{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424143"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424143","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του συντρόφου στο περιγεννητικό και νεογνικό πένθος, Συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Η παρούσα εργασία στόχο έχει να παρουσιάσει τα έως σήμερα στοιχεία που αφορούν τη βίωση του πένθους που εμπεριέχει η περιγεννητική και νεογνική απώλεια. Το πένθος ορίζεται ως ένα σύνδρομο που προκαλείται από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου και όχι μόνο. Ως περιγεννητική ορίζεται η απώλεια που αφορά τα βρέφη που γεννιούνται θνησιγενή. Η ηλικία πρέπει να είναι μεγαλύτερη ή ίση των είκοσι οκτώ εβδομάδων και το βάρος μεγαλύτερο ή ίσο του ενός κιλού. Νεογνική ονομάζεται η απώλεια που αφορά τον θάνατο ενός βρέφους το οποίο γεννήθηκε είτε κολπικά είτε χειρουργικά και εξέπνευσε σε μεταγενέστερο χρόνο. Η απώλεια ενός εμβρύου ή ενός βρέφους μετά τον τοκετό, μπορεί να είναι επιζήμια για την ψυχική υγεία του ατόμου. Γυναίκες που έχουν βιώσει τέτοιου είδους απώλεια μπορεί να εμφανίζουν συμπτώματα μετατραυματικού στρες και άλλες ψυχιατρικές ή και σωματικές παθολογίες. Οι άνδρες, λόγω των κοινωνικών στερεοτύπων και του τρόπου που σχετίζονται, δεν εξωτερικεύουν εύκολα τα συναισθήματά τους γενικά αλλά και ειδικά εκείνα που αφορούν στο πένθος. Τα συναισθήματα που κυριαρχούν στο περιγεννητικό και νεογνικό πένθος είναι ο φόβος, η θλίψη, το άγχος, η αβεβαιότητα, ο θυμός, η ενόχληση και η απόσυρση. Επίσης, αναφέρονται σωματικοί πόνοι, άγχος και κατάθλιψη. Ο πατέρας, κοινωνικά, θεωρείται ως ο δυνατός της δυάδας, δεν κατακερματίζεται και έτσι μπορεί και πρέπει να στηρίξει τη μητέρα. Οι μητέρες που δεν αισθάνονταν να λαμβάνουν ικανοποιητική φροντίδα από τον πατέρα κατά το πένθος είχαν υψηλότερα ποσοστά αναφορικά με συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, σε αντίθεση με εκείνες που είχαν καλύτερη παροχή φροντίδας και κατανόηση από τους συντρόφους. Ο σεβασμός στο πένθος του έτερου συντρόφου είναι πολύ σημαντικός και μπορεί να ομαλοποιήσει την βίωση της απώλειας ενισχύοντας την κοντινότητα των συντρόφων.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία στόχο έχει να παρουσιάσει τα έως σήμερα στοιχεία που αφορούν τη βίωση του πένθους που εμπεριέχει η περιγεννητική και νεογνική απώλεια. Το πένθος ορίζεται ως ένα σύνδρομο που προκαλείται από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου και όχι μόνο. Ως περιγεννητική ορίζεται η απώλεια που αφορά τα βρέφη που γεννιούνται θνησιγενή. Η ηλικία πρέπει να είναι μεγαλύτερη ή ίση των είκοσι οκτώ εβδομάδων και το βάρος μεγαλύτερο ή ίσο του ενός κιλού. Νεογνική ονομάζεται η απώλεια που αφορά τον θάνατο ενός βρέφους το οποίο γεννήθηκε είτε κολπικά είτε χειρουργικά και εξέπνευσε σε μεταγενέστερο χρόνο. Η απώλεια ενός εμβρύου ή ενός βρέφους μετά τον τοκετό, μπορεί να είναι επιζήμια για την ψυχική υγεία του ατόμου. Γυναίκες που έχουν βιώσει τέτοιου είδους απώλεια μπορεί να εμφανίζουν συμπτώματα μετατραυματικού στρες και άλλες ψυχιατρικές ή και σωματικές παθολογίες. Οι άνδρες, λόγω των κοινωνικών στερεοτύπων και του τρόπου που σχετίζονται, δεν εξωτερικεύουν εύκολα τα συναισθήματά τους γενικά αλλά και ειδικά εκείνα που αφορούν στο πένθος. Τα συναισθήματα που κυριαρχούν στο περιγεννητικό και νεογνικό πένθος είναι ο φόβος, η θλίψη, το άγχος, η αβεβαιότητα, ο θυμός, η ενόχληση και η απόσυρση. Επίσης, αναφέρονται σωματικοί πόνοι, άγχος και κατάθλιψη. Ο πατέρας, κοινωνικά, θεωρείται ως ο δυνατός της δυάδας, δεν κατακερματίζεται και έτσι μπορεί και πρέπει να στηρίξει τη μητέρα. Οι μητέρες που δεν αισθάνονταν να λαμβάνουν ικανοποιητική φροντίδα από τον πατέρα κατά το πένθος είχαν υψηλότερα ποσοστά αναφορικά με συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, σε αντίθεση με εκείνες που είχαν καλύτερη παροχή φροντίδας και κατανόηση από τους συντρόφους. Ο σεβασμός στο πένθος του έτερου συντρόφου είναι πολύ σημαντικός και μπορεί να ομαλοποιήσει την βίωση της απώλειας ενισχύοντας την κοντινότητα των συντρόφων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γρηγορίου Ευφροσύνη","Grigoriou Effrosyni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-08-21T16:41:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424143"],"render_values":[{"text":"uoadl:5424143","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424143","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5424143","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γρηγορίου Ευφροσύνη","Grigoriou Effrosyni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424143","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424143"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία στόχο έχει να παρουσιάσει τα έως σήμερα στοιχεία που αφορούν τη βίωση του πένθους που εμπεριέχει η περιγεννητική και νεογνική απώλεια. Το πένθος ορίζεται ως ένα σύνδρομο που προκαλείται από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου και όχι μόνο. Ως περιγεννητική ορίζεται η απώλεια που αφορά τα βρέφη που γεννιούνται θνησιγενή. Η ηλικία πρέπει να είναι μεγαλύτερη ή ίση των είκοσι οκτώ εβδομάδων και το βάρος μεγαλύτερο ή ίσο του ενός κιλού. Νεογνική ονομάζεται η απώλεια που αφορά τον θάνατο ενός βρέφους το οποίο γεννήθηκε είτε κολπικά είτε χειρουργικά και εξέπνευσε σε μεταγενέστερο χρόνο. Η απώλεια ενός εμβρύου ή ενός βρέφους μετά τον τοκετό, μπορεί να είναι επιζήμια για την ψυχική υγεία του ατόμου. Γυναίκες που έχουν βιώσει τέτοιου είδους απώλεια μπορεί να εμφανίζουν συμπτώματα μετατραυματικού στρες και άλλες ψυχιατρικές ή και σωματικές παθολογίες. Οι άνδρες, λόγω των κοινωνικών στερεοτύπων και του τρόπου που σχετίζονται, δεν εξωτερικεύουν εύκολα τα συναισθήματά τους γενικά αλλά και ειδικά εκείνα που αφορούν στο πένθος. Τα συναισθήματα που κυριαρχούν στο περιγεννητικό και νεογνικό πένθος είναι ο φόβος, η θλίψη, το άγχος, η αβεβαιότητα, ο θυμός, η ενόχληση και η απόσυρση. Επίσης, αναφέρονται σωματικοί πόνοι, άγχος και κατάθλιψη. Ο πατέρας, κοινωνικά, θεωρείται ως ο δυνατός της δυάδας, δεν κατακερματίζεται και έτσι μπορεί και πρέπει να στηρίξει τη μητέρα. Οι μητέρες που δεν αισθάνονταν να λαμβάνουν ικανοποιητική φροντίδα από τον πατέρα κατά το πένθος είχαν υψηλότερα ποσοστά αναφορικά με συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, σε αντίθεση με εκείνες που είχαν καλύτερη παροχή φροντίδας και κατανόηση από τους συντρόφους. Ο σεβασμός στο πένθος του έτερου συντρόφου είναι πολύ σημαντικός και μπορεί να ομαλοποιήσει την βίωση της απώλειας ενισχύοντας την κοντινότητα των συντρόφων.","The purpose of this paper is to present all the information valid until today concerning the grieving experience that perinatal and neonatal loss includes. Grieving is defined as a disorder caused by the loss of a beloved person and not only. Perinatal loss refers to babies born stillbirth. Their age must be at or after twenty eight weeks of pregnancy and their weight greater than or equal to 1 kg. Neonatal loss refers to the death of an infant who was born either vaginally or surgically and expired at a later time. The loss of a baby or an infant after delivery may have detrimental effects on a person’s mental health. Women that have experienced such kind of loss may develop symptoms of post-traumatic stress disorder and other mental and physical pathologies as well. On the other hand, men, due to social stereotypes and the way they are related to the issue raised, find it hard to express their feelings in general, even more so regarding a grieving experience. The predominant feelings at a perinatal and neonatal grief are usually fear, sorrow, anxiety, uncertainty, anger, frustration and withdrawal. Physical pain, stress and depression are also mentioned. Since the father, who is socially considered to be the strong figure of the couple, is not devastated, he is able and has to support the mother. Mothers with lack of emotional support from the father during grief developed higher levels of stress and depression symptoms in contrast to those who received better care and understanding from their partners. Respecting the grieving process of each other is highly significant and can relieve the pain of a loss and enhance intimacy between partners."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του συντρόφου στο περιγεννητικό και νεογνικό πένθος, Συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γρηγορίου Ευφροσύνη","Grigoriou Effrosyni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία στόχο έχει να παρουσιάσει τα έως σήμερα στοιχεία που αφορούν τη βίωση του πένθους που εμπεριέχει η περιγεννητική και νεογνική απώλεια. Το πένθος ορίζεται ως ένα σύνδρομο που προκαλείται από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου και όχι μόνο. Ως περιγεννητική ορίζεται η απώλεια που αφορά τα βρέφη που γεννιούνται θνησιγενή. Η ηλικία πρέπει να είναι μεγαλύτερη ή ίση των είκοσι οκτώ εβδομάδων και το βάρος μεγαλύτερο ή ίσο του ενός κιλού. Νεογνική ονομάζεται η απώλεια που αφορά τον θάνατο ενός βρέφους το οποίο γεννήθηκε είτε κολπικά είτε χειρουργικά και εξέπνευσε σε μεταγενέστερο χρόνο. Η απώλεια ενός εμβρύου ή ενός βρέφους μετά τον τοκετό, μπορεί να είναι επιζήμια για την ψυχική υγεία του ατόμου. Γυναίκες που έχουν βιώσει τέτοιου είδους απώλεια μπορεί να εμφανίζουν συμπτώματα μετατραυματικού στρες και άλλες ψυχιατρικές ή και σωματικές παθολογίες. Οι άνδρες, λόγω των κοινωνικών στερεοτύπων και του τρόπου που σχετίζονται, δεν εξωτερικεύουν εύκολα τα συναισθήματά τους γενικά αλλά και ειδικά εκείνα που αφορούν στο πένθος. Τα συναισθήματα που κυριαρχούν στο περιγεννητικό και νεογνικό πένθος είναι ο φόβος, η θλίψη, το άγχος, η αβεβαιότητα, ο θυμός, η ενόχληση και η απόσυρση. Επίσης, αναφέρονται σωματικοί πόνοι, άγχος και κατάθλιψη. Ο πατέρας, κοινωνικά, θεωρείται ως ο δυνατός της δυάδας, δεν κατακερματίζεται και έτσι μπορεί και πρέπει να στηρίξει τη μητέρα. Οι μητέρες που δεν αισθάνονταν να λαμβάνουν ικανοποιητική φροντίδα από τον πατέρα κατά το πένθος είχαν υψηλότερα ποσοστά αναφορικά με συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, σε αντίθεση με εκείνες που είχαν καλύτερη παροχή φροντίδας και κατανόηση από τους συντρόφους. Ο σεβασμός στο πένθος του έτερου συντρόφου είναι πολύ σημαντικός και μπορεί να ομαλοποιήσει την βίωση της απώλειας ενισχύοντας την κοντινότητα των συντρόφων.","The purpose of this paper is to present all the information valid until today concerning the grieving experience that perinatal and neonatal loss includes. Grieving is defined as a disorder caused by the loss of a beloved person and not only. Perinatal loss refers to babies born stillbirth. Their age must be at or after twenty eight weeks of pregnancy and their weight greater than or equal to 1 kg. Neonatal loss refers to the death of an infant who was born either vaginally or surgically and expired at a later time. The loss of a baby or an infant after delivery may have detrimental effects on a person’s mental health. Women that have experienced such kind of loss may develop symptoms of post-traumatic stress disorder and other mental and physical pathologies as well. On the other hand, men, due to social stereotypes and the way they are related to the issue raised, find it hard to express their feelings in general, even more so regarding a grieving experience. The predominant feelings at a perinatal and neonatal grief are usually fear, sorrow, anxiety, uncertainty, anger, frustration and withdrawal. Physical pain, stress and depression are also mentioned. Since the father, who is socially considered to be the strong figure of the couple, is not devastated, he is able and has to support the mother. Mothers with lack of emotional support from the father during grief developed higher levels of stress and depression symptoms in contrast to those who received better care and understanding from their partners. Respecting the grieving process of each other is highly significant and can relieve the pain of a loss and enhance intimacy between partners."],"dc:identifier":["uoadl:5424143","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424143"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του συντρόφου στο περιγεννητικό και νεογνικό πένθος, Συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-08-21T16:41:56Z"}