{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401397"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401397","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των ψηφιακών τεχνολογιών στη μετάβαση στην ενήλικη ζωή ατόμων με ΔΑΦ","abstract":"Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον ρόλο των ψηφιακών τεχνολογιών στην ενίσχυση της μετάβασης των ατόμων με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος στην ενήλικη ζωή, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτόνομης διαβίωσης και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Αφετηρία αποτελεί η διαπίστωση ότι, παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τόσο στον τομέα της εκπαίδευσης όσο και στο επίπεδο της θεσμικής υποστήριξης, η κοινωνική ένταξη και η δυνατότητα ανεξάρτητης διαβίωσης των ατόμων με αυτισμό εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικούς περιορισμούς. Οι δυσκολίες αυτές συνδέονται τόσο με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της διαταραχής όσο και με τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά. Ως εκ τούτου, καθίσταται ιδιαίτερα σημαντική η διερεύνηση του δυνητικού ρόλου που μπορούν να διαδραματίσουν οι σύγχρονες ψηφιακές τεχνολογίες στην ενίσχυση της αυτόνομης διαβίωσης των μαθητών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, καθώς και στη διευκόλυνση της ομαλής τους μετάβασης στην ενήλικη ζωή. Όπως διαπιστώνεται από την παρούσα μελέτη, έχουν πραγματοποιηθεί διάφορες παρεμβατικές έρευνες που αξιοποιούν ψηφιακά εργαλεία, όπως κινητές συσκευές (ταμπλέτες, κινητά τηλέφωνα), εφαρμογές βασισμένες σε βίντεο (βιντεο-υποδείξεις), τεχνολογίες εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας, καθώς και διαδραστικά ψηφιακά συστήματα. Τα ευρήματα των ερευνών αυτών συγκλίνουν στο ότι οι τεχνολογικές παρεμβάσεις συμβάλλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της εκμάθησης και της εκτέλεσης δεξιοτήτων καθημερινής ζωής, όπως η προετοιμασία φαγητού, η πραγματοποίηση αγορών και άλλες πρακτικές δραστηριότητες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μέθοδο των υποδείξεων μέσω βίντεο, η οποία αναδεικνύεται ως ιδιαίτερα αποτελεσματική, καθώς οδηγεί σε υψηλά ποσοστά επιτυχίας και σε σημαντική μείωση της ανάγκης εξωτερικών προτροπών, γεγονός που υποδηλώνει την ουσιαστική κατάκτηση και εσωτερίκευση των δεξιοτήτων από τους εκπαιδευόμενους. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις αυτές φαίνεται να έχουν θετική επίδραση όχι μόνο στην αρχική εκμάθηση, αλλά και στη διατήρηση και γενίκευση των δεξιοτήτων σε διαφορετικά περιβάλλοντα και συνθήκες, ενισχύοντας έτσι τη λειτουργική αυτονομία των συμμετεχόντων. Συνολικά, διαπιστώνεται ότι η ενσωμάτωση των ψηφιακών τεχνολογιών δεν αποτελεί απλώς μία καινοτόμο ή συμπληρωματική προσέγγιση, αλλά μια ουσιαστική και αναγκαία στρατηγική για την υποστήριξη της μετάβασης των ατόμων με ΔΑΦ στην ενήλικη ζωή. Μέσω της παροχής δομημένων, επαναλαμβανόμενων και εξατομικευμένων μαθησιακών εμπειριών, οι τεχνολογίες αυτές συμβάλλουν στην ενίσχυση της αυτονομίας, της αυτοπεποίθησης και του αυτοπροσδιορισμού των ατόμων, ενώ παράλληλα διευκολύνουν τη συμμετοχή τους σε κοινωνικές και επαγγελματικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, η αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών δύναται να αποτελέσει έναν σημαντικό παράγοντα για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με αυτισμό και για την ενίσχυση της ισότιμης συμμετοχής τους στο κοινωνικό σύνολο.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον ρόλο των ψηφιακών τεχνολογιών στην ενίσχυση της μετάβασης των ατόμων με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος στην ενήλικη ζωή, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτόνομης διαβίωσης και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Αφετηρία αποτελεί η διαπίστωση ότι, παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τόσο στον τομέα της εκπαίδευσης όσο και στο επίπεδο της θεσμικής υποστήριξης, η κοινωνική ένταξη και η δυνατότητα ανεξάρτητης διαβίωσης των ατόμων με αυτισμό εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικούς περιορισμούς. Οι δυσκολίες αυτές συνδέονται τόσο με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της διαταραχής όσο και με τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά. Ως εκ τούτου, καθίσταται ιδιαίτερα σημαντική η διερεύνηση του δυνητικού ρόλου που μπορούν να διαδραματίσουν οι σύγχρονες ψηφιακές τεχνολογίες στην ενίσχυση της αυτόνομης διαβίωσης των μαθητών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, καθώς και στη διευκόλυνση της ομαλής τους μετάβασης στην ενήλικη ζωή. Όπως διαπιστώνεται από την παρούσα μελέτη, έχουν πραγματοποιηθεί διάφορες παρεμβατικές έρευνες που αξιοποιούν ψηφιακά εργαλεία, όπως κινητές συσκευές (ταμπλέτες, κινητά τηλέφωνα), εφαρμογές βασισμένες σε βίντεο (βιντεο-υποδείξεις), τεχνολογίες εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας, καθώς και διαδραστικά ψηφιακά συστήματα. Τα ευρήματα των ερευνών αυτών συγκλίνουν στο ότι οι τεχνολογικές παρεμβάσεις συμβάλλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της εκμάθησης και της εκτέλεσης δεξιοτήτων καθημερινής ζωής, όπως η προετοιμασία φαγητού, η πραγματοποίηση αγορών και άλλες πρακτικές δραστηριότητες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μέθοδο των υποδείξεων μέσω βίντεο, η οποία αναδεικνύεται ως ιδιαίτερα αποτελεσματική, καθώς οδηγεί σε υψηλά ποσοστά επιτυχίας και σε σημαντική μείωση της ανάγκης εξωτερικών προτροπών, γεγονός που υποδηλώνει την ουσιαστική κατάκτηση και εσωτερίκευση των δεξιοτήτων από τους εκπαιδευόμενους. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις αυτές φαίνεται να έχουν θετική επίδραση όχι μόνο στην αρχική εκμάθηση, αλλά και στη διατήρηση και γενίκευση των δεξιοτήτων σε διαφορετικά περιβάλλοντα και συνθήκες, ενισχύοντας έτσι τη λειτουργική αυτονομία των συμμετεχόντων. Συνολικά, διαπιστώνεται ότι η ενσωμάτωση των ψηφιακών τεχνολογιών δεν αποτελεί απλώς μία καινοτόμο ή συμπληρωματική προσέγγιση, αλλά μια ουσιαστική και αναγκαία στρατηγική για την υποστήριξη της μετάβασης των ατόμων με ΔΑΦ στην ενήλικη ζωή. Μέσω της παροχής δομημένων, επαναλαμβανόμενων και εξατομικευμένων μαθησιακών εμπειριών, οι τεχνολογίες αυτές συμβάλλουν στην ενίσχυση της αυτονομίας, της αυτοπεποίθησης και του αυτοπροσδιορισμού των ατόμων, ενώ παράλληλα διευκολύνουν τη συμμετοχή τους σε κοινωνικές και επαγγελματικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, η αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών δύναται να αποτελέσει έναν σημαντικό παράγοντα για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με αυτισμό και για την ενίσχυση της ισότιμης συμμετοχής τους στο κοινωνικό σύνολο.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανελλάκη Ελευθερία","Kanellaki Eleftheria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:28Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401397"],"render_values":[{"text":"uoadl:5401397","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401397","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανελλάκη Ελευθερία","Kanellaki Eleftheria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401397","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401397"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον ρόλο των ψηφιακών τεχνολογιών στην ενίσχυση της μετάβασης των ατόμων με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος στην ενήλικη ζωή, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτόνομης διαβίωσης και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Αφετηρία αποτελεί η διαπίστωση ότι, παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τόσο στον τομέα της εκπαίδευσης όσο και στο επίπεδο της θεσμικής υποστήριξης, η κοινωνική ένταξη και η δυνατότητα ανεξάρτητης διαβίωσης των ατόμων με αυτισμό εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικούς περιορισμούς. Οι δυσκολίες αυτές συνδέονται τόσο με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της διαταραχής όσο και με τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά. Ως εκ τούτου, καθίσταται ιδιαίτερα σημαντική η διερεύνηση του δυνητικού ρόλου που μπορούν να διαδραματίσουν οι σύγχρονες ψηφιακές τεχνολογίες στην ενίσχυση της αυτόνομης διαβίωσης των μαθητών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, καθώς και στη διευκόλυνση της ομαλής τους μετάβασης στην ενήλικη ζωή. Όπως διαπιστώνεται από την παρούσα μελέτη, έχουν πραγματοποιηθεί διάφορες παρεμβατικές έρευνες που αξιοποιούν ψηφιακά εργαλεία, όπως κινητές συσκευές (ταμπλέτες, κινητά τηλέφωνα), εφαρμογές βασισμένες σε βίντεο (βιντεο-υποδείξεις), τεχνολογίες εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας, καθώς και διαδραστικά ψηφιακά συστήματα. Τα ευρήματα των ερευνών αυτών συγκλίνουν στο ότι οι τεχνολογικές παρεμβάσεις συμβάλλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της εκμάθησης και της εκτέλεσης δεξιοτήτων καθημερινής ζωής, όπως η προετοιμασία φαγητού, η πραγματοποίηση αγορών και άλλες πρακτικές δραστηριότητες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μέθοδο των υποδείξεων μέσω βίντεο, η οποία αναδεικνύεται ως ιδιαίτερα αποτελεσματική, καθώς οδηγεί σε υψηλά ποσοστά επιτυχίας και σε σημαντική μείωση της ανάγκης εξωτερικών προτροπών, γεγονός που υποδηλώνει την ουσιαστική κατάκτηση και εσωτερίκευση των δεξιοτήτων από τους εκπαιδευόμενους. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις αυτές φαίνεται να έχουν θετική επίδραση όχι μόνο στην αρχική εκμάθηση, αλλά και στη διατήρηση και γενίκευση των δεξιοτήτων σε διαφορετικά περιβάλλοντα και συνθήκες, ενισχύοντας έτσι τη λειτουργική αυτονομία των συμμετεχόντων. Συνολικά, διαπιστώνεται ότι η ενσωμάτωση των ψηφιακών τεχνολογιών δεν αποτελεί απλώς μία καινοτόμο ή συμπληρωματική προσέγγιση, αλλά μια ουσιαστική και αναγκαία στρατηγική για την υποστήριξη της μετάβασης των ατόμων με ΔΑΦ στην ενήλικη ζωή. Μέσω της παροχής δομημένων, επαναλαμβανόμενων και εξατομικευμένων μαθησιακών εμπειριών, οι τεχνολογίες αυτές συμβάλλουν στην ενίσχυση της αυτονομίας, της αυτοπεποίθησης και του αυτοπροσδιορισμού των ατόμων, ενώ παράλληλα διευκολύνουν τη συμμετοχή τους σε κοινωνικές και επαγγελματικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, η αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών δύναται να αποτελέσει έναν σημαντικό παράγοντα για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με αυτισμό και για την ενίσχυση της ισότιμης συμμετοχής τους στο κοινωνικό σύνολο.","The present study focuses on the role of digital technologies in enhancing the transition of individuals with Autism Spectrum Disorder into adulthood, with particular emphasis on the development of independent living skills and functional autonomy. The starting point is the observation that, despite significant progress in both education and institutional support, the social inclusion and independent living of individuals with autism continue to face considerable limitations. These challenges are related both to the specific characteristics of the disorder and to the social and environmental barriers these individuals encounter. Therefore, it is particularly important to investigate the potential role that modern digital technologies can play in supporting independent living among students with Autism Spectrum Disorder, as well as in facilitating their smooth transition into adult life. As identified in the present study, various intervention studies have been conducted that utilize digital tools such as mobile devices (tablet, smartphone), video-based applications (video prompting), virtual and augmented reality technologies, and interactive digital systems. The findings of these studies converge in showing that technological interventions significantly contribute to improving the learning and execution of daily living skills, such as food preparation, shopping, and other practical activities. Particular emphasis is placed on the method of video prompting, which emerges as especially effective, leading to high success rates and a substantial reduction in the need for external prompts, indicating meaningful acquisition and internalization of skills by learners. Furthermore, these interventions appear to have a positive impact not only on initial learning but also on the maintenance and generalization of skills across different environments and conditions, thereby enhancing participants functional independence. Overall, the integration of digital technologies is not merely an innovative or supplementary approach, but rather an essential and necessary strategy for supporting the transition of individuals with ASD into adulthood. By providing structured, repetitive, and individualized learning experiences, these technologies contribute to the enhancement of autonomy, self-confidence, and self-determination, while also facilitating participation in social and vocational activities. Consequently, the use of digital technologies can be considered a significant factor in improving the quality of life of individuals with autism and in promoting their equal participation in society."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των ψηφιακών τεχνολογιών στη μετάβαση στην ενήλικη ζωή ατόμων με ΔΑΦ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανελλάκη Ελευθερία","Kanellaki Eleftheria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον ρόλο των ψηφιακών τεχνολογιών στην ενίσχυση της μετάβασης των ατόμων με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος στην ενήλικη ζωή, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτόνομης διαβίωσης και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Αφετηρία αποτελεί η διαπίστωση ότι, παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί τόσο στον τομέα της εκπαίδευσης όσο και στο επίπεδο της θεσμικής υποστήριξης, η κοινωνική ένταξη και η δυνατότητα ανεξάρτητης διαβίωσης των ατόμων με αυτισμό εξακολουθούν να παρουσιάζουν σημαντικούς περιορισμούς. Οι δυσκολίες αυτές συνδέονται τόσο με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της διαταραχής όσο και με τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά. Ως εκ τούτου, καθίσταται ιδιαίτερα σημαντική η διερεύνηση του δυνητικού ρόλου που μπορούν να διαδραματίσουν οι σύγχρονες ψηφιακές τεχνολογίες στην ενίσχυση της αυτόνομης διαβίωσης των μαθητών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, καθώς και στη διευκόλυνση της ομαλής τους μετάβασης στην ενήλικη ζωή. Όπως διαπιστώνεται από την παρούσα μελέτη, έχουν πραγματοποιηθεί διάφορες παρεμβατικές έρευνες που αξιοποιούν ψηφιακά εργαλεία, όπως κινητές συσκευές (ταμπλέτες, κινητά τηλέφωνα), εφαρμογές βασισμένες σε βίντεο (βιντεο-υποδείξεις), τεχνολογίες εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας, καθώς και διαδραστικά ψηφιακά συστήματα. Τα ευρήματα των ερευνών αυτών συγκλίνουν στο ότι οι τεχνολογικές παρεμβάσεις συμβάλλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της εκμάθησης και της εκτέλεσης δεξιοτήτων καθημερινής ζωής, όπως η προετοιμασία φαγητού, η πραγματοποίηση αγορών και άλλες πρακτικές δραστηριότητες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μέθοδο των υποδείξεων μέσω βίντεο, η οποία αναδεικνύεται ως ιδιαίτερα αποτελεσματική, καθώς οδηγεί σε υψηλά ποσοστά επιτυχίας και σε σημαντική μείωση της ανάγκης εξωτερικών προτροπών, γεγονός που υποδηλώνει την ουσιαστική κατάκτηση και εσωτερίκευση των δεξιοτήτων από τους εκπαιδευόμενους. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις αυτές φαίνεται να έχουν θετική επίδραση όχι μόνο στην αρχική εκμάθηση, αλλά και στη διατήρηση και γενίκευση των δεξιοτήτων σε διαφορετικά περιβάλλοντα και συνθήκες, ενισχύοντας έτσι τη λειτουργική αυτονομία των συμμετεχόντων. Συνολικά, διαπιστώνεται ότι η ενσωμάτωση των ψηφιακών τεχνολογιών δεν αποτελεί απλώς μία καινοτόμο ή συμπληρωματική προσέγγιση, αλλά μια ουσιαστική και αναγκαία στρατηγική για την υποστήριξη της μετάβασης των ατόμων με ΔΑΦ στην ενήλικη ζωή. Μέσω της παροχής δομημένων, επαναλαμβανόμενων και εξατομικευμένων μαθησιακών εμπειριών, οι τεχνολογίες αυτές συμβάλλουν στην ενίσχυση της αυτονομίας, της αυτοπεποίθησης και του αυτοπροσδιορισμού των ατόμων, ενώ παράλληλα διευκολύνουν τη συμμετοχή τους σε κοινωνικές και επαγγελματικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, η αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών δύναται να αποτελέσει έναν σημαντικό παράγοντα για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με αυτισμό και για την ενίσχυση της ισότιμης συμμετοχής τους στο κοινωνικό σύνολο.","The present study focuses on the role of digital technologies in enhancing the transition of individuals with Autism Spectrum Disorder into adulthood, with particular emphasis on the development of independent living skills and functional autonomy. The starting point is the observation that, despite significant progress in both education and institutional support, the social inclusion and independent living of individuals with autism continue to face considerable limitations. These challenges are related both to the specific characteristics of the disorder and to the social and environmental barriers these individuals encounter. Therefore, it is particularly important to investigate the potential role that modern digital technologies can play in supporting independent living among students with Autism Spectrum Disorder, as well as in facilitating their smooth transition into adult life. As identified in the present study, various intervention studies have been conducted that utilize digital tools such as mobile devices (tablet, smartphone), video-based applications (video prompting), virtual and augmented reality technologies, and interactive digital systems. The findings of these studies converge in showing that technological interventions significantly contribute to improving the learning and execution of daily living skills, such as food preparation, shopping, and other practical activities. Particular emphasis is placed on the method of video prompting, which emerges as especially effective, leading to high success rates and a substantial reduction in the need for external prompts, indicating meaningful acquisition and internalization of skills by learners. Furthermore, these interventions appear to have a positive impact not only on initial learning but also on the maintenance and generalization of skills across different environments and conditions, thereby enhancing participants functional independence. Overall, the integration of digital technologies is not merely an innovative or supplementary approach, but rather an essential and necessary strategy for supporting the transition of individuals with ASD into adulthood. By providing structured, repetitive, and individualized learning experiences, these technologies contribute to the enhancement of autonomy, self-confidence, and self-determination, while also facilitating participation in social and vocational activities. Consequently, the use of digital technologies can be considered a significant factor in improving the quality of life of individuals with autism and in promoting their equal participation in society."],"dc:identifier":["uoadl:5401397","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401397"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Ο ρόλος των ψηφιακών τεχνολογιών στη μετάβαση στην ενήλικη ζωή ατόμων με ΔΑΦ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:28Z"}