{"id":{"repo_id":"bifrost","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/10120"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/bifrost/oai:skemman.is:1946/10120","repository":{"repo_id":"bifrost","name":"Bifröst University","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Sýning verður til : frá grunnhugmynd til framkvæmdar","abstract":"Viðfangsefni þessarar fræðilegu greinagerðar er að rannsaka ofan í kjölinn sköpunarferli sögusýninga í söfnum. Það var gert annarsvegar með því að kafa ofan í fræðilegt efni um söfn og sýningar í þeim tilgangi að kynna sér helstu kenningar og aðferðir í þessum efnum; og hinsvegar með beitingu kenninganna í uppsetningu á sýningu um Sveinbjörn Sveinbjörnsson (1847-1927) tónskáld í Tónlistarsafni Íslands sem opnaði 11. mars 2011. En höfundur var jafnt sýningarstjóri, hönnuður sem textasmiður sýningarinnar. Safnastarf felst í því að safna, varðveita, skrá, og rannsaka menningararfinn, það vill segja allar heimildir er hafa með manninn og umhverfi hans að gera, og miðla þekkingu um hann til nýrra kynslóða. Söfn eru þar með hluti menntunarkerfisins þótt með óformlegum hætti sé. Með starfi sínu stuðla söfn að því að þekking fari ekki forgörðum heldur færist á milli kynslóða, en þekking á fortíðinni er forsenda fyrir áframhaldandi þróun samfélags og menningar. Sýning er hin hefðbundna leið safna til að kynna niðurstöður rannsókna og miðla þekkingu um meðal annars menningararf, menningu og samfélag. Eitt veigamesta atriðið fyrir gerð sýningar er að ákveða hver grunnhugmynd að baki hennar er. Góð grunnhugmynd skýrir frá og afmarkar eðli og tilgang sýningar, og leggur auk þess fram vel skilgreind markmið en með hjálp þeirra má síðar meta hvort tilætluðum árangri hafi verið náð. Mikilvægt er að sýningarteymið sannmælist um það að fara eftir leiðarljósi sýningar svo allir stefni í sömu átt. Eins er árangur sýningar að miklu leyti undir því kominn að fyrirmæli til hönnuðar og textahöfundar séu skýr hvað tilgang og markmið sýningar varðar.","abstract_html":"Viðfangsefni þessarar fræðilegu greinagerðar er að rannsaka ofan í kjölinn sköpunarferli sögusýninga í söfnum. Það var gert annarsvegar með því að kafa ofan í fræðilegt efni um söfn og sýningar í þeim tilgangi að kynna sér helstu kenningar og aðferðir í þessum efnum; og hinsvegar með beitingu kenninganna í uppsetningu á sýningu um Sveinbjörn Sveinbjörnsson (1847-1927) tónskáld í Tónlistarsafni Íslands sem opnaði 11. mars 2011. En höfundur var jafnt sýningarstjóri, hönnuður sem textasmiður sýningarinnar. Safnastarf felst í því að safna, varðveita, skrá, og rannsaka menningararfinn, það vill segja allar heimildir er hafa með manninn og umhverfi hans að gera, og miðla þekkingu um hann til nýrra kynslóða. Söfn eru þar með hluti menntunarkerfisins þótt með óformlegum hætti sé. Með starfi sínu stuðla söfn að því að þekking fari ekki forgörðum heldur færist á milli kynslóða, en þekking á fortíðinni er forsenda fyrir áframhaldandi þróun samfélags og menningar. Sýning er hin hefðbundna leið safna til að kynna niðurstöður rannsókna og miðla þekkingu um meðal annars menningararf, menningu og samfélag. Eitt veigamesta atriðið fyrir gerð sýningar er að ákveða hver grunnhugmynd að baki hennar er. Góð grunnhugmynd skýrir frá og afmarkar eðli og tilgang sýningar, og leggur auk þess fram vel skilgreind markmið en með hjálp þeirra má síðar meta hvort tilætluðum árangri hafi verið náð. Mikilvægt er að sýningarteymið sannmælist um það að fara eftir leiðarljósi sýningar svo allir stefni í sömu átt. Eins er árangur sýningar að miklu leyti undir því kominn að fyrirmæli til hönnuðar og textahöfundar séu skýr hvað tilgang og markmið sýningar varðar.","abstract_has_math":false,"creators":["Guðrún Helga Stefánsdóttir 1967-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskólinn á Bifröst"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2011,"date_issued":"2011-09-20","date_published":"2011-09-20","updated_at":"2026-07-27T18:52:22Z","subjects":["Félagsvísindi","Menningarstjórnun","Sögusýning","Tónlistarsafn Íslands"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/10120","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskólinn á Bifröst"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Guðrún Helga Stefánsdóttir 1967-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2011-09-20T09:40:50Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2011-09-20T09:40:50Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2011-09-20"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Félagsvísindi","Menningarstjórnun","Sögusýning","Tónlistarsafn Íslands"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/10120"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Viðfangsefni þessarar fræðilegu greinagerðar er að rannsaka ofan í kjölinn sköpunarferli sögusýninga í söfnum. Það var gert annarsvegar með því að kafa ofan í fræðilegt efni um söfn og sýningar í þeim tilgangi að kynna sér helstu kenningar og aðferðir í þessum efnum; og hinsvegar með beitingu kenninganna í uppsetningu á sýningu um Sveinbjörn Sveinbjörnsson (1847-1927) tónskáld í Tónlistarsafni Íslands sem opnaði 11. mars 2011. En höfundur var jafnt sýningarstjóri, hönnuður sem textasmiður sýningarinnar. Safnastarf felst í því að safna, varðveita, skrá, og rannsaka menningararfinn, það vill segja allar heimildir er hafa með manninn og umhverfi hans að gera, og miðla þekkingu um hann til nýrra kynslóða. Söfn eru þar með hluti menntunarkerfisins þótt með óformlegum hætti sé. Með starfi sínu stuðla söfn að því að þekking fari ekki forgörðum heldur færist á milli kynslóða, en þekking á fortíðinni er forsenda fyrir áframhaldandi þróun samfélags og menningar. Sýning er hin hefðbundna leið safna til að kynna niðurstöður rannsókna og miðla þekkingu um meðal annars menningararf, menningu og samfélag. Eitt veigamesta atriðið fyrir gerð sýningar er að ákveða hver grunnhugmynd að baki hennar er. Góð grunnhugmynd skýrir frá og afmarkar eðli og tilgang sýningar, og leggur auk þess fram vel skilgreind markmið en með hjálp þeirra má síðar meta hvort tilætluðum árangri hafi verið náð. Mikilvægt er að sýningarteymið sannmælist um það að fara eftir leiðarljósi sýningar svo allir stefni í sömu átt. Eins er árangur sýningar að miklu leyti undir því kominn að fyrirmæli til hönnuðar og textahöfundar séu skýr hvað tilgang og markmið sýningar varðar."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Sýning verður til : frá grunnhugmynd til framkvæmdar"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskólinn á Bifröst"],"dc:creator":["Guðrún Helga Stefánsdóttir 1967-"],"dc:date.accessioned":["2011-09-20T09:40:50Z"],"dc:date.available":["2011-09-20T09:40:50Z"],"dc:date.issued":["2011-09-20"],"dc:description.abstract":["Viðfangsefni þessarar fræðilegu greinagerðar er að rannsaka ofan í kjölinn sköpunarferli sögusýninga í söfnum. Það var gert annarsvegar með því að kafa ofan í fræðilegt efni um söfn og sýningar í þeim tilgangi að kynna sér helstu kenningar og aðferðir í þessum efnum; og hinsvegar með beitingu kenninganna í uppsetningu á sýningu um Sveinbjörn Sveinbjörnsson (1847-1927) tónskáld í Tónlistarsafni Íslands sem opnaði 11. mars 2011. En höfundur var jafnt sýningarstjóri, hönnuður sem textasmiður sýningarinnar. Safnastarf felst í því að safna, varðveita, skrá, og rannsaka menningararfinn, það vill segja allar heimildir er hafa með manninn og umhverfi hans að gera, og miðla þekkingu um hann til nýrra kynslóða. Söfn eru þar með hluti menntunarkerfisins þótt með óformlegum hætti sé. Með starfi sínu stuðla söfn að því að þekking fari ekki forgörðum heldur færist á milli kynslóða, en þekking á fortíðinni er forsenda fyrir áframhaldandi þróun samfélags og menningar. Sýning er hin hefðbundna leið safna til að kynna niðurstöður rannsókna og miðla þekkingu um meðal annars menningararf, menningu og samfélag. Eitt veigamesta atriðið fyrir gerð sýningar er að ákveða hver grunnhugmynd að baki hennar er. Góð grunnhugmynd skýrir frá og afmarkar eðli og tilgang sýningar, og leggur auk þess fram vel skilgreind markmið en með hjálp þeirra má síðar meta hvort tilætluðum árangri hafi verið náð. Mikilvægt er að sýningarteymið sannmælist um það að fara eftir leiðarljósi sýningar svo allir stefni í sömu átt. Eins er árangur sýningar að miklu leyti undir því kominn að fyrirmæli til hönnuðar og textahöfundar séu skýr hvað tilgang og markmið sýningar varðar."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/10120"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Félagsvísindi","Menningarstjórnun","Sögusýning","Tónlistarsafn Íslands"],"dc:title":["Sýning verður til : frá grunnhugmynd til framkvæmdar"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T18:52:22Z"}