Er umgengnisréttur fyrir börn eða foreldra?
Þessi ritgerð fjallar um rétt barns til umgengni við foreldra sína. Farið er yfir þau skilyrði sem þurfa að vera fyrir hendi, til þess að rétturinn verði virtur þegar um ágreining á milli foreldra er að ræða. Sérstaklega er sjónum beint að svokallaðri tálmun á umgengni. Dregin eru fram lagaúrræði sem eru til staðar til þess að knýja fram umgengni hvort sem foreldri tálmar umgengni við barn, eða það virðir ekki umgengnisrétt þess. Markmið ritgerðarinnar er að leiða fram greinargóða lýsingu á því, hvernig brugðist er við þegar ágreiningur er uppi á milli foreldra um umgengni og hvernig réttur barnsins er verndaður. Umfjöllunin er tengd hugtakaskýringum, lögskýringum, dómum og úrskurðum er snerta viðfangsefnið og dregnar eru ályktanir af þeim. Niðurstöður sýna að litið er á tálmun við umgengni sem alvarlegt brot á rétti barnsins. Foreldri sem beitir tálmun getur sætt þvingunarúrræðum til að koma á umgengni til verndar rétti barns, en ekki síður til verndar rétti foreldris. Hinsvegar eru engin úrræði til staðar til að þvinga foreldri til að sinna umgengni. Telur höfundur það brjóta í bága við mannréttindi barnsins og vera hugsanlegt brot á almennri jafnræðisreglu. Það er niðurstaða höfundar að réttur barnsins er verndaður ef sömu úrræðum er beitt þegar foreldri sinnir ekki umgengi og eru notuð þegar um tálmun er að ræða. Heimildarákvæði sem Innheimtustofnun sveitarfélaga hefur til að innheimta aukameðlag á að nýta, a.m.k. í þeim tilfellum þar sem engin umgengni er til staðar til að vernda efnahagslega velferð barns.
Lögfræði, Viðskiptalögfræði, Sifjaréttur, Barnaréttur, Umgengnisréttur
Networked Digital Library of Theses and Dissertations