{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401668"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401668","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Ελλάδα και ο πρώτος αραβοϊσραηλινός πόλεμος (1948-1949)","abstract":"Η μεταπολεμική περίοδος σηματοδότησε μια παγκόσμια γεωπολιτική αναδιάρθρωση, με την πτώση των αποικιακών δυνάμεων και την ανάδυση ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, οδηγώντας στον Ψυχρό Πόλεμο. Η Μέση Ανατολή απέκτησε στρατηγική σημασία, ειδικά με το άλυτο ζήτημα της Βρετανικής Εντολής στην Παλαιστίνη. Το Ολοκαύτωμα, η εβραϊκή μετανάστευση και η αραβική αντίσταση οδήγησαν στο Ψήφισμα 181 του ΟΗΕ για τη διαίρεση της Παλαιστίνης. Η διακήρυξη ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948 πυροδότησε τον Πρώτο Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, μια καθοριστική σύγκρουση για την περιοχή. Η Ελλάδα, βγαίνοντας από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο (1946-1949), αντιμετώπιζε οικονομική δυσπραγία και πολιτική διχόνοια. Η επιβίωσή της εξαρτιόταν από την αμερικανική και βρετανική βοήθεια (Δόγμα Τρούμαν, Σχέδιο Μάρσαλ), περιορίζοντας τη διπλωματική της αυτονομία. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά την πολύπλοκη στάση της Ελλάδας κατά τον Πρώτο Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, αναλύοντας πώς εσωτερικοί παράγοντες (εμφύλιος, οικονομική εξάρτηση, διασπορά) και εξωτερικές πιέσεις διαμόρφωσαν την εξωτερική της πολιτική. Εξετάζει την πλοήγηση της Ελλάδας στο Παλαιστινιακό, τον ρόλο του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής «ουδετερότητας» στην εξυπηρέτηση εθνικών, οικονομικών, θρησκευτικών και στρατηγικών συμφερόντων, καθώς και τον αντίκτυπο των ενεργειών της (π.χ. ψηφοφορίες ΟΗΕ, εμπάργκο όπλων) στις σχέσεις της με Ισραήλ και αραβικά κράτη. Η παρούσα μελέτη υιοθετεί μία αρχειακή ερευνητική μεθοδολογία που βασίζεται σε εκτενή χρήση πρωτογενών πηγών, κυρίως διπλωματικών εγγράφων από το Διπλωματικό και Ιστορικό Αρχείο του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών (ΔΙΑΥΕ), καθώς και σε ευρεία αξιοποίηση της υπάρχουσας ακαδημαϊκής βιβλιογραφίας από Έλληνες και διεθνείς μελετητές.","abstract_html":"Η μεταπολεμική περίοδος σηματοδότησε μια παγκόσμια γεωπολιτική αναδιάρθρωση, με την πτώση των αποικιακών δυνάμεων και την ανάδυση ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, οδηγώντας στον Ψυχρό Πόλεμο. Η Μέση Ανατολή απέκτησε στρατηγική σημασία, ειδικά με το άλυτο ζήτημα της Βρετανικής Εντολής στην Παλαιστίνη. Το Ολοκαύτωμα, η εβραϊκή μετανάστευση και η αραβική αντίσταση οδήγησαν στο Ψήφισμα 181 του ΟΗΕ για τη διαίρεση της Παλαιστίνης. Η διακήρυξη ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948 πυροδότησε τον Πρώτο Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, μια καθοριστική σύγκρουση για την περιοχή. Η Ελλάδα, βγαίνοντας από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο (1946-1949), αντιμετώπιζε οικονομική δυσπραγία και πολιτική διχόνοια. Η επιβίωσή της εξαρτιόταν από την αμερικανική και βρετανική βοήθεια (Δόγμα Τρούμαν, Σχέδιο Μάρσαλ), περιορίζοντας τη διπλωματική της αυτονομία. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά την πολύπλοκη στάση της Ελλάδας κατά τον Πρώτο Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, αναλύοντας πώς εσωτερικοί παράγοντες (εμφύλιος, οικονομική εξάρτηση, διασπορά) και εξωτερικές πιέσεις διαμόρφωσαν την εξωτερική της πολιτική. Εξετάζει την πλοήγηση της Ελλάδας στο Παλαιστινιακό, τον ρόλο του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής «ουδετερότητας» στην εξυπηρέτηση εθνικών, οικονομικών, θρησκευτικών και στρατηγικών συμφερόντων, καθώς και τον αντίκτυπο των ενεργειών της (π.χ. ψηφοφορίες ΟΗΕ, εμπάργκο όπλων) στις σχέσεις της με Ισραήλ και αραβικά κράτη. Η παρούσα μελέτη υιοθετεί μία αρχειακή ερευνητική μεθοδολογία που βασίζεται σε εκτενή χρήση πρωτογενών πηγών, κυρίως διπλωματικών εγγράφων από το Διπλωματικό και Ιστορικό Αρχείο του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών (ΔΙΑΥΕ), καθώς και σε ευρεία αξιοποίηση της υπάρχουσας ακαδημαϊκής βιβλιογραφίας από Έλληνες και διεθνείς μελετητές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρή Ελευθερία-Ανθία","Makri Eleftheria-Anthia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:30Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401668"],"render_values":[{"text":"uoadl:5401668","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401668","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρή Ελευθερία-Ανθία","Makri Eleftheria-Anthia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401668","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401668"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μεταπολεμική περίοδος σηματοδότησε μια παγκόσμια γεωπολιτική αναδιάρθρωση, με την πτώση των αποικιακών δυνάμεων και την ανάδυση ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, οδηγώντας στον Ψυχρό Πόλεμο. Η Μέση Ανατολή απέκτησε στρατηγική σημασία, ειδικά με το άλυτο ζήτημα της Βρετανικής Εντολής στην Παλαιστίνη. Το Ολοκαύτωμα, η εβραϊκή μετανάστευση και η αραβική αντίσταση οδήγησαν στο Ψήφισμα 181 του ΟΗΕ για τη διαίρεση της Παλαιστίνης. Η διακήρυξη ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948 πυροδότησε τον Πρώτο Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, μια καθοριστική σύγκρουση για την περιοχή. Η Ελλάδα, βγαίνοντας από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο (1946-1949), αντιμετώπιζε οικονομική δυσπραγία και πολιτική διχόνοια. Η επιβίωσή της εξαρτιόταν από την αμερικανική και βρετανική βοήθεια (Δόγμα Τρούμαν, Σχέδιο Μάρσαλ), περιορίζοντας τη διπλωματική της αυτονομία. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά την πολύπλοκη στάση της Ελλάδας κατά τον Πρώτο Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, αναλύοντας πώς εσωτερικοί παράγοντες (εμφύλιος, οικονομική εξάρτηση, διασπορά) και εξωτερικές πιέσεις διαμόρφωσαν την εξωτερική της πολιτική. Εξετάζει την πλοήγηση της Ελλάδας στο Παλαιστινιακό, τον ρόλο του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής «ουδετερότητας» στην εξυπηρέτηση εθνικών, οικονομικών, θρησκευτικών και στρατηγικών συμφερόντων, καθώς και τον αντίκτυπο των ενεργειών της (π.χ. ψηφοφορίες ΟΗΕ, εμπάργκο όπλων) στις σχέσεις της με Ισραήλ και αραβικά κράτη. Η παρούσα μελέτη υιοθετεί μία αρχειακή ερευνητική μεθοδολογία που βασίζεται σε εκτενή χρήση πρωτογενών πηγών, κυρίως διπλωματικών εγγράφων από το Διπλωματικό και Ιστορικό Αρχείο του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών (ΔΙΑΥΕ), καθώς και σε ευρεία αξιοποίηση της υπάρχουσας ακαδημαϊκής βιβλιογραφίας από Έλληνες και διεθνείς μελετητές.","The post-war period marked a global geopolitical restructuring, with the fall of colonial powers and the rise of the US and USSR, leading to the Cold War. The Middle East gained strategic importance, especially with the unresolved issue of the British Mandate in Palestine. The Holocaust, Jewish immigration, and Arab resistance led to UN Resolution 181 for partition in Palestine. The declaration of independence of Israel in 1948 triggered the First Arab-Israeli War, a decisive conflict for the region. Greece, emerging from World War II and the civil war (1946-1949), faced economic hardship and political division. Its survival depended on American and British aid (Truman Doctrine, Marshall Plan), limiting its diplomatic autonomy. This master's thesis investigates Greece's complex stance during the First Arab-Israeli War, analyzing how internal factors (civil war, economic dependence, diaspora) and external pressures shaped its foreign policy. It examines Greece's navigation of the Palestinian question, the role of the Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem, and the effectiveness of its «neutrality» policy in serving national, economic, religious, and strategic interests, as well as the impact of its actions (e.g., UN votes, arms embargo) on its relations with Israel and Arab states. This study adopts an archival research methodology based on extensive use of primary sources, primarily diplomatic documents from the Diplomatic and Historical Archives of the Greek Ministry of Foreign Affairs (DIAYE), as well as broad utilization of existing academic literature from Greek and international scholars."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Ελλάδα και ο πρώτος αραβοϊσραηλινός πόλεμος (1948-1949)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρή Ελευθερία-Ανθία","Makri Eleftheria-Anthia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η μεταπολεμική περίοδος σηματοδότησε μια παγκόσμια γεωπολιτική αναδιάρθρωση, με την πτώση των αποικιακών δυνάμεων και την ανάδυση ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, οδηγώντας στον Ψυχρό Πόλεμο. Η Μέση Ανατολή απέκτησε στρατηγική σημασία, ειδικά με το άλυτο ζήτημα της Βρετανικής Εντολής στην Παλαιστίνη. Το Ολοκαύτωμα, η εβραϊκή μετανάστευση και η αραβική αντίσταση οδήγησαν στο Ψήφισμα 181 του ΟΗΕ για τη διαίρεση της Παλαιστίνης. Η διακήρυξη ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948 πυροδότησε τον Πρώτο Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, μια καθοριστική σύγκρουση για την περιοχή. Η Ελλάδα, βγαίνοντας από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο (1946-1949), αντιμετώπιζε οικονομική δυσπραγία και πολιτική διχόνοια. Η επιβίωσή της εξαρτιόταν από την αμερικανική και βρετανική βοήθεια (Δόγμα Τρούμαν, Σχέδιο Μάρσαλ), περιορίζοντας τη διπλωματική της αυτονομία. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά την πολύπλοκη στάση της Ελλάδας κατά τον Πρώτο Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο, αναλύοντας πώς εσωτερικοί παράγοντες (εμφύλιος, οικονομική εξάρτηση, διασπορά) και εξωτερικές πιέσεις διαμόρφωσαν την εξωτερική της πολιτική. Εξετάζει την πλοήγηση της Ελλάδας στο Παλαιστινιακό, τον ρόλο του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής «ουδετερότητας» στην εξυπηρέτηση εθνικών, οικονομικών, θρησκευτικών και στρατηγικών συμφερόντων, καθώς και τον αντίκτυπο των ενεργειών της (π.χ. ψηφοφορίες ΟΗΕ, εμπάργκο όπλων) στις σχέσεις της με Ισραήλ και αραβικά κράτη. Η παρούσα μελέτη υιοθετεί μία αρχειακή ερευνητική μεθοδολογία που βασίζεται σε εκτενή χρήση πρωτογενών πηγών, κυρίως διπλωματικών εγγράφων από το Διπλωματικό και Ιστορικό Αρχείο του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών (ΔΙΑΥΕ), καθώς και σε ευρεία αξιοποίηση της υπάρχουσας ακαδημαϊκής βιβλιογραφίας από Έλληνες και διεθνείς μελετητές.","The post-war period marked a global geopolitical restructuring, with the fall of colonial powers and the rise of the US and USSR, leading to the Cold War. The Middle East gained strategic importance, especially with the unresolved issue of the British Mandate in Palestine. The Holocaust, Jewish immigration, and Arab resistance led to UN Resolution 181 for partition in Palestine. The declaration of independence of Israel in 1948 triggered the First Arab-Israeli War, a decisive conflict for the region. Greece, emerging from World War II and the civil war (1946-1949), faced economic hardship and political division. Its survival depended on American and British aid (Truman Doctrine, Marshall Plan), limiting its diplomatic autonomy. This master's thesis investigates Greece's complex stance during the First Arab-Israeli War, analyzing how internal factors (civil war, economic dependence, diaspora) and external pressures shaped its foreign policy. It examines Greece's navigation of the Palestinian question, the role of the Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem, and the effectiveness of its «neutrality» policy in serving national, economic, religious, and strategic interests, as well as the impact of its actions (e.g., UN votes, arms embargo) on its relations with Israel and Arab states. This study adopts an archival research methodology based on extensive use of primary sources, primarily diplomatic documents from the Diplomatic and Historical Archives of the Greek Ministry of Foreign Affairs (DIAYE), as well as broad utilization of existing academic literature from Greek and international scholars."],"dc:identifier":["uoadl:5401668","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401668"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Η Ελλάδα και ο πρώτος αραβοϊσραηλινός πόλεμος (1948-1949)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:30Z"}