{"id":{"repo_id":"bifrost","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/53831"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/bifrost/oai:skemman.is:1946/53831","repository":{"repo_id":"bifrost","name":"Bifröst University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Allt rýmið utan veggjanna: Rannsókn á upplifun tónlistarkonu af samfélagsmiðuðum tónlistarverkefnum","abstract":"Ritgerð þessi lýsir sjálfsetnógrafískri rannsókn tónlistarkonu á upplifun sinni af bæði formlegu tónlistarnámi og óformlegu. Í ritgerðinni er leitast við að varpa ljósi á þá kerfislægu þætti í formlegu námi sem höfðu mótandi og neikvæð áhrif á faglega sjálfsmynd höfundar. Þar má nefna þröngar skilgreiningar á tónlistarlegri færni og umhverfi sem ýtir undir loddaralíðan (e. imposter phenomenon). Einnig er upplifun höfundar af samfélagsmiðuðum tónlistarverkefnum á vegum MetamorPhonics skoðuð, en þau flokkast sem óformlegt nám. Þar upplifði höfundur skýran tilgang og valdeflingu, og niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að styrkleikamiðuð nálgun, áhersla á frumsköpun tónlistar og aukin áhersla á félagslega þætti tónlistarsköpunar hafi haft jákvæð áhrif á sjálfsmynd höfundar. Upplifunin er sett í samhengi við viðtöl við aðra stjórnendur MetamorPhonics sem hafa sambærilega reynslu, sem og í fræðilegt samhengi. Rannsóknin byggir á aðferðum sjálfsetnógrafíu þar sem skrif eru nýtt sem rannsóknaraðferð og verkfæri til greiningar. Nýttar eru aðferðir úr framköllunar-sjálfsetnógrafíu (e. evocative autoethnography), þar sem gögn eru sett fram í formi einlægra smásagna sem lýsa upplifun höfundar. Markmið þeirra er að vekja hughrif og dýpka skilning lesanda á upplifun höfundar. Rannsókninni er ætlað að vera innlegg í umræður um sjálfsmynd tónlistarfólks og uppbyggingu náms. Takmörkuð umfjöllun hefur verið til staðar á íslensku um samfélagsmiðuð tónlistarverkefni, og er það von höfundar að rannsóknin stuðli að vitundarvakningu og leggi sitt af mörkum til fræðilegrar umræðu á þessu sviði hérlendis. Lykilorð: sjálfsetnógrafía, samfélagsmiðuð tónlistarverkefni, formlegt tónlistarnám, loddaralíðan, valdefling, sjálfsmynd","abstract_html":"Ritgerð þessi lýsir sjálfsetnógrafískri rannsókn tónlistarkonu á upplifun sinni af bæði formlegu tónlistarnámi og óformlegu. Í ritgerðinni er leitast við að varpa ljósi á þá kerfislægu þætti í formlegu námi sem höfðu mótandi og neikvæð áhrif á faglega sjálfsmynd höfundar. Þar má nefna þröngar skilgreiningar á tónlistarlegri færni og umhverfi sem ýtir undir loddaralíðan (e. imposter phenomenon). Einnig er upplifun höfundar af samfélagsmiðuðum tónlistarverkefnum á vegum MetamorPhonics skoðuð, en þau flokkast sem óformlegt nám. Þar upplifði höfundur skýran tilgang og valdeflingu, og niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að styrkleikamiðuð nálgun, áhersla á frumsköpun tónlistar og aukin áhersla á félagslega þætti tónlistarsköpunar hafi haft jákvæð áhrif á sjálfsmynd höfundar. Upplifunin er sett í samhengi við viðtöl við aðra stjórnendur MetamorPhonics sem hafa sambærilega reynslu, sem og í fræðilegt samhengi. Rannsóknin byggir á aðferðum sjálfsetnógrafíu þar sem skrif eru nýtt sem rannsóknaraðferð og verkfæri til greiningar. Nýttar eru aðferðir úr framköllunar-sjálfsetnógrafíu (e. evocative autoethnography), þar sem gögn eru sett fram í formi einlægra smásagna sem lýsa upplifun höfundar. Markmið þeirra er að vekja hughrif og dýpka skilning lesanda á upplifun höfundar. Rannsókninni er ætlað að vera innlegg í umræður um sjálfsmynd tónlistarfólks og uppbyggingu náms. Takmörkuð umfjöllun hefur verið til staðar á íslensku um samfélagsmiðuð tónlistarverkefni, og er það von höfundar að rannsóknin stuðli að vitundarvakningu og leggi sitt af mörkum til fræðilegrar umræðu á þessu sviði hérlendis. Lykilorð: sjálfsetnógrafía, samfélagsmiðuð tónlistarverkefni, formlegt tónlistarnám, loddaralíðan, valdefling, sjálfsmynd","abstract_has_math":false,"creators":["Laufey Sunna Guðlaugsdóttir 1992-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn á Bifröst"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026-06-13T16:17:30Z","date_published":"2026-06-13T16:17:30Z","updated_at":"2026-07-27T18:52:54Z","subjects":["Sjálfsmynd (sálfræði)","Tónlistarnám","Valdefling","Loddaralíðan"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/53831","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn á Bifröst"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Laufey Sunna Guðlaugsdóttir 1992-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2026-06-13T16:17:26Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2026-06-13T16:17:26Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2026-06-13T16:17:30Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Sjálfsmynd (sálfræði)","Tónlistarnám","Valdefling","Loddaralíðan"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/53831"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Ritgerð þessi lýsir sjálfsetnógrafískri rannsókn tónlistarkonu á upplifun sinni af bæði formlegu tónlistarnámi og óformlegu. Í ritgerðinni er leitast við að varpa ljósi á þá kerfislægu þætti í formlegu námi sem höfðu mótandi og neikvæð áhrif á faglega sjálfsmynd höfundar. Þar má nefna þröngar skilgreiningar á tónlistarlegri færni og umhverfi sem ýtir undir loddaralíðan (e. imposter phenomenon). Einnig er upplifun höfundar af samfélagsmiðuðum tónlistarverkefnum á vegum MetamorPhonics skoðuð, en þau flokkast sem óformlegt nám. Þar upplifði höfundur skýran tilgang og valdeflingu, og niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að styrkleikamiðuð nálgun, áhersla á frumsköpun tónlistar og aukin áhersla á félagslega þætti tónlistarsköpunar hafi haft jákvæð áhrif á sjálfsmynd höfundar. Upplifunin er sett í samhengi við viðtöl við aðra stjórnendur MetamorPhonics sem hafa sambærilega reynslu, sem og í fræðilegt samhengi. Rannsóknin byggir á aðferðum sjálfsetnógrafíu þar sem skrif eru nýtt sem rannsóknaraðferð og verkfæri til greiningar. Nýttar eru aðferðir úr framköllunar-sjálfsetnógrafíu (e. evocative autoethnography), þar sem gögn eru sett fram í formi einlægra smásagna sem lýsa upplifun höfundar. Markmið þeirra er að vekja hughrif og dýpka skilning lesanda á upplifun höfundar. Rannsókninni er ætlað að vera innlegg í umræður um sjálfsmynd tónlistarfólks og uppbyggingu náms. Takmörkuð umfjöllun hefur verið til staðar á íslensku um samfélagsmiðuð tónlistarverkefni, og er það von höfundar að rannsóknin stuðli að vitundarvakningu og leggi sitt af mörkum til fræðilegrar umræðu á þessu sviði hérlendis. Lykilorð: sjálfsetnógrafía, samfélagsmiðuð tónlistarverkefni, formlegt tónlistarnám, loddaralíðan, valdefling, sjálfsmynd","This thesis describes an autoethnographic study by a musician on her experience of both formal and informal music education. The thesis seeks to shed light on the systemic factors in the formal education system that had a formative and negative impact on the author's professional identity. These include narrow definitions of musical ability and an environment that fosters imposter phenomenon. The author's experience of community music in projects run by MetamorPhonics, classified as informal learning, is also examined. In these projects, the author experienced a clear sense of purpose and empowerment, and the findings suggest that an asset-based approach, an emphasis on original music creation, and an increased focus on the social aspects of music-making had a positive impact on the author's professional identity. The experience is contextualised through interviews with other facilitators from MetamorPhonics who have had similar experiences, as well as within a theoretical framework. The study draws on methods from autoethnography, where writing is used as both a research method and an analytical tool. Methods from evocative autoethnography are used to present data in the form of candid short stories that describe the author's experience. These aim to evoke emotional responses and deepen the reader's understanding of the author's experience. The study is intended as a contribution to discussions about musicians' identity and the structure of their studies. There is limited literature available in Iceland on community music, and it is the author's hope that this study wil contribute to increased awareness and to the academic discourse in this field in Iceland. Keywords: autoethnography, community music, formal music education, imposter phenomenon, empowerment, identity"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Allt rýmið utan veggjanna: Rannsókn á upplifun tónlistarkonu af samfélagsmiðuðum tónlistarverkefnum"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn á Bifröst"],"dc:creator":["Laufey Sunna Guðlaugsdóttir 1992-"],"dc:date.accessioned":["2026-06-13T16:17:26Z"],"dc:date.available":["2026-06-13T16:17:26Z"],"dc:date.issued":["2026-06-13T16:17:30Z"],"dc:description.abstract":["Ritgerð þessi lýsir sjálfsetnógrafískri rannsókn tónlistarkonu á upplifun sinni af bæði formlegu tónlistarnámi og óformlegu. Í ritgerðinni er leitast við að varpa ljósi á þá kerfislægu þætti í formlegu námi sem höfðu mótandi og neikvæð áhrif á faglega sjálfsmynd höfundar. Þar má nefna þröngar skilgreiningar á tónlistarlegri færni og umhverfi sem ýtir undir loddaralíðan (e. imposter phenomenon). Einnig er upplifun höfundar af samfélagsmiðuðum tónlistarverkefnum á vegum MetamorPhonics skoðuð, en þau flokkast sem óformlegt nám. Þar upplifði höfundur skýran tilgang og valdeflingu, og niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að styrkleikamiðuð nálgun, áhersla á frumsköpun tónlistar og aukin áhersla á félagslega þætti tónlistarsköpunar hafi haft jákvæð áhrif á sjálfsmynd höfundar. Upplifunin er sett í samhengi við viðtöl við aðra stjórnendur MetamorPhonics sem hafa sambærilega reynslu, sem og í fræðilegt samhengi. Rannsóknin byggir á aðferðum sjálfsetnógrafíu þar sem skrif eru nýtt sem rannsóknaraðferð og verkfæri til greiningar. Nýttar eru aðferðir úr framköllunar-sjálfsetnógrafíu (e. evocative autoethnography), þar sem gögn eru sett fram í formi einlægra smásagna sem lýsa upplifun höfundar. Markmið þeirra er að vekja hughrif og dýpka skilning lesanda á upplifun höfundar. Rannsókninni er ætlað að vera innlegg í umræður um sjálfsmynd tónlistarfólks og uppbyggingu náms. Takmörkuð umfjöllun hefur verið til staðar á íslensku um samfélagsmiðuð tónlistarverkefni, og er það von höfundar að rannsóknin stuðli að vitundarvakningu og leggi sitt af mörkum til fræðilegrar umræðu á þessu sviði hérlendis. Lykilorð: sjálfsetnógrafía, samfélagsmiðuð tónlistarverkefni, formlegt tónlistarnám, loddaralíðan, valdefling, sjálfsmynd","This thesis describes an autoethnographic study by a musician on her experience of both formal and informal music education. The thesis seeks to shed light on the systemic factors in the formal education system that had a formative and negative impact on the author's professional identity. These include narrow definitions of musical ability and an environment that fosters imposter phenomenon. The author's experience of community music in projects run by MetamorPhonics, classified as informal learning, is also examined. In these projects, the author experienced a clear sense of purpose and empowerment, and the findings suggest that an asset-based approach, an emphasis on original music creation, and an increased focus on the social aspects of music-making had a positive impact on the author's professional identity. The experience is contextualised through interviews with other facilitators from MetamorPhonics who have had similar experiences, as well as within a theoretical framework. The study draws on methods from autoethnography, where writing is used as both a research method and an analytical tool. Methods from evocative autoethnography are used to present data in the form of candid short stories that describe the author's experience. These aim to evoke emotional responses and deepen the reader's understanding of the author's experience. The study is intended as a contribution to discussions about musicians' identity and the structure of their studies. There is limited literature available in Iceland on community music, and it is the author's hope that this study wil contribute to increased awareness and to the academic discourse in this field in Iceland. Keywords: autoethnography, community music, formal music education, imposter phenomenon, empowerment, identity"],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/53831"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Sjálfsmynd (sálfræði)","Tónlistarnám","Valdefling","Loddaralíðan"],"dc:title":["Allt rýmið utan veggjanna: Rannsókn á upplifun tónlistarkonu af samfélagsmiðuðum tónlistarverkefnum"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T18:52:54Z"}