{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410165"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410165","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση σταδιοποίησης και απεικονιστικών ευρημάτων με τον ιστολογικό τύπο σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα","abstract":"Εισαγωγή: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με κακοήθεια στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες, γεγονός που ενδέχεται να σχετίζεται με την πλειοψηφία των ασθενών να διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο της υποκείμενης νόσου. Σκοπός: Η παρούσα αναδρομική μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ σταδιοποίησης, απεικονιστικών τεχνικών και ποικίλων ιστολογικών τύπων στον καρκίνο του πνεύμονα. Η καλύτερη κατανόηση μπορεί να συμβάλει σε πιο ακριβή και ταχύτερη διάγνωση, και θεραπευτικό σχεδιασμό. Η μελέτη περιέλαβε ασθενείς που προσήλθαν στο Πνευμονολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών και στους οποίους τέθηκε ως πρώτη διάγνωση ο καρκίνος του πνεύμονα, στο διάστημα από 01/06/2020 έως 31/05/2024. Στην εξέταση των στοιχείων συμπεριελήφθη η μελέτη χαρακτηριστικών των εξεργασιών όπως η εντόπιση, τα όρια, η λεμφαδενική συμμετοχή, η διήθηση γειτονικών δομών, η ύπαρξη υπεζωκοτικής συλλογής, η ύπαρξη κοιλοποίησης και αλλοιώσεων δίκην θαμβής υάλου. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 384 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν καρκίνο του πνεύμονα. Η μέση ηλικία των ασθενών ±SD ήταν 68 ± 9.1 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άρρενες (78.4%, n=301) και ενεργοί ή πρώην καπνιστές (52.3%, n=201 και 45.1%, n=173, αντίστοιχα). Η ιστολογική διάγνωση αφορούσε σε μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα (NSCLC), μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα (SCLC) και μη περαιτέρω ταξινομούμενο (NOS) σε 69.8% (n=268), 27.3% (n=105) και 2.9% (n=11) των ασθενών, αντίστοιχα. Το αδενοκαρκίνωμα ήταν ο συχνότερος ιστολογικός υπότυπος (41,1%, n=158), ακολουθούμενος από το πλακώδες NSCLC (25.8%,n=99). Στο 13.9% των ασθενών, ταυτοποιήθηκαν EGFR, KRAS, ALK ή BRAF μοριακές οδηγές μεταλλάξεις, ενώ η έκφραση του PD-L1 ήταν θετική στο 22.7% των ασθενών. Η πλειοψηφία των συμπεριληφθέντων ασθενών διαγνώσθηκε σε προχωρημένο στάδιο IV (62.2%, n=239). Η περαιτέρω ανάλυση χαρακτηριστικών ευρημάτων έγινε στις τρεις κύριες κατηγορίες, αδενοκαρκινώματα (adNSCLC), πλακώδη καρκινώματα (sqNSCLC) και μικροκυτταρικά καρκινώματα. Όλες οι κατηγορίες είχαν συχνότερη εντόπιση στο δεξιό άνω λοβό με κεντρική τοποθέτηση. Το μεγαλύτερο ποσοστό των επιμέρους κατηγοριών παρουσίαζε όγκους με ομαλά συγκριτικά με ακτινωτά όρια. Σε επιμέρους χαρακτηριστικά, υπήρχε επικράτηση της απουσίας αλλοιώσεων δίκην θαμβής υάλου στους υπό μελέτη τύπους, με το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσίας να παρατηρείται στο 42% των adNSCLC. Ομοίως, μελετήθηκε η ύπαρξη κοιλοποίησης στην εντοπισμένη εξεργασία με μόλις το 12% των sqNSCLC να εμφανίζουν τέτοιο χαρακτηριστικό. Η μελέτη της τοπικής διήθησης του όγκου (υπεζωκοτικής/μεσοθωρακικής) αλλά και της λεμφαδενικής διήθησης, ευρέθη θετική για όλες τις υποκατηγορίες καρκινωμάτων σε υψηλά ποσοστά, Τέλος, η πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν παρουσίαζε σύστοιχα υπεζωκοτική συλλογή κακοήθους αιτιολογίας, με το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσίας να παρατηρείται στα adNSCLC (44%, n=52). Συμπέρασμα: Είναι απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση της συσχέτισης μεταξύ απεικονιστικών ευρημάτων, σταδιοποίησης και ιστολογικού τύπου και την αξιολόγηση της επίδρασης τους στα κλινικά αποτελέσματα. Νεότερες εξελίξεις στην απεικονιστική τεχνολογία, όπως CAD (computer-aided detection), και σε ακριβείς διαγνωστικές μεθόδους, όπως οι μοριακοί βιοδείκτες,μπορούν δυνητικά να βελτιώσουν την ακρίβεια της σταδιοποίησης και τα ποσοστά συνολικής επιβίωσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με κακοήθεια στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες, γεγονός που ενδέχεται να σχετίζεται με την πλειοψηφία των ασθενών να διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο της υποκείμενης νόσου. Σκοπός: Η παρούσα αναδρομική μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ σταδιοποίησης, απεικονιστικών τεχνικών και ποικίλων ιστολογικών τύπων στον καρκίνο του πνεύμονα. Η καλύτερη κατανόηση μπορεί να συμβάλει σε πιο ακριβή και ταχύτερη διάγνωση, και θεραπευτικό σχεδιασμό. Η μελέτη περιέλαβε ασθενείς που προσήλθαν στο Πνευμονολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών και στους οποίους τέθηκε ως πρώτη διάγνωση ο καρκίνος του πνεύμονα, στο διάστημα από 01/06/2020 έως 31/05/2024. Στην εξέταση των στοιχείων συμπεριελήφθη η μελέτη χαρακτηριστικών των εξεργασιών όπως η εντόπιση, τα όρια, η λεμφαδενική συμμετοχή, η διήθηση γειτονικών δομών, η ύπαρξη υπεζωκοτικής συλλογής, η ύπαρξη κοιλοποίησης και αλλοιώσεων δίκην θαμβής υάλου. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 384 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν καρκίνο του πνεύμονα. Η μέση ηλικία των ασθενών ±SD ήταν 68 ± 9.1 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άρρενες (78.4%, n=301) και ενεργοί ή πρώην καπνιστές (52.3%, n=201 και 45.1%, n=173, αντίστοιχα). Η ιστολογική διάγνωση αφορούσε σε μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα (NSCLC), μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα (SCLC) και μη περαιτέρω ταξινομούμενο (NOS) σε 69.8% (n=268), 27.3% (n=105) και 2.9% (n=11) των ασθενών, αντίστοιχα. Το αδενοκαρκίνωμα ήταν ο συχνότερος ιστολογικός υπότυπος (41,1%, n=158), ακολουθούμενος από το πλακώδες NSCLC (25.8%,n=99). Στο 13.9% των ασθενών, ταυτοποιήθηκαν EGFR, KRAS, ALK ή BRAF μοριακές οδηγές μεταλλάξεις, ενώ η έκφραση του PD-L1 ήταν θετική στο 22.7% των ασθενών. Η πλειοψηφία των συμπεριληφθέντων ασθενών διαγνώσθηκε σε προχωρημένο στάδιο IV (62.2%, n=239). Η περαιτέρω ανάλυση χαρακτηριστικών ευρημάτων έγινε στις τρεις κύριες κατηγορίες, αδενοκαρκινώματα (adNSCLC), πλακώδη καρκινώματα (sqNSCLC) και μικροκυτταρικά καρκινώματα. Όλες οι κατηγορίες είχαν συχνότερη εντόπιση στο δεξιό άνω λοβό με κεντρική τοποθέτηση. Το μεγαλύτερο ποσοστό των επιμέρους κατηγοριών παρουσίαζε όγκους με ομαλά συγκριτικά με ακτινωτά όρια. Σε επιμέρους χαρακτηριστικά, υπήρχε επικράτηση της απουσίας αλλοιώσεων δίκην θαμβής υάλου στους υπό μελέτη τύπους, με το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσίας να παρατηρείται στο 42% των adNSCLC. Ομοίως, μελετήθηκε η ύπαρξη κοιλοποίησης στην εντοπισμένη εξεργασία με μόλις το 12% των sqNSCLC να εμφανίζουν τέτοιο χαρακτηριστικό. Η μελέτη της τοπικής διήθησης του όγκου (υπεζωκοτικής/μεσοθωρακικής) αλλά και της λεμφαδενικής διήθησης, ευρέθη θετική για όλες τις υποκατηγορίες καρκινωμάτων σε υψηλά ποσοστά, Τέλος, η πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν παρουσίαζε σύστοιχα υπεζωκοτική συλλογή κακοήθους αιτιολογίας, με το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσίας να παρατηρείται στα adNSCLC (44%, n=52). Συμπέρασμα: Είναι απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση της συσχέτισης μεταξύ απεικονιστικών ευρημάτων, σταδιοποίησης και ιστολογικού τύπου και την αξιολόγηση της επίδρασης τους στα κλινικά αποτελέσματα. Νεότερες εξελίξεις στην απεικονιστική τεχνολογία, όπως CAD (computer-aided detection), και σε ακριβείς διαγνωστικές μεθόδους, όπως οι μοριακοί βιοδείκτες,μπορούν δυνητικά να βελτιώσουν την ακρίβεια της σταδιοποίησης και τα ποσοστά συνολικής επιβίωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοχάρη Ευαγγελία","Theochari Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410165"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410165","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410165","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοχάρη Ευαγγελία","Theochari Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410165","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410165"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με κακοήθεια στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες, γεγονός που ενδέχεται να σχετίζεται με την πλειοψηφία των ασθενών να διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο της υποκείμενης νόσου. Σκοπός: Η παρούσα αναδρομική μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ σταδιοποίησης, απεικονιστικών τεχνικών και ποικίλων ιστολογικών τύπων στον καρκίνο του πνεύμονα. Η καλύτερη κατανόηση μπορεί να συμβάλει σε πιο ακριβή και ταχύτερη διάγνωση, και θεραπευτικό σχεδιασμό. Η μελέτη περιέλαβε ασθενείς που προσήλθαν στο Πνευμονολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών και στους οποίους τέθηκε ως πρώτη διάγνωση ο καρκίνος του πνεύμονα, στο διάστημα από 01/06/2020 έως 31/05/2024. Στην εξέταση των στοιχείων συμπεριελήφθη η μελέτη χαρακτηριστικών των εξεργασιών όπως η εντόπιση, τα όρια, η λεμφαδενική συμμετοχή, η διήθηση γειτονικών δομών, η ύπαρξη υπεζωκοτικής συλλογής, η ύπαρξη κοιλοποίησης και αλλοιώσεων δίκην θαμβής υάλου. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 384 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν καρκίνο του πνεύμονα. Η μέση ηλικία των ασθενών ±SD ήταν 68 ± 9.1 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άρρενες (78.4%, n=301) και ενεργοί ή πρώην καπνιστές (52.3%, n=201 και 45.1%, n=173, αντίστοιχα). Η ιστολογική διάγνωση αφορούσε σε μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα (NSCLC), μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα (SCLC) και μη περαιτέρω ταξινομούμενο (NOS) σε 69.8% (n=268), 27.3% (n=105) και 2.9% (n=11) των ασθενών, αντίστοιχα. Το αδενοκαρκίνωμα ήταν ο συχνότερος ιστολογικός υπότυπος (41,1%, n=158), ακολουθούμενος από το πλακώδες NSCLC (25.8%,n=99). Στο 13.9% των ασθενών, ταυτοποιήθηκαν EGFR, KRAS, ALK ή BRAF μοριακές οδηγές μεταλλάξεις, ενώ η έκφραση του PD-L1 ήταν θετική στο 22.7% των ασθενών. Η πλειοψηφία των συμπεριληφθέντων ασθενών διαγνώσθηκε σε προχωρημένο στάδιο IV (62.2%, n=239). Η περαιτέρω ανάλυση χαρακτηριστικών ευρημάτων έγινε στις τρεις κύριες κατηγορίες, αδενοκαρκινώματα (adNSCLC), πλακώδη καρκινώματα (sqNSCLC) και μικροκυτταρικά καρκινώματα. Όλες οι κατηγορίες είχαν συχνότερη εντόπιση στο δεξιό άνω λοβό με κεντρική τοποθέτηση. Το μεγαλύτερο ποσοστό των επιμέρους κατηγοριών παρουσίαζε όγκους με ομαλά συγκριτικά με ακτινωτά όρια. Σε επιμέρους χαρακτηριστικά, υπήρχε επικράτηση της απουσίας αλλοιώσεων δίκην θαμβής υάλου στους υπό μελέτη τύπους, με το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσίας να παρατηρείται στο 42% των adNSCLC. Ομοίως, μελετήθηκε η ύπαρξη κοιλοποίησης στην εντοπισμένη εξεργασία με μόλις το 12% των sqNSCLC να εμφανίζουν τέτοιο χαρακτηριστικό. Η μελέτη της τοπικής διήθησης του όγκου (υπεζωκοτικής/μεσοθωρακικής) αλλά και της λεμφαδενικής διήθησης, ευρέθη θετική για όλες τις υποκατηγορίες καρκινωμάτων σε υψηλά ποσοστά, Τέλος, η πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν παρουσίαζε σύστοιχα υπεζωκοτική συλλογή κακοήθους αιτιολογίας, με το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσίας να παρατηρείται στα adNSCLC (44%, n=52). Συμπέρασμα: Είναι απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση της συσχέτισης μεταξύ απεικονιστικών ευρημάτων, σταδιοποίησης και ιστολογικού τύπου και την αξιολόγηση της επίδρασης τους στα κλινικά αποτελέσματα. Νεότερες εξελίξεις στην απεικονιστική τεχνολογία, όπως CAD (computer-aided detection), και σε ακριβείς διαγνωστικές μεθόδους, όπως οι μοριακοί βιοδείκτες,μπορούν δυνητικά να βελτιώσουν την ακρίβεια της σταδιοποίησης και τα ποσοστά συνολικής επιβίωσης.","Introduction: Lung cancer is the leading cause of cancer-associated deaths in most developed countries. This may be associated with most patients being diagnosed at an advanced stage of the underlying disease. Methods: This retrospective study aims to investigate the correlation between staging, imaging techniques and findings with the various histological types of lung cancer. A deeper understanding of these parameters may contribute to a more accurate and quicker diagnosis, as well as to a more effective treatment planning. The study included patients who presented to the Pulmonology department of the University hospital of Patras and received a diagnosis of lung cancer during the period from 01/06/2020 to 31/05/2024. The data that was analysed involved the evaluation of lesion characteristics such as location, margins, lymph node involvement, pleura/mediastinal involvement, presence of pleural effusion, cavitation and ground glass opacities. Results: A total of 384 patients with newly diagnosed lung cancer were included in the study. The mean age of patients was 68 ± 9.1 years old. The majority were male (78.4%, n=301) and either current or former smokers (52.3%, n=201 and 45.1%, n=173, respectively). Histological diagnoses revealed non-small cell lung cancer (NSCLC), small cell lung cancer (SCLC) and not otherwise specified (NOS) in 69.8% (n=268), 27.3% (n=105), and 2.9% (n=11) of patients, respectively. Adenocarcinomas (adNSCLC) were the most frequent histological subtype (41.1%, n=158), followed by squamous (sq) NSCLC (25.8%, n=99). In 13.9% of patients, we identified EGFR, KRAS, ALK or BRAF molecular driver mutations, while PD-L1 expression was positive in 22.7% of patients. Most of the patients were diagnosed at advanced stage IV disease (62.2%, n=239). Further analysis of imaging findings was conducted in the three main categories: adNSCLC, sqNSCLC and SCLC. All categories were more frequently centrally located in the right upper lobe. In most cases, tumours were presented with smooth rather than spiculated margins. Regarding specific characteristics, the absence of ground glass opacities was predominant among the different subtypes, with the highest presence observed in 42% of adNSCLC. Similarly, the presence of cavitation was found in only 12% of sqNSCLC cases. Evaluation of pleura/mediastinal involvement as well as lymph node involvement was positive across all carcinoma subtypes at high rates. Finally, in most cases there was not found malignant pleural effusion, with the highest proportion observed in adNSCLC (44%, n=52). Conclusions: It is essential to conduct further research to confirm the connection between imaging techniques, histological types and staging, and evaluate their impact on clinical outcomes. Advancements in imaging technology and precise diagnostic methods, such as molecular biomarkers, can potentially enhance staging accuracy and overall survival rates."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση σταδιοποίησης και απεικονιστικών ευρημάτων με τον ιστολογικό τύπο σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοχάρη Ευαγγελία","Theochari Evangelia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με κακοήθεια στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες, γεγονός που ενδέχεται να σχετίζεται με την πλειοψηφία των ασθενών να διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο της υποκείμενης νόσου. Σκοπός: Η παρούσα αναδρομική μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ σταδιοποίησης, απεικονιστικών τεχνικών και ποικίλων ιστολογικών τύπων στον καρκίνο του πνεύμονα. Η καλύτερη κατανόηση μπορεί να συμβάλει σε πιο ακριβή και ταχύτερη διάγνωση, και θεραπευτικό σχεδιασμό. Η μελέτη περιέλαβε ασθενείς που προσήλθαν στο Πνευμονολογικό τμήμα του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών και στους οποίους τέθηκε ως πρώτη διάγνωση ο καρκίνος του πνεύμονα, στο διάστημα από 01/06/2020 έως 31/05/2024. Στην εξέταση των στοιχείων συμπεριελήφθη η μελέτη χαρακτηριστικών των εξεργασιών όπως η εντόπιση, τα όρια, η λεμφαδενική συμμετοχή, η διήθηση γειτονικών δομών, η ύπαρξη υπεζωκοτικής συλλογής, η ύπαρξη κοιλοποίησης και αλλοιώσεων δίκην θαμβής υάλου. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 384 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν καρκίνο του πνεύμονα. Η μέση ηλικία των ασθενών ±SD ήταν 68 ± 9.1 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν άρρενες (78.4%, n=301) και ενεργοί ή πρώην καπνιστές (52.3%, n=201 και 45.1%, n=173, αντίστοιχα). Η ιστολογική διάγνωση αφορούσε σε μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα (NSCLC), μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα (SCLC) και μη περαιτέρω ταξινομούμενο (NOS) σε 69.8% (n=268), 27.3% (n=105) και 2.9% (n=11) των ασθενών, αντίστοιχα. Το αδενοκαρκίνωμα ήταν ο συχνότερος ιστολογικός υπότυπος (41,1%, n=158), ακολουθούμενος από το πλακώδες NSCLC (25.8%,n=99). Στο 13.9% των ασθενών, ταυτοποιήθηκαν EGFR, KRAS, ALK ή BRAF μοριακές οδηγές μεταλλάξεις, ενώ η έκφραση του PD-L1 ήταν θετική στο 22.7% των ασθενών. Η πλειοψηφία των συμπεριληφθέντων ασθενών διαγνώσθηκε σε προχωρημένο στάδιο IV (62.2%, n=239). Η περαιτέρω ανάλυση χαρακτηριστικών ευρημάτων έγινε στις τρεις κύριες κατηγορίες, αδενοκαρκινώματα (adNSCLC), πλακώδη καρκινώματα (sqNSCLC) και μικροκυτταρικά καρκινώματα. Όλες οι κατηγορίες είχαν συχνότερη εντόπιση στο δεξιό άνω λοβό με κεντρική τοποθέτηση. Το μεγαλύτερο ποσοστό των επιμέρους κατηγοριών παρουσίαζε όγκους με ομαλά συγκριτικά με ακτινωτά όρια. Σε επιμέρους χαρακτηριστικά, υπήρχε επικράτηση της απουσίας αλλοιώσεων δίκην θαμβής υάλου στους υπό μελέτη τύπους, με το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσίας να παρατηρείται στο 42% των adNSCLC. Ομοίως, μελετήθηκε η ύπαρξη κοιλοποίησης στην εντοπισμένη εξεργασία με μόλις το 12% των sqNSCLC να εμφανίζουν τέτοιο χαρακτηριστικό. Η μελέτη της τοπικής διήθησης του όγκου (υπεζωκοτικής/μεσοθωρακικής) αλλά και της λεμφαδενικής διήθησης, ευρέθη θετική για όλες τις υποκατηγορίες καρκινωμάτων σε υψηλά ποσοστά, Τέλος, η πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν παρουσίαζε σύστοιχα υπεζωκοτική συλλογή κακοήθους αιτιολογίας, με το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσίας να παρατηρείται στα adNSCLC (44%, n=52). Συμπέρασμα: Είναι απαραίτητη η περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση της συσχέτισης μεταξύ απεικονιστικών ευρημάτων, σταδιοποίησης και ιστολογικού τύπου και την αξιολόγηση της επίδρασης τους στα κλινικά αποτελέσματα. Νεότερες εξελίξεις στην απεικονιστική τεχνολογία, όπως CAD (computer-aided detection), και σε ακριβείς διαγνωστικές μεθόδους, όπως οι μοριακοί βιοδείκτες,μπορούν δυνητικά να βελτιώσουν την ακρίβεια της σταδιοποίησης και τα ποσοστά συνολικής επιβίωσης.","Introduction: Lung cancer is the leading cause of cancer-associated deaths in most developed countries. This may be associated with most patients being diagnosed at an advanced stage of the underlying disease. Methods: This retrospective study aims to investigate the correlation between staging, imaging techniques and findings with the various histological types of lung cancer. A deeper understanding of these parameters may contribute to a more accurate and quicker diagnosis, as well as to a more effective treatment planning. The study included patients who presented to the Pulmonology department of the University hospital of Patras and received a diagnosis of lung cancer during the period from 01/06/2020 to 31/05/2024. The data that was analysed involved the evaluation of lesion characteristics such as location, margins, lymph node involvement, pleura/mediastinal involvement, presence of pleural effusion, cavitation and ground glass opacities. Results: A total of 384 patients with newly diagnosed lung cancer were included in the study. The mean age of patients was 68 ± 9.1 years old. The majority were male (78.4%, n=301) and either current or former smokers (52.3%, n=201 and 45.1%, n=173, respectively). Histological diagnoses revealed non-small cell lung cancer (NSCLC), small cell lung cancer (SCLC) and not otherwise specified (NOS) in 69.8% (n=268), 27.3% (n=105), and 2.9% (n=11) of patients, respectively. Adenocarcinomas (adNSCLC) were the most frequent histological subtype (41.1%, n=158), followed by squamous (sq) NSCLC (25.8%, n=99). In 13.9% of patients, we identified EGFR, KRAS, ALK or BRAF molecular driver mutations, while PD-L1 expression was positive in 22.7% of patients. Most of the patients were diagnosed at advanced stage IV disease (62.2%, n=239). Further analysis of imaging findings was conducted in the three main categories: adNSCLC, sqNSCLC and SCLC. All categories were more frequently centrally located in the right upper lobe. In most cases, tumours were presented with smooth rather than spiculated margins. Regarding specific characteristics, the absence of ground glass opacities was predominant among the different subtypes, with the highest presence observed in 42% of adNSCLC. Similarly, the presence of cavitation was found in only 12% of sqNSCLC cases. Evaluation of pleura/mediastinal involvement as well as lymph node involvement was positive across all carcinoma subtypes at high rates. Finally, in most cases there was not found malignant pleural effusion, with the highest proportion observed in adNSCLC (44%, n=52). Conclusions: It is essential to conduct further research to confirm the connection between imaging techniques, histological types and staging, and evaluate their impact on clinical outcomes. Advancements in imaging technology and precise diagnostic methods, such as molecular biomarkers, can potentially enhance staging accuracy and overall survival rates."],"dc:identifier":["uoadl:5410165","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410165"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση σταδιοποίησης και απεικονιστικών ευρημάτων με τον ιστολογικό τύπο σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}