{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5400595"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5400595","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων στην Ελλάδα και οι δυνητικές επιπτώσεις στα υπόγεια ύδατα από τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων","abstract":"Το θέμα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων αποτελεί ένα πολυεπίπεδο πολιτικό ζήτημα με κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές προεκτάσεις, το οποίο έχει απασχολήσει την ανθρώπινη κοινωνία απ’ την στιγμή της εμφάνισης της. Η πρωτόλεια διαχείριση τους, η οποία κατά κύριο λόγο περιοριζόταν στην άναρχη απομάκρυνσή τους απ’ τον πυρήνα της ζωής της κάθε κοινωνίας, έχει πλέον εξελιχθεί με την καθοριστική ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Η αντίληψη που κυριάρχησε για αρκετές δεκαετίες στον πλανήτη, πλαισίωνε ως αναπόσπαστο τμήμα της την έννοια της τελικής διάθεσης με τη μέθοδο της υγειονομικής ταφής. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων (Ε.Σ.Δ.Α. 2020) το 74,8% των αστικών στερεών αποβλήτων οδηγήθηκαν σε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων/υπολειμμάτων το έτος 2018. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το ποσοστό αυτό διαμορφώθηκε στο 68% για το έτος 2024 (ΕΛΣΤΑΤ, 2024), ποσοστό το οποίο αντικατοπτρίζει το επίπεδο ανάπτυξης τόσο των διαθέσιμων υποδομών όσο και της φιλοσοφίας που διέπει τη χώρα, ως προς την διαχείριση των αστικών αποβλήτων που παράγει. Η παρούσα εργασία σκοπεύει να συμβάλλει στην ανάδειξη των επιπτώσεων που ενδέχεται να επέλθουν στα υπόγεια ύδατα από τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Στα πλαίσια αυτά, διερευνήθηκε το ευρωπαϊκό και ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο, εξετάστηκε αναλυτικά η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων στην χώρα, μελετήθηκε η θέση της Ελλάδας σε σχέση με τα υπόλοιπα μέλη κράτη της Ε.Ε., διερευνήθηκε η συσχέτιση της λειτουργίας των χώρων υγειονομικής ταφής με αναμενόμενους ρύπους στα υπόγεια ύδατα και τέλος εξετάστηκαν περιπτώσεις ρύπανσης συνδεόμενες με τη λειτουργία των έργων αυτών. Απ’ την έρευνα που έλαβε χώρα προέκυψε ότι οι χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) αποτελούν δυνητική πηγή ρύπανσης των υπόγειων νερών, κυρίως μέσω της διαρροής στραγγισμάτων, που περιέχουν ποικιλία οργανικών και ανόργανων ρύπων. Η δε μεταφορά των ρύπων εξαρτάται απ’ τη φύση του γεωλογικού μέσου, στο οποίο κινείται το νερό. Τα στραγγίσματα, αν δεν ελεγχθούν αποτελεσματικά, θα επηρεάσουν δυσμενώς τη χημική και βιολογική ποιότητα του υπόγειου υδροφορέα, προκαλώντας σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής. Για την εξάλειψη του φαινομένου θα πρέπει να γίνουν σημαντικά βήματα για την υιοθέτηση μίας νέας θεώρησης, ως προς τη διαχείριση των αποβλήτων, με γνώμονα την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της κοινωνίας, με σεβασμό στο περιβάλλον, στην υγεία, στους φυσικούς πόρους, εστιάζοντας στον περιορισμό της δημιουργίας των αποβλήτων, τη διαχείριση διακριτών ρευμάτων αποβλήτων, περιορίζοντας, ταυτόχρονα, την υγειονομική ταφή και ενισχύοντας την ανακύκλωση και την ασφαλή λειτουργία των έργων διαχείρισης των αποβλήτων.","abstract_html":"Το θέμα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων αποτελεί ένα πολυεπίπεδο πολιτικό ζήτημα με κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές προεκτάσεις, το οποίο έχει απασχολήσει την ανθρώπινη κοινωνία απ’ την στιγμή της εμφάνισης της. Η πρωτόλεια διαχείριση τους, η οποία κατά κύριο λόγο περιοριζόταν στην άναρχη απομάκρυνσή τους απ’ τον πυρήνα της ζωής της κάθε κοινωνίας, έχει πλέον εξελιχθεί με την καθοριστική ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Η αντίληψη που κυριάρχησε για αρκετές δεκαετίες στον πλανήτη, πλαισίωνε ως αναπόσπαστο τμήμα της την έννοια της τελικής διάθεσης με τη μέθοδο της υγειονομικής ταφής. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων (Ε.Σ.Δ.Α. 2020) το 74,8% των αστικών στερεών αποβλήτων οδηγήθηκαν σε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων/υπολειμμάτων το έτος 2018. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το ποσοστό αυτό διαμορφώθηκε στο 68% για το έτος 2024 (ΕΛΣΤΑΤ, 2024), ποσοστό το οποίο αντικατοπτρίζει το επίπεδο ανάπτυξης τόσο των διαθέσιμων υποδομών όσο και της φιλοσοφίας που διέπει τη χώρα, ως προς την διαχείριση των αστικών αποβλήτων που παράγει. Η παρούσα εργασία σκοπεύει να συμβάλλει στην ανάδειξη των επιπτώσεων που ενδέχεται να επέλθουν στα υπόγεια ύδατα από τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Στα πλαίσια αυτά, διερευνήθηκε το ευρωπαϊκό και ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο, εξετάστηκε αναλυτικά η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων στην χώρα, μελετήθηκε η θέση της Ελλάδας σε σχέση με τα υπόλοιπα μέλη κράτη της Ε.Ε., διερευνήθηκε η συσχέτιση της λειτουργίας των χώρων υγειονομικής ταφής με αναμενόμενους ρύπους στα υπόγεια ύδατα και τέλος εξετάστηκαν περιπτώσεις ρύπανσης συνδεόμενες με τη λειτουργία των έργων αυτών. Απ’ την έρευνα που έλαβε χώρα προέκυψε ότι οι χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) αποτελούν δυνητική πηγή ρύπανσης των υπόγειων νερών, κυρίως μέσω της διαρροής στραγγισμάτων, που περιέχουν ποικιλία οργανικών και ανόργανων ρύπων. Η δε μεταφορά των ρύπων εξαρτάται απ’ τη φύση του γεωλογικού μέσου, στο οποίο κινείται το νερό. Τα στραγγίσματα, αν δεν ελεγχθούν αποτελεσματικά, θα επηρεάσουν δυσμενώς τη χημική και βιολογική ποιότητα του υπόγειου υδροφορέα, προκαλώντας σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής. Για την εξάλειψη του φαινομένου θα πρέπει να γίνουν σημαντικά βήματα για την υιοθέτηση μίας νέας θεώρησης, ως προς τη διαχείριση των αποβλήτων, με γνώμονα την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της κοινωνίας, με σεβασμό στο περιβάλλον, στην υγεία, στους φυσικούς πόρους, εστιάζοντας στον περιορισμό της δημιουργίας των αποβλήτων, τη διαχείριση διακριτών ρευμάτων αποβλήτων, περιορίζοντας, ταυτόχρονα, την υγειονομική ταφή και ενισχύοντας την ανακύκλωση και την ασφαλή λειτουργία των έργων διαχείρισης των αποβλήτων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΜΥΡΤΩ","GEORGIADOU MYRTO"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:26Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5400595"],"render_values":[{"text":"uoadl:5400595","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5400595","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΜΥΡΤΩ","GEORGIADOU MYRTO"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5400595","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5400595"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το θέμα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων αποτελεί ένα πολυεπίπεδο πολιτικό ζήτημα με κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές προεκτάσεις, το οποίο έχει απασχολήσει την ανθρώπινη κοινωνία απ’ την στιγμή της εμφάνισης της. Η πρωτόλεια διαχείριση τους, η οποία κατά κύριο λόγο περιοριζόταν στην άναρχη απομάκρυνσή τους απ’ τον πυρήνα της ζωής της κάθε κοινωνίας, έχει πλέον εξελιχθεί με την καθοριστική ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Η αντίληψη που κυριάρχησε για αρκετές δεκαετίες στον πλανήτη, πλαισίωνε ως αναπόσπαστο τμήμα της την έννοια της τελικής διάθεσης με τη μέθοδο της υγειονομικής ταφής. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων (Ε.Σ.Δ.Α. 2020) το 74,8% των αστικών στερεών αποβλήτων οδηγήθηκαν σε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων/υπολειμμάτων το έτος 2018. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το ποσοστό αυτό διαμορφώθηκε στο 68% για το έτος 2024 (ΕΛΣΤΑΤ, 2024), ποσοστό το οποίο αντικατοπτρίζει το επίπεδο ανάπτυξης τόσο των διαθέσιμων υποδομών όσο και της φιλοσοφίας που διέπει τη χώρα, ως προς την διαχείριση των αστικών αποβλήτων που παράγει. Η παρούσα εργασία σκοπεύει να συμβάλλει στην ανάδειξη των επιπτώσεων που ενδέχεται να επέλθουν στα υπόγεια ύδατα από τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Στα πλαίσια αυτά, διερευνήθηκε το ευρωπαϊκό και ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο, εξετάστηκε αναλυτικά η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων στην χώρα, μελετήθηκε η θέση της Ελλάδας σε σχέση με τα υπόλοιπα μέλη κράτη της Ε.Ε., διερευνήθηκε η συσχέτιση της λειτουργίας των χώρων υγειονομικής ταφής με αναμενόμενους ρύπους στα υπόγεια ύδατα και τέλος εξετάστηκαν περιπτώσεις ρύπανσης συνδεόμενες με τη λειτουργία των έργων αυτών. Απ’ την έρευνα που έλαβε χώρα προέκυψε ότι οι χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) αποτελούν δυνητική πηγή ρύπανσης των υπόγειων νερών, κυρίως μέσω της διαρροής στραγγισμάτων, που περιέχουν ποικιλία οργανικών και ανόργανων ρύπων. Η δε μεταφορά των ρύπων εξαρτάται απ’ τη φύση του γεωλογικού μέσου, στο οποίο κινείται το νερό. Τα στραγγίσματα, αν δεν ελεγχθούν αποτελεσματικά, θα επηρεάσουν δυσμενώς τη χημική και βιολογική ποιότητα του υπόγειου υδροφορέα, προκαλώντας σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής. Για την εξάλειψη του φαινομένου θα πρέπει να γίνουν σημαντικά βήματα για την υιοθέτηση μίας νέας θεώρησης, ως προς τη διαχείριση των αποβλήτων, με γνώμονα την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της κοινωνίας, με σεβασμό στο περιβάλλον, στην υγεία, στους φυσικούς πόρους, εστιάζοντας στον περιορισμό της δημιουργίας των αποβλήτων, τη διαχείριση διακριτών ρευμάτων αποβλήτων, περιορίζοντας, ταυτόχρονα, την υγειονομική ταφή και ενισχύοντας την ανακύκλωση και την ασφαλή λειτουργία των έργων διαχείρισης των αποβλήτων.","The issue of solid waste management constitutes a multifaceted political matter with social, environmental, and economic dimensions, which has preoccupied human society since its very emergence. The primitive handling of solid waste—primarily limited to the unregulated removal of waste from the core of each community’s daily life—has evolved significantly with the decisive advancement of science and technology. For several decades, the prevailing perception worldwide regarded final disposal, mainly through sanitary landfilling, as an integral part of waste management. In Greece, according to official data from the National Waste Management Plan (ΕΣΔΑ, 2020), 74.8% of municipal solid waste was directed to landfill sites in 2018. According to the latest data from the Hellenic Statistical Authority (ΕΛΣΤΑΤ, 2024), this percentage decreased to 68% in 2024, reflecting both the level of development of available infrastructure and the country’s underlying philosophy regarding the management of the municipal waste it produces. The present study aims to highlight the potential impacts of landfill sites on groundwater. Within this framework, the European and Greek legislative context was examined, municipal solid waste management practices in Greece were analyzed, the country’s position relative to other EU Member States was assessed, the correlation between landfill operation and expected groundwater pollutants was investigated, and finally, cases of pollution associated with landfill operations were reviewed. The research conducted revealed that landfills (Sanitary Landfill Sites—ΧΥΤΑ) represent a potential source of groundwater contamination, primarily through the leakage of leachate containing a variety of organic and inorganic pollutants. The migration of these pollutants depends on the nature of the geological medium through which the water moves. If not effectively controlled, leachate can adversely affect the chemical and biological quality of groundwater, leading to severe consequences for public health, the environment, and overall quality of life. To eliminate this phenomenon, significant progress must be made toward adopting a new approach to waste management—one that meets the contemporary needs of society while respecting the environment, human health, and natural resources. Such an approach should focus on waste prevention, the management of distinct waste streams, the reduction of landfilling, and the enhancement of recycling and the safe operation of waste management facilities."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων στην Ελλάδα και οι δυνητικές επιπτώσεις στα υπόγεια ύδατα από τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΜΥΡΤΩ","GEORGIADOU MYRTO"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το θέμα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων αποτελεί ένα πολυεπίπεδο πολιτικό ζήτημα με κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές προεκτάσεις, το οποίο έχει απασχολήσει την ανθρώπινη κοινωνία απ’ την στιγμή της εμφάνισης της. Η πρωτόλεια διαχείριση τους, η οποία κατά κύριο λόγο περιοριζόταν στην άναρχη απομάκρυνσή τους απ’ τον πυρήνα της ζωής της κάθε κοινωνίας, έχει πλέον εξελιχθεί με την καθοριστική ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Η αντίληψη που κυριάρχησε για αρκετές δεκαετίες στον πλανήτη, πλαισίωνε ως αναπόσπαστο τμήμα της την έννοια της τελικής διάθεσης με τη μέθοδο της υγειονομικής ταφής. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων (Ε.Σ.Δ.Α. 2020) το 74,8% των αστικών στερεών αποβλήτων οδηγήθηκαν σε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων/υπολειμμάτων το έτος 2018. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το ποσοστό αυτό διαμορφώθηκε στο 68% για το έτος 2024 (ΕΛΣΤΑΤ, 2024), ποσοστό το οποίο αντικατοπτρίζει το επίπεδο ανάπτυξης τόσο των διαθέσιμων υποδομών όσο και της φιλοσοφίας που διέπει τη χώρα, ως προς την διαχείριση των αστικών αποβλήτων που παράγει. Η παρούσα εργασία σκοπεύει να συμβάλλει στην ανάδειξη των επιπτώσεων που ενδέχεται να επέλθουν στα υπόγεια ύδατα από τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Στα πλαίσια αυτά, διερευνήθηκε το ευρωπαϊκό και ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο, εξετάστηκε αναλυτικά η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων στην χώρα, μελετήθηκε η θέση της Ελλάδας σε σχέση με τα υπόλοιπα μέλη κράτη της Ε.Ε., διερευνήθηκε η συσχέτιση της λειτουργίας των χώρων υγειονομικής ταφής με αναμενόμενους ρύπους στα υπόγεια ύδατα και τέλος εξετάστηκαν περιπτώσεις ρύπανσης συνδεόμενες με τη λειτουργία των έργων αυτών. Απ’ την έρευνα που έλαβε χώρα προέκυψε ότι οι χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) αποτελούν δυνητική πηγή ρύπανσης των υπόγειων νερών, κυρίως μέσω της διαρροής στραγγισμάτων, που περιέχουν ποικιλία οργανικών και ανόργανων ρύπων. Η δε μεταφορά των ρύπων εξαρτάται απ’ τη φύση του γεωλογικού μέσου, στο οποίο κινείται το νερό. Τα στραγγίσματα, αν δεν ελεγχθούν αποτελεσματικά, θα επηρεάσουν δυσμενώς τη χημική και βιολογική ποιότητα του υπόγειου υδροφορέα, προκαλώντας σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής. Για την εξάλειψη του φαινομένου θα πρέπει να γίνουν σημαντικά βήματα για την υιοθέτηση μίας νέας θεώρησης, ως προς τη διαχείριση των αποβλήτων, με γνώμονα την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της κοινωνίας, με σεβασμό στο περιβάλλον, στην υγεία, στους φυσικούς πόρους, εστιάζοντας στον περιορισμό της δημιουργίας των αποβλήτων, τη διαχείριση διακριτών ρευμάτων αποβλήτων, περιορίζοντας, ταυτόχρονα, την υγειονομική ταφή και ενισχύοντας την ανακύκλωση και την ασφαλή λειτουργία των έργων διαχείρισης των αποβλήτων.","The issue of solid waste management constitutes a multifaceted political matter with social, environmental, and economic dimensions, which has preoccupied human society since its very emergence. The primitive handling of solid waste—primarily limited to the unregulated removal of waste from the core of each community’s daily life—has evolved significantly with the decisive advancement of science and technology. For several decades, the prevailing perception worldwide regarded final disposal, mainly through sanitary landfilling, as an integral part of waste management. In Greece, according to official data from the National Waste Management Plan (ΕΣΔΑ, 2020), 74.8% of municipal solid waste was directed to landfill sites in 2018. According to the latest data from the Hellenic Statistical Authority (ΕΛΣΤΑΤ, 2024), this percentage decreased to 68% in 2024, reflecting both the level of development of available infrastructure and the country’s underlying philosophy regarding the management of the municipal waste it produces. The present study aims to highlight the potential impacts of landfill sites on groundwater. Within this framework, the European and Greek legislative context was examined, municipal solid waste management practices in Greece were analyzed, the country’s position relative to other EU Member States was assessed, the correlation between landfill operation and expected groundwater pollutants was investigated, and finally, cases of pollution associated with landfill operations were reviewed. The research conducted revealed that landfills (Sanitary Landfill Sites—ΧΥΤΑ) represent a potential source of groundwater contamination, primarily through the leakage of leachate containing a variety of organic and inorganic pollutants. The migration of these pollutants depends on the nature of the geological medium through which the water moves. If not effectively controlled, leachate can adversely affect the chemical and biological quality of groundwater, leading to severe consequences for public health, the environment, and overall quality of life. To eliminate this phenomenon, significant progress must be made toward adopting a new approach to waste management—one that meets the contemporary needs of society while respecting the environment, human health, and natural resources. Such an approach should focus on waste prevention, the management of distinct waste streams, the reduction of landfilling, and the enhancement of recycling and the safe operation of waste management facilities."],"dc:identifier":["uoadl:5400595","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5400595"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων στην Ελλάδα και οι δυνητικές επιπτώσεις στα υπόγεια ύδατα από τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:26Z"}