{"id":{"repo_id":"bifrost","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/53784"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/bifrost/oai:skemman.is:1946/53784","repository":{"repo_id":"bifrost","name":"Bifröst University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Samningsstöðugleiki í alþjóðlegum knattspyrnurétti: Greining á 17. gr. RSTP og dómaframkvæmd CAS með hliðsjón af stöðu ólögráða leikmanna","abstract":"Þessi ritgerð fjallar um meginregluna um samningsstöðugleika (e. contractual stability) í alþjóðlegum knattspyrnurétti, með sérstakri áherslu á 17. gr. FIFA Regulations on the Status and Transfer of Players (RSTP) og dómaframkvæmd Court of Arbitration for Sport (CAS). Markmið ritgerðarinnar er að greina hvort núverandi regluverk nái raunverulegu jafnvægi milli hagsmuna leikmanna og félaga, og hvernig það jafnvægi mótast í framkvæmd. Í ritgerðinni er sýnt fram á að samningsstöðugleiki er ekki fastmótuð regla, heldur sveigjanlegt viðmið sem mótast í samspili reglna FIFA og dómaframkvæmdar CAS. Sérstök áhersla er lögð á túlkun hugtaksins just cause og hvernig beiting þess hefur áhrif á möguleika leikmanna til að losna undan samningssamböndum sem eru í reynd íþyngjandi eða óvirk. Jafnframt er fjallað um stöðu ólögráða leikmanna sem sérstakt frávik frá hefðbundinni beitingu reglunnar. Greiningin sýnir að verndarsjónarmið samkvæmt 19. gr. RSTP setja efnisleg mörk á samningsstöðugleika og leiða til þess að beiting 17. gr. verður að taka mið af aldri, samningshæfi og raunverulegri stöðu leikmanns. Í því samhengi er bent á að núverandi regluverk nái ekki að fullu utan um aðstæður þar sem samningssamband barns verður í reynd óvirkt án formlegs samningsrofs. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru að þrátt fyrir að kerfið stuðli að fyrirsjáanleika og verndi fjárhagslega hagsmuni félaga, geti beiting þess í framkvæmd skapað ójafnvægi, sérstaklega gagnvart leikmönnum í veikari samningsstöðu. Þá er jafnframt sýnt fram á að dómaframkvæmd CAS gegnir lykilhlutverki við að móta sveigjanlega túlkun reglunnar og tryggja að hún aðlagist síbreytilegum aðstæðum á alþjóðlegum knattspyrnumarkaði.","abstract_html":"Þessi ritgerð fjallar um meginregluna um samningsstöðugleika (e. contractual stability) í alþjóðlegum knattspyrnurétti, með sérstakri áherslu á 17. gr. FIFA Regulations on the Status and Transfer of Players (RSTP) og dómaframkvæmd Court of Arbitration for Sport (CAS). Markmið ritgerðarinnar er að greina hvort núverandi regluverk nái raunverulegu jafnvægi milli hagsmuna leikmanna og félaga, og hvernig það jafnvægi mótast í framkvæmd. Í ritgerðinni er sýnt fram á að samningsstöðugleiki er ekki fastmótuð regla, heldur sveigjanlegt viðmið sem mótast í samspili reglna FIFA og dómaframkvæmdar CAS. Sérstök áhersla er lögð á túlkun hugtaksins just cause og hvernig beiting þess hefur áhrif á möguleika leikmanna til að losna undan samningssamböndum sem eru í reynd íþyngjandi eða óvirk. Jafnframt er fjallað um stöðu ólögráða leikmanna sem sérstakt frávik frá hefðbundinni beitingu reglunnar. Greiningin sýnir að verndarsjónarmið samkvæmt 19. gr. RSTP setja efnisleg mörk á samningsstöðugleika og leiða til þess að beiting 17. gr. verður að taka mið af aldri, samningshæfi og raunverulegri stöðu leikmanns. Í því samhengi er bent á að núverandi regluverk nái ekki að fullu utan um aðstæður þar sem samningssamband barns verður í reynd óvirkt án formlegs samningsrofs. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru að þrátt fyrir að kerfið stuðli að fyrirsjáanleika og verndi fjárhagslega hagsmuni félaga, geti beiting þess í framkvæmd skapað ójafnvægi, sérstaklega gagnvart leikmönnum í veikari samningsstöðu. Þá er jafnframt sýnt fram á að dómaframkvæmd CAS gegnir lykilhlutverki við að móta sveigjanlega túlkun reglunnar og tryggja að hún aðlagist síbreytilegum aðstæðum á alþjóðlegum knattspyrnumarkaði.","abstract_has_math":false,"creators":["Árni Freyr Sverrisson 1988-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn á Bifröst"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026-06-13T13:56:15Z","date_published":"2026-06-13T13:56:15Z","updated_at":"2026-07-27T18:56:05Z","subjects":["Samningaréttur","Knattspyrnufólk","Atvinnumennska"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/53784","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn á Bifröst"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Árni Freyr Sverrisson 1988-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2026-06-13T13:56:11Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2026-06-13T13:56:11Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2026-06-13T13:56:15Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Samningaréttur","Knattspyrnufólk","Atvinnumennska"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/53784"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ATH búið er að samþykkja að þetta verkefni sé lokað."]},{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Þessi ritgerð fjallar um meginregluna um samningsstöðugleika (e. contractual stability) í alþjóðlegum knattspyrnurétti, með sérstakri áherslu á 17. gr. FIFA Regulations on the Status and Transfer of Players (RSTP) og dómaframkvæmd Court of Arbitration for Sport (CAS). Markmið ritgerðarinnar er að greina hvort núverandi regluverk nái raunverulegu jafnvægi milli hagsmuna leikmanna og félaga, og hvernig það jafnvægi mótast í framkvæmd. Í ritgerðinni er sýnt fram á að samningsstöðugleiki er ekki fastmótuð regla, heldur sveigjanlegt viðmið sem mótast í samspili reglna FIFA og dómaframkvæmdar CAS. Sérstök áhersla er lögð á túlkun hugtaksins just cause og hvernig beiting þess hefur áhrif á möguleika leikmanna til að losna undan samningssamböndum sem eru í reynd íþyngjandi eða óvirk. Jafnframt er fjallað um stöðu ólögráða leikmanna sem sérstakt frávik frá hefðbundinni beitingu reglunnar. Greiningin sýnir að verndarsjónarmið samkvæmt 19. gr. RSTP setja efnisleg mörk á samningsstöðugleika og leiða til þess að beiting 17. gr. verður að taka mið af aldri, samningshæfi og raunverulegri stöðu leikmanns. Í því samhengi er bent á að núverandi regluverk nái ekki að fullu utan um aðstæður þar sem samningssamband barns verður í reynd óvirkt án formlegs samningsrofs. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru að þrátt fyrir að kerfið stuðli að fyrirsjáanleika og verndi fjárhagslega hagsmuni félaga, geti beiting þess í framkvæmd skapað ójafnvægi, sérstaklega gagnvart leikmönnum í veikari samningsstöðu. Þá er jafnframt sýnt fram á að dómaframkvæmd CAS gegnir lykilhlutverki við að móta sveigjanlega túlkun reglunnar og tryggja að hún aðlagist síbreytilegum aðstæðum á alþjóðlegum knattspyrnumarkaði."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Samningsstöðugleiki í alþjóðlegum knattspyrnurétti: Greining á 17. gr. RSTP og dómaframkvæmd CAS með hliðsjón af stöðu ólögráða leikmanna"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn á Bifröst"],"dc:creator":["Árni Freyr Sverrisson 1988-"],"dc:date.accessioned":["2026-06-13T13:56:11Z"],"dc:date.available":["2026-06-13T13:56:11Z"],"dc:date.issued":["2026-06-13T13:56:15Z"],"dc:description":["ATH búið er að samþykkja að þetta verkefni sé lokað."],"dc:description.abstract":["Þessi ritgerð fjallar um meginregluna um samningsstöðugleika (e. contractual stability) í alþjóðlegum knattspyrnurétti, með sérstakri áherslu á 17. gr. FIFA Regulations on the Status and Transfer of Players (RSTP) og dómaframkvæmd Court of Arbitration for Sport (CAS). Markmið ritgerðarinnar er að greina hvort núverandi regluverk nái raunverulegu jafnvægi milli hagsmuna leikmanna og félaga, og hvernig það jafnvægi mótast í framkvæmd. Í ritgerðinni er sýnt fram á að samningsstöðugleiki er ekki fastmótuð regla, heldur sveigjanlegt viðmið sem mótast í samspili reglna FIFA og dómaframkvæmdar CAS. Sérstök áhersla er lögð á túlkun hugtaksins just cause og hvernig beiting þess hefur áhrif á möguleika leikmanna til að losna undan samningssamböndum sem eru í reynd íþyngjandi eða óvirk. Jafnframt er fjallað um stöðu ólögráða leikmanna sem sérstakt frávik frá hefðbundinni beitingu reglunnar. Greiningin sýnir að verndarsjónarmið samkvæmt 19. gr. RSTP setja efnisleg mörk á samningsstöðugleika og leiða til þess að beiting 17. gr. verður að taka mið af aldri, samningshæfi og raunverulegri stöðu leikmanns. Í því samhengi er bent á að núverandi regluverk nái ekki að fullu utan um aðstæður þar sem samningssamband barns verður í reynd óvirkt án formlegs samningsrofs. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru að þrátt fyrir að kerfið stuðli að fyrirsjáanleika og verndi fjárhagslega hagsmuni félaga, geti beiting þess í framkvæmd skapað ójafnvægi, sérstaklega gagnvart leikmönnum í veikari samningsstöðu. Þá er jafnframt sýnt fram á að dómaframkvæmd CAS gegnir lykilhlutverki við að móta sveigjanlega túlkun reglunnar og tryggja að hún aðlagist síbreytilegum aðstæðum á alþjóðlegum knattspyrnumarkaði."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/53784"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Samningaréttur","Knattspyrnufólk","Atvinnumennska"],"dc:title":["Samningsstöðugleiki í alþjóðlegum knattspyrnurétti: Greining á 17. gr. RSTP og dómaframkvæmd CAS með hliðsjón af stöðu ólögráða leikmanna"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T18:56:05Z"}