{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402629"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402629","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Minimally invasive adrenalectomy for pheochromocytoma: a systematic review of clinical outcomes compared with open surgery","abstract":"Το φαιοχρωμοκύττωμα είναι σπάνιος νευροενδοκρινικός όγκος του μυελού των επινεφριδίων, με ιδιαίτερη κλινική σημασία λόγω της παραγωγής κατεχολαμινών και του κινδύνου σοβαρής περιεγχειρητικής αιμοδυναμικής αστάθειας. Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί τη μόνη οριστική θεραπεία. Ανέκαθεν, η ανοικτή επινεφριδεκτομή αποτελούσε την κύρια χειρουργική προσέγγιση, ιδιαίτερα για μεγάλους ή ύποπτους για κακοήθεια όγκους. Ωστόσο, η εξέλιξη της λαπαροσκοπικής και ρομποτικής χειρουργικής έχει οδηγήσει σε ευρύτερη εφαρμογή των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας αυτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων της ελάχιστα επεμβατικής επινεφριδεκτομής σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική σε ενήλικες ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα. Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για μελέτες δημοσιευμένες από τον Ιανουάριο του 2010 έως τον Μάρτιο του 2025. Συμπεριλήφθηκαν συγκριτικές μελέτες που ανέφεραν τουλάχιστον ένα από τα κύρια περιεγχειρητικά ή ογκολογικά αποτελέσματα, όπως ο χειρουργικός χρόνος, η εκτιμώμενη απώλεια αίματος, η ανάγκη μετάγγισης, η διάρκεια νοσηλείας, οι επιπλοκές, η μετατροπή σε ανοικτή επέμβαση και η υποτροπή. Η διαθέσιμη βιβλιογραφία δείχνει ότι η ελάχιστα επεμβατική επινεφριδεκτομή σχετίζεται γενικά με μικρότερη απώλεια αίματος, χαμηλότερη ανάγκη μετάγγισης, ταχύτερη μετεγχειρητική ανάρρωση και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, χωρίς σαφή αύξηση των σοβαρών επιπλοκών ή της υποτροπής. Ο χειρουργικός χρόνος ήταν πιο μεταβλητός και φαίνεται να επηρεάζεται από το μέγεθος του όγκου, τη χειρουργική προσπέλαση και την εμπειρία του χειρουργκού και του κέντρου. Η ανοικτή χειρουργική εξακολουθεί να έχει σημαντικό ρόλο σε επιλεγμένες περιπτώσεις, κυρίως όταν υπάρχει υποψία τοπικής διήθησης, τεχνικά δύσκολη ανατομία ή ανάγκη ασφαλούς ογκολογικής εκτομής. Καταλήγοντας, η ελάχιστα επεμβατική επινεφριδεκτομή μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής και αποτελεσματική επιλογή για κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα, κυρίως σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στην ενδοκρινική και ελάχιστα επεμβατική χειρουργική. Λέξεις-κλειδιά: φαιοχρωμοκύττωμα, επινεφριδεκτομή, λαπαροσκοπική επινεφριδεκτομή, ρομποτική χειρουργική, ανοικτή επινεφριδεκτομή, ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, συστηματική ανασκόπηση","abstract_html":"Το φαιοχρωμοκύττωμα είναι σπάνιος νευροενδοκρινικός όγκος του μυελού των επινεφριδίων, με ιδιαίτερη κλινική σημασία λόγω της παραγωγής κατεχολαμινών και του κινδύνου σοβαρής περιεγχειρητικής αιμοδυναμικής αστάθειας. Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί τη μόνη οριστική θεραπεία. Ανέκαθεν, η ανοικτή επινεφριδεκτομή αποτελούσε την κύρια χειρουργική προσέγγιση, ιδιαίτερα για μεγάλους ή ύποπτους για κακοήθεια όγκους. Ωστόσο, η εξέλιξη της λαπαροσκοπικής και ρομποτικής χειρουργικής έχει οδηγήσει σε ευρύτερη εφαρμογή των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας αυτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων της ελάχιστα επεμβατικής επινεφριδεκτομής σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική σε ενήλικες ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα. Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για μελέτες δημοσιευμένες από τον Ιανουάριο του 2010 έως τον Μάρτιο του 2025. Συμπεριλήφθηκαν συγκριτικές μελέτες που ανέφεραν τουλάχιστον ένα από τα κύρια περιεγχειρητικά ή ογκολογικά αποτελέσματα, όπως ο χειρουργικός χρόνος, η εκτιμώμενη απώλεια αίματος, η ανάγκη μετάγγισης, η διάρκεια νοσηλείας, οι επιπλοκές, η μετατροπή σε ανοικτή επέμβαση και η υποτροπή. Η διαθέσιμη βιβλιογραφία δείχνει ότι η ελάχιστα επεμβατική επινεφριδεκτομή σχετίζεται γενικά με μικρότερη απώλεια αίματος, χαμηλότερη ανάγκη μετάγγισης, ταχύτερη μετεγχειρητική ανάρρωση και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, χωρίς σαφή αύξηση των σοβαρών επιπλοκών ή της υποτροπής. Ο χειρουργικός χρόνος ήταν πιο μεταβλητός και φαίνεται να επηρεάζεται από το μέγεθος του όγκου, τη χειρουργική προσπέλαση και την εμπειρία του χειρουργκού και του κέντρου. Η ανοικτή χειρουργική εξακολουθεί να έχει σημαντικό ρόλο σε επιλεγμένες περιπτώσεις, κυρίως όταν υπάρχει υποψία τοπικής διήθησης, τεχνικά δύσκολη ανατομία ή ανάγκη ασφαλούς ογκολογικής εκτομής. Καταλήγοντας, η ελάχιστα επεμβατική επινεφριδεκτομή μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής και αποτελεσματική επιλογή για κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα, κυρίως σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στην ενδοκρινική και ελάχιστα επεμβατική χειρουργική. Λέξεις-κλειδιά: φαιοχρωμοκύττωμα, επινεφριδεκτομή, λαπαροσκοπική επινεφριδεκτομή, ρομποτική χειρουργική, ανοικτή επινεφριδεκτομή, ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, συστηματική ανασκόπηση","abstract_has_math":false,"creators":["Φουντούλης Λάμπρος","Fountoulis Lampros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402629"],"render_values":[{"text":"uoadl:5402629","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402629","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φουντούλης Λάμπρος","Fountoulis Lampros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402629","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402629"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το φαιοχρωμοκύττωμα είναι σπάνιος νευροενδοκρινικός όγκος του μυελού των επινεφριδίων, με ιδιαίτερη κλινική σημασία λόγω της παραγωγής κατεχολαμινών και του κινδύνου σοβαρής περιεγχειρητικής αιμοδυναμικής αστάθειας. Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί τη μόνη οριστική θεραπεία. Ανέκαθεν, η ανοικτή επινεφριδεκτομή αποτελούσε την κύρια χειρουργική προσέγγιση, ιδιαίτερα για μεγάλους ή ύποπτους για κακοήθεια όγκους. Ωστόσο, η εξέλιξη της λαπαροσκοπικής και ρομποτικής χειρουργικής έχει οδηγήσει σε ευρύτερη εφαρμογή των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας αυτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων της ελάχιστα επεμβατικής επινεφριδεκτομής σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική σε ενήλικες ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα. Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για μελέτες δημοσιευμένες από τον Ιανουάριο του 2010 έως τον Μάρτιο του 2025. Συμπεριλήφθηκαν συγκριτικές μελέτες που ανέφεραν τουλάχιστον ένα από τα κύρια περιεγχειρητικά ή ογκολογικά αποτελέσματα, όπως ο χειρουργικός χρόνος, η εκτιμώμενη απώλεια αίματος, η ανάγκη μετάγγισης, η διάρκεια νοσηλείας, οι επιπλοκές, η μετατροπή σε ανοικτή επέμβαση και η υποτροπή. Η διαθέσιμη βιβλιογραφία δείχνει ότι η ελάχιστα επεμβατική επινεφριδεκτομή σχετίζεται γενικά με μικρότερη απώλεια αίματος, χαμηλότερη ανάγκη μετάγγισης, ταχύτερη μετεγχειρητική ανάρρωση και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, χωρίς σαφή αύξηση των σοβαρών επιπλοκών ή της υποτροπής. Ο χειρουργικός χρόνος ήταν πιο μεταβλητός και φαίνεται να επηρεάζεται από το μέγεθος του όγκου, τη χειρουργική προσπέλαση και την εμπειρία του χειρουργκού και του κέντρου. Η ανοικτή χειρουργική εξακολουθεί να έχει σημαντικό ρόλο σε επιλεγμένες περιπτώσεις, κυρίως όταν υπάρχει υποψία τοπικής διήθησης, τεχνικά δύσκολη ανατομία ή ανάγκη ασφαλούς ογκολογικής εκτομής. Καταλήγοντας, η ελάχιστα επεμβατική επινεφριδεκτομή μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής και αποτελεσματική επιλογή για κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα, κυρίως σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στην ενδοκρινική και ελάχιστα επεμβατική χειρουργική. Λέξεις-κλειδιά: φαιοχρωμοκύττωμα, επινεφριδεκτομή, λαπαροσκοπική επινεφριδεκτομή, ρομποτική χειρουργική, ανοικτή επινεφριδεκτομή, ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, συστηματική ανασκόπηση","Pheochromocytoma is a rare catecholamine-secreting neuroendocrine tumour arising from the adrenal medulla. It has major clinical relevance because tumour manipulation and catecholamine release may cause severe perioperative haemodynamic instability. Surgical resection remains the only definitive treatment. Open adrenalectomy was historically the standard approach, especially for large, invasive, or potentially malignant tumours. However, advances in laparoscopic and robotic surgery have expanded the role of minimally invasive adrenalectomy in selected patients. The aim of this thesis was to systematically evaluate clinical outcomes after minimally invasive adrenalectomy compared with open adrenalectomy in adult patients with pheochromocytoma. A systematic review of the literature was performed, including English-language studies published between January 2010 and March 2025. Eligible studies compared laparoscopic or robotic adrenalectomy with open adrenalectomy and reported at least one clinically relevant outcome, including operative time, estimated blood loss, transfusion requirement, length of hospital stay, postoperative complications, conversion to open surgery, mortality, or recurrence. According to the comparative studies minimally invasive adrenalectomy is generally associated with favourable perioperative outcomes. Minimally invasive approaches were commonly linked to lower estimated blood loss, reduced transfusion requirements, shorter postoperative recovery, and shorter hospital stay. Major postoperative complications and short-term mortality were uncommon and did not appear to be increased after minimally invasive surgery. Operative time showed greater variability and appeared to depend on tumour size, surgical route, case complexity, and institutional experience. Although data on recurrence and long-term oncological safety were limited, the available studies did not show worse oncological outcomes after minimally invasive adrenalectomy in appropriately selected cases. Open adrenalectomy remains important in selected complex cases, especially when there is suspected local invasion, difficult vascular anatomy, very large tumour size, or concern regarding oncological clearance. Overall, minimally invasive adrenalectomy can be considered a safe and effective approach for carefully selected patients with pheochromocytoma, provided that surgery is performed in experienced centres with appropriate preoperative optimisation, anaesthetic planning, and multidisciplinary perioperative care. Keywords: pheochromocytoma, adrenalectomy, laparoscopic adrenalectomy, robotic surgery, open adrenalectomy, minimally invasive surgery, systematic review"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Minimally invasive adrenalectomy for pheochromocytoma: a systematic review of clinical outcomes compared with open surgery"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φουντούλης Λάμπρος","Fountoulis Lampros"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το φαιοχρωμοκύττωμα είναι σπάνιος νευροενδοκρινικός όγκος του μυελού των επινεφριδίων, με ιδιαίτερη κλινική σημασία λόγω της παραγωγής κατεχολαμινών και του κινδύνου σοβαρής περιεγχειρητικής αιμοδυναμικής αστάθειας. Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί τη μόνη οριστική θεραπεία. Ανέκαθεν, η ανοικτή επινεφριδεκτομή αποτελούσε την κύρια χειρουργική προσέγγιση, ιδιαίτερα για μεγάλους ή ύποπτους για κακοήθεια όγκους. Ωστόσο, η εξέλιξη της λαπαροσκοπικής και ρομποτικής χειρουργικής έχει οδηγήσει σε ευρύτερη εφαρμογή των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας αυτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων της ελάχιστα επεμβατικής επινεφριδεκτομής σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική σε ενήλικες ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα. Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για μελέτες δημοσιευμένες από τον Ιανουάριο του 2010 έως τον Μάρτιο του 2025. Συμπεριλήφθηκαν συγκριτικές μελέτες που ανέφεραν τουλάχιστον ένα από τα κύρια περιεγχειρητικά ή ογκολογικά αποτελέσματα, όπως ο χειρουργικός χρόνος, η εκτιμώμενη απώλεια αίματος, η ανάγκη μετάγγισης, η διάρκεια νοσηλείας, οι επιπλοκές, η μετατροπή σε ανοικτή επέμβαση και η υποτροπή. Η διαθέσιμη βιβλιογραφία δείχνει ότι η ελάχιστα επεμβατική επινεφριδεκτομή σχετίζεται γενικά με μικρότερη απώλεια αίματος, χαμηλότερη ανάγκη μετάγγισης, ταχύτερη μετεγχειρητική ανάρρωση και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, χωρίς σαφή αύξηση των σοβαρών επιπλοκών ή της υποτροπής. Ο χειρουργικός χρόνος ήταν πιο μεταβλητός και φαίνεται να επηρεάζεται από το μέγεθος του όγκου, τη χειρουργική προσπέλαση και την εμπειρία του χειρουργκού και του κέντρου. Η ανοικτή χειρουργική εξακολουθεί να έχει σημαντικό ρόλο σε επιλεγμένες περιπτώσεις, κυρίως όταν υπάρχει υποψία τοπικής διήθησης, τεχνικά δύσκολη ανατομία ή ανάγκη ασφαλούς ογκολογικής εκτομής. Καταλήγοντας, η ελάχιστα επεμβατική επινεφριδεκτομή μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής και αποτελεσματική επιλογή για κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα, κυρίως σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στην ενδοκρινική και ελάχιστα επεμβατική χειρουργική. Λέξεις-κλειδιά: φαιοχρωμοκύττωμα, επινεφριδεκτομή, λαπαροσκοπική επινεφριδεκτομή, ρομποτική χειρουργική, ανοικτή επινεφριδεκτομή, ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, συστηματική ανασκόπηση","Pheochromocytoma is a rare catecholamine-secreting neuroendocrine tumour arising from the adrenal medulla. It has major clinical relevance because tumour manipulation and catecholamine release may cause severe perioperative haemodynamic instability. Surgical resection remains the only definitive treatment. Open adrenalectomy was historically the standard approach, especially for large, invasive, or potentially malignant tumours. However, advances in laparoscopic and robotic surgery have expanded the role of minimally invasive adrenalectomy in selected patients. The aim of this thesis was to systematically evaluate clinical outcomes after minimally invasive adrenalectomy compared with open adrenalectomy in adult patients with pheochromocytoma. A systematic review of the literature was performed, including English-language studies published between January 2010 and March 2025. Eligible studies compared laparoscopic or robotic adrenalectomy with open adrenalectomy and reported at least one clinically relevant outcome, including operative time, estimated blood loss, transfusion requirement, length of hospital stay, postoperative complications, conversion to open surgery, mortality, or recurrence. According to the comparative studies minimally invasive adrenalectomy is generally associated with favourable perioperative outcomes. Minimally invasive approaches were commonly linked to lower estimated blood loss, reduced transfusion requirements, shorter postoperative recovery, and shorter hospital stay. Major postoperative complications and short-term mortality were uncommon and did not appear to be increased after minimally invasive surgery. Operative time showed greater variability and appeared to depend on tumour size, surgical route, case complexity, and institutional experience. Although data on recurrence and long-term oncological safety were limited, the available studies did not show worse oncological outcomes after minimally invasive adrenalectomy in appropriately selected cases. Open adrenalectomy remains important in selected complex cases, especially when there is suspected local invasion, difficult vascular anatomy, very large tumour size, or concern regarding oncological clearance. Overall, minimally invasive adrenalectomy can be considered a safe and effective approach for carefully selected patients with pheochromocytoma, provided that surgery is performed in experienced centres with appropriate preoperative optimisation, anaesthetic planning, and multidisciplinary perioperative care. Keywords: pheochromocytoma, adrenalectomy, laparoscopic adrenalectomy, robotic surgery, open adrenalectomy, minimally invasive surgery, systematic review"],"dc:identifier":["uoadl:5402629","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402629"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Minimally invasive adrenalectomy for pheochromocytoma: a systematic review of clinical outcomes compared with open surgery"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}