{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401851"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401851","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παιδαγωγικές πρακτικές φιλαναγνωσίας για την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης των εφήβων","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η συστηματική επαφή των νέων με τη λογοτεχνία μπορεί να συμβάλει στην ψυχοκοινωνική τους ενδυνάμωση. Η έρευνα βασίζεται στη διαπίστωση ότι οι έφηβοι σήμερα ασχολούνται λιγότερο με το βιβλίο, γεγονός που συνδέεται με την ανεπαρκή καθοδήγηση από το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον, αλλά και με την αυξανόμενη επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αφορά το κατά πόσο οι παραδοσιακές σχολικές πρακτικές ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες των εφήβων και πώς η λογοτεχνία μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης. Στο θεωρητικό πλαίσιο, η εφηβεία προσεγγίζεται ως περίοδος αναζήτησης ταυτότητας, ενώ η αυτοεκτίμηση ορίζεται ως η συνολική αξιολόγηση της προσωπικής αξίας του ατόμου. Μέσα από θεωρίες όπως η ψυχοκοινωνική προσέγγιση του Erikson και ο κονστρουκτιβισμός, αναδεικνύεται ο ρόλος της ανάγνωσης στη διαδικασία ταύτισης με λογοτεχνικούς ήρωες και ο αναστοχασμός πάνω σε προσωπικά βιώματα. Πεδίο έρευνας αποτελεί η φιλαναγνωσία ως παιδαγωγική πρακτική ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης των μαθητών.Η μεθοδολογία της έρευνας είναι ποιοτική και περιλαμβάνει 15 εφήβους ηλικίας 15–16 ετών και 3 καθηγητές φιλολόγους. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και ερωτηματολογίων ανοιχτού τύπου. Τα αποτελέσματα δείχνουν ποιες παιδαγωγικές πρακτικές ενισχύουν τη φιλαναγνωσία στο σχολικό πλαίσιο και συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των εφήβων.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η συστηματική επαφή των νέων με τη λογοτεχνία μπορεί να συμβάλει στην ψυχοκοινωνική τους ενδυνάμωση. Η έρευνα βασίζεται στη διαπίστωση ότι οι έφηβοι σήμερα ασχολούνται λιγότερο με το βιβλίο, γεγονός που συνδέεται με την ανεπαρκή καθοδήγηση από το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον, αλλά και με την αυξανόμενη επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αφορά το κατά πόσο οι παραδοσιακές σχολικές πρακτικές ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες των εφήβων και πώς η λογοτεχνία μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης. Στο θεωρητικό πλαίσιο, η εφηβεία προσεγγίζεται ως περίοδος αναζήτησης ταυτότητας, ενώ η αυτοεκτίμηση ορίζεται ως η συνολική αξιολόγηση της προσωπικής αξίας του ατόμου. Μέσα από θεωρίες όπως η ψυχοκοινωνική προσέγγιση του Erikson και ο κονστρουκτιβισμός, αναδεικνύεται ο ρόλος της ανάγνωσης στη διαδικασία ταύτισης με λογοτεχνικούς ήρωες και ο αναστοχασμός πάνω σε προσωπικά βιώματα. Πεδίο έρευνας αποτελεί η φιλαναγνωσία ως παιδαγωγική πρακτική ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης των μαθητών.Η μεθοδολογία της έρευνας είναι ποιοτική και περιλαμβάνει 15 εφήβους ηλικίας 15–16 ετών και 3 καθηγητές φιλολόγους. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και ερωτηματολογίων ανοιχτού τύπου. Τα αποτελέσματα δείχνουν ποιες παιδαγωγικές πρακτικές ενισχύουν τη φιλαναγνωσία στο σχολικό πλαίσιο και συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των εφήβων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ","DIAMANTARA VASILEIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:30Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401851"],"render_values":[{"text":"uoadl:5401851","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401851","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ","DIAMANTARA VASILEIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401851"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η συστηματική επαφή των νέων με τη λογοτεχνία μπορεί να συμβάλει στην ψυχοκοινωνική τους ενδυνάμωση. Η έρευνα βασίζεται στη διαπίστωση ότι οι έφηβοι σήμερα ασχολούνται λιγότερο με το βιβλίο, γεγονός που συνδέεται με την ανεπαρκή καθοδήγηση από το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον, αλλά και με την αυξανόμενη επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αφορά το κατά πόσο οι παραδοσιακές σχολικές πρακτικές ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες των εφήβων και πώς η λογοτεχνία μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης. Στο θεωρητικό πλαίσιο, η εφηβεία προσεγγίζεται ως περίοδος αναζήτησης ταυτότητας, ενώ η αυτοεκτίμηση ορίζεται ως η συνολική αξιολόγηση της προσωπικής αξίας του ατόμου. Μέσα από θεωρίες όπως η ψυχοκοινωνική προσέγγιση του Erikson και ο κονστρουκτιβισμός, αναδεικνύεται ο ρόλος της ανάγνωσης στη διαδικασία ταύτισης με λογοτεχνικούς ήρωες και ο αναστοχασμός πάνω σε προσωπικά βιώματα. Πεδίο έρευνας αποτελεί η φιλαναγνωσία ως παιδαγωγική πρακτική ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης των μαθητών.Η μεθοδολογία της έρευνας είναι ποιοτική και περιλαμβάνει 15 εφήβους ηλικίας 15–16 ετών και 3 καθηγητές φιλολόγους. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και ερωτηματολογίων ανοιχτού τύπου. Τα αποτελέσματα δείχνουν ποιες παιδαγωγικές πρακτικές ενισχύουν τη φιλαναγνωσία στο σχολικό πλαίσιο και συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των εφήβων.","This dissertation explores the way in which young people’s contact with literature can contribute to their psychosocial empowerment. The research is based on the observation that adolescents today engage less with books, a phenomenon associated with insufficient guidance from both the family and the school environment, as well as with the increasing influence of social media. The central research question concerns the extent to which school pedagogical practices respond to the emotional needs of adolescents and how literature can function as a means of strengthening self-esteem. Within the theoretical framework, adolescence is approached as a period of identity exploration, while self-esteem is defined as the overall evaluation of an individual’s personal worth. Through theories such as Erikson’s psychosocial approach and constructivism, the role of reading in the process of identification with literary heroes and self-reflection on personal experiences is highlighted. The field of research focuses on reading promotion as a pedagogical practice for enhancing students’ self-esteem. The research methodology is qualitative and includes 15 adolescents aged 15–16 years old and 3 philologists. Data were collected through semi-structured interviews and open-ended questionnaires. The findings demonstrate that pedagogical practices strengthen reading promotion within the school context and contribute substantially to the enhancement of adolescents’ self-esteem."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παιδαγωγικές πρακτικές φιλαναγνωσίας για την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης των εφήβων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ","DIAMANTARA VASILEIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η συστηματική επαφή των νέων με τη λογοτεχνία μπορεί να συμβάλει στην ψυχοκοινωνική τους ενδυνάμωση. Η έρευνα βασίζεται στη διαπίστωση ότι οι έφηβοι σήμερα ασχολούνται λιγότερο με το βιβλίο, γεγονός που συνδέεται με την ανεπαρκή καθοδήγηση από το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον, αλλά και με την αυξανόμενη επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αφορά το κατά πόσο οι παραδοσιακές σχολικές πρακτικές ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες των εφήβων και πώς η λογοτεχνία μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης. Στο θεωρητικό πλαίσιο, η εφηβεία προσεγγίζεται ως περίοδος αναζήτησης ταυτότητας, ενώ η αυτοεκτίμηση ορίζεται ως η συνολική αξιολόγηση της προσωπικής αξίας του ατόμου. Μέσα από θεωρίες όπως η ψυχοκοινωνική προσέγγιση του Erikson και ο κονστρουκτιβισμός, αναδεικνύεται ο ρόλος της ανάγνωσης στη διαδικασία ταύτισης με λογοτεχνικούς ήρωες και ο αναστοχασμός πάνω σε προσωπικά βιώματα. Πεδίο έρευνας αποτελεί η φιλαναγνωσία ως παιδαγωγική πρακτική ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης των μαθητών.Η μεθοδολογία της έρευνας είναι ποιοτική και περιλαμβάνει 15 εφήβους ηλικίας 15–16 ετών και 3 καθηγητές φιλολόγους. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και ερωτηματολογίων ανοιχτού τύπου. Τα αποτελέσματα δείχνουν ποιες παιδαγωγικές πρακτικές ενισχύουν τη φιλαναγνωσία στο σχολικό πλαίσιο και συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των εφήβων.","This dissertation explores the way in which young people’s contact with literature can contribute to their psychosocial empowerment. The research is based on the observation that adolescents today engage less with books, a phenomenon associated with insufficient guidance from both the family and the school environment, as well as with the increasing influence of social media. The central research question concerns the extent to which school pedagogical practices respond to the emotional needs of adolescents and how literature can function as a means of strengthening self-esteem. Within the theoretical framework, adolescence is approached as a period of identity exploration, while self-esteem is defined as the overall evaluation of an individual’s personal worth. Through theories such as Erikson’s psychosocial approach and constructivism, the role of reading in the process of identification with literary heroes and self-reflection on personal experiences is highlighted. The field of research focuses on reading promotion as a pedagogical practice for enhancing students’ self-esteem. The research methodology is qualitative and includes 15 adolescents aged 15–16 years old and 3 philologists. Data were collected through semi-structured interviews and open-ended questionnaires. The findings demonstrate that pedagogical practices strengthen reading promotion within the school context and contribute substantially to the enhancement of adolescents’ self-esteem."],"dc:identifier":["uoadl:5401851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401851"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Παιδαγωγικές πρακτικές φιλαναγνωσίας για την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης των εφήβων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:30Z"}