Meðalhóf við beitingu þvingunarráðstafana af hendi lögreglu og annarra handhafa valdbeitingarheimilda

Ákvæði þess efnis hvort að meðalhóf skiptir máli þegar horft er til laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 er að finna í 3. mgr. 79. gr. en þessi regla er einnig í 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Stundum er sagt að meðalhóf sé óskráð meginregla á sviði stjórnsýsluréttar. Úrræðinu er ætlað að tryggja að mannréttinda sé gætt hjá sakborningum þegar rannsökuð eru sakamál sem leiða svo til meðferðar hjá dómstólum. Í þessari ritgerð leitast höfundur við að sjá hvernig skuli beita úrræðinu og hver séu þau skilyrði sem þurfa að vera fyrir hendi. Einnig verður skoðað hverjir þeir þættir séu sem hafi áhrif á mat dómstóla þegar úrræðum um þvingunarráðstafanir er beitt. Í köflunum hér á eftir er farið yfir það hvaða þvingunarráðstafanir eru fyrir hendi, bæði hvað varðar bein og óbein úrræði. Í öllum þeim köflum sem um ræðir verður reynt að tengja ákvæðin úr sakamálalögum og dómum um meðalhóf. Einnig verður fjallað um það hvort að ákvæðum um meðalhóf sé fylgt íslenskum dómssal.

Author dc:creator

• Alexandra Rós Jóhannesdóttir 1994-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lögfræði
• Lokaritgerðir
• Meðalhófsreglan
• Stjórnsýsluréttur

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/48271

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/48271