro-inflammatoire cytokines. Deze cytokines activeren de aangeboren immuuncellen zoals macrofagen en neutrofielen. De TLRs zijn bovendien ook betrokken bij de activatie en modulatie van de daaropvolgende adaptieve immuunrespons. Echter, ongepaste en overmatige activatie van de TLR signaalweg leidt tot excessieve inflammatie wat vaak enorm schadelijk is. Daarom is de TLR signaalweg strikt gereguleerd. Verscheidene modulatoren zijn beschreven die ofwel interfereren in ligand binding, ofwel de receptorexpressie beïnvloeden ofwel de intracellulaire signaalweg moduleren. Dit werk richt zich voornamelijk op de initiële stappen van de TLR signaalweg. Daarbij zijn vier adaptor molecules betrokken: MyD88, Mal, Trif and Tram. Verschillende TLRs gebruiken verschillende combinaties van adaptoren, wat gedeeltelijk de ligand specifieke respons kan verklaren. Door gebruik te maken van MAPPIT (Mammalian Protein-Protein Interaction Trap), een twee-hybride methode die in ons laboratorium werd ontwikkeld, creëerden we een TLR-adaptor interactiemap. Bovendien toonden we aan dat Mal een brugfunctie vervult in TLR2 en TLR4 signalisatie, door MyD88 naar de geactiveerde receptor te derigeren. We identificeerden CIS, een lid van de SOCS proteïne familie, als een mogelijke regulator van de MyD88-afhankelijke signaalweg en toonden aan dat de bindingsmodaliteiten van CIS verschilden tussen receptor en MyD88 interactie."],"dc:format":["application/pdf"],"dc:identifier":["https://biblio.ugent.be/publication/468433","http://hdl.handle.net/1854/LU-468433","http://doi.org/1854/10575","https://biblio.ugent.be/publication/468433/file/3113325"],"dc:language":["und"],"dc:rights":["info:eu-repo/semantics/openAccess"],"dc:title":["MAPPIT analysis of the early events in Toll-Like receptor signalling"],"dc:type":["dissertation","info:eu-repo/semantics/doctoralThesis","info:eu-repo/semantics/publishedVersion"]},"updated_at":"2026-07-24T02:23:05Z"}