{"id":{"repo_id":"bifrost","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/53781"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/bifrost/oai:skemman.is:1946/53781","repository":{"repo_id":"bifrost","name":"Bifröst University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Skyldur bílaumboða samkvæmt lögum nr. 140/2018 - Skyldur bílaumboða til framkvæmdar áreiðanleikakannana sbr. lögum nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka","abstract":"Ritgerð þessi fjallar um skyldur bílaumboða og bílasala samkvæmt lögum nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, með sérstakri áherslu á framkvæmd áreiðanleikakannana og samræmi þeirra við meginreglur stjórnsýsluréttar. Markmið ritgerðarinnar er að svara þeirri rannsóknarspurningu hvort þær skyldur sem lagðar eru á bílaumboð og bílasölur samkvæmt lögunum samræmist meðal annars meðalhófsreglu, rannsóknarreglu, jafnræðisreglu og andmælareglu stjórnsýsluréttar. Í ritgerðinni er fjallað um lagagrundvöll peningaþvættisvarna, stöðu tilkynningarskyldra aðila samkvæmt lögunum og framkvæmd eftirlits og viðurlaga af hálfu ríkisskattstjóra. Sérstök áhersla er lögð á greiningu ákvarðana ríkisskattstjóra gagnvart bílaumboðum og bílasölum þar sem reynt hefur á skyldur um áreiðanleikakannanir, áhættumat, varðveislu gagna og skimun gagnvart þvingunaraðgerðum. Þá er jafnframt fjallað um sáttagerðir, opinbera birtingu viðurlaga og áhrif þeirra á réttaröryggi og atvinnufrelsi tilkynningarskyldra aðila. Við vinnslu ritgerðarinnar var stuðst við hefðbundnar lögfræðilegar rannsóknaraðferðir, lögskýringargögn, dóma og ákvarðanir stjórnvalda. Jafnframt var aflað upplýsinga frá stjórnendum bílaumboða um framkvæmd laganna í reynd og þær áskoranir sem fylgt hafa innleiðingu þeirra. Niðurstaða ritgerðarinnar er sú að skyldur samkvæmt lögum nr. 140/2018 samræmist að meginstefnu til meginreglum stjórnsýsluréttar, enda byggja þær á lögmætum markmiðum um vernd fjármálakerfisins og alþjóðlegum skuldbindingum Íslands. Hins vegar leiðir umfjöllunin í ljós að framkvæmd laganna getur verið matskennd og skapað réttaróvissu fyrir tilkynningarskylda aðila, sérstaklega hvað varðar umfang áreiðanleikakannana og ákvörðun stjórnvaldsviðurlaga. Ritgerðin bendir því til þess að þörf sé á skýrari leiðbeiningum, auknum fyrirsjáanleika og samræmdari framkvæmd eftirlits til að tryggja fullt samræmi við kröfur stjórnsýsluréttar og réttaröryggis.","abstract_html":"Ritgerð þessi fjallar um skyldur bílaumboða og bílasala samkvæmt lögum nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, með sérstakri áherslu á framkvæmd áreiðanleikakannana og samræmi þeirra við meginreglur stjórnsýsluréttar. Markmið ritgerðarinnar er að svara þeirri rannsóknarspurningu hvort þær skyldur sem lagðar eru á bílaumboð og bílasölur samkvæmt lögunum samræmist meðal annars meðalhófsreglu, rannsóknarreglu, jafnræðisreglu og andmælareglu stjórnsýsluréttar. Í ritgerðinni er fjallað um lagagrundvöll peningaþvættisvarna, stöðu tilkynningarskyldra aðila samkvæmt lögunum og framkvæmd eftirlits og viðurlaga af hálfu ríkisskattstjóra. Sérstök áhersla er lögð á greiningu ákvarðana ríkisskattstjóra gagnvart bílaumboðum og bílasölum þar sem reynt hefur á skyldur um áreiðanleikakannanir, áhættumat, varðveislu gagna og skimun gagnvart þvingunaraðgerðum. Þá er jafnframt fjallað um sáttagerðir, opinbera birtingu viðurlaga og áhrif þeirra á réttaröryggi og atvinnufrelsi tilkynningarskyldra aðila. Við vinnslu ritgerðarinnar var stuðst við hefðbundnar lögfræðilegar rannsóknaraðferðir, lögskýringargögn, dóma og ákvarðanir stjórnvalda. Jafnframt var aflað upplýsinga frá stjórnendum bílaumboða um framkvæmd laganna í reynd og þær áskoranir sem fylgt hafa innleiðingu þeirra. Niðurstaða ritgerðarinnar er sú að skyldur samkvæmt lögum nr. 140/2018 samræmist að meginstefnu til meginreglum stjórnsýsluréttar, enda byggja þær á lögmætum markmiðum um vernd fjármálakerfisins og alþjóðlegum skuldbindingum Íslands. Hins vegar leiðir umfjöllunin í ljós að framkvæmd laganna getur verið matskennd og skapað réttaróvissu fyrir tilkynningarskylda aðila, sérstaklega hvað varðar umfang áreiðanleikakannana og ákvörðun stjórnvaldsviðurlaga. Ritgerðin bendir því til þess að þörf sé á skýrari leiðbeiningum, auknum fyrirsjáanleika og samræmdari framkvæmd eftirlits til að tryggja fullt samræmi við kröfur stjórnsýsluréttar og réttaröryggis.","abstract_has_math":false,"creators":["Helgi Ragnar Gunnarsson 1995-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn á Bifröst"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026-06-13T13:47:36Z","date_published":"2026-06-13T13:47:36Z","updated_at":"2026-07-27T18:54:29Z","subjects":["Peningaþvætti","Áreiðanleikakannanir","Bílaumboð","Bílasalar"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/53781","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn á Bifröst"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Helgi Ragnar Gunnarsson 1995-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2026-06-13T13:47:32Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2026-06-13T13:47:32Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2026-06-13T13:47:36Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Peningaþvætti","Áreiðanleikakannanir","Bílaumboð","Bílasalar"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/53781"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Ritgerð þessi fjallar um skyldur bílaumboða og bílasala samkvæmt lögum nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, með sérstakri áherslu á framkvæmd áreiðanleikakannana og samræmi þeirra við meginreglur stjórnsýsluréttar. Markmið ritgerðarinnar er að svara þeirri rannsóknarspurningu hvort þær skyldur sem lagðar eru á bílaumboð og bílasölur samkvæmt lögunum samræmist meðal annars meðalhófsreglu, rannsóknarreglu, jafnræðisreglu og andmælareglu stjórnsýsluréttar. Í ritgerðinni er fjallað um lagagrundvöll peningaþvættisvarna, stöðu tilkynningarskyldra aðila samkvæmt lögunum og framkvæmd eftirlits og viðurlaga af hálfu ríkisskattstjóra. Sérstök áhersla er lögð á greiningu ákvarðana ríkisskattstjóra gagnvart bílaumboðum og bílasölum þar sem reynt hefur á skyldur um áreiðanleikakannanir, áhættumat, varðveislu gagna og skimun gagnvart þvingunaraðgerðum. Þá er jafnframt fjallað um sáttagerðir, opinbera birtingu viðurlaga og áhrif þeirra á réttaröryggi og atvinnufrelsi tilkynningarskyldra aðila. Við vinnslu ritgerðarinnar var stuðst við hefðbundnar lögfræðilegar rannsóknaraðferðir, lögskýringargögn, dóma og ákvarðanir stjórnvalda. Jafnframt var aflað upplýsinga frá stjórnendum bílaumboða um framkvæmd laganna í reynd og þær áskoranir sem fylgt hafa innleiðingu þeirra. Niðurstaða ritgerðarinnar er sú að skyldur samkvæmt lögum nr. 140/2018 samræmist að meginstefnu til meginreglum stjórnsýsluréttar, enda byggja þær á lögmætum markmiðum um vernd fjármálakerfisins og alþjóðlegum skuldbindingum Íslands. Hins vegar leiðir umfjöllunin í ljós að framkvæmd laganna getur verið matskennd og skapað réttaróvissu fyrir tilkynningarskylda aðila, sérstaklega hvað varðar umfang áreiðanleikakannana og ákvörðun stjórnvaldsviðurlaga. Ritgerðin bendir því til þess að þörf sé á skýrari leiðbeiningum, auknum fyrirsjáanleika og samræmdari framkvæmd eftirlits til að tryggja fullt samræmi við kröfur stjórnsýsluréttar og réttaröryggis.","This thesis examines the obligations imposed on car dealerships and car sellers under Act No. 140/2018 on Measures Against Money Laundering and Terrorist Financing, with particular emphasis on customer due diligence procedures and their compatibility with the fundamental principles of administrative law. The primary objective of the thesis is to answer the research question of whether the obligations imposed on car dealerships and car sellers under the Act comply with the principles of proportionality, the principle of investigation, the principle of equality, and the right to be heard under Icelandic administrative law. The thesis discusses the legal framework of anti-money laundering regulation, the status of obligated entities under the Act, and the implementation of supervision and administrative sanctions by the Directorate of Internal Revenue (RSK). Particular emphasis is placed on the analysis of decisions issued by RSK concerning car dealerships and car sellers, where obligations relating to customer due diligence, risk assessment, record retention, and screening against international sanctions lists have been examined. The thesis further addresses settlement agreements, the public disclosure of sanctions, and their impact on legal certainty and the freedom to conduct business for obligated entities. The thesis is based on traditional legal research methods, including statutory interpretation, preparatory works, case law, and administrative decisions. In addition, information was gathered from managers within car dealerships regarding the practical implementation of the legislation and the challenges associated with its introduction and enforcement. The conclusion of the thesis is that the obligations imposed under Act No. 140/2018 are, in principle, compatible with the fundamental principles of administrative law, as they pursue legitimate objectives concerning the protection of the financial system and Iceland’s international obligations. However, the analysis also indicates that the practical application of the legislation may be discretionary in nature and can create legal uncertainty for obligated entities, particularly with regard to the scope of customer due diligence obligations and the determination of administrative sanctions. The thesis therefore suggests that clearer guidance, increased predictability, and a more consistent supervisory practice are necessary to ensure full compliance with the requirements of administrative law and legal certainty."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Skyldur bílaumboða samkvæmt lögum nr. 140/2018 - Skyldur bílaumboða til framkvæmdar áreiðanleikakannana sbr. lögum nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn á Bifröst"],"dc:creator":["Helgi Ragnar Gunnarsson 1995-"],"dc:date.accessioned":["2026-06-13T13:47:32Z"],"dc:date.available":["2026-06-13T13:47:32Z"],"dc:date.issued":["2026-06-13T13:47:36Z"],"dc:description.abstract":["Ritgerð þessi fjallar um skyldur bílaumboða og bílasala samkvæmt lögum nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, með sérstakri áherslu á framkvæmd áreiðanleikakannana og samræmi þeirra við meginreglur stjórnsýsluréttar. Markmið ritgerðarinnar er að svara þeirri rannsóknarspurningu hvort þær skyldur sem lagðar eru á bílaumboð og bílasölur samkvæmt lögunum samræmist meðal annars meðalhófsreglu, rannsóknarreglu, jafnræðisreglu og andmælareglu stjórnsýsluréttar. Í ritgerðinni er fjallað um lagagrundvöll peningaþvættisvarna, stöðu tilkynningarskyldra aðila samkvæmt lögunum og framkvæmd eftirlits og viðurlaga af hálfu ríkisskattstjóra. Sérstök áhersla er lögð á greiningu ákvarðana ríkisskattstjóra gagnvart bílaumboðum og bílasölum þar sem reynt hefur á skyldur um áreiðanleikakannanir, áhættumat, varðveislu gagna og skimun gagnvart þvingunaraðgerðum. Þá er jafnframt fjallað um sáttagerðir, opinbera birtingu viðurlaga og áhrif þeirra á réttaröryggi og atvinnufrelsi tilkynningarskyldra aðila. Við vinnslu ritgerðarinnar var stuðst við hefðbundnar lögfræðilegar rannsóknaraðferðir, lögskýringargögn, dóma og ákvarðanir stjórnvalda. Jafnframt var aflað upplýsinga frá stjórnendum bílaumboða um framkvæmd laganna í reynd og þær áskoranir sem fylgt hafa innleiðingu þeirra. Niðurstaða ritgerðarinnar er sú að skyldur samkvæmt lögum nr. 140/2018 samræmist að meginstefnu til meginreglum stjórnsýsluréttar, enda byggja þær á lögmætum markmiðum um vernd fjármálakerfisins og alþjóðlegum skuldbindingum Íslands. Hins vegar leiðir umfjöllunin í ljós að framkvæmd laganna getur verið matskennd og skapað réttaróvissu fyrir tilkynningarskylda aðila, sérstaklega hvað varðar umfang áreiðanleikakannana og ákvörðun stjórnvaldsviðurlaga. Ritgerðin bendir því til þess að þörf sé á skýrari leiðbeiningum, auknum fyrirsjáanleika og samræmdari framkvæmd eftirlits til að tryggja fullt samræmi við kröfur stjórnsýsluréttar og réttaröryggis.","This thesis examines the obligations imposed on car dealerships and car sellers under Act No. 140/2018 on Measures Against Money Laundering and Terrorist Financing, with particular emphasis on customer due diligence procedures and their compatibility with the fundamental principles of administrative law. The primary objective of the thesis is to answer the research question of whether the obligations imposed on car dealerships and car sellers under the Act comply with the principles of proportionality, the principle of investigation, the principle of equality, and the right to be heard under Icelandic administrative law. The thesis discusses the legal framework of anti-money laundering regulation, the status of obligated entities under the Act, and the implementation of supervision and administrative sanctions by the Directorate of Internal Revenue (RSK). Particular emphasis is placed on the analysis of decisions issued by RSK concerning car dealerships and car sellers, where obligations relating to customer due diligence, risk assessment, record retention, and screening against international sanctions lists have been examined. The thesis further addresses settlement agreements, the public disclosure of sanctions, and their impact on legal certainty and the freedom to conduct business for obligated entities. The thesis is based on traditional legal research methods, including statutory interpretation, preparatory works, case law, and administrative decisions. In addition, information was gathered from managers within car dealerships regarding the practical implementation of the legislation and the challenges associated with its introduction and enforcement. The conclusion of the thesis is that the obligations imposed under Act No. 140/2018 are, in principle, compatible with the fundamental principles of administrative law, as they pursue legitimate objectives concerning the protection of the financial system and Iceland’s international obligations. However, the analysis also indicates that the practical application of the legislation may be discretionary in nature and can create legal uncertainty for obligated entities, particularly with regard to the scope of customer due diligence obligations and the determination of administrative sanctions. The thesis therefore suggests that clearer guidance, increased predictability, and a more consistent supervisory practice are necessary to ensure full compliance with the requirements of administrative law and legal certainty."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/53781"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Peningaþvætti","Áreiðanleikakannanir","Bílaumboð","Bílasalar"],"dc:title":["Skyldur bílaumboða samkvæmt lögum nr. 140/2018 - Skyldur bílaumboða til framkvæmdar áreiðanleikakannana sbr. lögum nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T18:54:29Z"}