{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410135"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410135","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη συσχέτισης του χρόνου επί της οθόνης με συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες σε παχύσαρκα παιδιά που ζουν στα νησιά της Άγονης Γραμμής","abstract":"Η παιδική παχυσαρκία αποτελεί ένα σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, το οποίο συνδέεται τόσο με σωματικές όσο και με ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις (Gibson et al., 2017). Ο χρόνος έκθεσης σε οθόνες (screen time) έχει αναγνωριστεί ως ένας πιθανός συμπεριφορικός παράγοντας που επηρεάζει τόσο την παχυσαρκία όσο και την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων (Fang et al., 2019; Haghjoo et al., 2022). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του χρόνου έκθεσης σε οθόνες και των ψυχοκοινωνικών δυσκολιών σε παιδιά με παχυσαρκία που διαμένουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές κοινότητες. Πραγματοποιήθηκε συγχρονική (cross-sectional) μελέτη σε παιδιά και εφήβους που κατοικούν σε γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές. Η έκθεση σε οθόνες αξιολογήθηκε παράλληλα με την ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, χρησιμοποιώντας το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire – SDQ-HEL), ένα έγκυρο εργαλείο για την αξιολόγηση συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων (Giannakopoulos et al., 2009). Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις για τη διερεύνηση διαφορών στις ψυχοκοινωνικές εκβάσεις μεταξύ ομάδων με διαφορετικό χρόνο έκθεσης σε οθόνες. Τα αποτελέσματα δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου έκθεσης σε οθόνες και των συνολικών ψυχοκοινωνικών δυσκολιών, ούτε με κάποια από τις επιμέρους υποκλίμακες του SDQ. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι ο χρόνος έκθεσης σε οθόνες ενδέχεται να μην αποτελεί πρωτεύοντα παράγοντα που καθορίζει τις ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στον συγκεκριμένο πληθυσμό. Αντίθετα, παράγοντες που σχετίζονται με το κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον, καθώς και άλλοι προστατευτικοί παράγοντες, φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των ψυχολογικών εκβάσεων των παιδιών με παχυσαρκία που ζουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές.","abstract_html":"Η παιδική παχυσαρκία αποτελεί ένα σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, το οποίο συνδέεται τόσο με σωματικές όσο και με ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις (Gibson et al., 2017). Ο χρόνος έκθεσης σε οθόνες (screen time) έχει αναγνωριστεί ως ένας πιθανός συμπεριφορικός παράγοντας που επηρεάζει τόσο την παχυσαρκία όσο και την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων (Fang et al., 2019; Haghjoo et al., 2022). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του χρόνου έκθεσης σε οθόνες και των ψυχοκοινωνικών δυσκολιών σε παιδιά με παχυσαρκία που διαμένουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές κοινότητες. Πραγματοποιήθηκε συγχρονική (cross-sectional) μελέτη σε παιδιά και εφήβους που κατοικούν σε γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές. Η έκθεση σε οθόνες αξιολογήθηκε παράλληλα με την ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, χρησιμοποιώντας το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire – SDQ-HEL), ένα έγκυρο εργαλείο για την αξιολόγηση συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων (Giannakopoulos et al., 2009). Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις για τη διερεύνηση διαφορών στις ψυχοκοινωνικές εκβάσεις μεταξύ ομάδων με διαφορετικό χρόνο έκθεσης σε οθόνες. Τα αποτελέσματα δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου έκθεσης σε οθόνες και των συνολικών ψυχοκοινωνικών δυσκολιών, ούτε με κάποια από τις επιμέρους υποκλίμακες του SDQ. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι ο χρόνος έκθεσης σε οθόνες ενδέχεται να μην αποτελεί πρωτεύοντα παράγοντα που καθορίζει τις ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στον συγκεκριμένο πληθυσμό. Αντίθετα, παράγοντες που σχετίζονται με το κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον, καθώς και άλλοι προστατευτικοί παράγοντες, φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των ψυχολογικών εκβάσεων των παιδιών με παχυσαρκία που ζουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαζαράτος Ιωάννης","Lazaratos Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410135"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410135","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410135","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαζαράτος Ιωάννης","Lazaratos Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410135"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παιδική παχυσαρκία αποτελεί ένα σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, το οποίο συνδέεται τόσο με σωματικές όσο και με ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις (Gibson et al., 2017). Ο χρόνος έκθεσης σε οθόνες (screen time) έχει αναγνωριστεί ως ένας πιθανός συμπεριφορικός παράγοντας που επηρεάζει τόσο την παχυσαρκία όσο και την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων (Fang et al., 2019; Haghjoo et al., 2022). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του χρόνου έκθεσης σε οθόνες και των ψυχοκοινωνικών δυσκολιών σε παιδιά με παχυσαρκία που διαμένουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές κοινότητες. Πραγματοποιήθηκε συγχρονική (cross-sectional) μελέτη σε παιδιά και εφήβους που κατοικούν σε γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές. Η έκθεση σε οθόνες αξιολογήθηκε παράλληλα με την ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, χρησιμοποιώντας το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire – SDQ-HEL), ένα έγκυρο εργαλείο για την αξιολόγηση συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων (Giannakopoulos et al., 2009). Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις για τη διερεύνηση διαφορών στις ψυχοκοινωνικές εκβάσεις μεταξύ ομάδων με διαφορετικό χρόνο έκθεσης σε οθόνες. Τα αποτελέσματα δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου έκθεσης σε οθόνες και των συνολικών ψυχοκοινωνικών δυσκολιών, ούτε με κάποια από τις επιμέρους υποκλίμακες του SDQ. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι ο χρόνος έκθεσης σε οθόνες ενδέχεται να μην αποτελεί πρωτεύοντα παράγοντα που καθορίζει τις ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στον συγκεκριμένο πληθυσμό. Αντίθετα, παράγοντες που σχετίζονται με το κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον, καθώς και άλλοι προστατευτικοί παράγοντες, φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των ψυχολογικών εκβάσεων των παιδιών με παχυσαρκία που ζουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές.","Childhood obesity is a major global public health concern, associated with both physical and psychosocial consequences (Gibson et al., 2017). Screen time has been identified as a potential behavioral factor influencing both obesity and mental health outcomes (Fang et al., 2019; Haghjoo et al., 2022). The aim of this study was to examine the association between screen time and psychosocial difficulties in children with obesity living in remote island communities. A cross-sectional study was conducted among children and adolescents residing in geographically isolated regions. Screen time exposure was assessed alongside psychosocial functioning using the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ- HEL), a validated tool for assessing emotional and behavioral problems (Giannakopoulos et al., 2009). Statistical analyses were performed to examine differences in psychosocial outcomes across screen time groups. The results indicated no statistically significant association between screen time and overall psychosocial difficulties, nor with any of the individual SDQ subscales. These findings suggest that screen time may not be a primary determinant of psychosocial difficulties in this population. Contextual and protective factors may play a more important role in shaping psychological outcomes in children with obesity living in remote settings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη συσχέτισης του χρόνου επί της οθόνης με συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες σε παχύσαρκα παιδιά που ζουν στα νησιά της Άγονης Γραμμής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαζαράτος Ιωάννης","Lazaratos Ioannis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παιδική παχυσαρκία αποτελεί ένα σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, το οποίο συνδέεται τόσο με σωματικές όσο και με ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις (Gibson et al., 2017). Ο χρόνος έκθεσης σε οθόνες (screen time) έχει αναγνωριστεί ως ένας πιθανός συμπεριφορικός παράγοντας που επηρεάζει τόσο την παχυσαρκία όσο και την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων (Fang et al., 2019; Haghjoo et al., 2022). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του χρόνου έκθεσης σε οθόνες και των ψυχοκοινωνικών δυσκολιών σε παιδιά με παχυσαρκία που διαμένουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές κοινότητες. Πραγματοποιήθηκε συγχρονική (cross-sectional) μελέτη σε παιδιά και εφήβους που κατοικούν σε γεωγραφικά απομονωμένες περιοχές. Η έκθεση σε οθόνες αξιολογήθηκε παράλληλα με την ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, χρησιμοποιώντας το Ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire – SDQ-HEL), ένα έγκυρο εργαλείο για την αξιολόγηση συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων (Giannakopoulos et al., 2009). Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις για τη διερεύνηση διαφορών στις ψυχοκοινωνικές εκβάσεις μεταξύ ομάδων με διαφορετικό χρόνο έκθεσης σε οθόνες. Τα αποτελέσματα δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του χρόνου έκθεσης σε οθόνες και των συνολικών ψυχοκοινωνικών δυσκολιών, ούτε με κάποια από τις επιμέρους υποκλίμακες του SDQ. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι ο χρόνος έκθεσης σε οθόνες ενδέχεται να μην αποτελεί πρωτεύοντα παράγοντα που καθορίζει τις ψυχοκοινωνικές δυσκολίες στον συγκεκριμένο πληθυσμό. Αντίθετα, παράγοντες που σχετίζονται με το κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον, καθώς και άλλοι προστατευτικοί παράγοντες, φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των ψυχολογικών εκβάσεων των παιδιών με παχυσαρκία που ζουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές.","Childhood obesity is a major global public health concern, associated with both physical and psychosocial consequences (Gibson et al., 2017). Screen time has been identified as a potential behavioral factor influencing both obesity and mental health outcomes (Fang et al., 2019; Haghjoo et al., 2022). The aim of this study was to examine the association between screen time and psychosocial difficulties in children with obesity living in remote island communities. A cross-sectional study was conducted among children and adolescents residing in geographically isolated regions. Screen time exposure was assessed alongside psychosocial functioning using the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ- HEL), a validated tool for assessing emotional and behavioral problems (Giannakopoulos et al., 2009). Statistical analyses were performed to examine differences in psychosocial outcomes across screen time groups. The results indicated no statistically significant association between screen time and overall psychosocial difficulties, nor with any of the individual SDQ subscales. These findings suggest that screen time may not be a primary determinant of psychosocial difficulties in this population. Contextual and protective factors may play a more important role in shaping psychological outcomes in children with obesity living in remote settings."],"dc:identifier":["uoadl:5410135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410135"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη συσχέτισης του χρόνου επί της οθόνης με συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες σε παχύσαρκα παιδιά που ζουν στα νησιά της Άγονης Γραμμής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}