{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5425950"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5425950","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το άτομο με αναπηρία μέσα απο τα σχολικά εγχειρίδια του ελληνικού δημοτικού σχολείου","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αναπηρία αναπαρίσταται στα σχολικά εγχειρίδια Γλώσσας του ελληνικού δημοτικού σχολείου, με έμφαση στη σχέση ανάμεσα στο εκπαιδευτικό υλικό, την κοινωνική ταυτότητα και το στίγμα. Η αναπηρία δεν προσεγγίζεται μόνο ως βιολογική ή λειτουργική κατάσταση αλλά ως κοινωνικό φαινόμενο που διαμορφώνεται μέσα από θεσμούς, αντιλήψεις και πρακτικές αναγνώρισης ή αποκλεισμού, και το εκπαιδευτικό υλικό εξετάζεται ως ένας από τους χώρους μέσα στους οποίους αυτές οι αντιλήψεις παράγονται και αναπαράγονται σε ηλικία κατά την οποία οι κοινωνικές κατηγορίες αρχίζουν να εδραιώνονται. Το θεωρητικό πλαίσιο αναπτύσσει τις βασικές προσεγγίσεις της αναπηρίας και την ιστορική μετάβαση από τη φιλανθρωπική και ιατροβιολογική λογική προς τη δικαιωματική και συμπεριληπτική, τις εκπαιδευτικές δομές ειδικής αγωγής και συνεκπαίδευσης, καθώς και τις έννοιες της κοινωνικής ταυτότητας, του στίγματος και των στερεοτύπων σε σχέση με τον ρόλο του σχολείου και του σχολικού εγχειριδίου ως φορέων επίσημης κοινωνικής γνώσης. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπου ο θεσμός του ενιαίου εγχειριδίου εξασφαλίζει ότι το ίδιο ακριβώς υλικό φτάνει αυτούσιο σε κάθε μαθητή της χώρας, αυτές οι επιλογές έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Το ερευνητικό μέρος εφαρμόζει ποιοτική ανάλυση περιεχομένου στα Βιβλία Μαθητή και τα Τετράδια Εργασιών του μαθήματος της Γλώσσας όλων των τάξεων του δημοτικού, συνολικά 29 τεύχη, με μονάδα ανάλυσης κάθε αυτοτελή κειμενική, δραστηριακή ή εικονογραφική ενότητα που περιλαμβάνει ρητή και αναγνωρίσιμη αναφορά σε πρόσωπο ή κατηγορία προσώπων με αναπηρία. Από την ανάλυση προέκυψαν 18 κωδικοποιήσιμες μονάδες, οι οποίες εξετάστηκαν ως προς την κατανομή τους ανά τάξη και είδος εγχειριδίου, τον τύπο αναπηρίας που παρουσιάζουν, τον τρόπο απεικόνισης του προσώπου με αναπηρία και το μοντέλο αναπηρίας που αντανακλούν, με τις κατηγορίες ανάλυσης να αντλούνται από το θεωρητικό πλαίσιο χωρίς να επιβάλλονται εκεί που το υλικό δεν τις υποστηρίζει. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η παρουσία της αναπηρίας είναι περιορισμένη και άνισα κατανεμημένη ανά τάξη, με κυρίαρχες τις ορατές σωματικές και αισθητηριακές μορφές, ενώ η νοητική αναπηρία, ο αυτισμός και οι μαθησιακές δυσκολίες απουσιάζουν εντελώς από το εξεταζόμενο υλικό, γεγονός που από μόνο του αποτελεί εύρημα με ερμηνευτική βαρύτητα. Οι αναπαραστάσεις δεν είναι ενιαίες: σε ορισμένες περιπτώσεις το άτομο με αναπηρία εμφανίζεται με δράση και κοινωνική παρουσία, ενώ σε άλλες παρουσιάζεται μέσα από τη λογική της φροντίδας, της βλάβης ή της ειδικής μεταχείρισης, χωρίς η κατανομή αυτή να ακολουθεί αναγνωρίσιμη παιδαγωγική λογική ανά τάξη ή τύπο εγχειριδίου. Η εσωτερική ανομοιογένεια των αναπαραστάσεων δεν μειώνει αλλά ενισχύει το κεντρικό συμπέρασμα ότι τα σχολικά εγχειρίδια Γλώσσας δεν συγκροτούν σταθερά συμπεριληπτική εικόνα της αναπηρίας, αναδεικνύοντας την ανάγκη πιο συστηματικής και παιδαγωγικά επεξεργασμένης παρουσίας των ατόμων με αναπηρία στο εκπαιδευτικό υλικό της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αναπηρία αναπαρίσταται στα σχολικά εγχειρίδια Γλώσσας του ελληνικού δημοτικού σχολείου, με έμφαση στη σχέση ανάμεσα στο εκπαιδευτικό υλικό, την κοινωνική ταυτότητα και το στίγμα. Η αναπηρία δεν προσεγγίζεται μόνο ως βιολογική ή λειτουργική κατάσταση αλλά ως κοινωνικό φαινόμενο που διαμορφώνεται μέσα από θεσμούς, αντιλήψεις και πρακτικές αναγνώρισης ή αποκλεισμού, και το εκπαιδευτικό υλικό εξετάζεται ως ένας από τους χώρους μέσα στους οποίους αυτές οι αντιλήψεις παράγονται και αναπαράγονται σε ηλικία κατά την οποία οι κοινωνικές κατηγορίες αρχίζουν να εδραιώνονται. Το θεωρητικό πλαίσιο αναπτύσσει τις βασικές προσεγγίσεις της αναπηρίας και την ιστορική μετάβαση από τη φιλανθρωπική και ιατροβιολογική λογική προς τη δικαιωματική και συμπεριληπτική, τις εκπαιδευτικές δομές ειδικής αγωγής και συνεκπαίδευσης, καθώς και τις έννοιες της κοινωνικής ταυτότητας, του στίγματος και των στερεοτύπων σε σχέση με τον ρόλο του σχολείου και του σχολικού εγχειριδίου ως φορέων επίσημης κοινωνικής γνώσης. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπου ο θεσμός του ενιαίου εγχειριδίου εξασφαλίζει ότι το ίδιο ακριβώς υλικό φτάνει αυτούσιο σε κάθε μαθητή της χώρας, αυτές οι επιλογές έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Το ερευνητικό μέρος εφαρμόζει ποιοτική ανάλυση περιεχομένου στα Βιβλία Μαθητή και τα Τετράδια Εργασιών του μαθήματος της Γλώσσας όλων των τάξεων του δημοτικού, συνολικά 29 τεύχη, με μονάδα ανάλυσης κάθε αυτοτελή κειμενική, δραστηριακή ή εικονογραφική ενότητα που περιλαμβάνει ρητή και αναγνωρίσιμη αναφορά σε πρόσωπο ή κατηγορία προσώπων με αναπηρία. Από την ανάλυση προέκυψαν 18 κωδικοποιήσιμες μονάδες, οι οποίες εξετάστηκαν ως προς την κατανομή τους ανά τάξη και είδος εγχειριδίου, τον τύπο αναπηρίας που παρουσιάζουν, τον τρόπο απεικόνισης του προσώπου με αναπηρία και το μοντέλο αναπηρίας που αντανακλούν, με τις κατηγορίες ανάλυσης να αντλούνται από το θεωρητικό πλαίσιο χωρίς να επιβάλλονται εκεί που το υλικό δεν τις υποστηρίζει. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η παρουσία της αναπηρίας είναι περιορισμένη και άνισα κατανεμημένη ανά τάξη, με κυρίαρχες τις ορατές σωματικές και αισθητηριακές μορφές, ενώ η νοητική αναπηρία, ο αυτισμός και οι μαθησιακές δυσκολίες απουσιάζουν εντελώς από το εξεταζόμενο υλικό, γεγονός που από μόνο του αποτελεί εύρημα με ερμηνευτική βαρύτητα. Οι αναπαραστάσεις δεν είναι ενιαίες: σε ορισμένες περιπτώσεις το άτομο με αναπηρία εμφανίζεται με δράση και κοινωνική παρουσία, ενώ σε άλλες παρουσιάζεται μέσα από τη λογική της φροντίδας, της βλάβης ή της ειδικής μεταχείρισης, χωρίς η κατανομή αυτή να ακολουθεί αναγνωρίσιμη παιδαγωγική λογική ανά τάξη ή τύπο εγχειριδίου. Η εσωτερική ανομοιογένεια των αναπαραστάσεων δεν μειώνει αλλά ενισχύει το κεντρικό συμπέρασμα ότι τα σχολικά εγχειρίδια Γλώσσας δεν συγκροτούν σταθερά συμπεριληπτική εικόνα της αναπηρίας, αναδεικνύοντας την ανάγκη πιο συστηματικής και παιδαγωγικά επεξεργασμένης παρουσίας των ατόμων με αναπηρία στο εκπαιδευτικό υλικό της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Σακκομήτρου Ιωάννα","Sakkomitrou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-08-21T16:41:59Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5425950"],"render_values":[{"text":"uoadl:5425950","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5425950","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5425950","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σακκομήτρου Ιωάννα","Sakkomitrou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5425950","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5425950"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αναπηρία αναπαρίσταται στα σχολικά εγχειρίδια Γλώσσας του ελληνικού δημοτικού σχολείου, με έμφαση στη σχέση ανάμεσα στο εκπαιδευτικό υλικό, την κοινωνική ταυτότητα και το στίγμα. Η αναπηρία δεν προσεγγίζεται μόνο ως βιολογική ή λειτουργική κατάσταση αλλά ως κοινωνικό φαινόμενο που διαμορφώνεται μέσα από θεσμούς, αντιλήψεις και πρακτικές αναγνώρισης ή αποκλεισμού, και το εκπαιδευτικό υλικό εξετάζεται ως ένας από τους χώρους μέσα στους οποίους αυτές οι αντιλήψεις παράγονται και αναπαράγονται σε ηλικία κατά την οποία οι κοινωνικές κατηγορίες αρχίζουν να εδραιώνονται. Το θεωρητικό πλαίσιο αναπτύσσει τις βασικές προσεγγίσεις της αναπηρίας και την ιστορική μετάβαση από τη φιλανθρωπική και ιατροβιολογική λογική προς τη δικαιωματική και συμπεριληπτική, τις εκπαιδευτικές δομές ειδικής αγωγής και συνεκπαίδευσης, καθώς και τις έννοιες της κοινωνικής ταυτότητας, του στίγματος και των στερεοτύπων σε σχέση με τον ρόλο του σχολείου και του σχολικού εγχειριδίου ως φορέων επίσημης κοινωνικής γνώσης. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπου ο θεσμός του ενιαίου εγχειριδίου εξασφαλίζει ότι το ίδιο ακριβώς υλικό φτάνει αυτούσιο σε κάθε μαθητή της χώρας, αυτές οι επιλογές έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Το ερευνητικό μέρος εφαρμόζει ποιοτική ανάλυση περιεχομένου στα Βιβλία Μαθητή και τα Τετράδια Εργασιών του μαθήματος της Γλώσσας όλων των τάξεων του δημοτικού, συνολικά 29 τεύχη, με μονάδα ανάλυσης κάθε αυτοτελή κειμενική, δραστηριακή ή εικονογραφική ενότητα που περιλαμβάνει ρητή και αναγνωρίσιμη αναφορά σε πρόσωπο ή κατηγορία προσώπων με αναπηρία. Από την ανάλυση προέκυψαν 18 κωδικοποιήσιμες μονάδες, οι οποίες εξετάστηκαν ως προς την κατανομή τους ανά τάξη και είδος εγχειριδίου, τον τύπο αναπηρίας που παρουσιάζουν, τον τρόπο απεικόνισης του προσώπου με αναπηρία και το μοντέλο αναπηρίας που αντανακλούν, με τις κατηγορίες ανάλυσης να αντλούνται από το θεωρητικό πλαίσιο χωρίς να επιβάλλονται εκεί που το υλικό δεν τις υποστηρίζει. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η παρουσία της αναπηρίας είναι περιορισμένη και άνισα κατανεμημένη ανά τάξη, με κυρίαρχες τις ορατές σωματικές και αισθητηριακές μορφές, ενώ η νοητική αναπηρία, ο αυτισμός και οι μαθησιακές δυσκολίες απουσιάζουν εντελώς από το εξεταζόμενο υλικό, γεγονός που από μόνο του αποτελεί εύρημα με ερμηνευτική βαρύτητα. Οι αναπαραστάσεις δεν είναι ενιαίες: σε ορισμένες περιπτώσεις το άτομο με αναπηρία εμφανίζεται με δράση και κοινωνική παρουσία, ενώ σε άλλες παρουσιάζεται μέσα από τη λογική της φροντίδας, της βλάβης ή της ειδικής μεταχείρισης, χωρίς η κατανομή αυτή να ακολουθεί αναγνωρίσιμη παιδαγωγική λογική ανά τάξη ή τύπο εγχειριδίου. Η εσωτερική ανομοιογένεια των αναπαραστάσεων δεν μειώνει αλλά ενισχύει το κεντρικό συμπέρασμα ότι τα σχολικά εγχειρίδια Γλώσσας δεν συγκροτούν σταθερά συμπεριληπτική εικόνα της αναπηρίας, αναδεικνύοντας την ανάγκη πιο συστηματικής και παιδαγωγικά επεξεργασμένης παρουσίας των ατόμων με αναπηρία στο εκπαιδευτικό υλικό της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.","ABSTRACT This dissertation examines the ways in which disability is represented in the Language textbooks used in Greek primary education. The study is grounded in the assumption that schools and educational materials are not neutral mechanisms of knowledge transmission but influential agents of socialization that contribute to the formation of attitudes, values, and social perceptions regarding diversity and disability. The theoretical framework draws upon the principal models of disability, including the medical and social models, as well as theories of stigma, social identity, stereotypes, and inclusive education. The primary objective of the study is to investigate whether the official educational material portrays persons with disabilities as active social actors who participate equally in school and social life or whether it reproduces stereotypical and stigmatizing representations that reinforce exclusion and marginalization. The research employed a qualitative content analysis approach. The sample consisted of twenty-nine (29) Language textbooks and workbooks used across all grades of Greek primary education. Within this material, eighteen (18) codable references to disability were identified and analyzed in relation to the type of disability represented, the manner of presentation, and the meanings conveyed through textual and visual content. The findings reveal that disability is represented in a limited, uneven, and fragmented manner throughout the textbooks. References are concentrated in specific grades, while others contain little or no relevant content. Furthermore, the representations are not consistent. In some instances, persons with disabilities are depicted as active participants in social life, while in others they are associated with dependency, care, impairment, or special treatment. As a result, the textbooks do not construct a coherent and consistently inclusive representation of disability, despite the presence of certain positive examples of participation and social integration. The study concludes that there is a need for a more systematic and pedagogically informed inclusion of disability within educational materials. Such an approach could contribute to the promotion of inclusive education, the reduction of stereotypes and stigma, and the cultivation of more positive attitudes towards disability from the early stages of schooling."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το άτομο με αναπηρία μέσα απο τα σχολικά εγχειρίδια του ελληνικού δημοτικού σχολείου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σακκομήτρου Ιωάννα","Sakkomitrou Ioanna"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αναπηρία αναπαρίσταται στα σχολικά εγχειρίδια Γλώσσας του ελληνικού δημοτικού σχολείου, με έμφαση στη σχέση ανάμεσα στο εκπαιδευτικό υλικό, την κοινωνική ταυτότητα και το στίγμα. Η αναπηρία δεν προσεγγίζεται μόνο ως βιολογική ή λειτουργική κατάσταση αλλά ως κοινωνικό φαινόμενο που διαμορφώνεται μέσα από θεσμούς, αντιλήψεις και πρακτικές αναγνώρισης ή αποκλεισμού, και το εκπαιδευτικό υλικό εξετάζεται ως ένας από τους χώρους μέσα στους οποίους αυτές οι αντιλήψεις παράγονται και αναπαράγονται σε ηλικία κατά την οποία οι κοινωνικές κατηγορίες αρχίζουν να εδραιώνονται. Το θεωρητικό πλαίσιο αναπτύσσει τις βασικές προσεγγίσεις της αναπηρίας και την ιστορική μετάβαση από τη φιλανθρωπική και ιατροβιολογική λογική προς τη δικαιωματική και συμπεριληπτική, τις εκπαιδευτικές δομές ειδικής αγωγής και συνεκπαίδευσης, καθώς και τις έννοιες της κοινωνικής ταυτότητας, του στίγματος και των στερεοτύπων σε σχέση με τον ρόλο του σχολείου και του σχολικού εγχειριδίου ως φορέων επίσημης κοινωνικής γνώσης. Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπου ο θεσμός του ενιαίου εγχειριδίου εξασφαλίζει ότι το ίδιο ακριβώς υλικό φτάνει αυτούσιο σε κάθε μαθητή της χώρας, αυτές οι επιλογές έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Το ερευνητικό μέρος εφαρμόζει ποιοτική ανάλυση περιεχομένου στα Βιβλία Μαθητή και τα Τετράδια Εργασιών του μαθήματος της Γλώσσας όλων των τάξεων του δημοτικού, συνολικά 29 τεύχη, με μονάδα ανάλυσης κάθε αυτοτελή κειμενική, δραστηριακή ή εικονογραφική ενότητα που περιλαμβάνει ρητή και αναγνωρίσιμη αναφορά σε πρόσωπο ή κατηγορία προσώπων με αναπηρία. Από την ανάλυση προέκυψαν 18 κωδικοποιήσιμες μονάδες, οι οποίες εξετάστηκαν ως προς την κατανομή τους ανά τάξη και είδος εγχειριδίου, τον τύπο αναπηρίας που παρουσιάζουν, τον τρόπο απεικόνισης του προσώπου με αναπηρία και το μοντέλο αναπηρίας που αντανακλούν, με τις κατηγορίες ανάλυσης να αντλούνται από το θεωρητικό πλαίσιο χωρίς να επιβάλλονται εκεί που το υλικό δεν τις υποστηρίζει. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η παρουσία της αναπηρίας είναι περιορισμένη και άνισα κατανεμημένη ανά τάξη, με κυρίαρχες τις ορατές σωματικές και αισθητηριακές μορφές, ενώ η νοητική αναπηρία, ο αυτισμός και οι μαθησιακές δυσκολίες απουσιάζουν εντελώς από το εξεταζόμενο υλικό, γεγονός που από μόνο του αποτελεί εύρημα με ερμηνευτική βαρύτητα. Οι αναπαραστάσεις δεν είναι ενιαίες: σε ορισμένες περιπτώσεις το άτομο με αναπηρία εμφανίζεται με δράση και κοινωνική παρουσία, ενώ σε άλλες παρουσιάζεται μέσα από τη λογική της φροντίδας, της βλάβης ή της ειδικής μεταχείρισης, χωρίς η κατανομή αυτή να ακολουθεί αναγνωρίσιμη παιδαγωγική λογική ανά τάξη ή τύπο εγχειριδίου. Η εσωτερική ανομοιογένεια των αναπαραστάσεων δεν μειώνει αλλά ενισχύει το κεντρικό συμπέρασμα ότι τα σχολικά εγχειρίδια Γλώσσας δεν συγκροτούν σταθερά συμπεριληπτική εικόνα της αναπηρίας, αναδεικνύοντας την ανάγκη πιο συστηματικής και παιδαγωγικά επεξεργασμένης παρουσίας των ατόμων με αναπηρία στο εκπαιδευτικό υλικό της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.","ABSTRACT This dissertation examines the ways in which disability is represented in the Language textbooks used in Greek primary education. The study is grounded in the assumption that schools and educational materials are not neutral mechanisms of knowledge transmission but influential agents of socialization that contribute to the formation of attitudes, values, and social perceptions regarding diversity and disability. The theoretical framework draws upon the principal models of disability, including the medical and social models, as well as theories of stigma, social identity, stereotypes, and inclusive education. The primary objective of the study is to investigate whether the official educational material portrays persons with disabilities as active social actors who participate equally in school and social life or whether it reproduces stereotypical and stigmatizing representations that reinforce exclusion and marginalization. The research employed a qualitative content analysis approach. The sample consisted of twenty-nine (29) Language textbooks and workbooks used across all grades of Greek primary education. Within this material, eighteen (18) codable references to disability were identified and analyzed in relation to the type of disability represented, the manner of presentation, and the meanings conveyed through textual and visual content. The findings reveal that disability is represented in a limited, uneven, and fragmented manner throughout the textbooks. References are concentrated in specific grades, while others contain little or no relevant content. Furthermore, the representations are not consistent. In some instances, persons with disabilities are depicted as active participants in social life, while in others they are associated with dependency, care, impairment, or special treatment. As a result, the textbooks do not construct a coherent and consistently inclusive representation of disability, despite the presence of certain positive examples of participation and social integration. The study concludes that there is a need for a more systematic and pedagogically informed inclusion of disability within educational materials. Such an approach could contribute to the promotion of inclusive education, the reduction of stereotypes and stigma, and the cultivation of more positive attitudes towards disability from the early stages of schooling."],"dc:identifier":["uoadl:5425950","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5425950"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Το άτομο με αναπηρία μέσα απο τα σχολικά εγχειρίδια του ελληνικού δημοτικού σχολείου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-08-21T16:41:59Z"}