{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410521"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410521","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η έννοια της καινοτομίας σε πολιτιστικούς οργανισμούς εστιασμένων στη σύγχρονη τέχνη. Από τον στρατηγικό σχεδιασμό στην πράξη.","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια της καινοτομίας σε πολιτιστικούς οργανισμούς εστιασμένους στη σύγχρονη τέχνη, με κεντρικό ερώτημα πώς ο θεσμικός χαρακτήρας ενός οργανισμού — δημόσιος ή ιδιωτικός — επηρεάζει τον τύπο και την ένταση της καινοτομίας που παράγει. Μέσω της μεθοδολογίας της πολλαπλής μελέτης περίπτωσης κατά Yin (2013), αναλύονται δύο πολιτιστικοί οργανισμοί σύγχρονης τέχνης στην Αθήνα: το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), ως δημόσιο εθνικό μουσείο, και η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, ως ιδιωτικός πολιτιστικός φορέας. Τα ερευνητικά δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω δέκα ημι-δομημένων συνεντεύξεων με στελέχη των δύο οργανισμών και του μουσείου Tate, καθώς και μέσω επιτόπιας παρατήρησης. Το αναλυτικό πλαίσιο στηρίζεται σε πέντε εκφάνσεις καινοτομίας — οργανωσιακή, επιμελητική, κοινωνική, ανοικτή και πράσινη — όπως αυτές προκύπτουν από τη διεπιστημονική βιβλιογραφία. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ο θεσμικός χαρακτήρας επηρεάζει τον τύπο της καινοτομίας και όχι την ένταση της: το ΕΜΣΤ αναπτύσσει καινοτομία ως απόρροια οργανωσιακής κουλτούρας υπό συνθήκες περιορισμών («καινοτομία υπό πίεση»), ενώ η Στέγη την ενσωματώνει ως δομημένη στρατηγική επιλογή μέσω εξειδικευμένου Τμήματος Καινοτομίας. Κοινός παρονομαστής και για τους δύο οργανισμούς αναδεικνύεται η ανοικτότητα ως βασική προϋπόθεση καινοτομίας, ενώ η ηγεσία και η διεπιστημονική σύνθεση των διοικητικών οργάνων επιταχύνουν τις καινοτόμες διαδικασίες.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια της καινοτομίας σε πολιτιστικούς οργανισμούς εστιασμένους στη σύγχρονη τέχνη, με κεντρικό ερώτημα πώς ο θεσμικός χαρακτήρας ενός οργανισμού — δημόσιος ή ιδιωτικός — επηρεάζει τον τύπο και την ένταση της καινοτομίας που παράγει. Μέσω της μεθοδολογίας της πολλαπλής μελέτης περίπτωσης κατά Yin (2013), αναλύονται δύο πολιτιστικοί οργανισμοί σύγχρονης τέχνης στην Αθήνα: το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), ως δημόσιο εθνικό μουσείο, και η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, ως ιδιωτικός πολιτιστικός φορέας. Τα ερευνητικά δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω δέκα ημι-δομημένων συνεντεύξεων με στελέχη των δύο οργανισμών και του μουσείου Tate, καθώς και μέσω επιτόπιας παρατήρησης. Το αναλυτικό πλαίσιο στηρίζεται σε πέντε εκφάνσεις καινοτομίας — οργανωσιακή, επιμελητική, κοινωνική, ανοικτή και πράσινη — όπως αυτές προκύπτουν από τη διεπιστημονική βιβλιογραφία. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ο θεσμικός χαρακτήρας επηρεάζει τον τύπο της καινοτομίας και όχι την ένταση της: το ΕΜΣΤ αναπτύσσει καινοτομία ως απόρροια οργανωσιακής κουλτούρας υπό συνθήκες περιορισμών («καινοτομία υπό πίεση»), ενώ η Στέγη την ενσωματώνει ως δομημένη στρατηγική επιλογή μέσω εξειδικευμένου Τμήματος Καινοτομίας. Κοινός παρονομαστής και για τους δύο οργανισμούς αναδεικνύεται η ανοικτότητα ως βασική προϋπόθεση καινοτομίας, ενώ η ηγεσία και η διεπιστημονική σύνθεση των διοικητικών οργάνων επιταχύνουν τις καινοτόμες διαδικασίες.","abstract_has_math":false,"creators":["Πειρουνάκη Αλεξάνδρα - Αγγελική","Peirounaki Alexandra - Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:36Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410521"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410521","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410521","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πειρουνάκη Αλεξάνδρα - Αγγελική","Peirounaki Alexandra - Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410521","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410521"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια της καινοτομίας σε πολιτιστικούς οργανισμούς εστιασμένους στη σύγχρονη τέχνη, με κεντρικό ερώτημα πώς ο θεσμικός χαρακτήρας ενός οργανισμού — δημόσιος ή ιδιωτικός — επηρεάζει τον τύπο και την ένταση της καινοτομίας που παράγει. Μέσω της μεθοδολογίας της πολλαπλής μελέτης περίπτωσης κατά Yin (2013), αναλύονται δύο πολιτιστικοί οργανισμοί σύγχρονης τέχνης στην Αθήνα: το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), ως δημόσιο εθνικό μουσείο, και η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, ως ιδιωτικός πολιτιστικός φορέας. Τα ερευνητικά δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω δέκα ημι-δομημένων συνεντεύξεων με στελέχη των δύο οργανισμών και του μουσείου Tate, καθώς και μέσω επιτόπιας παρατήρησης. Το αναλυτικό πλαίσιο στηρίζεται σε πέντε εκφάνσεις καινοτομίας — οργανωσιακή, επιμελητική, κοινωνική, ανοικτή και πράσινη — όπως αυτές προκύπτουν από τη διεπιστημονική βιβλιογραφία. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ο θεσμικός χαρακτήρας επηρεάζει τον τύπο της καινοτομίας και όχι την ένταση της: το ΕΜΣΤ αναπτύσσει καινοτομία ως απόρροια οργανωσιακής κουλτούρας υπό συνθήκες περιορισμών («καινοτομία υπό πίεση»), ενώ η Στέγη την ενσωματώνει ως δομημένη στρατηγική επιλογή μέσω εξειδικευμένου Τμήματος Καινοτομίας. Κοινός παρονομαστής και για τους δύο οργανισμούς αναδεικνύεται η ανοικτότητα ως βασική προϋπόθεση καινοτομίας, ενώ η ηγεσία και η διεπιστημονική σύνθεση των διοικητικών οργάνων επιταχύνουν τις καινοτόμες διαδικασίες.","This thesis examines the concept of innovation in contemporary art organisations, with a central focus on how an organisation's institutional character — public or private — shapes the type and intensity of innovation it produces. Drawing on Yin's (2013) multiple case study methodology, two contemporary art organisations based in Athens are analysed: the National Museum of Contemporary Art (EMST), a public national museum, and the Onassis Stegi, a privately funded cultural institution. Research data were collected through ten semi-structured interviews with senior staff from both organisations and from Tate, complemented by field observation. The analytical framework is built around five dimensions of innovation — organisational, curatorial, social, open, and green — as identified in the interdisciplinary literature. Findings reveal that institutional character influences the type of innovation rather than its intensity: EMST develops innovation as a product of organisational culture under conditions of constraint (innovation under constraint), whereas Onassis Stegi embeds it as a deliberate structural strategy through a dedicated Innovation Department. Openness emerges as a shared prerequisite for innovation across both organisations, while leadership quality and the interdisciplinary composition of governing bodies are shown to accelerate innovative processes. The study contributes to the emerging field of innovation in cultural management by providing empirical evidence from two organisations that have not previously been studied in this context."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η έννοια της καινοτομίας σε πολιτιστικούς οργανισμούς εστιασμένων στη σύγχρονη τέχνη. Από τον στρατηγικό σχεδιασμό στην πράξη."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πειρουνάκη Αλεξάνδρα - Αγγελική","Peirounaki Alexandra - Angeliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια της καινοτομίας σε πολιτιστικούς οργανισμούς εστιασμένους στη σύγχρονη τέχνη, με κεντρικό ερώτημα πώς ο θεσμικός χαρακτήρας ενός οργανισμού — δημόσιος ή ιδιωτικός — επηρεάζει τον τύπο και την ένταση της καινοτομίας που παράγει. Μέσω της μεθοδολογίας της πολλαπλής μελέτης περίπτωσης κατά Yin (2013), αναλύονται δύο πολιτιστικοί οργανισμοί σύγχρονης τέχνης στην Αθήνα: το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), ως δημόσιο εθνικό μουσείο, και η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, ως ιδιωτικός πολιτιστικός φορέας. Τα ερευνητικά δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω δέκα ημι-δομημένων συνεντεύξεων με στελέχη των δύο οργανισμών και του μουσείου Tate, καθώς και μέσω επιτόπιας παρατήρησης. Το αναλυτικό πλαίσιο στηρίζεται σε πέντε εκφάνσεις καινοτομίας — οργανωσιακή, επιμελητική, κοινωνική, ανοικτή και πράσινη — όπως αυτές προκύπτουν από τη διεπιστημονική βιβλιογραφία. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ο θεσμικός χαρακτήρας επηρεάζει τον τύπο της καινοτομίας και όχι την ένταση της: το ΕΜΣΤ αναπτύσσει καινοτομία ως απόρροια οργανωσιακής κουλτούρας υπό συνθήκες περιορισμών («καινοτομία υπό πίεση»), ενώ η Στέγη την ενσωματώνει ως δομημένη στρατηγική επιλογή μέσω εξειδικευμένου Τμήματος Καινοτομίας. Κοινός παρονομαστής και για τους δύο οργανισμούς αναδεικνύεται η ανοικτότητα ως βασική προϋπόθεση καινοτομίας, ενώ η ηγεσία και η διεπιστημονική σύνθεση των διοικητικών οργάνων επιταχύνουν τις καινοτόμες διαδικασίες.","This thesis examines the concept of innovation in contemporary art organisations, with a central focus on how an organisation's institutional character — public or private — shapes the type and intensity of innovation it produces. Drawing on Yin's (2013) multiple case study methodology, two contemporary art organisations based in Athens are analysed: the National Museum of Contemporary Art (EMST), a public national museum, and the Onassis Stegi, a privately funded cultural institution. Research data were collected through ten semi-structured interviews with senior staff from both organisations and from Tate, complemented by field observation. The analytical framework is built around five dimensions of innovation — organisational, curatorial, social, open, and green — as identified in the interdisciplinary literature. Findings reveal that institutional character influences the type of innovation rather than its intensity: EMST develops innovation as a product of organisational culture under conditions of constraint (innovation under constraint), whereas Onassis Stegi embeds it as a deliberate structural strategy through a dedicated Innovation Department. Openness emerges as a shared prerequisite for innovation across both organisations, while leadership quality and the interdisciplinary composition of governing bodies are shown to accelerate innovative processes. The study contributes to the emerging field of innovation in cultural management by providing empirical evidence from two organisations that have not previously been studied in this context."],"dc:identifier":["uoadl:5410521","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410521"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η έννοια της καινοτομίας σε πολιτιστικούς οργανισμούς εστιασμένων στη σύγχρονη τέχνη. Από τον στρατηγικό σχεδιασμό στην πράξη."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:36Z"}