{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402844"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402844","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Όραση ως γνώση: από τον Οἰδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή στη Δαιμόνια Μηχανή του Jean Cocteau","abstract":"Η όραση αποτελεί μια από τις θεμελιώδεις αισθήσεις, χάρη στην οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται, κατανοεί και ερμηνεύει τον κόσμο. Υπό την έννοια αυτήν, φαίνεται ότι αποτελεί βασικό μέσο για την προσέγγιση της αλήθειας και για την κατάκτηση της γνώσης. Ωστόσο, η φαινομενική αυτή αμεσότητα δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην και γνωσιολογική αξιοπιστία, καθώς η όραση μπορεί να αποδειχθεί απατηλή και να οδηγήσει σε πλάνη και ψευδαίσθηση, απομακρύνοντας από τη γνώση και την αλήθεια. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στην όραση και στη γνώση, όπως αυτή αποτυπώνεται στον Οἰδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή και επανερμηνεύεται στη Δαιμόνια Μηχανή του Jean Cocteau. Η διερεύνηση των ορίων και της αξιοπιστίας της οπτικής αντίληψης, καθώς και η μελέτη της μεταφορικής χρήσης της όρασης, πραγματοποιούνται βάσει δύο αλληλένδετων αξόνων: του λεξιλογικού και του ερμηνευτικού. Στον λεξιλογικό άξονα δίνεται έμφαση στη γλώσσα, στα λεξήματα, στην ετυμολογία και στη χρήση λεξιλογικών μοτίβων που σχετίζονται με την όραση και τη γνώση, ενώ ο ερμηνευτικός άξονας εστιάζει στη μελέτη της δομής, της πλοκής και της δραματουργικής εξέλιξης των κεντρικών προσώπων. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις διαφορετικές χρονικές, ιστορικές και πολιτισμικές συνθήκες δημιουργίας των έργων, ώστε να αναδειχθεί ο τρόπος προσέγγισης του κάθε συγγραφέα. Με τον τρόπο αυτόν επιτυγχάνεται μια συγκριτική θεώρηση, η οποία συνδέει τη λεξιλογική ανάλυση με την ερμηνευτική προσέγγιση υπό έναν κοινό στόχο: εκείνον της εξέτασης του μοτίβου της όρασης ως γνώσης, αναδεικνύοντας τόσο τις συνέχειες όσο και τις διαφοροποιήσεις στη λειτουργία του από την αρχαία τραγωδία έως και τις νεότερες δραματικές επεξεργασίες.","abstract_html":"Η όραση αποτελεί μια από τις θεμελιώδεις αισθήσεις, χάρη στην οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται, κατανοεί και ερμηνεύει τον κόσμο. Υπό την έννοια αυτήν, φαίνεται ότι αποτελεί βασικό μέσο για την προσέγγιση της αλήθειας και για την κατάκτηση της γνώσης. Ωστόσο, η φαινομενική αυτή αμεσότητα δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην και γνωσιολογική αξιοπιστία, καθώς η όραση μπορεί να αποδειχθεί απατηλή και να οδηγήσει σε πλάνη και ψευδαίσθηση, απομακρύνοντας από τη γνώση και την αλήθεια. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στην όραση και στη γνώση, όπως αυτή αποτυπώνεται στον Οἰδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή και επανερμηνεύεται στη Δαιμόνια Μηχανή του Jean Cocteau. Η διερεύνηση των ορίων και της αξιοπιστίας της οπτικής αντίληψης, καθώς και η μελέτη της μεταφορικής χρήσης της όρασης, πραγματοποιούνται βάσει δύο αλληλένδετων αξόνων: του λεξιλογικού και του ερμηνευτικού. Στον λεξιλογικό άξονα δίνεται έμφαση στη γλώσσα, στα λεξήματα, στην ετυμολογία και στη χρήση λεξιλογικών μοτίβων που σχετίζονται με την όραση και τη γνώση, ενώ ο ερμηνευτικός άξονας εστιάζει στη μελέτη της δομής, της πλοκής και της δραματουργικής εξέλιξης των κεντρικών προσώπων. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις διαφορετικές χρονικές, ιστορικές και πολιτισμικές συνθήκες δημιουργίας των έργων, ώστε να αναδειχθεί ο τρόπος προσέγγισης του κάθε συγγραφέα. Με τον τρόπο αυτόν επιτυγχάνεται μια συγκριτική θεώρηση, η οποία συνδέει τη λεξιλογική ανάλυση με την ερμηνευτική προσέγγιση υπό έναν κοινό στόχο: εκείνον της εξέτασης του μοτίβου της όρασης ως γνώσης, αναδεικνύοντας τόσο τις συνέχειες όσο και τις διαφοροποιήσεις στη λειτουργία του από την αρχαία τραγωδία έως και τις νεότερες δραματικές επεξεργασίες.","abstract_has_math":false,"creators":["ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ","ATHANASOPOULOU KONSTANTINA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Γαλλικά","Greek","French"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402844"],"render_values":[{"text":"uoadl:5402844","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402844","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ","ATHANASOPOULOU KONSTANTINA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Γαλλικά","Greek","French"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402844","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402844"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η όραση αποτελεί μια από τις θεμελιώδεις αισθήσεις, χάρη στην οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται, κατανοεί και ερμηνεύει τον κόσμο. Υπό την έννοια αυτήν, φαίνεται ότι αποτελεί βασικό μέσο για την προσέγγιση της αλήθειας και για την κατάκτηση της γνώσης. Ωστόσο, η φαινομενική αυτή αμεσότητα δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην και γνωσιολογική αξιοπιστία, καθώς η όραση μπορεί να αποδειχθεί απατηλή και να οδηγήσει σε πλάνη και ψευδαίσθηση, απομακρύνοντας από τη γνώση και την αλήθεια. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στην όραση και στη γνώση, όπως αυτή αποτυπώνεται στον Οἰδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή και επανερμηνεύεται στη Δαιμόνια Μηχανή του Jean Cocteau. Η διερεύνηση των ορίων και της αξιοπιστίας της οπτικής αντίληψης, καθώς και η μελέτη της μεταφορικής χρήσης της όρασης, πραγματοποιούνται βάσει δύο αλληλένδετων αξόνων: του λεξιλογικού και του ερμηνευτικού. Στον λεξιλογικό άξονα δίνεται έμφαση στη γλώσσα, στα λεξήματα, στην ετυμολογία και στη χρήση λεξιλογικών μοτίβων που σχετίζονται με την όραση και τη γνώση, ενώ ο ερμηνευτικός άξονας εστιάζει στη μελέτη της δομής, της πλοκής και της δραματουργικής εξέλιξης των κεντρικών προσώπων. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις διαφορετικές χρονικές, ιστορικές και πολιτισμικές συνθήκες δημιουργίας των έργων, ώστε να αναδειχθεί ο τρόπος προσέγγισης του κάθε συγγραφέα. Με τον τρόπο αυτόν επιτυγχάνεται μια συγκριτική θεώρηση, η οποία συνδέει τη λεξιλογική ανάλυση με την ερμηνευτική προσέγγιση υπό έναν κοινό στόχο: εκείνον της εξέτασης του μοτίβου της όρασης ως γνώσης, αναδεικνύοντας τόσο τις συνέχειες όσο και τις διαφοροποιήσεις στη λειτουργία του από την αρχαία τραγωδία έως και τις νεότερες δραματικές επεξεργασίες.","Sight is one of the fundamental human senses through which individuals perceive, understand, and interpret the world. In this sense, it appears to constitute a primary means of approaching truth and attaining knowledge. However, this apparent immediacy does not necessarily imply epistemological reliability, as sight can prove deceptive and lead to error and illusion, thereby distancing the subject from knowledge and truth. This master’s thesis examines the relationship between vision and knowledge as it is articulated in Sophocles’ Oedipus Tyrannus and reinterpreted in Jean Cocteau’s La Machine Infernale. The investigation of the limits and reliability of visual perception, as well as the study of the metaphorical use of sight, is conducted along two interrelated axes: the lexical and the interpretative. The lexical axis focuses on language, lexical units, etymology, and the use of linguistic patterns related to vision and knowledge, while the interpretative axis concentrates on the study of structure, plot, and the dramaturgical development of the central characters. At the same time, reference is made to the different temporal, historical, and cultural conditions of the works’ creation, in order to highlight each author’s particular approach. In this way, a comparative perspective is achieved, linking lexical analysis with interpretative reading under a common aim: the examination of the motif of vision as a form of knowledge, highlighting both its continuities and its transformations from ancient tragedy to modern dramatic reworkings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Όραση ως γνώση: από τον Οἰδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή στη Δαιμόνια Μηχανή του Jean Cocteau"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ","ATHANASOPOULOU KONSTANTINA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η όραση αποτελεί μια από τις θεμελιώδεις αισθήσεις, χάρη στην οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται, κατανοεί και ερμηνεύει τον κόσμο. Υπό την έννοια αυτήν, φαίνεται ότι αποτελεί βασικό μέσο για την προσέγγιση της αλήθειας και για την κατάκτηση της γνώσης. Ωστόσο, η φαινομενική αυτή αμεσότητα δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην και γνωσιολογική αξιοπιστία, καθώς η όραση μπορεί να αποδειχθεί απατηλή και να οδηγήσει σε πλάνη και ψευδαίσθηση, απομακρύνοντας από τη γνώση και την αλήθεια. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στην όραση και στη γνώση, όπως αυτή αποτυπώνεται στον Οἰδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή και επανερμηνεύεται στη Δαιμόνια Μηχανή του Jean Cocteau. Η διερεύνηση των ορίων και της αξιοπιστίας της οπτικής αντίληψης, καθώς και η μελέτη της μεταφορικής χρήσης της όρασης, πραγματοποιούνται βάσει δύο αλληλένδετων αξόνων: του λεξιλογικού και του ερμηνευτικού. Στον λεξιλογικό άξονα δίνεται έμφαση στη γλώσσα, στα λεξήματα, στην ετυμολογία και στη χρήση λεξιλογικών μοτίβων που σχετίζονται με την όραση και τη γνώση, ενώ ο ερμηνευτικός άξονας εστιάζει στη μελέτη της δομής, της πλοκής και της δραματουργικής εξέλιξης των κεντρικών προσώπων. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις διαφορετικές χρονικές, ιστορικές και πολιτισμικές συνθήκες δημιουργίας των έργων, ώστε να αναδειχθεί ο τρόπος προσέγγισης του κάθε συγγραφέα. Με τον τρόπο αυτόν επιτυγχάνεται μια συγκριτική θεώρηση, η οποία συνδέει τη λεξιλογική ανάλυση με την ερμηνευτική προσέγγιση υπό έναν κοινό στόχο: εκείνον της εξέτασης του μοτίβου της όρασης ως γνώσης, αναδεικνύοντας τόσο τις συνέχειες όσο και τις διαφοροποιήσεις στη λειτουργία του από την αρχαία τραγωδία έως και τις νεότερες δραματικές επεξεργασίες.","Sight is one of the fundamental human senses through which individuals perceive, understand, and interpret the world. In this sense, it appears to constitute a primary means of approaching truth and attaining knowledge. However, this apparent immediacy does not necessarily imply epistemological reliability, as sight can prove deceptive and lead to error and illusion, thereby distancing the subject from knowledge and truth. This master’s thesis examines the relationship between vision and knowledge as it is articulated in Sophocles’ Oedipus Tyrannus and reinterpreted in Jean Cocteau’s La Machine Infernale. The investigation of the limits and reliability of visual perception, as well as the study of the metaphorical use of sight, is conducted along two interrelated axes: the lexical and the interpretative. The lexical axis focuses on language, lexical units, etymology, and the use of linguistic patterns related to vision and knowledge, while the interpretative axis concentrates on the study of structure, plot, and the dramaturgical development of the central characters. At the same time, reference is made to the different temporal, historical, and cultural conditions of the works’ creation, in order to highlight each author’s particular approach. In this way, a comparative perspective is achieved, linking lexical analysis with interpretative reading under a common aim: the examination of the motif of vision as a form of knowledge, highlighting both its continuities and its transformations from ancient tragedy to modern dramatic reworkings."],"dc:identifier":["uoadl:5402844","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402844"],"dc:language":["Ελληνικά","Γαλλικά","Greek","French"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Όραση ως γνώση: από τον Οἰδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή στη Δαιμόνια Μηχανή του Jean Cocteau"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}