{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401562"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401562","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Ο θάνατος ως εμπειρία στη Γαλλία του 19ου αιώνα: κοινωνία, οικογένεια, άτομο»","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει τη στάση της γαλλικής κοινωνίας απέναντι στον θάνατο κατά τον 19ο αιώνα, εποχή ριζικών πολιτικών, πολιτειακών, ιδεολογικών και κοινωνικών μεταβολών. Κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελούν τα έργα των Γάλλων ιστορικών Philippe Ariès, Michel Vovelle και του Αμερικανού Thomas Kselman, ενώ έχουν αξιοποιηθεί και ποικίλες δημοσιευμένες πηγές, όπως λαογραφικά έργα, εφημερίδες, επιστολές, λογοτεχνικά κείμενα και εγχειρίδια κοινωνικής συμπεριφοράς, Το κύριο ερώτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι παραπάνω αλλαγές επηρέασαν τη σχέση του ανθρώπου με τον θάνατο. Υπό αυτό το πρίσμα στα πρώτα δύο κεφάλαια εξετάζονται τα δημογραφικά δεδομένα και οι διάφορες ερμηνείες για το εκείθεν (θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές), που αποτελούν την απαραίτητη βάση πάνω στην οποία θα στηριχτούν τα επόμενα τρία, τα οποία σχετίζονται με τις πρακτικές που ακολουθούνται στο νεκρικό δωμάτιο, στην επικήδεια τελετή, ενώ η τελευταία επικεντρώνεται στην ιστορία και τη σημασία που αποκτά ο χώρος του νεκροταφείου. Υπάρχουν βασικοί άξονες που διέπουν όλη την εργασία, με κυριότερο την οικογένεια. Η αναδίπλωση στον οικογενειακό πυρήνα, αποτελεί μια τάση που αναπτύχθηκε αρχικά στους κόλπους της αστικής τάξης, σταδιακά όμως υιοθετήθηκε και από τα υπόλοιπα κοινωνικά στρώματα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο θάνατος παύει να είναι η φυσική εξέλιξη και βιώνεται κυρίως ως οδυνηρός αποχωρισμός από τους οικείους, μια θεώρηση που διαμορφώνει το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο της εποχής. Παράλληλα εξετάζεται η αλληλεπίδραση μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους καθώς το, μέχρι τότε, μονοπώλιο της Εκκλησίας στη διαχείριση των νεκρών αμφισβητείται, ενώ το Κράτος, ιδιαίτερα στο τελευταίο τέταρτο του αιώνα διεκδικεί δικαιώματα που μέχρι πρότινος ανήκαν εξ’ ολοκλήρου στην Εκκλησία. Ακόμα, ερευνάται το δίπολο πόλη- ύπαιθρος, καθώς και η συνακόλουθη συνύπαρξη της αναδυόμενης «αστικής κουλτούρας» και της λαϊκής παράδοσης. Μέσα από τη μελέτη δημογραφικών δεδομένων, αντιλήψεων και κοινωνικών πρακτικών, η εργασία επιδιώκει να προσφέρει μια νέα, σύγχρονη ματιά στην ιστορία του θανάτου στη Γαλλίου του 19ου αιώνα, αναδεικνύοντας τις μεταβολές που συντελούνται στη σχέση της κοινωνίας και του ατόμου με τον θάνατο και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην κατανόηση των σύγχρονων αντιλήψεων.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει τη στάση της γαλλικής κοινωνίας απέναντι στον θάνατο κατά τον 19ο αιώνα, εποχή ριζικών πολιτικών, πολιτειακών, ιδεολογικών και κοινωνικών μεταβολών. Κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελούν τα έργα των Γάλλων ιστορικών Philippe Ariès, Michel Vovelle και του Αμερικανού Thomas Kselman, ενώ έχουν αξιοποιηθεί και ποικίλες δημοσιευμένες πηγές, όπως λαογραφικά έργα, εφημερίδες, επιστολές, λογοτεχνικά κείμενα και εγχειρίδια κοινωνικής συμπεριφοράς, Το κύριο ερώτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι παραπάνω αλλαγές επηρέασαν τη σχέση του ανθρώπου με τον θάνατο. Υπό αυτό το πρίσμα στα πρώτα δύο κεφάλαια εξετάζονται τα δημογραφικά δεδομένα και οι διάφορες ερμηνείες για το εκείθεν (θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές), που αποτελούν την απαραίτητη βάση πάνω στην οποία θα στηριχτούν τα επόμενα τρία, τα οποία σχετίζονται με τις πρακτικές που ακολουθούνται στο νεκρικό δωμάτιο, στην επικήδεια τελετή, ενώ η τελευταία επικεντρώνεται στην ιστορία και τη σημασία που αποκτά ο χώρος του νεκροταφείου. Υπάρχουν βασικοί άξονες που διέπουν όλη την εργασία, με κυριότερο την οικογένεια. Η αναδίπλωση στον οικογενειακό πυρήνα, αποτελεί μια τάση που αναπτύχθηκε αρχικά στους κόλπους της αστικής τάξης, σταδιακά όμως υιοθετήθηκε και από τα υπόλοιπα κοινωνικά στρώματα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο θάνατος παύει να είναι η φυσική εξέλιξη και βιώνεται κυρίως ως οδυνηρός αποχωρισμός από τους οικείους, μια θεώρηση που διαμορφώνει το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο της εποχής. Παράλληλα εξετάζεται η αλληλεπίδραση μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους καθώς το, μέχρι τότε, μονοπώλιο της Εκκλησίας στη διαχείριση των νεκρών αμφισβητείται, ενώ το Κράτος, ιδιαίτερα στο τελευταίο τέταρτο του αιώνα διεκδικεί δικαιώματα που μέχρι πρότινος ανήκαν εξ’ ολοκλήρου στην Εκκλησία. Ακόμα, ερευνάται το δίπολο πόλη- ύπαιθρος, καθώς και η συνακόλουθη συνύπαρξη της αναδυόμενης «αστικής κουλτούρας» και της λαϊκής παράδοσης. Μέσα από τη μελέτη δημογραφικών δεδομένων, αντιλήψεων και κοινωνικών πρακτικών, η εργασία επιδιώκει να προσφέρει μια νέα, σύγχρονη ματιά στην ιστορία του θανάτου στη Γαλλίου του 19ου αιώνα, αναδεικνύοντας τις μεταβολές που συντελούνται στη σχέση της κοινωνίας και του ατόμου με τον θάνατο και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην κατανόηση των σύγχρονων αντιλήψεων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΟΜΗΝΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ","KOMINOU VASILIKI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:30Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401562"],"render_values":[{"text":"uoadl:5401562","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401562","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΟΜΗΝΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ","KOMINOU VASILIKI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401562","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401562"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει τη στάση της γαλλικής κοινωνίας απέναντι στον θάνατο κατά τον 19ο αιώνα, εποχή ριζικών πολιτικών, πολιτειακών, ιδεολογικών και κοινωνικών μεταβολών. Κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελούν τα έργα των Γάλλων ιστορικών Philippe Ariès, Michel Vovelle και του Αμερικανού Thomas Kselman, ενώ έχουν αξιοποιηθεί και ποικίλες δημοσιευμένες πηγές, όπως λαογραφικά έργα, εφημερίδες, επιστολές, λογοτεχνικά κείμενα και εγχειρίδια κοινωνικής συμπεριφοράς, Το κύριο ερώτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι παραπάνω αλλαγές επηρέασαν τη σχέση του ανθρώπου με τον θάνατο. Υπό αυτό το πρίσμα στα πρώτα δύο κεφάλαια εξετάζονται τα δημογραφικά δεδομένα και οι διάφορες ερμηνείες για το εκείθεν (θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές), που αποτελούν την απαραίτητη βάση πάνω στην οποία θα στηριχτούν τα επόμενα τρία, τα οποία σχετίζονται με τις πρακτικές που ακολουθούνται στο νεκρικό δωμάτιο, στην επικήδεια τελετή, ενώ η τελευταία επικεντρώνεται στην ιστορία και τη σημασία που αποκτά ο χώρος του νεκροταφείου. Υπάρχουν βασικοί άξονες που διέπουν όλη την εργασία, με κυριότερο την οικογένεια. Η αναδίπλωση στον οικογενειακό πυρήνα, αποτελεί μια τάση που αναπτύχθηκε αρχικά στους κόλπους της αστικής τάξης, σταδιακά όμως υιοθετήθηκε και από τα υπόλοιπα κοινωνικά στρώματα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο θάνατος παύει να είναι η φυσική εξέλιξη και βιώνεται κυρίως ως οδυνηρός αποχωρισμός από τους οικείους, μια θεώρηση που διαμορφώνει το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο της εποχής. Παράλληλα εξετάζεται η αλληλεπίδραση μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους καθώς το, μέχρι τότε, μονοπώλιο της Εκκλησίας στη διαχείριση των νεκρών αμφισβητείται, ενώ το Κράτος, ιδιαίτερα στο τελευταίο τέταρτο του αιώνα διεκδικεί δικαιώματα που μέχρι πρότινος ανήκαν εξ’ ολοκλήρου στην Εκκλησία. Ακόμα, ερευνάται το δίπολο πόλη- ύπαιθρος, καθώς και η συνακόλουθη συνύπαρξη της αναδυόμενης «αστικής κουλτούρας» και της λαϊκής παράδοσης. Μέσα από τη μελέτη δημογραφικών δεδομένων, αντιλήψεων και κοινωνικών πρακτικών, η εργασία επιδιώκει να προσφέρει μια νέα, σύγχρονη ματιά στην ιστορία του θανάτου στη Γαλλίου του 19ου αιώνα, αναδεικνύοντας τις μεταβολές που συντελούνται στη σχέση της κοινωνίας και του ατόμου με τον θάνατο και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην κατανόηση των σύγχρονων αντιλήψεων.","This paper examines French society’s attitude toward death during the 19th century, a period of radical political, institutional, ideological, and social change. The works of French historians Philippe Ariès, Michel Vovelle, and the American Thomas Kselman, while a variety of published sources have also been utilized, such as folklore works, newspapers, letters, literary texts, and manuals on social behavior, The primary point of reference consists of the works of the French historians Philippe Ariès and Michel Vovelle, along with the American Thomas Kselman, while a wide range of published sources has also been employed, including folkloric studies, newspapers, correspondence, literary works, and guides to social behavior.The main question concerns how these changes affected people's relationship with death. In this perspective, the first two chapters examine demographic data and various interpretations of the afterlife (religious, philosophical, political), which form the necessary foundation upon which the next three chapters will be based. These chapters relate to the practices followed in the mortuary room and at the funeral ceremony, while the final chapter focuses on the history and significance of the cemetery. There are fundamental pillars that govern the entire thesis, the most important of which is the family. The emphasis on the family unit is a phenomenon that initially developed within the middle class but was gradually adopted by other social classes as well. In this context, death ceases to be a natural progression and becomes an experience of painful separation from loved ones—a perspective that shaped the sociocultural context of the era. At the same time, the interaction between the Church and the State is examined, as the Church’s monopoly of the Church over the management of the dead was being challenged, while the State, particularly in the last quarter of the century, was asserting rights that had previously belonged entirely to the Church. Furthermore, the urban-rural dichotomy is examined, as well as the resulting coexistence of the emerging “urban culture” and folk tradition. Through the study of demographic data, attitudes, and social practices, this study aims to offer a new, contemporary perspective on the history of death in 19th-century France, highlighting the changes taking place in the relationship between society and the individual towards death, while at the same time contributing to an understanding of contemporary perceptions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Ο θάνατος ως εμπειρία στη Γαλλία του 19ου αιώνα: κοινωνία, οικογένεια, άτομο»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΟΜΗΝΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ","KOMINOU VASILIKI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει τη στάση της γαλλικής κοινωνίας απέναντι στον θάνατο κατά τον 19ο αιώνα, εποχή ριζικών πολιτικών, πολιτειακών, ιδεολογικών και κοινωνικών μεταβολών. Κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελούν τα έργα των Γάλλων ιστορικών Philippe Ariès, Michel Vovelle και του Αμερικανού Thomas Kselman, ενώ έχουν αξιοποιηθεί και ποικίλες δημοσιευμένες πηγές, όπως λαογραφικά έργα, εφημερίδες, επιστολές, λογοτεχνικά κείμενα και εγχειρίδια κοινωνικής συμπεριφοράς, Το κύριο ερώτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι παραπάνω αλλαγές επηρέασαν τη σχέση του ανθρώπου με τον θάνατο. Υπό αυτό το πρίσμα στα πρώτα δύο κεφάλαια εξετάζονται τα δημογραφικά δεδομένα και οι διάφορες ερμηνείες για το εκείθεν (θρησκευτικές, φιλοσοφικές, πολιτικές), που αποτελούν την απαραίτητη βάση πάνω στην οποία θα στηριχτούν τα επόμενα τρία, τα οποία σχετίζονται με τις πρακτικές που ακολουθούνται στο νεκρικό δωμάτιο, στην επικήδεια τελετή, ενώ η τελευταία επικεντρώνεται στην ιστορία και τη σημασία που αποκτά ο χώρος του νεκροταφείου. Υπάρχουν βασικοί άξονες που διέπουν όλη την εργασία, με κυριότερο την οικογένεια. Η αναδίπλωση στον οικογενειακό πυρήνα, αποτελεί μια τάση που αναπτύχθηκε αρχικά στους κόλπους της αστικής τάξης, σταδιακά όμως υιοθετήθηκε και από τα υπόλοιπα κοινωνικά στρώματα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο θάνατος παύει να είναι η φυσική εξέλιξη και βιώνεται κυρίως ως οδυνηρός αποχωρισμός από τους οικείους, μια θεώρηση που διαμορφώνει το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο της εποχής. Παράλληλα εξετάζεται η αλληλεπίδραση μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους καθώς το, μέχρι τότε, μονοπώλιο της Εκκλησίας στη διαχείριση των νεκρών αμφισβητείται, ενώ το Κράτος, ιδιαίτερα στο τελευταίο τέταρτο του αιώνα διεκδικεί δικαιώματα που μέχρι πρότινος ανήκαν εξ’ ολοκλήρου στην Εκκλησία. Ακόμα, ερευνάται το δίπολο πόλη- ύπαιθρος, καθώς και η συνακόλουθη συνύπαρξη της αναδυόμενης «αστικής κουλτούρας» και της λαϊκής παράδοσης. Μέσα από τη μελέτη δημογραφικών δεδομένων, αντιλήψεων και κοινωνικών πρακτικών, η εργασία επιδιώκει να προσφέρει μια νέα, σύγχρονη ματιά στην ιστορία του θανάτου στη Γαλλίου του 19ου αιώνα, αναδεικνύοντας τις μεταβολές που συντελούνται στη σχέση της κοινωνίας και του ατόμου με τον θάνατο και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην κατανόηση των σύγχρονων αντιλήψεων.","This paper examines French society’s attitude toward death during the 19th century, a period of radical political, institutional, ideological, and social change. The works of French historians Philippe Ariès, Michel Vovelle, and the American Thomas Kselman, while a variety of published sources have also been utilized, such as folklore works, newspapers, letters, literary texts, and manuals on social behavior, The primary point of reference consists of the works of the French historians Philippe Ariès and Michel Vovelle, along with the American Thomas Kselman, while a wide range of published sources has also been employed, including folkloric studies, newspapers, correspondence, literary works, and guides to social behavior.The main question concerns how these changes affected people's relationship with death. In this perspective, the first two chapters examine demographic data and various interpretations of the afterlife (religious, philosophical, political), which form the necessary foundation upon which the next three chapters will be based. These chapters relate to the practices followed in the mortuary room and at the funeral ceremony, while the final chapter focuses on the history and significance of the cemetery. There are fundamental pillars that govern the entire thesis, the most important of which is the family. The emphasis on the family unit is a phenomenon that initially developed within the middle class but was gradually adopted by other social classes as well. In this context, death ceases to be a natural progression and becomes an experience of painful separation from loved ones—a perspective that shaped the sociocultural context of the era. At the same time, the interaction between the Church and the State is examined, as the Church’s monopoly of the Church over the management of the dead was being challenged, while the State, particularly in the last quarter of the century, was asserting rights that had previously belonged entirely to the Church. Furthermore, the urban-rural dichotomy is examined, as well as the resulting coexistence of the emerging “urban culture” and folk tradition. Through the study of demographic data, attitudes, and social practices, this study aims to offer a new, contemporary perspective on the history of death in 19th-century France, highlighting the changes taking place in the relationship between society and the individual towards death, while at the same time contributing to an understanding of contemporary perceptions."],"dc:identifier":["uoadl:5401562","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401562"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["«Ο θάνατος ως εμπειρία στη Γαλλία του 19ου αιώνα: κοινωνία, οικογένεια, άτομο»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:30Z"}