{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402202"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402202","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Πολιτικοστρατιωτική συνεργασία και Εθνική Ανθεκτικότητα: Ο ρόλος του ΝΑΤΟ και των Ενόπλων Δυνάμεων»","abstract":"Το σύγχρονο πλαίσιο απειλών είναι ιδιαίτερα διευρυμένο. Εκτός από υβριδικές και ένοπλες, απειλές και επιθέσεις, οι σύγχρονοι κίνδυνοι αφορούν σε αυξημένες σε συχνότητα και ένταση φυσικές καταστροφές και έντονα σοκ ως επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, τα οποία μπορούν να διαταράξουν κρίσιμες λειτουργίες του κράτους, να επηρεάσουν άμεσα την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και να διακινδυνεύσουν την ασφάλεια των πολιτών. H Πολιτικοστρατιωτική Συνεργασία (CIMIC) αποτελεί λειτουργικό μηχανισμό επικοινωνίας ανάμεσα στο στρατιωτικό και το πολιτικό/κοινωνικό πεδίο, με στόχο την οικοδόμηση της εθνικής ανθεκτικότητας στο σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας. Στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η ανθεκτικότητα προσεγγίζεται ως ικανότητα ενός οργανισμού να απορροφά τους κραδασμούς (σοκ), να συνεχίζει συγκεκριμένες λειτουργίες κατά ή μετά από επίθεση ή περιστατικό και να ανακάμπτει σε κατάσταση ισορροπίας. Το CIMIC εστιάζει ιδιαίτερα στην ανθεκτικότητα μέσω πολιτικής προετοιμασίας (Resilience through Civil Preparedness – RtCP), συνδέοντας τη σχεδίαση στην περίοδο της ειρήνης με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για μετριασμό των επιπτώσεων των κρίσεων στην εκάστοτε Αποστολή. Αναδεικνύεται ότι η πρόληψη, απόκριση και αποκατάσταση σε κρίση απαιτούν συγχρονισμό πολιτικών και στρατιωτικών φορέων, ώστε να επιτυγχάνεται συνέργεια και αποτελεσματικότητα. Μεγάλη αξία για την εθνική ανθεκτικότητα, έχουν οι θεσμοί και τα εργαλεία του ΝΑΤΟ. Η NATO Resilience Committee αποτελεί το κύριο συμβουλευτικό όργανο που καθοδηγεί τον κύκλο σχεδίασης, αξιολόγησης, αναθεώρησης των στόχων ανθεκτικότητας, εξετάζοντας απειλές όπως φυσικές καταστροφές, προσβολές κρισίμων εγκαταστάσεων και υβριδικές ή ένοπλες επιθέσεις. Παράλληλα, ο πυρήνας της πολιτικής προετοιμασίας αποτυπώνεται στις 7 Baseline Requirements, ως πρακτικό υπόδειγμα εντοπισμού τρωτοτήτων και εργαλείο διατήρησης βασικών λειτουργιών υπό πίεση. Η έρευνα φωτίζει πώς η ανθεκτικότητα δεν είναι μόνο τεχνική ικανότητα ή σύνολο δυνατοτήτων αλλά κυρίως αποτέλεσμα διακυβέρνησης και διαλειτουργικότητας. Η συγκριτική περιπτωσιολογική ανάλυση Ελλάδας - Ουκρανίας συνεισφέρει σημαντικά στο παραπάνω συμπέρασμα. Στο παραπάνω πλαίσιο, οι πολυεθνικές/ διυπηρεσιακές ασκήσεις διαχείρισης κρίσεων των εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων, λειτουργούν ως μηχανισμός δοκιμής σχεδίων και μνημονίων συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων σεναρίων φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, με συμμετοχή κρατικών φορέων και ιδιωτικών εταιρειών για βελτίωση συνεργασίας και διαλειτουργικότητας. Η εργασία μεταφέρει το κέντρο βάρους από την ανθεκτικότητα ως άθροισμα μέσων προς την ανθεκτικότητα ως θεσμικά ενσωματωμένη εθνική και συμμαχική λειτουργία, όπου το CIMIC και η πολιτική προετοιμασία συνεισφέρουν στον συντονισμό κράτους – κοινωνίας – στρατεύματος πριν, κατά και μετά από κρίσεις. Ένας καλά θεμελιωμένος διαλειτουργικός και διεπιστημονικός κύκλος σχεδίασης, προετοιμασίας, απόκρισης, αποκατάστασης και μάθησης, είναι το ζητούμενο για την οικοδόμηση εθνικής ανθεκτικότητας.","abstract_html":"Το σύγχρονο πλαίσιο απειλών είναι ιδιαίτερα διευρυμένο. Εκτός από υβριδικές και ένοπλες, απειλές και επιθέσεις, οι σύγχρονοι κίνδυνοι αφορούν σε αυξημένες σε συχνότητα και ένταση φυσικές καταστροφές και έντονα σοκ ως επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, τα οποία μπορούν να διαταράξουν κρίσιμες λειτουργίες του κράτους, να επηρεάσουν άμεσα την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και να διακινδυνεύσουν την ασφάλεια των πολιτών. H Πολιτικοστρατιωτική Συνεργασία (CIMIC) αποτελεί λειτουργικό μηχανισμό επικοινωνίας ανάμεσα στο στρατιωτικό και το πολιτικό/κοινωνικό πεδίο, με στόχο την οικοδόμηση της εθνικής ανθεκτικότητας στο σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας. Στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η ανθεκτικότητα προσεγγίζεται ως ικανότητα ενός οργανισμού να απορροφά τους κραδασμούς (σοκ), να συνεχίζει συγκεκριμένες λειτουργίες κατά ή μετά από επίθεση ή περιστατικό και να ανακάμπτει σε κατάσταση ισορροπίας. Το CIMIC εστιάζει ιδιαίτερα στην ανθεκτικότητα μέσω πολιτικής προετοιμασίας (Resilience through Civil Preparedness – RtCP), συνδέοντας τη σχεδίαση στην περίοδο της ειρήνης με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για μετριασμό των επιπτώσεων των κρίσεων στην εκάστοτε Αποστολή. Αναδεικνύεται ότι η πρόληψη, απόκριση και αποκατάσταση σε κρίση απαιτούν συγχρονισμό πολιτικών και στρατιωτικών φορέων, ώστε να επιτυγχάνεται συνέργεια και αποτελεσματικότητα. Μεγάλη αξία για την εθνική ανθεκτικότητα, έχουν οι θεσμοί και τα εργαλεία του ΝΑΤΟ. Η NATO Resilience Committee αποτελεί το κύριο συμβουλευτικό όργανο που καθοδηγεί τον κύκλο σχεδίασης, αξιολόγησης, αναθεώρησης των στόχων ανθεκτικότητας, εξετάζοντας απειλές όπως φυσικές καταστροφές, προσβολές κρισίμων εγκαταστάσεων και υβριδικές ή ένοπλες επιθέσεις. Παράλληλα, ο πυρήνας της πολιτικής προετοιμασίας αποτυπώνεται στις 7 Baseline Requirements, ως πρακτικό υπόδειγμα εντοπισμού τρωτοτήτων και εργαλείο διατήρησης βασικών λειτουργιών υπό πίεση. Η έρευνα φωτίζει πώς η ανθεκτικότητα δεν είναι μόνο τεχνική ικανότητα ή σύνολο δυνατοτήτων αλλά κυρίως αποτέλεσμα διακυβέρνησης και διαλειτουργικότητας. Η συγκριτική περιπτωσιολογική ανάλυση Ελλάδας - Ουκρανίας συνεισφέρει σημαντικά στο παραπάνω συμπέρασμα. Στο παραπάνω πλαίσιο, οι πολυεθνικές/ διυπηρεσιακές ασκήσεις διαχείρισης κρίσεων των εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων, λειτουργούν ως μηχανισμός δοκιμής σχεδίων και μνημονίων συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων σεναρίων φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, με συμμετοχή κρατικών φορέων και ιδιωτικών εταιρειών για βελτίωση συνεργασίας και διαλειτουργικότητας. Η εργασία μεταφέρει το κέντρο βάρους από την ανθεκτικότητα ως άθροισμα μέσων προς την ανθεκτικότητα ως θεσμικά ενσωματωμένη εθνική και συμμαχική λειτουργία, όπου το CIMIC και η πολιτική προετοιμασία συνεισφέρουν στον συντονισμό κράτους – κοινωνίας – στρατεύματος πριν, κατά και μετά από κρίσεις. Ένας καλά θεμελιωμένος διαλειτουργικός και διεπιστημονικός κύκλος σχεδίασης, προετοιμασίας, απόκρισης, αποκατάστασης και μάθησης, είναι το ζητούμενο για την οικοδόμηση εθνικής ανθεκτικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγεώργος Αθανάσιος","Karageorgos Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:32Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402202"],"render_values":[{"text":"uoadl:5402202","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402202","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγεώργος Αθανάσιος","Karageorgos Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402202","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402202"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σύγχρονο πλαίσιο απειλών είναι ιδιαίτερα διευρυμένο. Εκτός από υβριδικές και ένοπλες, απειλές και επιθέσεις, οι σύγχρονοι κίνδυνοι αφορούν σε αυξημένες σε συχνότητα και ένταση φυσικές καταστροφές και έντονα σοκ ως επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, τα οποία μπορούν να διαταράξουν κρίσιμες λειτουργίες του κράτους, να επηρεάσουν άμεσα την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και να διακινδυνεύσουν την ασφάλεια των πολιτών. H Πολιτικοστρατιωτική Συνεργασία (CIMIC) αποτελεί λειτουργικό μηχανισμό επικοινωνίας ανάμεσα στο στρατιωτικό και το πολιτικό/κοινωνικό πεδίο, με στόχο την οικοδόμηση της εθνικής ανθεκτικότητας στο σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας. Στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η ανθεκτικότητα προσεγγίζεται ως ικανότητα ενός οργανισμού να απορροφά τους κραδασμούς (σοκ), να συνεχίζει συγκεκριμένες λειτουργίες κατά ή μετά από επίθεση ή περιστατικό και να ανακάμπτει σε κατάσταση ισορροπίας. Το CIMIC εστιάζει ιδιαίτερα στην ανθεκτικότητα μέσω πολιτικής προετοιμασίας (Resilience through Civil Preparedness – RtCP), συνδέοντας τη σχεδίαση στην περίοδο της ειρήνης με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για μετριασμό των επιπτώσεων των κρίσεων στην εκάστοτε Αποστολή. Αναδεικνύεται ότι η πρόληψη, απόκριση και αποκατάσταση σε κρίση απαιτούν συγχρονισμό πολιτικών και στρατιωτικών φορέων, ώστε να επιτυγχάνεται συνέργεια και αποτελεσματικότητα. Μεγάλη αξία για την εθνική ανθεκτικότητα, έχουν οι θεσμοί και τα εργαλεία του ΝΑΤΟ. Η NATO Resilience Committee αποτελεί το κύριο συμβουλευτικό όργανο που καθοδηγεί τον κύκλο σχεδίασης, αξιολόγησης, αναθεώρησης των στόχων ανθεκτικότητας, εξετάζοντας απειλές όπως φυσικές καταστροφές, προσβολές κρισίμων εγκαταστάσεων και υβριδικές ή ένοπλες επιθέσεις. Παράλληλα, ο πυρήνας της πολιτικής προετοιμασίας αποτυπώνεται στις 7 Baseline Requirements, ως πρακτικό υπόδειγμα εντοπισμού τρωτοτήτων και εργαλείο διατήρησης βασικών λειτουργιών υπό πίεση. Η έρευνα φωτίζει πώς η ανθεκτικότητα δεν είναι μόνο τεχνική ικανότητα ή σύνολο δυνατοτήτων αλλά κυρίως αποτέλεσμα διακυβέρνησης και διαλειτουργικότητας. Η συγκριτική περιπτωσιολογική ανάλυση Ελλάδας - Ουκρανίας συνεισφέρει σημαντικά στο παραπάνω συμπέρασμα. Στο παραπάνω πλαίσιο, οι πολυεθνικές/ διυπηρεσιακές ασκήσεις διαχείρισης κρίσεων των εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων, λειτουργούν ως μηχανισμός δοκιμής σχεδίων και μνημονίων συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων σεναρίων φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, με συμμετοχή κρατικών φορέων και ιδιωτικών εταιρειών για βελτίωση συνεργασίας και διαλειτουργικότητας. Η εργασία μεταφέρει το κέντρο βάρους από την ανθεκτικότητα ως άθροισμα μέσων προς την ανθεκτικότητα ως θεσμικά ενσωματωμένη εθνική και συμμαχική λειτουργία, όπου το CIMIC και η πολιτική προετοιμασία συνεισφέρουν στον συντονισμό κράτους – κοινωνίας – στρατεύματος πριν, κατά και μετά από κρίσεις. Ένας καλά θεμελιωμένος διαλειτουργικός και διεπιστημονικός κύκλος σχεδίασης, προετοιμασίας, απόκρισης, αποκατάστασης και μάθησης, είναι το ζητούμενο για την οικοδόμηση εθνικής ανθεκτικότητας.","The contemporary security environment is defined by an expanded and multidimensional threat spectrum that extends beyond hybrid and armed attacks to include increasing natural disasters and broader high-intensity shocks as consequences of climate change. Such risks can disrupt critical state functions, undermine operational effectiveness, and directly affect public safety. In this context, Civil–Military Cooperation (CIMIC) emerges as a core functional mechanism that links the military sphere with the political and societal domain, with the aim of strengthening national resilience. Within the NATO framework, resilience is approached as an organisation’s capacity to absorb shocks, sustain specified essential functions during or after an attack or incident, and recover to a state of equilibrium. CIMIC places particular emphasis on resilience through civil preparedness (Resilience through Civil Preparedness – RtCP), connecting peacetime planning with operational requirements for mitigating the effects of crises on the mission. It is highlighted that prevention, response, and recovery in a crisis require the synchronisation of civilian and military actors in order to achieve synergy and effectiveness. NATO institutions and tools add significant value to national resilience. The NATO Resilience Committee serves as the primary advisory body guiding the cycle of planning, assessment, and revision of resilience objectives, examining threats such as natural disasters, disruptions to critical infrastructure and facilities, and hybrid or armed attacks. In parallel, the core of civil preparedness is reflected in the 7 Baseline Requirements, which function as a practical template for identifying vulnerabilities and as an instrument for maintaining essential functions under pressure. The dissertation demonstrates that resilience is not merely a technical capability or a set of capacities, but above all an outcome of governance and interoperability. The comparative case-study analysis of Greece and Ukraine contributes substantially to this conclusion. In this context, multinational and interagency crisis-management exercises conducted by national Armed Forces operate as mechanisms for testing plans and memoranda of cooperation, including scenarios involving natural and man-made disasters, with the participation of state authorities and private companies aimed at improving cooperation and interoperability. Overall, the study shifts the center of gravity from resilience as an aggregate of means to resilience as an institutionally embedded national and allied function, in which CIMIC and civil preparedness contribute to the coordination of the state–society–military nexus before, during, and after crises. A well-founded, cross-functional, and interdisciplinary cycle of planning, preparedness, response, recovery, and learning is identified as the key requirement for building national resilience."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Πολιτικοστρατιωτική συνεργασία και Εθνική Ανθεκτικότητα: Ο ρόλος του ΝΑΤΟ και των Ενόπλων Δυνάμεων»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγεώργος Αθανάσιος","Karageorgos Athanasios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το σύγχρονο πλαίσιο απειλών είναι ιδιαίτερα διευρυμένο. Εκτός από υβριδικές και ένοπλες, απειλές και επιθέσεις, οι σύγχρονοι κίνδυνοι αφορούν σε αυξημένες σε συχνότητα και ένταση φυσικές καταστροφές και έντονα σοκ ως επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, τα οποία μπορούν να διαταράξουν κρίσιμες λειτουργίες του κράτους, να επηρεάσουν άμεσα την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και να διακινδυνεύσουν την ασφάλεια των πολιτών. H Πολιτικοστρατιωτική Συνεργασία (CIMIC) αποτελεί λειτουργικό μηχανισμό επικοινωνίας ανάμεσα στο στρατιωτικό και το πολιτικό/κοινωνικό πεδίο, με στόχο την οικοδόμηση της εθνικής ανθεκτικότητας στο σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας. Στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η ανθεκτικότητα προσεγγίζεται ως ικανότητα ενός οργανισμού να απορροφά τους κραδασμούς (σοκ), να συνεχίζει συγκεκριμένες λειτουργίες κατά ή μετά από επίθεση ή περιστατικό και να ανακάμπτει σε κατάσταση ισορροπίας. Το CIMIC εστιάζει ιδιαίτερα στην ανθεκτικότητα μέσω πολιτικής προετοιμασίας (Resilience through Civil Preparedness – RtCP), συνδέοντας τη σχεδίαση στην περίοδο της ειρήνης με τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για μετριασμό των επιπτώσεων των κρίσεων στην εκάστοτε Αποστολή. Αναδεικνύεται ότι η πρόληψη, απόκριση και αποκατάσταση σε κρίση απαιτούν συγχρονισμό πολιτικών και στρατιωτικών φορέων, ώστε να επιτυγχάνεται συνέργεια και αποτελεσματικότητα. Μεγάλη αξία για την εθνική ανθεκτικότητα, έχουν οι θεσμοί και τα εργαλεία του ΝΑΤΟ. Η NATO Resilience Committee αποτελεί το κύριο συμβουλευτικό όργανο που καθοδηγεί τον κύκλο σχεδίασης, αξιολόγησης, αναθεώρησης των στόχων ανθεκτικότητας, εξετάζοντας απειλές όπως φυσικές καταστροφές, προσβολές κρισίμων εγκαταστάσεων και υβριδικές ή ένοπλες επιθέσεις. Παράλληλα, ο πυρήνας της πολιτικής προετοιμασίας αποτυπώνεται στις 7 Baseline Requirements, ως πρακτικό υπόδειγμα εντοπισμού τρωτοτήτων και εργαλείο διατήρησης βασικών λειτουργιών υπό πίεση. Η έρευνα φωτίζει πώς η ανθεκτικότητα δεν είναι μόνο τεχνική ικανότητα ή σύνολο δυνατοτήτων αλλά κυρίως αποτέλεσμα διακυβέρνησης και διαλειτουργικότητας. Η συγκριτική περιπτωσιολογική ανάλυση Ελλάδας - Ουκρανίας συνεισφέρει σημαντικά στο παραπάνω συμπέρασμα. Στο παραπάνω πλαίσιο, οι πολυεθνικές/ διυπηρεσιακές ασκήσεις διαχείρισης κρίσεων των εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων, λειτουργούν ως μηχανισμός δοκιμής σχεδίων και μνημονίων συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων σεναρίων φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, με συμμετοχή κρατικών φορέων και ιδιωτικών εταιρειών για βελτίωση συνεργασίας και διαλειτουργικότητας. Η εργασία μεταφέρει το κέντρο βάρους από την ανθεκτικότητα ως άθροισμα μέσων προς την ανθεκτικότητα ως θεσμικά ενσωματωμένη εθνική και συμμαχική λειτουργία, όπου το CIMIC και η πολιτική προετοιμασία συνεισφέρουν στον συντονισμό κράτους – κοινωνίας – στρατεύματος πριν, κατά και μετά από κρίσεις. Ένας καλά θεμελιωμένος διαλειτουργικός και διεπιστημονικός κύκλος σχεδίασης, προετοιμασίας, απόκρισης, αποκατάστασης και μάθησης, είναι το ζητούμενο για την οικοδόμηση εθνικής ανθεκτικότητας.","The contemporary security environment is defined by an expanded and multidimensional threat spectrum that extends beyond hybrid and armed attacks to include increasing natural disasters and broader high-intensity shocks as consequences of climate change. Such risks can disrupt critical state functions, undermine operational effectiveness, and directly affect public safety. In this context, Civil–Military Cooperation (CIMIC) emerges as a core functional mechanism that links the military sphere with the political and societal domain, with the aim of strengthening national resilience. Within the NATO framework, resilience is approached as an organisation’s capacity to absorb shocks, sustain specified essential functions during or after an attack or incident, and recover to a state of equilibrium. CIMIC places particular emphasis on resilience through civil preparedness (Resilience through Civil Preparedness – RtCP), connecting peacetime planning with operational requirements for mitigating the effects of crises on the mission. It is highlighted that prevention, response, and recovery in a crisis require the synchronisation of civilian and military actors in order to achieve synergy and effectiveness. NATO institutions and tools add significant value to national resilience. The NATO Resilience Committee serves as the primary advisory body guiding the cycle of planning, assessment, and revision of resilience objectives, examining threats such as natural disasters, disruptions to critical infrastructure and facilities, and hybrid or armed attacks. In parallel, the core of civil preparedness is reflected in the 7 Baseline Requirements, which function as a practical template for identifying vulnerabilities and as an instrument for maintaining essential functions under pressure. The dissertation demonstrates that resilience is not merely a technical capability or a set of capacities, but above all an outcome of governance and interoperability. The comparative case-study analysis of Greece and Ukraine contributes substantially to this conclusion. In this context, multinational and interagency crisis-management exercises conducted by national Armed Forces operate as mechanisms for testing plans and memoranda of cooperation, including scenarios involving natural and man-made disasters, with the participation of state authorities and private companies aimed at improving cooperation and interoperability. Overall, the study shifts the center of gravity from resilience as an aggregate of means to resilience as an institutionally embedded national and allied function, in which CIMIC and civil preparedness contribute to the coordination of the state–society–military nexus before, during, and after crises. A well-founded, cross-functional, and interdisciplinary cycle of planning, preparedness, response, recovery, and learning is identified as the key requirement for building national resilience."],"dc:identifier":["uoadl:5402202","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402202"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Πολιτικοστρατιωτική συνεργασία και Εθνική Ανθεκτικότητα: Ο ρόλος του ΝΑΤΟ και των Ενόπλων Δυνάμεων»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:32Z"}