{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410576"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410576","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα δημόσια και τα ιδιωτικά πορτραίτα από την Epirus Vetus από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως και τον 4ο αιώνα μ.Χ.","abstract":"Η παρούσα εργασία, εξετάζει την ρωμαϊκή γλυπτική, εστιάζοντας στα δημόσια και ιδιωτικά πορτραίτα της νότιας Epirus Vetus, η οποία ανήκει σήμερα στα όρια του σύγχρονου ελληνικού κράτους και περιλαμβάνει τις περιοχές, της Ηπείρου, των βορείων νησιών του Ιονίου πελάγους, Κέρκυρα, Λευκάδα και Ιθάκη καθώς και του βορείου τμήματος από τον νομό Αιτωλοακαρνανίας από τον ποταμό Αχελώο και βορειότερα. Τα υπό εξέταση γλυπτά ανήκουν από τον 1ο αιώνα π.Χ., έως και τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα. Στην συνέχεια γίνεται εκτενής αναφορά για το ιστορικό πλαίσιο της περιοχής, όπου τον 1ο αιώνα π.Χ., ο Οκταβιανός μετά την μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ., ιδρύει την νέα πόλη με την επικράτηση του ως Αύγουστος το 27 π.Χ., όπου θα αλλάξει το πολίτευμα του ρωμαϊκού κόσμου για τους επόμενους αιώνες με την επικράτηση της μονοκρατορίας του. Φτάνοντας μέχρι τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα, όπου έχει ήδη αρχίσει η οικονομική κρίση τον 3ο αιώνα μ.Χ επηρεάζοντας την περιοχή της Ηπείρου, με την μείωση παραγωγής γλυπτών καθώς και με τον περιορισμό εισαγωγής μαρμάρου και έργων τέχνης από την Αττική. Ακολουθεί η τοπογραφική ανάλυση των επιμέρους περιοχών για την περισυλλογή της αρχαιολογικής συνάφειας των υπό εξέταση ευρημάτων καθώς και στον διαχωρισμό τους σε δημόσια και ιδιωτικά πορτραίτα ανάλογα με τα τυπολογικά τους χαρακτηριστικά. Εν συνεχεία γίνεται λόγος για τις τεχνοτροπικές τάσεις που πρεσβεύουν σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής Zeitgesicht (αυτοκρατορικά πορτραίτα), είτε για αυτά που ακολουθούν τα πρότυπα της κλασικής και ελληνιστικής παράδοσης, αναπαράγοντας τα πρότυπα της ιδανικής ομορφιάς (non-portrait σύμφωνα με τη S. Dillon) είτε για την τελευταία ομάδα γλυπτών που ακολουθεί συνδυαστικά τις δύο παραπάνω τάσεις. Φτάνοντας στα συμπεράσματα, διαπιστώνεται ότι στα χρόνια του Αυγούστου η Ήπειρος παίρνει δεσπόζουσα θέση ως προς την γλυπτική με την ίδρυση της Νικόπολης και συνεχίζει να δέχεται επιρροές καλλιτεχνικά από την ευρύτερη περιοχή όπως ήταν η Μακεδονία η Αττική και η Ρώμη. Με την εγκατάσταση Ρωμαίων στην Ήπειρο φτιάχνουν αγροικίες και επαύλεις για την διοίκηση της περιοχής και αυξάνεται η ζήτηση γλυπτών και πορτραίτων για ιδιωτικές και δημόσιες αναθέσεις για την επίδειξη της οικονομικής τους ευμάρειας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία, εξετάζει την ρωμαϊκή γλυπτική, εστιάζοντας στα δημόσια και ιδιωτικά πορτραίτα της νότιας Epirus Vetus, η οποία ανήκει σήμερα στα όρια του σύγχρονου ελληνικού κράτους και περιλαμβάνει τις περιοχές, της Ηπείρου, των βορείων νησιών του Ιονίου πελάγους, Κέρκυρα, Λευκάδα και Ιθάκη καθώς και του βορείου τμήματος από τον νομό Αιτωλοακαρνανίας από τον ποταμό Αχελώο και βορειότερα. Τα υπό εξέταση γλυπτά ανήκουν από τον 1ο αιώνα π.Χ., έως και τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα. Στην συνέχεια γίνεται εκτενής αναφορά για το ιστορικό πλαίσιο της περιοχής, όπου τον 1ο αιώνα π.Χ., ο Οκταβιανός μετά την μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ., ιδρύει την νέα πόλη με την επικράτηση του ως Αύγουστος το 27 π.Χ., όπου θα αλλάξει το πολίτευμα του ρωμαϊκού κόσμου για τους επόμενους αιώνες με την επικράτηση της μονοκρατορίας του. Φτάνοντας μέχρι τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα, όπου έχει ήδη αρχίσει η οικονομική κρίση τον 3ο αιώνα μ.Χ επηρεάζοντας την περιοχή της Ηπείρου, με την μείωση παραγωγής γλυπτών καθώς και με τον περιορισμό εισαγωγής μαρμάρου και έργων τέχνης από την Αττική. Ακολουθεί η τοπογραφική ανάλυση των επιμέρους περιοχών για την περισυλλογή της αρχαιολογικής συνάφειας των υπό εξέταση ευρημάτων καθώς και στον διαχωρισμό τους σε δημόσια και ιδιωτικά πορτραίτα ανάλογα με τα τυπολογικά τους χαρακτηριστικά. Εν συνεχεία γίνεται λόγος για τις τεχνοτροπικές τάσεις που πρεσβεύουν σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής Zeitgesicht (αυτοκρατορικά πορτραίτα), είτε για αυτά που ακολουθούν τα πρότυπα της κλασικής και ελληνιστικής παράδοσης, αναπαράγοντας τα πρότυπα της ιδανικής ομορφιάς (non-portrait σύμφωνα με τη S. Dillon) είτε για την τελευταία ομάδα γλυπτών που ακολουθεί συνδυαστικά τις δύο παραπάνω τάσεις. Φτάνοντας στα συμπεράσματα, διαπιστώνεται ότι στα χρόνια του Αυγούστου η Ήπειρος παίρνει δεσπόζουσα θέση ως προς την γλυπτική με την ίδρυση της Νικόπολης και συνεχίζει να δέχεται επιρροές καλλιτεχνικά από την ευρύτερη περιοχή όπως ήταν η Μακεδονία η Αττική και η Ρώμη. Με την εγκατάσταση Ρωμαίων στην Ήπειρο φτιάχνουν αγροικίες και επαύλεις για την διοίκηση της περιοχής και αυξάνεται η ζήτηση γλυπτών και πορτραίτων για ιδιωτικές και δημόσιες αναθέσεις για την επίδειξη της οικονομικής τους ευμάρειας.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΕΦΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ","KEFIS SPYRIDON PANAGIOTIS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:36Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410576"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410576","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410576","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΕΦΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ","KEFIS SPYRIDON PANAGIOTIS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410576","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410576"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία, εξετάζει την ρωμαϊκή γλυπτική, εστιάζοντας στα δημόσια και ιδιωτικά πορτραίτα της νότιας Epirus Vetus, η οποία ανήκει σήμερα στα όρια του σύγχρονου ελληνικού κράτους και περιλαμβάνει τις περιοχές, της Ηπείρου, των βορείων νησιών του Ιονίου πελάγους, Κέρκυρα, Λευκάδα και Ιθάκη καθώς και του βορείου τμήματος από τον νομό Αιτωλοακαρνανίας από τον ποταμό Αχελώο και βορειότερα. Τα υπό εξέταση γλυπτά ανήκουν από τον 1ο αιώνα π.Χ., έως και τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα. Στην συνέχεια γίνεται εκτενής αναφορά για το ιστορικό πλαίσιο της περιοχής, όπου τον 1ο αιώνα π.Χ., ο Οκταβιανός μετά την μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ., ιδρύει την νέα πόλη με την επικράτηση του ως Αύγουστος το 27 π.Χ., όπου θα αλλάξει το πολίτευμα του ρωμαϊκού κόσμου για τους επόμενους αιώνες με την επικράτηση της μονοκρατορίας του. Φτάνοντας μέχρι τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα, όπου έχει ήδη αρχίσει η οικονομική κρίση τον 3ο αιώνα μ.Χ επηρεάζοντας την περιοχή της Ηπείρου, με την μείωση παραγωγής γλυπτών καθώς και με τον περιορισμό εισαγωγής μαρμάρου και έργων τέχνης από την Αττική. Ακολουθεί η τοπογραφική ανάλυση των επιμέρους περιοχών για την περισυλλογή της αρχαιολογικής συνάφειας των υπό εξέταση ευρημάτων καθώς και στον διαχωρισμό τους σε δημόσια και ιδιωτικά πορτραίτα ανάλογα με τα τυπολογικά τους χαρακτηριστικά. Εν συνεχεία γίνεται λόγος για τις τεχνοτροπικές τάσεις που πρεσβεύουν σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής Zeitgesicht (αυτοκρατορικά πορτραίτα), είτε για αυτά που ακολουθούν τα πρότυπα της κλασικής και ελληνιστικής παράδοσης, αναπαράγοντας τα πρότυπα της ιδανικής ομορφιάς (non-portrait σύμφωνα με τη S. Dillon) είτε για την τελευταία ομάδα γλυπτών που ακολουθεί συνδυαστικά τις δύο παραπάνω τάσεις. Φτάνοντας στα συμπεράσματα, διαπιστώνεται ότι στα χρόνια του Αυγούστου η Ήπειρος παίρνει δεσπόζουσα θέση ως προς την γλυπτική με την ίδρυση της Νικόπολης και συνεχίζει να δέχεται επιρροές καλλιτεχνικά από την ευρύτερη περιοχή όπως ήταν η Μακεδονία η Αττική και η Ρώμη. Με την εγκατάσταση Ρωμαίων στην Ήπειρο φτιάχνουν αγροικίες και επαύλεις για την διοίκηση της περιοχής και αυξάνεται η ζήτηση γλυπτών και πορτραίτων για ιδιωτικές και δημόσιες αναθέσεις για την επίδειξη της οικονομικής τους ευμάρειας.","This study examines Roman sculpture, focusing on the public and private portraits of southern Epirus Vetus, a region that today lies within the borders of the modern Greek state and includes Epirus, the northern Ionian Islands—Corfu, Lefkada, and Ithaca—as well as the northern part of Aetolia-Acarnania from the Achelous River and further north. The sculptures under consideration date from the 1st century BC to the 4th century AD. It then offers an extensive account of the region’s historical context: in the 1st century BC, after the Battle of Actium in 31 BC, Octavian founded a new city, and upon his ascension as Augustus in 27 BC—an event that reshaped the political system of the Roman world for centuries through the establishment of his monarchy—he set the stage for developments traced here through the 4th century AD. By the 3rd century AD an economic crisis had already begun, affecting Epirus through a decline in sculptural production and a restriction in the import of marble and artworks from Attica. A topographical analysis of the constituent areas follows, to assemble the archaeological contexts of the finds under study and to classify them as public or private portraits according to their typological features. The discussion then turns to stylistic trends that reflect the spirit of the age—Zeitgesicht (imperial portraits)—as well as works that follow the models of the Classical and Hellenistic tradition, reproducing canons of ideal beauty (non-portrait, in S. Dillon’s terms), and finally a third group that combines elements of the two preceding tendencies. In the conclusions, it is observed that in the age of Augustus, Epirus assumes a commanding position in sculpture with the foundation of Nicopolis, and continues to receive artistic influences from the wider region, including Macedonia, Attica, and Rome. With the settlement of Romans in Epirus, they established farmsteads and villas for the administration of the area, and demand for sculptures and portraits increased for both private and public commissions as displays of their economic prosperity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα δημόσια και τα ιδιωτικά πορτραίτα από την Epirus Vetus από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως και τον 4ο αιώνα μ.Χ."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΕΦΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ","KEFIS SPYRIDON PANAGIOTIS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία, εξετάζει την ρωμαϊκή γλυπτική, εστιάζοντας στα δημόσια και ιδιωτικά πορτραίτα της νότιας Epirus Vetus, η οποία ανήκει σήμερα στα όρια του σύγχρονου ελληνικού κράτους και περιλαμβάνει τις περιοχές, της Ηπείρου, των βορείων νησιών του Ιονίου πελάγους, Κέρκυρα, Λευκάδα και Ιθάκη καθώς και του βορείου τμήματος από τον νομό Αιτωλοακαρνανίας από τον ποταμό Αχελώο και βορειότερα. Τα υπό εξέταση γλυπτά ανήκουν από τον 1ο αιώνα π.Χ., έως και τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα. Στην συνέχεια γίνεται εκτενής αναφορά για το ιστορικό πλαίσιο της περιοχής, όπου τον 1ο αιώνα π.Χ., ο Οκταβιανός μετά την μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ., ιδρύει την νέα πόλη με την επικράτηση του ως Αύγουστος το 27 π.Χ., όπου θα αλλάξει το πολίτευμα του ρωμαϊκού κόσμου για τους επόμενους αιώνες με την επικράτηση της μονοκρατορίας του. Φτάνοντας μέχρι τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα, όπου έχει ήδη αρχίσει η οικονομική κρίση τον 3ο αιώνα μ.Χ επηρεάζοντας την περιοχή της Ηπείρου, με την μείωση παραγωγής γλυπτών καθώς και με τον περιορισμό εισαγωγής μαρμάρου και έργων τέχνης από την Αττική. Ακολουθεί η τοπογραφική ανάλυση των επιμέρους περιοχών για την περισυλλογή της αρχαιολογικής συνάφειας των υπό εξέταση ευρημάτων καθώς και στον διαχωρισμό τους σε δημόσια και ιδιωτικά πορτραίτα ανάλογα με τα τυπολογικά τους χαρακτηριστικά. Εν συνεχεία γίνεται λόγος για τις τεχνοτροπικές τάσεις που πρεσβεύουν σύμφωνα με το πνεύμα της εποχής Zeitgesicht (αυτοκρατορικά πορτραίτα), είτε για αυτά που ακολουθούν τα πρότυπα της κλασικής και ελληνιστικής παράδοσης, αναπαράγοντας τα πρότυπα της ιδανικής ομορφιάς (non-portrait σύμφωνα με τη S. Dillon) είτε για την τελευταία ομάδα γλυπτών που ακολουθεί συνδυαστικά τις δύο παραπάνω τάσεις. Φτάνοντας στα συμπεράσματα, διαπιστώνεται ότι στα χρόνια του Αυγούστου η Ήπειρος παίρνει δεσπόζουσα θέση ως προς την γλυπτική με την ίδρυση της Νικόπολης και συνεχίζει να δέχεται επιρροές καλλιτεχνικά από την ευρύτερη περιοχή όπως ήταν η Μακεδονία η Αττική και η Ρώμη. Με την εγκατάσταση Ρωμαίων στην Ήπειρο φτιάχνουν αγροικίες και επαύλεις για την διοίκηση της περιοχής και αυξάνεται η ζήτηση γλυπτών και πορτραίτων για ιδιωτικές και δημόσιες αναθέσεις για την επίδειξη της οικονομικής τους ευμάρειας.","This study examines Roman sculpture, focusing on the public and private portraits of southern Epirus Vetus, a region that today lies within the borders of the modern Greek state and includes Epirus, the northern Ionian Islands—Corfu, Lefkada, and Ithaca—as well as the northern part of Aetolia-Acarnania from the Achelous River and further north. The sculptures under consideration date from the 1st century BC to the 4th century AD. It then offers an extensive account of the region’s historical context: in the 1st century BC, after the Battle of Actium in 31 BC, Octavian founded a new city, and upon his ascension as Augustus in 27 BC—an event that reshaped the political system of the Roman world for centuries through the establishment of his monarchy—he set the stage for developments traced here through the 4th century AD. By the 3rd century AD an economic crisis had already begun, affecting Epirus through a decline in sculptural production and a restriction in the import of marble and artworks from Attica. A topographical analysis of the constituent areas follows, to assemble the archaeological contexts of the finds under study and to classify them as public or private portraits according to their typological features. The discussion then turns to stylistic trends that reflect the spirit of the age—Zeitgesicht (imperial portraits)—as well as works that follow the models of the Classical and Hellenistic tradition, reproducing canons of ideal beauty (non-portrait, in S. Dillon’s terms), and finally a third group that combines elements of the two preceding tendencies. In the conclusions, it is observed that in the age of Augustus, Epirus assumes a commanding position in sculpture with the foundation of Nicopolis, and continues to receive artistic influences from the wider region, including Macedonia, Attica, and Rome. With the settlement of Romans in Epirus, they established farmsteads and villas for the administration of the area, and demand for sculptures and portraits increased for both private and public commissions as displays of their economic prosperity."],"dc:identifier":["uoadl:5410576","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410576"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Τα δημόσια και τα ιδιωτικά πορτραίτα από την Epirus Vetus από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως και τον 4ο αιώνα μ.Χ."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:36Z"}