{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424349"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424349","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης πολυανθεκτικών μικροβίων σε νοσηλευομένους ασθενείς και νοσηλευτική διαχείριση σε κλινική cohorting","abstract":"Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας και επηρεάζει ουσιαστικά τη σύγχρονη νοσοκομειακή φροντίδα, καθώς συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και επιβάρυνση των συστημάτων υγείας. Η συνεχής αύξηση των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών περιορίζει σημαντικά τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές και ενισχύει τη δυσκολία διαχείρισης των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Ιδιαίτερη σημασία παρουσιάζουν τα πολυανθεκτικά Gram-αρνητικά παθογόνα, όπως η Klebsiella pneumoniae, το Acinetobacter baumannii και το Pseudomonas aeruginosa, τα οποία εμφανίζουν πολύπλοκους μηχανισμούς αντοχής και αυξημένη ικανότητα διασποράς στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροβίων σε νοσηλευόμενους ασθενείς, καθώς και η αποτύπωση της νοσηλευτικής διαχείρισης στο πλαίσιο της κλινικής ομαδοποίησης ασθενών (cohorting). Παράλληλα, εξετάστηκαν οι σημαντικότεροι μηχανισμοί μικροβιακής αντοχής, η κλινική και επιδημιολογική σημασία του αποικισμού και της λοίμωξης, καθώς και οι επιπτώσεις των πολυανθεκτικών λοιμώξεων στον ασθενή, στο νοσοκομείο και στο σύστημα υγείας. Η εργασία βασίστηκε σε βιβλιογραφική ανασκόπηση της σύγχρονης διεθνούς βιβλιογραφίας και στην ανάλυση δεδομένων που αφορούν τη μικροβιακή αντοχή και τις νοσοκομειακές λοιμώξεις. Τα ευρήματα της βιβλιογραφίας αναδεικνύουν ότι παράγοντες όπως η παρατεταμένη νοσηλεία, η προηγούμενη χρήση αντιβιοτικών, οι επεμβατικές πράξεις, η βαρύτητα της νόσου και η νοσηλεία σε μονάδες εντατικής θεραπείας αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο αποικισμού ή λοίμωξης από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς. Επιπλέον, η ανεπαρκής εφαρμογή μέτρων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων συμβάλλει στη διασπορά των ανθεκτικών παθογόνων εντός των νοσοκομείων. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι οι μηχανισμοί μικροβιακής αντοχής, όπως η παραγωγή β-λακταμασών και καρβαπενεμασών, η τροποποίηση των μοριακών στόχων των αντιβιοτικών, οι αντλίες εκροής και ο σχηματισμός biofilms, περιορίζουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών. Η εφαρμογή στρατηγικών πρόληψης, όπως η υγιεινή των χεριών, οι προφυλάξεις επαφής, η επιτήρηση αποικισμένων ασθενών και η κλινική ομαδοποίηση ασθενών, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τον περιορισμό της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών. Συμπερασματικά, η μικροβιακή αντοχή συνιστά ένα πολυπαραγοντικό και διαρκώς εξελισσόμενο πρόβλημα που απαιτεί συντονισμένη και πολυεπίπεδη αντιμετώπιση. Η ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων, η ορθολογική χρήση αντιβιοτικών και η ενεργός συμμετοχή του νοσηλευτικού προσωπικού αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη μείωση της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών και τη βελτίωση της ποιότητας της νοσοκομειακής φροντίδας.","abstract_html":"Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας και επηρεάζει ουσιαστικά τη σύγχρονη νοσοκομειακή φροντίδα, καθώς συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και επιβάρυνση των συστημάτων υγείας. Η συνεχής αύξηση των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών περιορίζει σημαντικά τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές και ενισχύει τη δυσκολία διαχείρισης των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Ιδιαίτερη σημασία παρουσιάζουν τα πολυανθεκτικά Gram-αρνητικά παθογόνα, όπως η Klebsiella pneumoniae, το Acinetobacter baumannii και το Pseudomonas aeruginosa, τα οποία εμφανίζουν πολύπλοκους μηχανισμούς αντοχής και αυξημένη ικανότητα διασποράς στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροβίων σε νοσηλευόμενους ασθενείς, καθώς και η αποτύπωση της νοσηλευτικής διαχείρισης στο πλαίσιο της κλινικής ομαδοποίησης ασθενών (cohorting). Παράλληλα, εξετάστηκαν οι σημαντικότεροι μηχανισμοί μικροβιακής αντοχής, η κλινική και επιδημιολογική σημασία του αποικισμού και της λοίμωξης, καθώς και οι επιπτώσεις των πολυανθεκτικών λοιμώξεων στον ασθενή, στο νοσοκομείο και στο σύστημα υγείας. Η εργασία βασίστηκε σε βιβλιογραφική ανασκόπηση της σύγχρονης διεθνούς βιβλιογραφίας και στην ανάλυση δεδομένων που αφορούν τη μικροβιακή αντοχή και τις νοσοκομειακές λοιμώξεις. Τα ευρήματα της βιβλιογραφίας αναδεικνύουν ότι παράγοντες όπως η παρατεταμένη νοσηλεία, η προηγούμενη χρήση αντιβιοτικών, οι επεμβατικές πράξεις, η βαρύτητα της νόσου και η νοσηλεία σε μονάδες εντατικής θεραπείας αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο αποικισμού ή λοίμωξης από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς. Επιπλέον, η ανεπαρκής εφαρμογή μέτρων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων συμβάλλει στη διασπορά των ανθεκτικών παθογόνων εντός των νοσοκομείων. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι οι μηχανισμοί μικροβιακής αντοχής, όπως η παραγωγή β-λακταμασών και καρβαπενεμασών, η τροποποίηση των μοριακών στόχων των αντιβιοτικών, οι αντλίες εκροής και ο σχηματισμός biofilms, περιορίζουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών. Η εφαρμογή στρατηγικών πρόληψης, όπως η υγιεινή των χεριών, οι προφυλάξεις επαφής, η επιτήρηση αποικισμένων ασθενών και η κλινική ομαδοποίηση ασθενών, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τον περιορισμό της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών. Συμπερασματικά, η μικροβιακή αντοχή συνιστά ένα πολυπαραγοντικό και διαρκώς εξελισσόμενο πρόβλημα που απαιτεί συντονισμένη και πολυεπίπεδη αντιμετώπιση. Η ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων, η ορθολογική χρήση αντιβιοτικών και η ενεργός συμμετοχή του νοσηλευτικού προσωπικού αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη μείωση της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών και τη βελτίωση της ποιότητας της νοσοκομειακής φροντίδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Στάμου Μαρία","Stamou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-08-21T16:41:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424349"],"render_values":[{"text":"uoadl:5424349","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424349","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5424349","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στάμου Μαρία","Stamou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424349","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424349"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας και επηρεάζει ουσιαστικά τη σύγχρονη νοσοκομειακή φροντίδα, καθώς συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και επιβάρυνση των συστημάτων υγείας. Η συνεχής αύξηση των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών περιορίζει σημαντικά τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές και ενισχύει τη δυσκολία διαχείρισης των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Ιδιαίτερη σημασία παρουσιάζουν τα πολυανθεκτικά Gram-αρνητικά παθογόνα, όπως η Klebsiella pneumoniae, το Acinetobacter baumannii και το Pseudomonas aeruginosa, τα οποία εμφανίζουν πολύπλοκους μηχανισμούς αντοχής και αυξημένη ικανότητα διασποράς στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροβίων σε νοσηλευόμενους ασθενείς, καθώς και η αποτύπωση της νοσηλευτικής διαχείρισης στο πλαίσιο της κλινικής ομαδοποίησης ασθενών (cohorting). Παράλληλα, εξετάστηκαν οι σημαντικότεροι μηχανισμοί μικροβιακής αντοχής, η κλινική και επιδημιολογική σημασία του αποικισμού και της λοίμωξης, καθώς και οι επιπτώσεις των πολυανθεκτικών λοιμώξεων στον ασθενή, στο νοσοκομείο και στο σύστημα υγείας. Η εργασία βασίστηκε σε βιβλιογραφική ανασκόπηση της σύγχρονης διεθνούς βιβλιογραφίας και στην ανάλυση δεδομένων που αφορούν τη μικροβιακή αντοχή και τις νοσοκομειακές λοιμώξεις. Τα ευρήματα της βιβλιογραφίας αναδεικνύουν ότι παράγοντες όπως η παρατεταμένη νοσηλεία, η προηγούμενη χρήση αντιβιοτικών, οι επεμβατικές πράξεις, η βαρύτητα της νόσου και η νοσηλεία σε μονάδες εντατικής θεραπείας αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο αποικισμού ή λοίμωξης από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς. Επιπλέον, η ανεπαρκής εφαρμογή μέτρων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων συμβάλλει στη διασπορά των ανθεκτικών παθογόνων εντός των νοσοκομείων. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι οι μηχανισμοί μικροβιακής αντοχής, όπως η παραγωγή β-λακταμασών και καρβαπενεμασών, η τροποποίηση των μοριακών στόχων των αντιβιοτικών, οι αντλίες εκροής και ο σχηματισμός biofilms, περιορίζουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών. Η εφαρμογή στρατηγικών πρόληψης, όπως η υγιεινή των χεριών, οι προφυλάξεις επαφής, η επιτήρηση αποικισμένων ασθενών και η κλινική ομαδοποίηση ασθενών, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τον περιορισμό της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών. Συμπερασματικά, η μικροβιακή αντοχή συνιστά ένα πολυπαραγοντικό και διαρκώς εξελισσόμενο πρόβλημα που απαιτεί συντονισμένη και πολυεπίπεδη αντιμετώπιση. Η ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων, η ορθολογική χρήση αντιβιοτικών και η ενεργός συμμετοχή του νοσηλευτικού προσωπικού αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη μείωση της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών και τη βελτίωση της ποιότητας της νοσοκομειακής φροντίδας.","Antimicrobial resistance is currently considered one of the most significant public health challenges and has a substantial impact on modern hospital care, as it is associated with increased morbidity, mortality, and healthcare burden. The continuous rise of multidrug-resistant microorganisms significantly limits available therapeutic options and complicates the management of healthcare-associated infections. Particular concern is associated with multidrug-resistant Gram-negative pathogens, such as Klebsiella pneumoniae, Acinetobacter baumannii, and Pseudomonas aeruginosa, which exhibit complex resistance mechanisms and enhanced transmission capacity within hospital settings. The aim of the present study was to investigate the risk factors associated with the presence of multidrug-resistant microorganisms in hospitalized patients, as well as to examine nursing management practices within the framework of clinical cohorting. In addition, the study explored the major mechanisms of antimicrobial resistance, the clinical and epidemiological significance of colonization and infection, and the impact of multidrug-resistant infections on patients, hospitals, and healthcare systems. This study was based on a literature review of contemporary international scientific evidence regarding antimicrobial resistance and healthcare-associated infections. The findings indicate that factors such as prolonged hospitalization, previous antibiotic exposure, invasive procedures, disease severity, and admission to intensive care units significantly increase the risk of colonization or infection by multidrug-resistant microorganisms. Furthermore, inadequate implementation of infection prevention and control measures contributes substantially to the spread of resistant pathogens within healthcare facilities. The review also demonstrated that resistance mechanisms, including the production of beta-lactamases and carbapenemases, modification of antibiotic targets, efflux pumps, and biofilm formation, considerably reduce the effectiveness of available antimicrobial therapies. Preventive strategies such as hand hygiene, contact precautions, surveillance of colonized patients, and clinical cohorting are essential for limiting the transmission of multidrug-resistant microorganisms. In conclusion, antimicrobial resistance represents a complex and continuously evolving challenge that requires coordinated and multifaceted interventions. Strengthening infection prevention and control measures, promoting rational antibiotic use, and enhancing the active involvement of nursing staff are fundamental prerequisites for reducing the spread of multidrug-resistant microorganisms and improving the quality of hospital care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης πολυανθεκτικών μικροβίων σε νοσηλευομένους ασθενείς και νοσηλευτική διαχείριση σε κλινική cohorting"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στάμου Μαρία","Stamou Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας και επηρεάζει ουσιαστικά τη σύγχρονη νοσοκομειακή φροντίδα, καθώς συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, θνησιμότητα και επιβάρυνση των συστημάτων υγείας. Η συνεχής αύξηση των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών περιορίζει σημαντικά τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές και ενισχύει τη δυσκολία διαχείρισης των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Ιδιαίτερη σημασία παρουσιάζουν τα πολυανθεκτικά Gram-αρνητικά παθογόνα, όπως η Klebsiella pneumoniae, το Acinetobacter baumannii και το Pseudomonas aeruginosa, τα οποία εμφανίζουν πολύπλοκους μηχανισμούς αντοχής και αυξημένη ικανότητα διασποράς στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροβίων σε νοσηλευόμενους ασθενείς, καθώς και η αποτύπωση της νοσηλευτικής διαχείρισης στο πλαίσιο της κλινικής ομαδοποίησης ασθενών (cohorting). Παράλληλα, εξετάστηκαν οι σημαντικότεροι μηχανισμοί μικροβιακής αντοχής, η κλινική και επιδημιολογική σημασία του αποικισμού και της λοίμωξης, καθώς και οι επιπτώσεις των πολυανθεκτικών λοιμώξεων στον ασθενή, στο νοσοκομείο και στο σύστημα υγείας. Η εργασία βασίστηκε σε βιβλιογραφική ανασκόπηση της σύγχρονης διεθνούς βιβλιογραφίας και στην ανάλυση δεδομένων που αφορούν τη μικροβιακή αντοχή και τις νοσοκομειακές λοιμώξεις. Τα ευρήματα της βιβλιογραφίας αναδεικνύουν ότι παράγοντες όπως η παρατεταμένη νοσηλεία, η προηγούμενη χρήση αντιβιοτικών, οι επεμβατικές πράξεις, η βαρύτητα της νόσου και η νοσηλεία σε μονάδες εντατικής θεραπείας αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο αποικισμού ή λοίμωξης από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς. Επιπλέον, η ανεπαρκής εφαρμογή μέτρων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων συμβάλλει στη διασπορά των ανθεκτικών παθογόνων εντός των νοσοκομείων. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι οι μηχανισμοί μικροβιακής αντοχής, όπως η παραγωγή β-λακταμασών και καρβαπενεμασών, η τροποποίηση των μοριακών στόχων των αντιβιοτικών, οι αντλίες εκροής και ο σχηματισμός biofilms, περιορίζουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών. Η εφαρμογή στρατηγικών πρόληψης, όπως η υγιεινή των χεριών, οι προφυλάξεις επαφής, η επιτήρηση αποικισμένων ασθενών και η κλινική ομαδοποίηση ασθενών, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τον περιορισμό της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών. Συμπερασματικά, η μικροβιακή αντοχή συνιστά ένα πολυπαραγοντικό και διαρκώς εξελισσόμενο πρόβλημα που απαιτεί συντονισμένη και πολυεπίπεδη αντιμετώπιση. Η ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων, η ορθολογική χρήση αντιβιοτικών και η ενεργός συμμετοχή του νοσηλευτικού προσωπικού αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη μείωση της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροοργανισμών και τη βελτίωση της ποιότητας της νοσοκομειακής φροντίδας.","Antimicrobial resistance is currently considered one of the most significant public health challenges and has a substantial impact on modern hospital care, as it is associated with increased morbidity, mortality, and healthcare burden. The continuous rise of multidrug-resistant microorganisms significantly limits available therapeutic options and complicates the management of healthcare-associated infections. Particular concern is associated with multidrug-resistant Gram-negative pathogens, such as Klebsiella pneumoniae, Acinetobacter baumannii, and Pseudomonas aeruginosa, which exhibit complex resistance mechanisms and enhanced transmission capacity within hospital settings. The aim of the present study was to investigate the risk factors associated with the presence of multidrug-resistant microorganisms in hospitalized patients, as well as to examine nursing management practices within the framework of clinical cohorting. In addition, the study explored the major mechanisms of antimicrobial resistance, the clinical and epidemiological significance of colonization and infection, and the impact of multidrug-resistant infections on patients, hospitals, and healthcare systems. This study was based on a literature review of contemporary international scientific evidence regarding antimicrobial resistance and healthcare-associated infections. The findings indicate that factors such as prolonged hospitalization, previous antibiotic exposure, invasive procedures, disease severity, and admission to intensive care units significantly increase the risk of colonization or infection by multidrug-resistant microorganisms. Furthermore, inadequate implementation of infection prevention and control measures contributes substantially to the spread of resistant pathogens within healthcare facilities. The review also demonstrated that resistance mechanisms, including the production of beta-lactamases and carbapenemases, modification of antibiotic targets, efflux pumps, and biofilm formation, considerably reduce the effectiveness of available antimicrobial therapies. Preventive strategies such as hand hygiene, contact precautions, surveillance of colonized patients, and clinical cohorting are essential for limiting the transmission of multidrug-resistant microorganisms. In conclusion, antimicrobial resistance represents a complex and continuously evolving challenge that requires coordinated and multifaceted interventions. Strengthening infection prevention and control measures, promoting rational antibiotic use, and enhancing the active involvement of nursing staff are fundamental prerequisites for reducing the spread of multidrug-resistant microorganisms and improving the quality of hospital care."],"dc:identifier":["uoadl:5424349","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424349"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης πολυανθεκτικών μικροβίων σε νοσηλευομένους ασθενείς και νοσηλευτική διαχείριση σε κλινική cohorting"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-08-21T16:41:56Z"}