Neyðarvörn í skilningi 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í þessari ritgerð er farið yfir reglur neyðarvarnar samkvæmt 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákvæðinu hefur ekki verið breytt síðan lög nr. 19/1940 voru sett og er ákvæðið bæði frekar matskennt og almennt orðað. Fjallað er almennt um neyðarvörn, einkenni og skilyrði hennar. Þá er skoðað hvenær farið er út fyrir takmörk leyfilegrar neyðarvarnar, sbr. refsileysisástæður sem 2. mgr. 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 kveður á um. Jafnframt eru refsilækkunar og refsibrottfallsástæður skoðaðar, sem 74. gr. sömu laga kveður á um. Fjallað er um hugtökin ólögmæt árás og tímamörk árásar. Við lestur og túlkun dómaframkvæmdar, virðist mega draga þá ályktun að dómstólar veiti almennt ekki mikið svigrúm til þess að hægt sé að bera fyrir sig reglur neyðarvarnar og þá virðast þeir sjaldan sýkna á grundvelli 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Dómstólar virðast frekar líta til 3. mgr. 218. gr. c. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eða 74. gr. sömu laga, við ákvörðun refsingar. Það er skylt að sýkna ef öll skilyrði 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eru fyrir hendi.

Author dc:creator

• Þórdís Lilja Bergs 1979-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lokaritgerðir
• Lögfræði
• Sakamálaréttarfar
• Hegningarlög
• Valdbeiting
• Sakhæfi
• Ofbeldi

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/45167

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/45167