{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410433"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410433","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το «σπίτι» ως τόπος οικειοποίησης, αυτό-έκφρασης και μνήμης: η Γενιά Ζ της Ελλάδας του 2025 αφηγείται ψηφιακά.","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εκκινεί από τις πολυδιάστατες ερμηνείες της έννοιας του «σπιτιού» ως τόπου οικειοποίησης, αυτοέκφρασης και μνήμης για τη Γενιά Ζ στην Ελλάδα του 2025. Η μελέτη εστιάζει στη διερεύνηση των συμβολικών και υλικών διαστάσεων του χώρου αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο ο «προσωπικός χώρος» μετατρέπεται σε πεδίο οικειοποίησης και συγκρότησης του Εαυτού. Παράλληλα, δεδομένου του σύγχρονου ελληνικού κοινωνικοοικονομικού πλαισίου εξετάζεται πώς το «σπίτι» δύναται να λειτουργήσει ως «καταφύγιο» και σημείο αναφοράς των νέων (Bachelard, 1982). Το εμπειρικό μέρος της έρευνας βασίζεται στην ποιοτική μέθοδο της ανάλυσης αφηγηματικού περιεχομένου μέσα από έντεκα (11) ψηφιακές αφηγήσεις (digital storytelling) ατόμων που ανήκουν στην Γενιά Ζ. Μέσα από τα ψηφιακά αυτά τεκμήρια, το «σπίτι» μετατρέπεται σε τόπο σύγκρουσης της υποκειμενικής ανάγκης για αυτονομία. Συγχρόνως, καταγράφεται η μετάβαση από την οικογενειακή εστία στην «ανεξάρτητη» κατοίκηση ως μια «ημιτελής» διαδικασία που συχνά διαμεσολαβείται από εξωγενείς παράγοντες (Sotoudeh & Floridi, 2025). Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για τη Γενιά Ζ η κατοίκηση αποτελεί μια διαδικασία διαρκούς διαπραγμάτευσης των ορίων μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου, καθώς και μια διαδικασία νοηματοδότησης της υποκειμενικής ταυτότητας. Η τελευταία μάλιστα βρίσκεται μετέωρη ανάμεσα σε βιώματα και αναμνήσεις του παρελθόντος και της αβεβαιότητας του μέλλοντος.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εκκινεί από τις πολυδιάστατες ερμηνείες της έννοιας του «σπιτιού» ως τόπου οικειοποίησης, αυτοέκφρασης και μνήμης για τη Γενιά Ζ στην Ελλάδα του 2025. Η μελέτη εστιάζει στη διερεύνηση των συμβολικών και υλικών διαστάσεων του χώρου αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο ο «προσωπικός χώρος» μετατρέπεται σε πεδίο οικειοποίησης και συγκρότησης του Εαυτού. Παράλληλα, δεδομένου του σύγχρονου ελληνικού κοινωνικοοικονομικού πλαισίου εξετάζεται πώς το «σπίτι» δύναται να λειτουργήσει ως «καταφύγιο» και σημείο αναφοράς των νέων (Bachelard, 1982). Το εμπειρικό μέρος της έρευνας βασίζεται στην ποιοτική μέθοδο της ανάλυσης αφηγηματικού περιεχομένου μέσα από έντεκα (11) ψηφιακές αφηγήσεις (digital storytelling) ατόμων που ανήκουν στην Γενιά Ζ. Μέσα από τα ψηφιακά αυτά τεκμήρια, το «σπίτι» μετατρέπεται σε τόπο σύγκρουσης της υποκειμενικής ανάγκης για αυτονομία. Συγχρόνως, καταγράφεται η μετάβαση από την οικογενειακή εστία στην «ανεξάρτητη» κατοίκηση ως μια «ημιτελής» διαδικασία που συχνά διαμεσολαβείται από εξωγενείς παράγοντες (Sotoudeh & Floridi, 2025). Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για τη Γενιά Ζ η κατοίκηση αποτελεί μια διαδικασία διαρκούς διαπραγμάτευσης των ορίων μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου, καθώς και μια διαδικασία νοηματοδότησης της υποκειμενικής ταυτότητας. Η τελευταία μάλιστα βρίσκεται μετέωρη ανάμεσα σε βιώματα και αναμνήσεις του παρελθόντος και της αβεβαιότητας του μέλλοντος.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπέλπα Ελευθερία","Belpa Eleftheria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:36Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410433"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410433","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410433","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπέλπα Ελευθερία","Belpa Eleftheria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410433","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410433"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εκκινεί από τις πολυδιάστατες ερμηνείες της έννοιας του «σπιτιού» ως τόπου οικειοποίησης, αυτοέκφρασης και μνήμης για τη Γενιά Ζ στην Ελλάδα του 2025. Η μελέτη εστιάζει στη διερεύνηση των συμβολικών και υλικών διαστάσεων του χώρου αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο ο «προσωπικός χώρος» μετατρέπεται σε πεδίο οικειοποίησης και συγκρότησης του Εαυτού. Παράλληλα, δεδομένου του σύγχρονου ελληνικού κοινωνικοοικονομικού πλαισίου εξετάζεται πώς το «σπίτι» δύναται να λειτουργήσει ως «καταφύγιο» και σημείο αναφοράς των νέων (Bachelard, 1982). Το εμπειρικό μέρος της έρευνας βασίζεται στην ποιοτική μέθοδο της ανάλυσης αφηγηματικού περιεχομένου μέσα από έντεκα (11) ψηφιακές αφηγήσεις (digital storytelling) ατόμων που ανήκουν στην Γενιά Ζ. Μέσα από τα ψηφιακά αυτά τεκμήρια, το «σπίτι» μετατρέπεται σε τόπο σύγκρουσης της υποκειμενικής ανάγκης για αυτονομία. Συγχρόνως, καταγράφεται η μετάβαση από την οικογενειακή εστία στην «ανεξάρτητη» κατοίκηση ως μια «ημιτελής» διαδικασία που συχνά διαμεσολαβείται από εξωγενείς παράγοντες (Sotoudeh & Floridi, 2025). Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για τη Γενιά Ζ η κατοίκηση αποτελεί μια διαδικασία διαρκούς διαπραγμάτευσης των ορίων μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου, καθώς και μια διαδικασία νοηματοδότησης της υποκειμενικής ταυτότητας. Η τελευταία μάλιστα βρίσκεται μετέωρη ανάμεσα σε βιώματα και αναμνήσεις του παρελθόντος και της αβεβαιότητας του μέλλοντος.","This thesis explores the multidimensional interpretations of the concept of “home” as a site of appropriation, self- expression, and memory for Generation Z in Greece in 2025. The study focuses on examining the symbolic and material dimensions of space, highlighting how “personal space” is being transformed into an act of appropriation and identity construction. Furthermore, within the contemporary Greek context of social fluidity and crisis, it examines how “home” functions as a “sanctuary” (Bachelard, 1982) and a point of reference for young people. The empirical part of the research is based on the qualitative method of narrative content analysis, examining eleven (11) digital stories (digital storytelling) produced by individuals belonging to Generation Z. Through these digital artifacts, “home” emerges as a site where the subjective need for autonomy conflicts with social reality. Additionally, the transition from family co-residence to independent housing is an “incomplete” process, frequently shaped by external pressures (Sotoudeh & Floridi, 2025). The study concludes that for Generation Z, dwelling is a process of constant negotiation between the private and public spheres, as well as a means of shaping subjective identity, which remains suspended between memories from the past and future uncertainty."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το «σπίτι» ως τόπος οικειοποίησης, αυτό-έκφρασης και μνήμης: η Γενιά Ζ της Ελλάδας του 2025 αφηγείται ψηφιακά."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπέλπα Ελευθερία","Belpa Eleftheria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εκκινεί από τις πολυδιάστατες ερμηνείες της έννοιας του «σπιτιού» ως τόπου οικειοποίησης, αυτοέκφρασης και μνήμης για τη Γενιά Ζ στην Ελλάδα του 2025. Η μελέτη εστιάζει στη διερεύνηση των συμβολικών και υλικών διαστάσεων του χώρου αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο ο «προσωπικός χώρος» μετατρέπεται σε πεδίο οικειοποίησης και συγκρότησης του Εαυτού. Παράλληλα, δεδομένου του σύγχρονου ελληνικού κοινωνικοοικονομικού πλαισίου εξετάζεται πώς το «σπίτι» δύναται να λειτουργήσει ως «καταφύγιο» και σημείο αναφοράς των νέων (Bachelard, 1982). Το εμπειρικό μέρος της έρευνας βασίζεται στην ποιοτική μέθοδο της ανάλυσης αφηγηματικού περιεχομένου μέσα από έντεκα (11) ψηφιακές αφηγήσεις (digital storytelling) ατόμων που ανήκουν στην Γενιά Ζ. Μέσα από τα ψηφιακά αυτά τεκμήρια, το «σπίτι» μετατρέπεται σε τόπο σύγκρουσης της υποκειμενικής ανάγκης για αυτονομία. Συγχρόνως, καταγράφεται η μετάβαση από την οικογενειακή εστία στην «ανεξάρτητη» κατοίκηση ως μια «ημιτελής» διαδικασία που συχνά διαμεσολαβείται από εξωγενείς παράγοντες (Sotoudeh & Floridi, 2025). Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για τη Γενιά Ζ η κατοίκηση αποτελεί μια διαδικασία διαρκούς διαπραγμάτευσης των ορίων μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου, καθώς και μια διαδικασία νοηματοδότησης της υποκειμενικής ταυτότητας. Η τελευταία μάλιστα βρίσκεται μετέωρη ανάμεσα σε βιώματα και αναμνήσεις του παρελθόντος και της αβεβαιότητας του μέλλοντος.","This thesis explores the multidimensional interpretations of the concept of “home” as a site of appropriation, self- expression, and memory for Generation Z in Greece in 2025. The study focuses on examining the symbolic and material dimensions of space, highlighting how “personal space” is being transformed into an act of appropriation and identity construction. Furthermore, within the contemporary Greek context of social fluidity and crisis, it examines how “home” functions as a “sanctuary” (Bachelard, 1982) and a point of reference for young people. The empirical part of the research is based on the qualitative method of narrative content analysis, examining eleven (11) digital stories (digital storytelling) produced by individuals belonging to Generation Z. Through these digital artifacts, “home” emerges as a site where the subjective need for autonomy conflicts with social reality. Additionally, the transition from family co-residence to independent housing is an “incomplete” process, frequently shaped by external pressures (Sotoudeh & Floridi, 2025). The study concludes that for Generation Z, dwelling is a process of constant negotiation between the private and public spheres, as well as a means of shaping subjective identity, which remains suspended between memories from the past and future uncertainty."],"dc:identifier":["uoadl:5410433","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410433"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Το «σπίτι» ως τόπος οικειοποίησης, αυτό-έκφρασης και μνήμης: η Γενιά Ζ της Ελλάδας του 2025 αφηγείται ψηφιακά."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:36Z"}