{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402872"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402872","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Glp-1 αγωνιστές και γαστρική κένωση: Μία συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Υπόβαθρο: Παρά τα οφέλη τους σε πολλαπλά όργανα, τα GLP1 ανάλογα έχουν συσχετιστεί με καθυστέρηση της κένωσης του στομάχου, αυξάνοντας λοιπόν τον κίνδυνο εισρόφησης κατά την εισαγωγή στην αναισθησία. Από τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής, διακρίνεται η σεμαγλουτίδη λόγω των ιδιαιτεροτήτων και της μεγάλης δημοτικότητάς της. Αντικείμενο της έρευνας αυτής αποτελεί η διερεύνηση της συσχέτισης της σεμαγλουτίδης με καθυστερημένη γαστρική κένωση. Μεθοδολογία: Μία εκτενής αναζήτηση πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2025 σε τρεις βάσεις δεδομένων (Ovid Medline, Cochrane Library and Scopus), με σκοπό την ανεύρεση συναφών μελετών. Άρθρα, τα οποία παρέχουν αριθμητικά δεδομένα σχετικά με τον ρυθμό γαστρικής κένωσης ή την συχνότητα της κατακράτησης στομαχικού περιεχομένου σε ασθενείς που λαμβάνουν για οποιαδήποτε ένδειξη σεμαγλουτίδη, ανεξαρτήτως της ημερομηνίας δημοσίευσής τους και με την προϋπόθεση ότι είχαν συγγραφεί στην αγγλική γλώσσα κρίθηκαν δόκιμα για ένταξη στην συστηματική ανασκόπηση. Έπειτα, μέσω του εργαλείου Cochrane Rob2 για τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και της κλίμακας Newcastle-Ottawa για τις μελέτες παρατήρησης, ακολούθησε η αξιολόγηση συστηματικού σφάλματος των επιλεγμένων ερευνών. Τέλος τα δεδομένα που εξήχθησαν απ’ αυτές χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση μετανάλυσης. Αποτελέσματα: 15 έρευνες, με συνολικό δείγμα 5921 ασθενείς συμπεριλήφθησαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση. Απ’ αυτές οι οκτώ είναι μελέτες παρατήρησης με αντικείμενο την ανίχνευση υπολείμματος κατά την γαστροσκόπηση ή τον γαστρικό υπέρηχο, και οι τέσσερις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που υπολόγισαν την γαστρική κένωση με χρήση της μεθόδου απορρόφησης παρακεταμόλης. Οι υπόλοιπες αποκλείστηκαν από την μετανάλυση λόγω μη συγκρισιμότητας των εκβάσεών τους, και περιλαμβάνουν μία σπινθηρογραφική τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, και δύο μελέτες παρατήρησης. Σύμφωνα με την μετανάλυση, η σεμαγλουτίδη δεν καθυστερεί την γαστρική κένωση όταν αυτή αξιολογείται με την μέθοδο απορρόφησης της παρακεταμόλης, (ETR-AUC0-5h=1, 95% CI=0.92-1.09, ETR-AUC0-1h=0.82, 95% CI=0,65-1,03, ETR-Cmax=0.92, 95% CI=0,71-1,18), σχετίζεται όμως με στομαχικό υπόλειμμα όπως προκύπτει από τα ενδοσκοπικά και υπερηχογραφικά δεδομένα (OR=8,52, 95% CI=5,26-13,99). Συζήτηση: Η σεμαγλουτίδη πιθανότητα καθυστερεί την γαστρική κένωση των στερεών αλλά όχι και των υγρών. Περαιτέρω έρευνες, ιδανικά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές με χρήση της σπινθηρογραφικής μεθόδου, απαιτούνται για την οριστικοποίηση του ζητήματος και την θεμελίωση στέρεων οδηγιών αναφορικά με την απαιτούμενη προεγχειρητική διακοπή του φαρμάκου. Η εφαρμογή υδρικής δίαιτας είναι μία δόκιμη εναλλακτική για ασθενείς όπου η συνέχιση της θεραπείας κρίνεται απαραίτητη. Χρηματοδότηση: Ουδεμία εξωγενής. Καταχώρηση: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση καταχωρήθηκε στο PROSPERO με αριθμό ταυτοποίησης: CRD420250650070.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Παρά τα οφέλη τους σε πολλαπλά όργανα, τα GLP1 ανάλογα έχουν συσχετιστεί με καθυστέρηση της κένωσης του στομάχου, αυξάνοντας λοιπόν τον κίνδυνο εισρόφησης κατά την εισαγωγή στην αναισθησία. Από τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής, διακρίνεται η σεμαγλουτίδη λόγω των ιδιαιτεροτήτων και της μεγάλης δημοτικότητάς της. Αντικείμενο της έρευνας αυτής αποτελεί η διερεύνηση της συσχέτισης της σεμαγλουτίδης με καθυστερημένη γαστρική κένωση. Μεθοδολογία: Μία εκτενής αναζήτηση πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2025 σε τρεις βάσεις δεδομένων (Ovid Medline, Cochrane Library and Scopus), με σκοπό την ανεύρεση συναφών μελετών. Άρθρα, τα οποία παρέχουν αριθμητικά δεδομένα σχετικά με τον ρυθμό γαστρικής κένωσης ή την συχνότητα της κατακράτησης στομαχικού περιεχομένου σε ασθενείς που λαμβάνουν για οποιαδήποτε ένδειξη σεμαγλουτίδη, ανεξαρτήτως της ημερομηνίας δημοσίευσής τους και με την προϋπόθεση ότι είχαν συγγραφεί στην αγγλική γλώσσα κρίθηκαν δόκιμα για ένταξη στην συστηματική ανασκόπηση. Έπειτα, μέσω του εργαλείου Cochrane Rob2 για τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και της κλίμακας Newcastle-Ottawa για τις μελέτες παρατήρησης, ακολούθησε η αξιολόγηση συστηματικού σφάλματος των επιλεγμένων ερευνών. Τέλος τα δεδομένα που εξήχθησαν απ’ αυτές χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση μετανάλυσης. Αποτελέσματα: 15 έρευνες, με συνολικό δείγμα 5921 ασθενείς συμπεριλήφθησαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση. Απ’ αυτές οι οκτώ είναι μελέτες παρατήρησης με αντικείμενο την ανίχνευση υπολείμματος κατά την γαστροσκόπηση ή τον γαστρικό υπέρηχο, και οι τέσσερις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που υπολόγισαν την γαστρική κένωση με χρήση της μεθόδου απορρόφησης παρακεταμόλης. Οι υπόλοιπες αποκλείστηκαν από την μετανάλυση λόγω μη συγκρισιμότητας των εκβάσεών τους, και περιλαμβάνουν μία σπινθηρογραφική τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, και δύο μελέτες παρατήρησης. Σύμφωνα με την μετανάλυση, η σεμαγλουτίδη δεν καθυστερεί την γαστρική κένωση όταν αυτή αξιολογείται με την μέθοδο απορρόφησης της παρακεταμόλης, (ETR-AUC0-5h=1, 95% CI=0.92-1.09, ETR-AUC0-1h=0.82, 95% CI=0,65-1,03, ETR-Cmax=0.92, 95% CI=0,71-1,18), σχετίζεται όμως με στομαχικό υπόλειμμα όπως προκύπτει από τα ενδοσκοπικά και υπερηχογραφικά δεδομένα (OR=8,52, 95% CI=5,26-13,99). Συζήτηση: Η σεμαγλουτίδη πιθανότητα καθυστερεί την γαστρική κένωση των στερεών αλλά όχι και των υγρών. Περαιτέρω έρευνες, ιδανικά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές με χρήση της σπινθηρογραφικής μεθόδου, απαιτούνται για την οριστικοποίηση του ζητήματος και την θεμελίωση στέρεων οδηγιών αναφορικά με την απαιτούμενη προεγχειρητική διακοπή του φαρμάκου. Η εφαρμογή υδρικής δίαιτας είναι μία δόκιμη εναλλακτική για ασθενείς όπου η συνέχιση της θεραπείας κρίνεται απαραίτητη. Χρηματοδότηση: Ουδεμία εξωγενής. Καταχώρηση: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση καταχωρήθηκε στο PROSPERO με αριθμό ταυτοποίησης: CRD420250650070.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνόπουλος Δημήτριος","Antonopoulos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402872"],"render_values":[{"text":"uoadl:5402872","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402872","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνόπουλος Δημήτριος","Antonopoulos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402872","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402872"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Παρά τα οφέλη τους σε πολλαπλά όργανα, τα GLP1 ανάλογα έχουν συσχετιστεί με καθυστέρηση της κένωσης του στομάχου, αυξάνοντας λοιπόν τον κίνδυνο εισρόφησης κατά την εισαγωγή στην αναισθησία. Από τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής, διακρίνεται η σεμαγλουτίδη λόγω των ιδιαιτεροτήτων και της μεγάλης δημοτικότητάς της. Αντικείμενο της έρευνας αυτής αποτελεί η διερεύνηση της συσχέτισης της σεμαγλουτίδης με καθυστερημένη γαστρική κένωση. Μεθοδολογία: Μία εκτενής αναζήτηση πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2025 σε τρεις βάσεις δεδομένων (Ovid Medline, Cochrane Library and Scopus), με σκοπό την ανεύρεση συναφών μελετών. Άρθρα, τα οποία παρέχουν αριθμητικά δεδομένα σχετικά με τον ρυθμό γαστρικής κένωσης ή την συχνότητα της κατακράτησης στομαχικού περιεχομένου σε ασθενείς που λαμβάνουν για οποιαδήποτε ένδειξη σεμαγλουτίδη, ανεξαρτήτως της ημερομηνίας δημοσίευσής τους και με την προϋπόθεση ότι είχαν συγγραφεί στην αγγλική γλώσσα κρίθηκαν δόκιμα για ένταξη στην συστηματική ανασκόπηση. Έπειτα, μέσω του εργαλείου Cochrane Rob2 για τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και της κλίμακας Newcastle-Ottawa για τις μελέτες παρατήρησης, ακολούθησε η αξιολόγηση συστηματικού σφάλματος των επιλεγμένων ερευνών. Τέλος τα δεδομένα που εξήχθησαν απ’ αυτές χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση μετανάλυσης. Αποτελέσματα: 15 έρευνες, με συνολικό δείγμα 5921 ασθενείς συμπεριλήφθησαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση. Απ’ αυτές οι οκτώ είναι μελέτες παρατήρησης με αντικείμενο την ανίχνευση υπολείμματος κατά την γαστροσκόπηση ή τον γαστρικό υπέρηχο, και οι τέσσερις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που υπολόγισαν την γαστρική κένωση με χρήση της μεθόδου απορρόφησης παρακεταμόλης. Οι υπόλοιπες αποκλείστηκαν από την μετανάλυση λόγω μη συγκρισιμότητας των εκβάσεών τους, και περιλαμβάνουν μία σπινθηρογραφική τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, και δύο μελέτες παρατήρησης. Σύμφωνα με την μετανάλυση, η σεμαγλουτίδη δεν καθυστερεί την γαστρική κένωση όταν αυτή αξιολογείται με την μέθοδο απορρόφησης της παρακεταμόλης, (ETR-AUC0-5h=1, 95% CI=0.92-1.09, ETR-AUC0-1h=0.82, 95% CI=0,65-1,03, ETR-Cmax=0.92, 95% CI=0,71-1,18), σχετίζεται όμως με στομαχικό υπόλειμμα όπως προκύπτει από τα ενδοσκοπικά και υπερηχογραφικά δεδομένα (OR=8,52, 95% CI=5,26-13,99). Συζήτηση: Η σεμαγλουτίδη πιθανότητα καθυστερεί την γαστρική κένωση των στερεών αλλά όχι και των υγρών. Περαιτέρω έρευνες, ιδανικά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές με χρήση της σπινθηρογραφικής μεθόδου, απαιτούνται για την οριστικοποίηση του ζητήματος και την θεμελίωση στέρεων οδηγιών αναφορικά με την απαιτούμενη προεγχειρητική διακοπή του φαρμάκου. Η εφαρμογή υδρικής δίαιτας είναι μία δόκιμη εναλλακτική για ασθενείς όπου η συνέχιση της θεραπείας κρίνεται απαραίτητη. Χρηματοδότηση: Ουδεμία εξωγενής. Καταχώρηση: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση καταχωρήθηκε στο PROSPERO με αριθμό ταυτοποίησης: CRD420250650070.","Background: Despite their beneficial effects in multiple organ systems, Glp1 analogs have been associated with delayed gastric emptying, thus increasing the risk of aspiration of the retained gastric contents in anesthesia settings. Among them, semaglutide is characterized with several unique properties and immense popularity. The objective of this research is the investigation of semaglutide’s effect on gastric emptying. Methods: A comprehensive search was conducted in January 2025, in three medical databases (Ovid Medline, Cochrane Library and Scopus), aiming to identify relevant research. Articles irrespective of their publication date and provided they are written in English, presenting numerical data regarding the rate of gastric emptying or the percentage of retained stomach contents in adult patients treated with semaglutide for any indication, were deemed eligible for participating in the knowledge synthesis. The selected studies, either RCTs or observational studies, underwent risk of bias assessment utilizing the Cochrane Rob2 tool and Newcastle-Ottawa scale respectively. Finally, a qualitative synthesis (metanalysis) was conducted based on the extracted data of the eligible articles. Results: A sum of 15 studies, with 5921 participants in total, were included in the present systematic review. Of those studies, eight were observational, aiming to identify retained gastric contents either in endoscopy or in gastric ultrasound, and four were RCTs, measuring gastric emptying with the paracetamol absorption method. The remaining studies didn’t proceed to the metanalysis stage because of the incomparability of their outcomes, and include one scintigraphic RCT and two observational studies. Based on the metanalysis, semaglutide doesn’t delay gastric emptying, when assessed with the paracetamol absorption technique (ETR-AUC0-5h=1, 95% CI=0.92-1.09, ETR-AUC0-1h=0.82, 95% CI=0,65-1,03, ETR-Cmax=0.92, 95% CI=0,71-1,18), but is associated with retained gastric contents according to the endoscopic and sonographic data (OR=8,52, 95% CI=5,26-13,99). Discussion: Semaglutide probably delays the gastric emptying of solids, but has no effect on liquids. Further research, ideally with RCTs employing the scintigraphic method, is necessitated to confirm the former, and to provide unambiguous instructions about the required cessation period before scheduled surgery. Implementation of a liquid diet is an appropriate alternative for patients who must continue treatment perioperatively. Funding: No external funding was granted for the completion of this systematic review. Registration: This systematic review has been registered in PROSPERO with ID number: CRD420250650070."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Glp-1 αγωνιστές και γαστρική κένωση: Μία συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνόπουλος Δημήτριος","Antonopoulos Dimitrios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Παρά τα οφέλη τους σε πολλαπλά όργανα, τα GLP1 ανάλογα έχουν συσχετιστεί με καθυστέρηση της κένωσης του στομάχου, αυξάνοντας λοιπόν τον κίνδυνο εισρόφησης κατά την εισαγωγή στην αναισθησία. Από τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής, διακρίνεται η σεμαγλουτίδη λόγω των ιδιαιτεροτήτων και της μεγάλης δημοτικότητάς της. Αντικείμενο της έρευνας αυτής αποτελεί η διερεύνηση της συσχέτισης της σεμαγλουτίδης με καθυστερημένη γαστρική κένωση. Μεθοδολογία: Μία εκτενής αναζήτηση πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2025 σε τρεις βάσεις δεδομένων (Ovid Medline, Cochrane Library and Scopus), με σκοπό την ανεύρεση συναφών μελετών. Άρθρα, τα οποία παρέχουν αριθμητικά δεδομένα σχετικά με τον ρυθμό γαστρικής κένωσης ή την συχνότητα της κατακράτησης στομαχικού περιεχομένου σε ασθενείς που λαμβάνουν για οποιαδήποτε ένδειξη σεμαγλουτίδη, ανεξαρτήτως της ημερομηνίας δημοσίευσής τους και με την προϋπόθεση ότι είχαν συγγραφεί στην αγγλική γλώσσα κρίθηκαν δόκιμα για ένταξη στην συστηματική ανασκόπηση. Έπειτα, μέσω του εργαλείου Cochrane Rob2 για τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και της κλίμακας Newcastle-Ottawa για τις μελέτες παρατήρησης, ακολούθησε η αξιολόγηση συστηματικού σφάλματος των επιλεγμένων ερευνών. Τέλος τα δεδομένα που εξήχθησαν απ’ αυτές χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση μετανάλυσης. Αποτελέσματα: 15 έρευνες, με συνολικό δείγμα 5921 ασθενείς συμπεριλήφθησαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση. Απ’ αυτές οι οκτώ είναι μελέτες παρατήρησης με αντικείμενο την ανίχνευση υπολείμματος κατά την γαστροσκόπηση ή τον γαστρικό υπέρηχο, και οι τέσσερις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που υπολόγισαν την γαστρική κένωση με χρήση της μεθόδου απορρόφησης παρακεταμόλης. Οι υπόλοιπες αποκλείστηκαν από την μετανάλυση λόγω μη συγκρισιμότητας των εκβάσεών τους, και περιλαμβάνουν μία σπινθηρογραφική τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, και δύο μελέτες παρατήρησης. Σύμφωνα με την μετανάλυση, η σεμαγλουτίδη δεν καθυστερεί την γαστρική κένωση όταν αυτή αξιολογείται με την μέθοδο απορρόφησης της παρακεταμόλης, (ETR-AUC0-5h=1, 95% CI=0.92-1.09, ETR-AUC0-1h=0.82, 95% CI=0,65-1,03, ETR-Cmax=0.92, 95% CI=0,71-1,18), σχετίζεται όμως με στομαχικό υπόλειμμα όπως προκύπτει από τα ενδοσκοπικά και υπερηχογραφικά δεδομένα (OR=8,52, 95% CI=5,26-13,99). Συζήτηση: Η σεμαγλουτίδη πιθανότητα καθυστερεί την γαστρική κένωση των στερεών αλλά όχι και των υγρών. Περαιτέρω έρευνες, ιδανικά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές με χρήση της σπινθηρογραφικής μεθόδου, απαιτούνται για την οριστικοποίηση του ζητήματος και την θεμελίωση στέρεων οδηγιών αναφορικά με την απαιτούμενη προεγχειρητική διακοπή του φαρμάκου. Η εφαρμογή υδρικής δίαιτας είναι μία δόκιμη εναλλακτική για ασθενείς όπου η συνέχιση της θεραπείας κρίνεται απαραίτητη. Χρηματοδότηση: Ουδεμία εξωγενής. Καταχώρηση: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση καταχωρήθηκε στο PROSPERO με αριθμό ταυτοποίησης: CRD420250650070.","Background: Despite their beneficial effects in multiple organ systems, Glp1 analogs have been associated with delayed gastric emptying, thus increasing the risk of aspiration of the retained gastric contents in anesthesia settings. Among them, semaglutide is characterized with several unique properties and immense popularity. The objective of this research is the investigation of semaglutide’s effect on gastric emptying. Methods: A comprehensive search was conducted in January 2025, in three medical databases (Ovid Medline, Cochrane Library and Scopus), aiming to identify relevant research. Articles irrespective of their publication date and provided they are written in English, presenting numerical data regarding the rate of gastric emptying or the percentage of retained stomach contents in adult patients treated with semaglutide for any indication, were deemed eligible for participating in the knowledge synthesis. The selected studies, either RCTs or observational studies, underwent risk of bias assessment utilizing the Cochrane Rob2 tool and Newcastle-Ottawa scale respectively. Finally, a qualitative synthesis (metanalysis) was conducted based on the extracted data of the eligible articles. Results: A sum of 15 studies, with 5921 participants in total, were included in the present systematic review. Of those studies, eight were observational, aiming to identify retained gastric contents either in endoscopy or in gastric ultrasound, and four were RCTs, measuring gastric emptying with the paracetamol absorption method. The remaining studies didn’t proceed to the metanalysis stage because of the incomparability of their outcomes, and include one scintigraphic RCT and two observational studies. Based on the metanalysis, semaglutide doesn’t delay gastric emptying, when assessed with the paracetamol absorption technique (ETR-AUC0-5h=1, 95% CI=0.92-1.09, ETR-AUC0-1h=0.82, 95% CI=0,65-1,03, ETR-Cmax=0.92, 95% CI=0,71-1,18), but is associated with retained gastric contents according to the endoscopic and sonographic data (OR=8,52, 95% CI=5,26-13,99). Discussion: Semaglutide probably delays the gastric emptying of solids, but has no effect on liquids. Further research, ideally with RCTs employing the scintigraphic method, is necessitated to confirm the former, and to provide unambiguous instructions about the required cessation period before scheduled surgery. Implementation of a liquid diet is an appropriate alternative for patients who must continue treatment perioperatively. Funding: No external funding was granted for the completion of this systematic review. Registration: This systematic review has been registered in PROSPERO with ID number: CRD420250650070."],"dc:identifier":["uoadl:5402872","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402872"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Glp-1 αγωνιστές και γαστρική κένωση: Μία συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}