Bann við tvöfaldri refsingu : rannsókn og saksókn skattalagabrota í kjölfar nýlegra dóma Mannréttindadómstóls Evrópu í íslenskum skattamálum
Í ritgerð þessari verður fjallað um regluna um ne bis in idem sem er að finna í 4. gr. 7. viðauka mannréttindasáttmála Evrópu, nr. 62/1994, og kveður á um réttinn að vera ekki saksóttur eða refsað tvívegis fyrir sama brot. Verður dómaframkvæmd Mannréttindadómstóls Evrópu er tengjast reglunni um ne bis in idem skoðuð og hvernig þróun og túlkun á henni hefur breyst í gegnum tíðina. Verða dómar Mannréttindadómstóls Evrópu í íslenskum skattamálum er reyndu á ákvæði 4. gr. 7. viðauka mannréttindasáttmálans teknir til skoðunar og hvernig niðurstaða þeirra hefur haft áhrif til breytinga hér á landi, bæði á stofnanauppbyggingu og málsmeðferð við rannsókn og saksókn skattalagabrota. Lögð verður sérstök áhersla á málsmeðferð skattrannsókna í kjölfar setningu laga nr. 29/2021, um breytingu á lögum er varða rannsókn og saksókn skattalagabrota (tvöföld refsing, málsmeðferð).
Meistaraprófsritgerðir, Lögfræði, Skattaréttur, Afbrot, Refsiréttur, Sakamálaréttarfar, Stjórnsýsluréttur, Málsmeðferð
Networked Digital Library of Theses and Dissertations