Almannaréttur og heimildir landeigenda til takmörkunar þar á sbr. 18.gr. náttúruverndarlaga
Verkefnið fjallar almannarétt og takmarkanir á umferðarétti almennings sbr. 18. gr. Náttúruverndarlaga. Ferðafrelsi almannaréttar ristir djúpt í þjóðarsál Íslendinga og virðist við fyrstu sýn vera nokkuð borðleggjandi. Almenningi er veittur réttur til að ferðast gjaldfrjálst um landið með það fyrir augum að njóta landsins gæða og með því efla líkama og sál. Markmið þessarar ritgerðar er að varpa ljósi á með hvaða hætti landeigendum er heimilt að takmarka almannarétt og við hvaða tilefni slíkar heimildir standast skoðun gildandi réttar. Var markmið með þessari umfjöllun að varpa ljósi á afmörkun umferðaréttar almennings og réttar landeigenda til að gæta hagsmuna sinna og náttúrunar. Er sérstök áhersla lögð á það grundvallarsjónarmið að undirstaða almannaréttar sé að sátt ríki milli þeirra sem réttarins njóta og þeirra sem hann umbera, þ.e. landeigenda. Ákvæði nvl. er varða almannarétt eru til þess fallin að skera úr um hvar ofangreind mörk liggja og greiða úr ágreiningsmálum þeirra aðila sem almannaréttur varðar þ.e.a.s. almennings, landeigenda, lögaðila og náttúrunar.
Almannaréttur, Landeigendur, Eignarréttur
Networked Digital Library of Theses and Dissertations