{"id":{"repo_id":"bifrost","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/14188"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/bifrost/oai:skemman.is:1946/14188","repository":{"repo_id":"bifrost","name":"Bifröst University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Orkan í álver eða efnavinnslugarð?","abstract":"Meginviðfangsefni þessarar ritgerðar er samanburður á álveri og efnavinnslugarði út frá þjóðhagslegum ávinningi. Hér á Íslandi hefur nýting jarðvarma- og vatnsorku skilað okkur því að innlend orka er mjög mikil í heildarorkunotkun landsins. Orkuauðlindin er engu að síður takmörkuð og unnið hefur verið að því að búa til ramma utan um það magn sem nýta á í framtíðinni. Á suðvesturhorninu m.a. er þörf á að fá orku fyrir nýja starfsemi og hefur sérstaklega verið horft til þess að byggja upp iðnað í Helguvík. Það eru tillögur um að virkja um 600 MW fyrir svæðið en einnig þarf að styrkja flutningsnetið sem er fullnýtt í dag. Álver nota um 74% af raforku landsins en það hefur verið gagnrýnt að vera með svo stórt hlutfall raforkuframleiðslu landsins í einum iðnaði. Ísland stendur vel að mörgu leyti í samkeppni við aðra aðila í heiminum um raforkusölu en þrátt fyrir umhverfisvæna orku og nægt landrými þá eru einnig þættir sem vega á móti samkeppnishæfni landsins. Landfræðileg einangrun og flutningskostnaður til og frá landinu eru þar á meðal, því er orkuverð hér lægra heldur víðast hvar í Evrópu. Hafin er smíði álvers í Helguvík þrátt fyrir að ekki hafi öll ytri skilyrði verið uppfyllt. Einnig hafa komið upp hugmyndir um efnavinnslugarð í Helguvík en það er samansafn af efnafyrirtækjum sem eru á sama svæði og nýta affall og/eða framleiðslu hvors annars til á ná fram betri nýtingu og hámörkun á arðsemi. Við samanburð á þessum tveim kostum þá er niðurstaðan sú að efnavinnslugarður telst álitlegri kostur út frá nýtingu á orkunni og samræmist hann betur orkustefnu Íslands. Áhættan við efnavinnslugarðinn er mögulega meiri, en ávinningarnir geta vegið upp á móti því.","abstract_html":"Meginviðfangsefni þessarar ritgerðar er samanburður á álveri og efnavinnslugarði út frá þjóðhagslegum ávinningi. Hér á Íslandi hefur nýting jarðvarma- og vatnsorku skilað okkur því að innlend orka er mjög mikil í heildarorkunotkun landsins. Orkuauðlindin er engu að síður takmörkuð og unnið hefur verið að því að búa til ramma utan um það magn sem nýta á í framtíðinni. Á suðvesturhorninu m.a. er þörf á að fá orku fyrir nýja starfsemi og hefur sérstaklega verið horft til þess að byggja upp iðnað í Helguvík. Það eru tillögur um að virkja um 600 MW fyrir svæðið en einnig þarf að styrkja flutningsnetið sem er fullnýtt í dag. Álver nota um 74% af raforku landsins en það hefur verið gagnrýnt að vera með svo stórt hlutfall raforkuframleiðslu landsins í einum iðnaði. Ísland stendur vel að mörgu leyti í samkeppni við aðra aðila í heiminum um raforkusölu en þrátt fyrir umhverfisvæna orku og nægt landrými þá eru einnig þættir sem vega á móti samkeppnishæfni landsins. Landfræðileg einangrun og flutningskostnaður til og frá landinu eru þar á meðal, því er orkuverð hér lægra heldur víðast hvar í Evrópu. Hafin er smíði álvers í Helguvík þrátt fyrir að ekki hafi öll ytri skilyrði verið uppfyllt. Einnig hafa komið upp hugmyndir um efnavinnslugarð í Helguvík en það er samansafn af efnafyrirtækjum sem eru á sama svæði og nýta affall og/eða framleiðslu hvors annars til á ná fram betri nýtingu og hámörkun á arðsemi. Við samanburð á þessum tveim kostum þá er niðurstaðan sú að efnavinnslugarður telst álitlegri kostur út frá nýtingu á orkunni og samræmist hann betur orkustefnu Íslands. Áhættan við efnavinnslugarðinn er mögulega meiri, en ávinningarnir geta vegið upp á móti því.","abstract_has_math":false,"creators":["Þorvaldur Finnbogason 1971-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn á Bifröst"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013-03-19","date_published":"2013-03-19","updated_at":"2026-07-27T18:50:14Z","subjects":["Viðskiptafræði","Orkuframleiðsla","Orkunotkun","Stóriðja"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/14188","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn á Bifröst"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Þorvaldur Finnbogason 1971-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2013-03-19T10:36:13Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2013-03-19T10:36:13Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2013-03-19"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Viðskiptafræði","Orkuframleiðsla","Orkunotkun","Stóriðja"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/14188"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Meginviðfangsefni þessarar ritgerðar er samanburður á álveri og efnavinnslugarði út frá þjóðhagslegum ávinningi. Hér á Íslandi hefur nýting jarðvarma- og vatnsorku skilað okkur því að innlend orka er mjög mikil í heildarorkunotkun landsins. Orkuauðlindin er engu að síður takmörkuð og unnið hefur verið að því að búa til ramma utan um það magn sem nýta á í framtíðinni. Á suðvesturhorninu m.a. er þörf á að fá orku fyrir nýja starfsemi og hefur sérstaklega verið horft til þess að byggja upp iðnað í Helguvík. Það eru tillögur um að virkja um 600 MW fyrir svæðið en einnig þarf að styrkja flutningsnetið sem er fullnýtt í dag. Álver nota um 74% af raforku landsins en það hefur verið gagnrýnt að vera með svo stórt hlutfall raforkuframleiðslu landsins í einum iðnaði. Ísland stendur vel að mörgu leyti í samkeppni við aðra aðila í heiminum um raforkusölu en þrátt fyrir umhverfisvæna orku og nægt landrými þá eru einnig þættir sem vega á móti samkeppnishæfni landsins. Landfræðileg einangrun og flutningskostnaður til og frá landinu eru þar á meðal, því er orkuverð hér lægra heldur víðast hvar í Evrópu. Hafin er smíði álvers í Helguvík þrátt fyrir að ekki hafi öll ytri skilyrði verið uppfyllt. Einnig hafa komið upp hugmyndir um efnavinnslugarð í Helguvík en það er samansafn af efnafyrirtækjum sem eru á sama svæði og nýta affall og/eða framleiðslu hvors annars til á ná fram betri nýtingu og hámörkun á arðsemi. Við samanburð á þessum tveim kostum þá er niðurstaðan sú að efnavinnslugarður telst álitlegri kostur út frá nýtingu á orkunni og samræmist hann betur orkustefnu Íslands. Áhættan við efnavinnslugarðinn er mögulega meiri, en ávinningarnir geta vegið upp á móti því."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Orkan í álver eða efnavinnslugarð?","Power in aluminum smelter or Chemical Park?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn á Bifröst"],"dc:creator":["Þorvaldur Finnbogason 1971-"],"dc:date.accessioned":["2013-03-19T10:36:13Z"],"dc:date.available":["2013-03-19T10:36:13Z"],"dc:date.issued":["2013-03-19"],"dc:description.abstract":["Meginviðfangsefni þessarar ritgerðar er samanburður á álveri og efnavinnslugarði út frá þjóðhagslegum ávinningi. Hér á Íslandi hefur nýting jarðvarma- og vatnsorku skilað okkur því að innlend orka er mjög mikil í heildarorkunotkun landsins. Orkuauðlindin er engu að síður takmörkuð og unnið hefur verið að því að búa til ramma utan um það magn sem nýta á í framtíðinni. Á suðvesturhorninu m.a. er þörf á að fá orku fyrir nýja starfsemi og hefur sérstaklega verið horft til þess að byggja upp iðnað í Helguvík. Það eru tillögur um að virkja um 600 MW fyrir svæðið en einnig þarf að styrkja flutningsnetið sem er fullnýtt í dag. Álver nota um 74% af raforku landsins en það hefur verið gagnrýnt að vera með svo stórt hlutfall raforkuframleiðslu landsins í einum iðnaði. Ísland stendur vel að mörgu leyti í samkeppni við aðra aðila í heiminum um raforkusölu en þrátt fyrir umhverfisvæna orku og nægt landrými þá eru einnig þættir sem vega á móti samkeppnishæfni landsins. Landfræðileg einangrun og flutningskostnaður til og frá landinu eru þar á meðal, því er orkuverð hér lægra heldur víðast hvar í Evrópu. Hafin er smíði álvers í Helguvík þrátt fyrir að ekki hafi öll ytri skilyrði verið uppfyllt. Einnig hafa komið upp hugmyndir um efnavinnslugarð í Helguvík en það er samansafn af efnafyrirtækjum sem eru á sama svæði og nýta affall og/eða framleiðslu hvors annars til á ná fram betri nýtingu og hámörkun á arðsemi. Við samanburð á þessum tveim kostum þá er niðurstaðan sú að efnavinnslugarður telst álitlegri kostur út frá nýtingu á orkunni og samræmist hann betur orkustefnu Íslands. Áhættan við efnavinnslugarðinn er mögulega meiri, en ávinningarnir geta vegið upp á móti því."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/14188"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Viðskiptafræði","Orkuframleiðsla","Orkunotkun","Stóriðja"],"dc:title":["Orkan í álver eða efnavinnslugarð?","Power in aluminum smelter or Chemical Park?"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T18:50:14Z"}