{"id":{"repo_id":"bifrost","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/50696"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/bifrost/oai:skemman.is:1946/50696","repository":{"repo_id":"bifrost","name":"Bifröst University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Innflutningur hunda. Samræmast íslenskar reglur meðalhófsreglu EES-réttarins?","abstract":"Markmið ritgerðarinnar er að meta hvort íslenskar reglur um innflutning hunda samræmist meðalhófsreglu EES-réttarins. Í ljósi undanþágu Íslands frá ákvæðum viðauka I við EES-samninginn hafa íslensk stjórnvöld viðhaldið íþyngjandi skilyrðum um einangrun og takmarkanir á flutningi hunda til landsins. Meðalhófsreglan hefur tekið verulegum breytingum í dómaframkvæmd Evrópu- og EFTA-dómstóla og í dag eru gerðar ríkari kröfur til gagnsæis, málefnalegra röksemda og beitingu vægari úrræða ef mögulegt er. Í ritgerðinni er fræðilegri lögfræðilegri aðferð (e. doctrinal method) beitt þar sem greindar eru bæði evrópskar og íslenskar réttarheimildir, dómaframkvæmd og fræðileg skrif. Einnig eru sjónarmið sérfræðinga og hagaðila nýtt í ritgerðinni til að dýpka skilning á framkvæmd reglna og áhrifum þeirra í reynd. Þá er tekið mið af framkvæmd í Færeyjum sem nær fram sambærilegum markmiðum og Ísland setur sér varðandi verndun náttúru- og dýraheilbrigðis með vægari aðferðum. Helstu niðurstöður rannsóknarinnar gefa til kynna að íslenskt regluverk feli í sér takmarkanir sem að hluta til ganga lengra en meðalhófsregla EES-réttar heimilar, sbr. dóma EFTA-dómstólsins í málum E-5/23 og E-17/15. Þá vekur skortur á gagnsæi og málsmeðferð einnig upp álitamál um samræmi við fjórfrelsið. Þrátt fyrir lögmæt markmið um dýraheilbrigði og náttúruvernd verður að gæta að réttaröryggi, skilvirkni og velferð dýra í framkvæmd. Vísindaleg gögn í formi áhættumats styðja möguleika á vægari útfærslu án þess að rýra sóttvarnir. Niðurstaðan er því sú að íslenskt regluverk þarfnist endurskoðunar með tilliti til meðalhófs, þróunar réttarframkvæmdar og þjóðréttarlegra skuldbindinga.","abstract_html":"Markmið ritgerðarinnar er að meta hvort íslenskar reglur um innflutning hunda samræmist meðalhófsreglu EES-réttarins. Í ljósi undanþágu Íslands frá ákvæðum viðauka I við EES-samninginn hafa íslensk stjórnvöld viðhaldið íþyngjandi skilyrðum um einangrun og takmarkanir á flutningi hunda til landsins. Meðalhófsreglan hefur tekið verulegum breytingum í dómaframkvæmd Evrópu- og EFTA-dómstóla og í dag eru gerðar ríkari kröfur til gagnsæis, málefnalegra röksemda og beitingu vægari úrræða ef mögulegt er. Í ritgerðinni er fræðilegri lögfræðilegri aðferð (e. doctrinal method) beitt þar sem greindar eru bæði evrópskar og íslenskar réttarheimildir, dómaframkvæmd og fræðileg skrif. Einnig eru sjónarmið sérfræðinga og hagaðila nýtt í ritgerðinni til að dýpka skilning á framkvæmd reglna og áhrifum þeirra í reynd. Þá er tekið mið af framkvæmd í Færeyjum sem nær fram sambærilegum markmiðum og Ísland setur sér varðandi verndun náttúru- og dýraheilbrigðis með vægari aðferðum. Helstu niðurstöður rannsóknarinnar gefa til kynna að íslenskt regluverk feli í sér takmarkanir sem að hluta til ganga lengra en meðalhófsregla EES-réttar heimilar, sbr. dóma EFTA-dómstólsins í málum E-5/23 og E-17/15. Þá vekur skortur á gagnsæi og málsmeðferð einnig upp álitamál um samræmi við fjórfrelsið. Þrátt fyrir lögmæt markmið um dýraheilbrigði og náttúruvernd verður að gæta að réttaröryggi, skilvirkni og velferð dýra í framkvæmd. Vísindaleg gögn í formi áhættumats styðja möguleika á vægari útfærslu án þess að rýra sóttvarnir. Niðurstaðan er því sú að íslenskt regluverk þarfnist endurskoðunar með tilliti til meðalhófs, þróunar réttarframkvæmdar og þjóðréttarlegra skuldbindinga.","abstract_has_math":false,"creators":["Hugrún Diljá Þorgeirsdóttir 1985-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn á Bifröst"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025-06-16T11:15:29Z","date_published":"2025-06-16T11:15:29Z","updated_at":"2026-07-27T18:57:09Z","subjects":["Gæludýr","Innflutningur","Hundar","EES-samningurinn","Meðalhófsreglan"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/50696","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn á Bifröst"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Hugrún Diljá Þorgeirsdóttir 1985-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2025-06-16T11:15:28Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2025-06-16T11:15:28Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2025-06-16T11:15:29Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Gæludýr","Innflutningur","Hundar","EES-samningurinn","Meðalhófsreglan"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/50696"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Markmið ritgerðarinnar er að meta hvort íslenskar reglur um innflutning hunda samræmist meðalhófsreglu EES-réttarins. Í ljósi undanþágu Íslands frá ákvæðum viðauka I við EES-samninginn hafa íslensk stjórnvöld viðhaldið íþyngjandi skilyrðum um einangrun og takmarkanir á flutningi hunda til landsins. Meðalhófsreglan hefur tekið verulegum breytingum í dómaframkvæmd Evrópu- og EFTA-dómstóla og í dag eru gerðar ríkari kröfur til gagnsæis, málefnalegra röksemda og beitingu vægari úrræða ef mögulegt er. Í ritgerðinni er fræðilegri lögfræðilegri aðferð (e. doctrinal method) beitt þar sem greindar eru bæði evrópskar og íslenskar réttarheimildir, dómaframkvæmd og fræðileg skrif. Einnig eru sjónarmið sérfræðinga og hagaðila nýtt í ritgerðinni til að dýpka skilning á framkvæmd reglna og áhrifum þeirra í reynd. Þá er tekið mið af framkvæmd í Færeyjum sem nær fram sambærilegum markmiðum og Ísland setur sér varðandi verndun náttúru- og dýraheilbrigðis með vægari aðferðum. Helstu niðurstöður rannsóknarinnar gefa til kynna að íslenskt regluverk feli í sér takmarkanir sem að hluta til ganga lengra en meðalhófsregla EES-réttar heimilar, sbr. dóma EFTA-dómstólsins í málum E-5/23 og E-17/15. Þá vekur skortur á gagnsæi og málsmeðferð einnig upp álitamál um samræmi við fjórfrelsið. Þrátt fyrir lögmæt markmið um dýraheilbrigði og náttúruvernd verður að gæta að réttaröryggi, skilvirkni og velferð dýra í framkvæmd. Vísindaleg gögn í formi áhættumats styðja möguleika á vægari útfærslu án þess að rýra sóttvarnir. Niðurstaðan er því sú að íslenskt regluverk þarfnist endurskoðunar með tilliti til meðalhófs, þróunar réttarframkvæmdar og þjóðréttarlegra skuldbindinga.","The objective of this thesis is to assess whether Icelandic regulations on the importation of dogs align with the principle of proportionality under EEA law. Considering this context Iceland’s derogation from provisions of Annex I to the EEA Agreement, national authorities have maintained restrictive measures, including quarantine requirements and transport limitations. However, the proportionality principle has evolved significantly through CJEU and EFTA Court case law, demanding increased transparency, objective justification, and the use of less restrictive means when feasible. A doctrinal legal method is applied, analyzing European and Icelandic legal sources, case law, and academic commentary. Stakeholder and expert perspectives are incorporated to clarify how the rules operate in practice. Comparative reference is also made to the Faroe Islands, which pursue similar biosecurity objectives through milder regulatory instruments. The findings indicate that parts of Iceland’s legal framework impose restrictions that go further than what proportionality under EEA law allows. EFTA Court cases E-5/23 and E-17/15. Lack of transparency and procedural safeguards further raise concerns regarding compliance with the free movement of goods and people. While legitimate aims such as animal health and environmental protection are acknowledged, legal certainty, effectiveness, and animal welfare must also be ensured. Scientific data from risk assessments support the possibility of less intrusive alternatives without compromising biosecurity. The conclusion is that the current Icelandic framework should be revised to better reflect the principle of proportionality, recent legal developments, and Iceland’s international obligations under the EEA Agreement."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Innflutningur hunda. Samræmast íslenskar reglur meðalhófsreglu EES-réttarins?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn á Bifröst"],"dc:creator":["Hugrún Diljá Þorgeirsdóttir 1985-"],"dc:date.accessioned":["2025-06-16T11:15:28Z"],"dc:date.available":["2025-06-16T11:15:28Z"],"dc:date.issued":["2025-06-16T11:15:29Z"],"dc:description.abstract":["Markmið ritgerðarinnar er að meta hvort íslenskar reglur um innflutning hunda samræmist meðalhófsreglu EES-réttarins. Í ljósi undanþágu Íslands frá ákvæðum viðauka I við EES-samninginn hafa íslensk stjórnvöld viðhaldið íþyngjandi skilyrðum um einangrun og takmarkanir á flutningi hunda til landsins. Meðalhófsreglan hefur tekið verulegum breytingum í dómaframkvæmd Evrópu- og EFTA-dómstóla og í dag eru gerðar ríkari kröfur til gagnsæis, málefnalegra röksemda og beitingu vægari úrræða ef mögulegt er. Í ritgerðinni er fræðilegri lögfræðilegri aðferð (e. doctrinal method) beitt þar sem greindar eru bæði evrópskar og íslenskar réttarheimildir, dómaframkvæmd og fræðileg skrif. Einnig eru sjónarmið sérfræðinga og hagaðila nýtt í ritgerðinni til að dýpka skilning á framkvæmd reglna og áhrifum þeirra í reynd. Þá er tekið mið af framkvæmd í Færeyjum sem nær fram sambærilegum markmiðum og Ísland setur sér varðandi verndun náttúru- og dýraheilbrigðis með vægari aðferðum. Helstu niðurstöður rannsóknarinnar gefa til kynna að íslenskt regluverk feli í sér takmarkanir sem að hluta til ganga lengra en meðalhófsregla EES-réttar heimilar, sbr. dóma EFTA-dómstólsins í málum E-5/23 og E-17/15. Þá vekur skortur á gagnsæi og málsmeðferð einnig upp álitamál um samræmi við fjórfrelsið. Þrátt fyrir lögmæt markmið um dýraheilbrigði og náttúruvernd verður að gæta að réttaröryggi, skilvirkni og velferð dýra í framkvæmd. Vísindaleg gögn í formi áhættumats styðja möguleika á vægari útfærslu án þess að rýra sóttvarnir. Niðurstaðan er því sú að íslenskt regluverk þarfnist endurskoðunar með tilliti til meðalhófs, þróunar réttarframkvæmdar og þjóðréttarlegra skuldbindinga.","The objective of this thesis is to assess whether Icelandic regulations on the importation of dogs align with the principle of proportionality under EEA law. Considering this context Iceland’s derogation from provisions of Annex I to the EEA Agreement, national authorities have maintained restrictive measures, including quarantine requirements and transport limitations. However, the proportionality principle has evolved significantly through CJEU and EFTA Court case law, demanding increased transparency, objective justification, and the use of less restrictive means when feasible. A doctrinal legal method is applied, analyzing European and Icelandic legal sources, case law, and academic commentary. Stakeholder and expert perspectives are incorporated to clarify how the rules operate in practice. Comparative reference is also made to the Faroe Islands, which pursue similar biosecurity objectives through milder regulatory instruments. The findings indicate that parts of Iceland’s legal framework impose restrictions that go further than what proportionality under EEA law allows. EFTA Court cases E-5/23 and E-17/15. Lack of transparency and procedural safeguards further raise concerns regarding compliance with the free movement of goods and people. While legitimate aims such as animal health and environmental protection are acknowledged, legal certainty, effectiveness, and animal welfare must also be ensured. Scientific data from risk assessments support the possibility of less intrusive alternatives without compromising biosecurity. The conclusion is that the current Icelandic framework should be revised to better reflect the principle of proportionality, recent legal developments, and Iceland’s international obligations under the EEA Agreement."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/50696"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Gæludýr","Innflutningur","Hundar","EES-samningurinn","Meðalhófsreglan"],"dc:title":["Innflutningur hunda. Samræmast íslenskar reglur meðalhófsreglu EES-réttarins?"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T18:57:09Z"}