Refsiréttur : um 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 : þegar ekki hlýst bani af atlögu
Með lögum um breytingar á almennum hegningarlögum nr. 20/1981 var annarri málsgrein bætt við 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var þetta gert þar sem of ólík brot voru heimfærð undir ákvæðið sem tók til allt frá minniháttar líkamsmeiðingum, t.d. beinbrot, og allt til stórfelldra líkamsmeiðinga þar með talið þegar bani hlaust af líkamsárás. Ritgerð þessi fjallar um líkamsárásir sem valda stórfelldu líkams- eða heilsutjóni sbr. 2. mgr. 218. gr. þegar ekki hlýst bani af. Farið verður yfir sögu 218. gr. frá setningu hgl. árið 1940. Þau hugtök sem máli skipta við umfjöllunina verða skilgreind þ.e. refsiréttur, refsinæmi, saknæmi, ásetningur, gáleysi auk andlags ásetnings og gáleysis. Þá verða skil ákvæðisins við önnur ákvæði hgl. er varða líkamsárásir skoðuð, auk ákvæðis 211. gr. um manndráp af ásetningi. Einnig verða skoðuð tengsl ákvæðisins við 218. gr. b. hgl. sem fjallar m. a. um ítrekun og samþykki.
Lögfræði, Viðskiptalögfræði, Refsiréttur
Networked Digital Library of Theses and Dissertations