{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402846"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402846","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πολυφασικές εξετάσεις υπολογιστικής τομογραφίας με ενίσχυση: Μελέτη της επίδρασης του προσλαμβανόμενου από τους ιστούς σκιαγραφικού στην απορροφούμενη δόση ακτινοβολίας με δοσιμετρία Monte Carlo. Μελέτη ασθενών και ομοιωμάτων","abstract":"Η υπολογιστική τομογραφία αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές απεικονιστικές τεχνικές στη σύγχρονη ιατρική με τον αριθμό των εξετάσεων να αυξάνεται συνεχώς. Ένα σημαντικό ποσοστό (περίπου 40-50%) εξετάσεων πραγματοποιείται με την χορήγηση σκιαγραφικών μέσων. Για τον υπολογισμό του ακτινικού κινδύνου από εξετάσεις ΥT, είναι απαραίτητη η ακριβής εκτίμηση της απορροφούμενης δόσης από κάθε ιστό/όργανο, η οποία επιτυγχάνεται μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo. Στην παρούσα εργασία, αξιολογείται η απόκριση ενός προγράμματος Monte Carlo, ImpactMC, στο υπολογισμό της δόσης σε πολυφασικές εξετάσεις ΥΤ με σκιαγραφικό .Διερευνάται η default λειτουργία αντιστοίχισης HU των voxel της εικόνας ΥΤ σε υλικά στο πρόγραμμα καθώς και εναλλακτικές προσεγγίσεις αυτής. Η εργασία διαχωρίζεται σε δύο σκέλη: μελέτη ομοιωμάτων και μελέτη ασθενών. Για την μελέτη των ομοιωμάτων χρησιμοποιήθηκαν τα Multi Energy Phantoms (κεφαλής και σώματος) που διαθέτουν ειδικές ράβδους με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου. Για κάθε ομοίωμα έγινε λήψη εικόνων ΥΤ χρησιμοποιώντας διαφορετικές τάσεις λειτουργίας λυχνίας (80, 100, 120 και 140 kV). Τα παραγόμενα set εικόνων ΥΤ εισάγονται στο ImpactMC, όπου εκτελούνται προσομοιώσεις της έκθεσης με σκοπό τον υπολογισμό της δόσης στις ράβδους με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου. Για την μελέτη των ασθενών, επιλέχθηκαν από το αρχείο εξετάσεων του ΠΑ.Γ.Ν.Η. εξετάσεις ΥΤ κοιλίας (τριών φάσεων) με χορήγηση σκιαγραφικού μέσου, οι οποίες εισήχθησαν στο πρόγραμμα και εκτελέστηκαν προσομοιώσεις των εκθέσεων με σκοπό τον υπολογισμό της δόσης πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού. Στις προσομοιώσεις έκθεσης που εκτελούνται γίνεται χρήση διαφορετικών προσεγγίσεων αντιστοίχισης των μονάδων HU σε υλικά. Οι προσεγγίσεις που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής : 1) η default προσέγγιση του προγράμματος, 2) μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στα ομοιώματα, στην οποία ορίζονται διαλύματα νερού με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου και 3) μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στους ασθενείς, στην οποία ορίζονται διαλύματα μαλακού ιστού με διαφορετικές συγκεντρώσεις σιδήρου και ιωδίου. Στην μελέτη ομοιωμάτων, η αναμενόμενη αύξηση της δόσης εξαιτίας της παρουσίας διαφορετικών συγκεντρώσεων ιωδίου στις ράβδου παρατηρείται μόνο όταν στις προσομοιώσεις χρησιμοποιείται η δεύτερη προσέγγιση. Στην πρώτη και στην τρίτη προσέγγιση παρατηρείται υποεκτίμηση της δόσης στις ράβδους με διαφορετική συγκέντρωση ιωδίου και η αύξηση της δόσης που προκύπτει εξαιτίας του ιωδίου είναι σχεδόν μηδενική (1η προσέγγιση) ή μικρότερη της αναμενόμενης (3η προσέγγιση). Στην μελέτη των ασθενών, γίνεται φανερό ότι η χρήση της 1ης προσέγγισης για την δοσιμετρία εξετάσεων με σκιαγραφικό εξάγει λανθασμένα αποτελέσματα δόσης. Η δόση που υπολογίστηκε στους μαλακούς μετά την χορήγηση σκιαγραφικού είναι μικρότερη από αυτή που υπολογίστηκε πριν την χορήγηση. Όταν οι προσομοιώσεις γίνονται με χρήση της 3ης προσέγγισης, παρατηρείται αύξηση της δόσης στους μαλακούς ιστούς μετά τη χορήγηση σκιαγραφικού, η οποία είναι ανάλογη της διαφοράς των HU που παρουσιάζουν οι εικόνες ΥΤ πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού. Η ποσοστιαίας αύξησης της δόσης στους μαλακούς ιστούς που υπολογίζεται με αύτη τη μέθοδο, συμφωνεί με τα αντίστοιχα δεδομένα της βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, για την ακριβή εκτίμηση της δόσης μαλακών ιστών/οργάνων με το πρόγραμμα ImpactMC θα πρέπει γίνεται εισαγωγή των σωστών παραμέτρων στο πρόγραμμα. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας καταδεικνύουν τη σημασία του κατάλληλου αρχείου ορισμού και ταξινόμησης των υλικών με βάση τις εικόνες ΥΤ που θα εισαχθούν στο πρόγραμμα.","abstract_html":"Η υπολογιστική τομογραφία αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές απεικονιστικές τεχνικές στη σύγχρονη ιατρική με τον αριθμό των εξετάσεων να αυξάνεται συνεχώς. Ένα σημαντικό ποσοστό (περίπου 40-50%) εξετάσεων πραγματοποιείται με την χορήγηση σκιαγραφικών μέσων. Για τον υπολογισμό του ακτινικού κινδύνου από εξετάσεις ΥT, είναι απαραίτητη η ακριβής εκτίμηση της απορροφούμενης δόσης από κάθε ιστό/όργανο, η οποία επιτυγχάνεται μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo. Στην παρούσα εργασία, αξιολογείται η απόκριση ενός προγράμματος Monte Carlo, ImpactMC, στο υπολογισμό της δόσης σε πολυφασικές εξετάσεις ΥΤ με σκιαγραφικό .Διερευνάται η default λειτουργία αντιστοίχισης HU των voxel της εικόνας ΥΤ σε υλικά στο πρόγραμμα καθώς και εναλλακτικές προσεγγίσεις αυτής. Η εργασία διαχωρίζεται σε δύο σκέλη: μελέτη ομοιωμάτων και μελέτη ασθενών. Για την μελέτη των ομοιωμάτων χρησιμοποιήθηκαν τα Multi Energy Phantoms (κεφαλής και σώματος) που διαθέτουν ειδικές ράβδους με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου. Για κάθε ομοίωμα έγινε λήψη εικόνων ΥΤ χρησιμοποιώντας διαφορετικές τάσεις λειτουργίας λυχνίας (80, 100, 120 και 140 kV). Τα παραγόμενα set εικόνων ΥΤ εισάγονται στο ImpactMC, όπου εκτελούνται προσομοιώσεις της έκθεσης με σκοπό τον υπολογισμό της δόσης στις ράβδους με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου. Για την μελέτη των ασθενών, επιλέχθηκαν από το αρχείο εξετάσεων του ΠΑ.Γ.Ν.Η. εξετάσεις ΥΤ κοιλίας (τριών φάσεων) με χορήγηση σκιαγραφικού μέσου, οι οποίες εισήχθησαν στο πρόγραμμα και εκτελέστηκαν προσομοιώσεις των εκθέσεων με σκοπό τον υπολογισμό της δόσης πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού. Στις προσομοιώσεις έκθεσης που εκτελούνται γίνεται χρήση διαφορετικών προσεγγίσεων αντιστοίχισης των μονάδων HU σε υλικά. Οι προσεγγίσεις που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής : 1) η default προσέγγιση του προγράμματος, 2) μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στα ομοιώματα, στην οποία ορίζονται διαλύματα νερού με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου και 3) μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στους ασθενείς, στην οποία ορίζονται διαλύματα μαλακού ιστού με διαφορετικές συγκεντρώσεις σιδήρου και ιωδίου. Στην μελέτη ομοιωμάτων, η αναμενόμενη αύξηση της δόσης εξαιτίας της παρουσίας διαφορετικών συγκεντρώσεων ιωδίου στις ράβδου παρατηρείται μόνο όταν στις προσομοιώσεις χρησιμοποιείται η δεύτερη προσέγγιση. Στην πρώτη και στην τρίτη προσέγγιση παρατηρείται υποεκτίμηση της δόσης στις ράβδους με διαφορετική συγκέντρωση ιωδίου και η αύξηση της δόσης που προκύπτει εξαιτίας του ιωδίου είναι σχεδόν μηδενική (1η προσέγγιση) ή μικρότερη της αναμενόμενης (3η προσέγγιση). Στην μελέτη των ασθενών, γίνεται φανερό ότι η χρήση της 1ης προσέγγισης για την δοσιμετρία εξετάσεων με σκιαγραφικό εξάγει λανθασμένα αποτελέσματα δόσης. Η δόση που υπολογίστηκε στους μαλακούς μετά την χορήγηση σκιαγραφικού είναι μικρότερη από αυτή που υπολογίστηκε πριν την χορήγηση. Όταν οι προσομοιώσεις γίνονται με χρήση της 3ης προσέγγισης, παρατηρείται αύξηση της δόσης στους μαλακούς ιστούς μετά τη χορήγηση σκιαγραφικού, η οποία είναι ανάλογη της διαφοράς των HU που παρουσιάζουν οι εικόνες ΥΤ πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού. Η ποσοστιαίας αύξησης της δόσης στους μαλακούς ιστούς που υπολογίζεται με αύτη τη μέθοδο, συμφωνεί με τα αντίστοιχα δεδομένα της βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, για την ακριβή εκτίμηση της δόσης μαλακών ιστών/οργάνων με το πρόγραμμα ImpactMC θα πρέπει γίνεται εισαγωγή των σωστών παραμέτρων στο πρόγραμμα. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας καταδεικνύουν τη σημασία του κατάλληλου αρχείου ορισμού και ταξινόμησης των υλικών με βάση τις εικόνες ΥΤ που θα εισαχθούν στο πρόγραμμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτσούλας Χρήστος","Koutsoulas Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402846"],"render_values":[{"text":"uoadl:5402846","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402846","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτσούλας Χρήστος","Koutsoulas Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402846","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402846"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπολογιστική τομογραφία αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές απεικονιστικές τεχνικές στη σύγχρονη ιατρική με τον αριθμό των εξετάσεων να αυξάνεται συνεχώς. Ένα σημαντικό ποσοστό (περίπου 40-50%) εξετάσεων πραγματοποιείται με την χορήγηση σκιαγραφικών μέσων. Για τον υπολογισμό του ακτινικού κινδύνου από εξετάσεις ΥT, είναι απαραίτητη η ακριβής εκτίμηση της απορροφούμενης δόσης από κάθε ιστό/όργανο, η οποία επιτυγχάνεται μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo. Στην παρούσα εργασία, αξιολογείται η απόκριση ενός προγράμματος Monte Carlo, ImpactMC, στο υπολογισμό της δόσης σε πολυφασικές εξετάσεις ΥΤ με σκιαγραφικό .Διερευνάται η default λειτουργία αντιστοίχισης HU των voxel της εικόνας ΥΤ σε υλικά στο πρόγραμμα καθώς και εναλλακτικές προσεγγίσεις αυτής. Η εργασία διαχωρίζεται σε δύο σκέλη: μελέτη ομοιωμάτων και μελέτη ασθενών. Για την μελέτη των ομοιωμάτων χρησιμοποιήθηκαν τα Multi Energy Phantoms (κεφαλής και σώματος) που διαθέτουν ειδικές ράβδους με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου. Για κάθε ομοίωμα έγινε λήψη εικόνων ΥΤ χρησιμοποιώντας διαφορετικές τάσεις λειτουργίας λυχνίας (80, 100, 120 και 140 kV). Τα παραγόμενα set εικόνων ΥΤ εισάγονται στο ImpactMC, όπου εκτελούνται προσομοιώσεις της έκθεσης με σκοπό τον υπολογισμό της δόσης στις ράβδους με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου. Για την μελέτη των ασθενών, επιλέχθηκαν από το αρχείο εξετάσεων του ΠΑ.Γ.Ν.Η. εξετάσεις ΥΤ κοιλίας (τριών φάσεων) με χορήγηση σκιαγραφικού μέσου, οι οποίες εισήχθησαν στο πρόγραμμα και εκτελέστηκαν προσομοιώσεις των εκθέσεων με σκοπό τον υπολογισμό της δόσης πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού. Στις προσομοιώσεις έκθεσης που εκτελούνται γίνεται χρήση διαφορετικών προσεγγίσεων αντιστοίχισης των μονάδων HU σε υλικά. Οι προσεγγίσεις που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής : 1) η default προσέγγιση του προγράμματος, 2) μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στα ομοιώματα, στην οποία ορίζονται διαλύματα νερού με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου και 3) μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στους ασθενείς, στην οποία ορίζονται διαλύματα μαλακού ιστού με διαφορετικές συγκεντρώσεις σιδήρου και ιωδίου. Στην μελέτη ομοιωμάτων, η αναμενόμενη αύξηση της δόσης εξαιτίας της παρουσίας διαφορετικών συγκεντρώσεων ιωδίου στις ράβδου παρατηρείται μόνο όταν στις προσομοιώσεις χρησιμοποιείται η δεύτερη προσέγγιση. Στην πρώτη και στην τρίτη προσέγγιση παρατηρείται υποεκτίμηση της δόσης στις ράβδους με διαφορετική συγκέντρωση ιωδίου και η αύξηση της δόσης που προκύπτει εξαιτίας του ιωδίου είναι σχεδόν μηδενική (1η προσέγγιση) ή μικρότερη της αναμενόμενης (3η προσέγγιση). Στην μελέτη των ασθενών, γίνεται φανερό ότι η χρήση της 1ης προσέγγισης για την δοσιμετρία εξετάσεων με σκιαγραφικό εξάγει λανθασμένα αποτελέσματα δόσης. Η δόση που υπολογίστηκε στους μαλακούς μετά την χορήγηση σκιαγραφικού είναι μικρότερη από αυτή που υπολογίστηκε πριν την χορήγηση. Όταν οι προσομοιώσεις γίνονται με χρήση της 3ης προσέγγισης, παρατηρείται αύξηση της δόσης στους μαλακούς ιστούς μετά τη χορήγηση σκιαγραφικού, η οποία είναι ανάλογη της διαφοράς των HU που παρουσιάζουν οι εικόνες ΥΤ πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού. Η ποσοστιαίας αύξησης της δόσης στους μαλακούς ιστούς που υπολογίζεται με αύτη τη μέθοδο, συμφωνεί με τα αντίστοιχα δεδομένα της βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, για την ακριβή εκτίμηση της δόσης μαλακών ιστών/οργάνων με το πρόγραμμα ImpactMC θα πρέπει γίνεται εισαγωγή των σωστών παραμέτρων στο πρόγραμμα. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας καταδεικνύουν τη σημασία του κατάλληλου αρχείου ορισμού και ταξινόμησης των υλικών με βάση τις εικόνες ΥΤ που θα εισαχθούν στο πρόγραμμα.","Computed Tomography (CT) constitutes one of the most significant imaging modalities in mod-ern medicine, with the number of examinations continuously increasing. A significant proportion (approximately 40-50%) of these examinations is performed with the administration of contrast media. To evaluate the radiation risk from CT examinations, an accurate assessment of the ab-sorbed dose to each tissue/organ is essential, which is achieved using Monte Carlo simulations. In the present study, the response of a Monte Carlo simulation software, ImpactMC, in calculating the radiation dose in multiphase contrast-enhanced CT examinations is evaluated. Its de-fault operation is investigated, alongside alternative approaches for conversion from input CT values to material types. The study is divided into two parts: a phantom study and a patient study. For the phantom study, Multi-Energy Phantoms (head and body) featuring special inserts with varying iodine concentrations were utilized. For each phantom, four CT image sets were acquired using different tube voltages (80, 100, 120, and 140 kV). The generated CT image sets were im-ported into ImpactMC, where exposure simulations were performed to calculate the dose within the inserts containing different iodine concentrations. For the patient study, multiphasic (three-phase) contrast-enhanced abdominal CT examinations were selected from the archives of the University Hospital of Heraklion (PAGNI). The patient CT image sets were imported into the ImpactMC software (input volume) and simulations were executed to calculate the dose before and after contrast medium administration. The exposure simulations were performed using different files for the conversion from input CT values to material types. The conversion approaches employed were: 1) the default approach of the software, 2) a phantom-customized approach defining water solutions with varying iodine concentrations, and 3) a patient-customized approach defining soft tissue solutions with varying iron and iodine concentrations. In the phantom study, the results varied across the three approaches. The expected dose in-crease due to the presence of varying iodine concentrations in the inserts was correctly ob-served only when using the second approach. In the first and third approaches, an underestima-tion of the dose in the inserts with different iodine concentrations was observed; the dose in-crease due to iodine was almost negligible (1st approach) or lower than expected (3rd ap-proach). In the patient study, it becomes evident that utilizing the 1st approach for the dosimetry of contrast-enhanced examinations is erroneous, as the dose in soft tissues following contrast administration was lower than the calculated dose in soft tissues prior to contrast administra-tion. By employing the 3rd approach, an increase in soft tissue dose was observed after contrast administration, which was proportional to the HU difference exhibited by Non-Enhanced and Contrast-Enhance CT images. The results regarding the percentage dose increase in soft tissues are consistent with the literature data. For the accurate estimation of soft tissue/organ dose using the ImpactMC software, the correct parameters must be input into the program. The findings of this study demonstrate the signifi-cance of using an appropriate conversion file (and material definition) based on the input vol-ume."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πολυφασικές εξετάσεις υπολογιστικής τομογραφίας με ενίσχυση: Μελέτη της επίδρασης του προσλαμβανόμενου από τους ιστούς σκιαγραφικού στην απορροφούμενη δόση ακτινοβολίας με δοσιμετρία Monte Carlo. Μελέτη ασθενών και ομοιωμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτσούλας Χρήστος","Koutsoulas Christos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η υπολογιστική τομογραφία αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές απεικονιστικές τεχνικές στη σύγχρονη ιατρική με τον αριθμό των εξετάσεων να αυξάνεται συνεχώς. Ένα σημαντικό ποσοστό (περίπου 40-50%) εξετάσεων πραγματοποιείται με την χορήγηση σκιαγραφικών μέσων. Για τον υπολογισμό του ακτινικού κινδύνου από εξετάσεις ΥT, είναι απαραίτητη η ακριβής εκτίμηση της απορροφούμενης δόσης από κάθε ιστό/όργανο, η οποία επιτυγχάνεται μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo. Στην παρούσα εργασία, αξιολογείται η απόκριση ενός προγράμματος Monte Carlo, ImpactMC, στο υπολογισμό της δόσης σε πολυφασικές εξετάσεις ΥΤ με σκιαγραφικό .Διερευνάται η default λειτουργία αντιστοίχισης HU των voxel της εικόνας ΥΤ σε υλικά στο πρόγραμμα καθώς και εναλλακτικές προσεγγίσεις αυτής. Η εργασία διαχωρίζεται σε δύο σκέλη: μελέτη ομοιωμάτων και μελέτη ασθενών. Για την μελέτη των ομοιωμάτων χρησιμοποιήθηκαν τα Multi Energy Phantoms (κεφαλής και σώματος) που διαθέτουν ειδικές ράβδους με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου. Για κάθε ομοίωμα έγινε λήψη εικόνων ΥΤ χρησιμοποιώντας διαφορετικές τάσεις λειτουργίας λυχνίας (80, 100, 120 και 140 kV). Τα παραγόμενα set εικόνων ΥΤ εισάγονται στο ImpactMC, όπου εκτελούνται προσομοιώσεις της έκθεσης με σκοπό τον υπολογισμό της δόσης στις ράβδους με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου. Για την μελέτη των ασθενών, επιλέχθηκαν από το αρχείο εξετάσεων του ΠΑ.Γ.Ν.Η. εξετάσεις ΥΤ κοιλίας (τριών φάσεων) με χορήγηση σκιαγραφικού μέσου, οι οποίες εισήχθησαν στο πρόγραμμα και εκτελέστηκαν προσομοιώσεις των εκθέσεων με σκοπό τον υπολογισμό της δόσης πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού. Στις προσομοιώσεις έκθεσης που εκτελούνται γίνεται χρήση διαφορετικών προσεγγίσεων αντιστοίχισης των μονάδων HU σε υλικά. Οι προσεγγίσεις που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής : 1) η default προσέγγιση του προγράμματος, 2) μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στα ομοιώματα, στην οποία ορίζονται διαλύματα νερού με διαφορετικές συγκεντρώσεις ιωδίου και 3) μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στους ασθενείς, στην οποία ορίζονται διαλύματα μαλακού ιστού με διαφορετικές συγκεντρώσεις σιδήρου και ιωδίου. Στην μελέτη ομοιωμάτων, η αναμενόμενη αύξηση της δόσης εξαιτίας της παρουσίας διαφορετικών συγκεντρώσεων ιωδίου στις ράβδου παρατηρείται μόνο όταν στις προσομοιώσεις χρησιμοποιείται η δεύτερη προσέγγιση. Στην πρώτη και στην τρίτη προσέγγιση παρατηρείται υποεκτίμηση της δόσης στις ράβδους με διαφορετική συγκέντρωση ιωδίου και η αύξηση της δόσης που προκύπτει εξαιτίας του ιωδίου είναι σχεδόν μηδενική (1η προσέγγιση) ή μικρότερη της αναμενόμενης (3η προσέγγιση). Στην μελέτη των ασθενών, γίνεται φανερό ότι η χρήση της 1ης προσέγγισης για την δοσιμετρία εξετάσεων με σκιαγραφικό εξάγει λανθασμένα αποτελέσματα δόσης. Η δόση που υπολογίστηκε στους μαλακούς μετά την χορήγηση σκιαγραφικού είναι μικρότερη από αυτή που υπολογίστηκε πριν την χορήγηση. Όταν οι προσομοιώσεις γίνονται με χρήση της 3ης προσέγγισης, παρατηρείται αύξηση της δόσης στους μαλακούς ιστούς μετά τη χορήγηση σκιαγραφικού, η οποία είναι ανάλογη της διαφοράς των HU που παρουσιάζουν οι εικόνες ΥΤ πριν και μετά την χορήγηση σκιαγραφικού. Η ποσοστιαίας αύξησης της δόσης στους μαλακούς ιστούς που υπολογίζεται με αύτη τη μέθοδο, συμφωνεί με τα αντίστοιχα δεδομένα της βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, για την ακριβή εκτίμηση της δόσης μαλακών ιστών/οργάνων με το πρόγραμμα ImpactMC θα πρέπει γίνεται εισαγωγή των σωστών παραμέτρων στο πρόγραμμα. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας καταδεικνύουν τη σημασία του κατάλληλου αρχείου ορισμού και ταξινόμησης των υλικών με βάση τις εικόνες ΥΤ που θα εισαχθούν στο πρόγραμμα.","Computed Tomography (CT) constitutes one of the most significant imaging modalities in mod-ern medicine, with the number of examinations continuously increasing. A significant proportion (approximately 40-50%) of these examinations is performed with the administration of contrast media. To evaluate the radiation risk from CT examinations, an accurate assessment of the ab-sorbed dose to each tissue/organ is essential, which is achieved using Monte Carlo simulations. In the present study, the response of a Monte Carlo simulation software, ImpactMC, in calculating the radiation dose in multiphase contrast-enhanced CT examinations is evaluated. Its de-fault operation is investigated, alongside alternative approaches for conversion from input CT values to material types. The study is divided into two parts: a phantom study and a patient study. For the phantom study, Multi-Energy Phantoms (head and body) featuring special inserts with varying iodine concentrations were utilized. For each phantom, four CT image sets were acquired using different tube voltages (80, 100, 120, and 140 kV). The generated CT image sets were im-ported into ImpactMC, where exposure simulations were performed to calculate the dose within the inserts containing different iodine concentrations. For the patient study, multiphasic (three-phase) contrast-enhanced abdominal CT examinations were selected from the archives of the University Hospital of Heraklion (PAGNI). The patient CT image sets were imported into the ImpactMC software (input volume) and simulations were executed to calculate the dose before and after contrast medium administration. The exposure simulations were performed using different files for the conversion from input CT values to material types. The conversion approaches employed were: 1) the default approach of the software, 2) a phantom-customized approach defining water solutions with varying iodine concentrations, and 3) a patient-customized approach defining soft tissue solutions with varying iron and iodine concentrations. In the phantom study, the results varied across the three approaches. The expected dose in-crease due to the presence of varying iodine concentrations in the inserts was correctly ob-served only when using the second approach. In the first and third approaches, an underestima-tion of the dose in the inserts with different iodine concentrations was observed; the dose in-crease due to iodine was almost negligible (1st approach) or lower than expected (3rd ap-proach). In the patient study, it becomes evident that utilizing the 1st approach for the dosimetry of contrast-enhanced examinations is erroneous, as the dose in soft tissues following contrast administration was lower than the calculated dose in soft tissues prior to contrast administra-tion. By employing the 3rd approach, an increase in soft tissue dose was observed after contrast administration, which was proportional to the HU difference exhibited by Non-Enhanced and Contrast-Enhance CT images. The results regarding the percentage dose increase in soft tissues are consistent with the literature data. For the accurate estimation of soft tissue/organ dose using the ImpactMC software, the correct parameters must be input into the program. The findings of this study demonstrate the signifi-cance of using an appropriate conversion file (and material definition) based on the input vol-ume."],"dc:identifier":["uoadl:5402846","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402846"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πολυφασικές εξετάσεις υπολογιστικής τομογραφίας με ενίσχυση: Μελέτη της επίδρασης του προσλαμβανόμενου από τους ιστούς σκιαγραφικού στην απορροφούμενη δόση ακτινοβολίας με δοσιμετρία Monte Carlo. Μελέτη ασθενών και ομοιωμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}