Hver eru sjónarmið til bóta og ákvörðunar eignarnáms lands og annarra fasteigna?
Með tilkomu og lögfestingu Mannréttindasáttmála Evrópu ber meira á að íslenskir dómstólar líti til úrlausna Mannréttindadómstóls Evrópu er varðar mannréttindarákvæði stjórnarskrárinnar. Jafnræðisregla og meðalhófsregla stjórnarskrárinnar gegna þar stóru hlutverki. Dómstólar hafa í æ meira mæli litið í átt að breytilegri skýringu, sérstaklega hvað varðar mannréttindarákvæði stjórnarskrárinnar. Er þá tekið mið að þeim meginstraumum sem einkenna ráðandi stjórnmálahugsun og þróun samfélagsins. Ef þróun ætti sér ekki stað í mannréttindarákvæðum stjórnarskrárinnar og ekki væri litið til aðstæðna og tíðaranda þjóðfélagsins hvers tíma fyrir sig er mögulegt að kosningarréttur kvenna og almenn mannréttindi samkynhneigðra hefðu t.a.m. aldrei orðið að veruleika. Sjónarmið vegna bóta og ákvörðunar eignarnáms lands og annarra fasteigna eru þar ekki undanskilin og hafa að einhverju leyti fylgt þróuninni. Þá sérstaklega er varðar meðalhóf sem handhöfum ríkisvaldsins ber að gæta að þegar lagður er grundvöllur að eignarskerðingu sbr. dóm Hæstaréttar Íslands í máli nr. 425/2008 frá 19. mars 2009.
Fasteignir, Eignarnám, Mannréttindasáttmáli Evrópu
Networked Digital Library of Theses and Dissertations