{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5376281"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5376281","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Kλίμακα βαθμονόμησης δοκιδοτών οστών. Μια βιβλιογραφική αναφορά στην χρησιμότητα και την εφαρμογή της στην κλινική πρακτική για την διαχείρηση της οστεοπόρωσης","abstract":"Η Κλίμακα Βαθμονόμησης Δοκιδωτών Οστών (Trabecular Bone Score, TBS), η οποία βασίζεται σε ανάλυση υφής επιπέδων γκρι από εικόνες DXA της οσφυϊκής μοίρας, έχει αναδειχθεί ως συμπληρωματικό εργαλείο που παρέχει έμμεση εκτίμηση της δοκιδωτής μικροαρχιτεκτονικής. Δεδομένα από μεγάλες μελέτες κοορτής, μετα-αναλύσεις και διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του ρόλου της TBS στην πρωτοπαθή οστεοπόρωση και σε ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης, συμπεριλαμβανομένων του σακχαρώδους διαβήτη, της χρόνιας έκθεσης σε γλυκοκορτικοειδή, ενδοκρινικών διαταραχών, χρόνιας νεφρικής νόσου, HIV λοίμωξης, γενετικών συνδρόμων και αιματολογικών νοσημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συγκριτική απόδοση της TBS και της BMD στην πρόβλεψη καταγμάτων, καθώς και στην ενσωμάτωση της TBS στη λήψη κλινικών αποφάσεων μέσω του FRAX προσαρμοσμένου με TBS. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η TBS προβλέπει ανεξάρτητα σπονδυλικά και μη σπονδυλικά κατάγματα πέρα από τη BMD και τους κλινικούς παράγοντες κινδύνου, βελτιώνοντας σημαντικά τη διαστρωμάτωση του κινδύνου καταγμάτων, ιδιαίτερα σε ασθενείς με φυσιολογική ή οστεοπενική BMD. Η TBS είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη δευτεροπαθή οστεοπόρωση, όπου η μικροαρχιτεκτονική επιδείνωση είναι συχνά δυσανάλογη της μείωσης της BMD. Ωστόσο, η χρησιμότητά της στην παρακολούθηση της θεραπείας παραμένει περιορισμένη, ειδικά για τα αντιοστεοκλαστικά φάρμακα, λόγω μικρών μεταβολών με την πάροδο του χρόνου και έλλειψης τυποποιημένων ορίων σημαντικής μεταβολής. Συμπερασματικά, η TBS αποτελεί ένα κλινικά χρήσιμο συμπληρωματικό εργαλείο της DXA και του FRAX, ενισχύοντας την εκτίμηση κινδύνου καταγμάτων και υποστηρίζοντας εξατομικευμένες θεραπευτικές αποφάσεις. Αν και δεν αντικαθιστά τη BMD, η ενσωμάτωσή της στη ρουτίνα αξιολόγησης της οστεοπόρωσης συμβάλλει σε μια πιο ολοκληρωμένη εκτίμηση της οστικής αντοχής, συνδυάζοντας τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του οστού. Μελλοντική έρευνα θα πρέπει να εστιάσει στην τυποποίηση τιμών αναφοράς, στην επιβεβαίωση των μεταβολών της TBS σε σχέση με τα καταγματικά αποτελέσματα και στη βελτίωση του ρόλου της στην παρακολούθηση της θεραπείας.","abstract_html":"Η Κλίμακα Βαθμονόμησης Δοκιδωτών Οστών (Trabecular Bone Score, TBS), η οποία βασίζεται σε ανάλυση υφής επιπέδων γκρι από εικόνες DXA της οσφυϊκής μοίρας, έχει αναδειχθεί ως συμπληρωματικό εργαλείο που παρέχει έμμεση εκτίμηση της δοκιδωτής μικροαρχιτεκτονικής. Δεδομένα από μεγάλες μελέτες κοορτής, μετα-αναλύσεις και διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του ρόλου της TBS στην πρωτοπαθή οστεοπόρωση και σε ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης, συμπεριλαμβανομένων του σακχαρώδους διαβήτη, της χρόνιας έκθεσης σε γλυκοκορτικοειδή, ενδοκρινικών διαταραχών, χρόνιας νεφρικής νόσου, HIV λοίμωξης, γενετικών συνδρόμων και αιματολογικών νοσημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συγκριτική απόδοση της TBS και της BMD στην πρόβλεψη καταγμάτων, καθώς και στην ενσωμάτωση της TBS στη λήψη κλινικών αποφάσεων μέσω του FRAX προσαρμοσμένου με TBS. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η TBS προβλέπει ανεξάρτητα σπονδυλικά και μη σπονδυλικά κατάγματα πέρα από τη BMD και τους κλινικούς παράγοντες κινδύνου, βελτιώνοντας σημαντικά τη διαστρωμάτωση του κινδύνου καταγμάτων, ιδιαίτερα σε ασθενείς με φυσιολογική ή οστεοπενική BMD. Η TBS είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη δευτεροπαθή οστεοπόρωση, όπου η μικροαρχιτεκτονική επιδείνωση είναι συχνά δυσανάλογη της μείωσης της BMD. Ωστόσο, η χρησιμότητά της στην παρακολούθηση της θεραπείας παραμένει περιορισμένη, ειδικά για τα αντιοστεοκλαστικά φάρμακα, λόγω μικρών μεταβολών με την πάροδο του χρόνου και έλλειψης τυποποιημένων ορίων σημαντικής μεταβολής. Συμπερασματικά, η TBS αποτελεί ένα κλινικά χρήσιμο συμπληρωματικό εργαλείο της DXA και του FRAX, ενισχύοντας την εκτίμηση κινδύνου καταγμάτων και υποστηρίζοντας εξατομικευμένες θεραπευτικές αποφάσεις. Αν και δεν αντικαθιστά τη BMD, η ενσωμάτωσή της στη ρουτίνα αξιολόγησης της οστεοπόρωσης συμβάλλει σε μια πιο ολοκληρωμένη εκτίμηση της οστικής αντοχής, συνδυάζοντας τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του οστού. Μελλοντική έρευνα θα πρέπει να εστιάσει στην τυποποίηση τιμών αναφοράς, στην επιβεβαίωση των μεταβολών της TBS σε σχέση με τα καταγματικά αποτελέσματα και στη βελτίωση του ρόλου της στην παρακολούθηση της θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Πάρχας Νικόλαος","Parchas Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5376281"],"render_values":[{"text":"uoadl:5376281","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376281","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πάρχας Νικόλαος","Parchas Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5376281","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376281"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Κλίμακα Βαθμονόμησης Δοκιδωτών Οστών (Trabecular Bone Score, TBS), η οποία βασίζεται σε ανάλυση υφής επιπέδων γκρι από εικόνες DXA της οσφυϊκής μοίρας, έχει αναδειχθεί ως συμπληρωματικό εργαλείο που παρέχει έμμεση εκτίμηση της δοκιδωτής μικροαρχιτεκτονικής. Δεδομένα από μεγάλες μελέτες κοορτής, μετα-αναλύσεις και διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του ρόλου της TBS στην πρωτοπαθή οστεοπόρωση και σε ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης, συμπεριλαμβανομένων του σακχαρώδους διαβήτη, της χρόνιας έκθεσης σε γλυκοκορτικοειδή, ενδοκρινικών διαταραχών, χρόνιας νεφρικής νόσου, HIV λοίμωξης, γενετικών συνδρόμων και αιματολογικών νοσημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συγκριτική απόδοση της TBS και της BMD στην πρόβλεψη καταγμάτων, καθώς και στην ενσωμάτωση της TBS στη λήψη κλινικών αποφάσεων μέσω του FRAX προσαρμοσμένου με TBS. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η TBS προβλέπει ανεξάρτητα σπονδυλικά και μη σπονδυλικά κατάγματα πέρα από τη BMD και τους κλινικούς παράγοντες κινδύνου, βελτιώνοντας σημαντικά τη διαστρωμάτωση του κινδύνου καταγμάτων, ιδιαίτερα σε ασθενείς με φυσιολογική ή οστεοπενική BMD. Η TBS είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη δευτεροπαθή οστεοπόρωση, όπου η μικροαρχιτεκτονική επιδείνωση είναι συχνά δυσανάλογη της μείωσης της BMD. Ωστόσο, η χρησιμότητά της στην παρακολούθηση της θεραπείας παραμένει περιορισμένη, ειδικά για τα αντιοστεοκλαστικά φάρμακα, λόγω μικρών μεταβολών με την πάροδο του χρόνου και έλλειψης τυποποιημένων ορίων σημαντικής μεταβολής. Συμπερασματικά, η TBS αποτελεί ένα κλινικά χρήσιμο συμπληρωματικό εργαλείο της DXA και του FRAX, ενισχύοντας την εκτίμηση κινδύνου καταγμάτων και υποστηρίζοντας εξατομικευμένες θεραπευτικές αποφάσεις. Αν και δεν αντικαθιστά τη BMD, η ενσωμάτωσή της στη ρουτίνα αξιολόγησης της οστεοπόρωσης συμβάλλει σε μια πιο ολοκληρωμένη εκτίμηση της οστικής αντοχής, συνδυάζοντας τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του οστού. Μελλοντική έρευνα θα πρέπει να εστιάσει στην τυποποίηση τιμών αναφοράς, στην επιβεβαίωση των μεταβολών της TBS σε σχέση με τα καταγματικά αποτελέσματα και στη βελτίωση του ρόλου της στην παρακολούθηση της θεραπείας.","Osteoporosis is a multifactorial skeletal disorder characterized by reduced bone strength and an increased risk of fragility fractures. Dual-energy X-ray absorptiometry (DXA)–derived bone mineral density (BMD) remains the golden standard of osteoporosis diagnosis and management however, BMD alone does not account for trabecular microarchitecture, leading to underestimation of fracture risk in a substantial proportion of patients. The Trabecular Bone Score (TBS), a gray-level textural analysis derived from lumbar spine DXA images, has emerged as a complementary tool that provides indirect insight into trabecular bone architecture. Evidence from large cohort studies, meta-analyses, and international position statements was utilized to evaluate the role of TBS in primary osteoporosis and in a wide range of secondary osteoporosis conditions, including diabetes mellitus, chronic glucocorticoid exposure, endocrine disorders, chronic kidney disease, HIV infection, genetic syndromes, and hematological diseases. Particular emphasis was placed on the comparative performance of TBS and BMD in fracture risk prediction, as well as the integration of TBS into clinical decision-making through TBS-adjusted FRAX. The findings indicate that TBS independently predicts vertebral and non-vertebral fractures beyond BMD and clinical risk factors, significantly improving fracture risk stratification, especially in patients with normal or osteopenic BMD. TBS is particularly valuable in secondary osteoporosis, where microarchitectural deterioration is often disproportionate to BMD loss. However, its utility for monitoring anti-osteoporotic therapy remains limited, particularly for antiresorptive agents, due to modest longitudinal changes and a lack of standardized least significant change values. In conclusion, TBS represents a clinically valuable adjunct to DXA and FRAX, enhancing fracture risk assessment and supporting individualized treatment decisions. While it does not replace BMD, its integration into routine osteoporosis evaluation contributes to a more comprehensive assessment of bone strength by incorporating both bone quantity and bone quality. Future research should focus on standardizing reference values, validating longitudinal changes against fracture outcomes, and refining its role in therapy monitoring"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Kλίμακα βαθμονόμησης δοκιδοτών οστών. Μια βιβλιογραφική αναφορά στην χρησιμότητα και την εφαρμογή της στην κλινική πρακτική για την διαχείρηση της οστεοπόρωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πάρχας Νικόλαος","Parchas Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η Κλίμακα Βαθμονόμησης Δοκιδωτών Οστών (Trabecular Bone Score, TBS), η οποία βασίζεται σε ανάλυση υφής επιπέδων γκρι από εικόνες DXA της οσφυϊκής μοίρας, έχει αναδειχθεί ως συμπληρωματικό εργαλείο που παρέχει έμμεση εκτίμηση της δοκιδωτής μικροαρχιτεκτονικής. Δεδομένα από μεγάλες μελέτες κοορτής, μετα-αναλύσεις και διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του ρόλου της TBS στην πρωτοπαθή οστεοπόρωση και σε ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης, συμπεριλαμβανομένων του σακχαρώδους διαβήτη, της χρόνιας έκθεσης σε γλυκοκορτικοειδή, ενδοκρινικών διαταραχών, χρόνιας νεφρικής νόσου, HIV λοίμωξης, γενετικών συνδρόμων και αιματολογικών νοσημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συγκριτική απόδοση της TBS και της BMD στην πρόβλεψη καταγμάτων, καθώς και στην ενσωμάτωση της TBS στη λήψη κλινικών αποφάσεων μέσω του FRAX προσαρμοσμένου με TBS. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η TBS προβλέπει ανεξάρτητα σπονδυλικά και μη σπονδυλικά κατάγματα πέρα από τη BMD και τους κλινικούς παράγοντες κινδύνου, βελτιώνοντας σημαντικά τη διαστρωμάτωση του κινδύνου καταγμάτων, ιδιαίτερα σε ασθενείς με φυσιολογική ή οστεοπενική BMD. Η TBS είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη δευτεροπαθή οστεοπόρωση, όπου η μικροαρχιτεκτονική επιδείνωση είναι συχνά δυσανάλογη της μείωσης της BMD. Ωστόσο, η χρησιμότητά της στην παρακολούθηση της θεραπείας παραμένει περιορισμένη, ειδικά για τα αντιοστεοκλαστικά φάρμακα, λόγω μικρών μεταβολών με την πάροδο του χρόνου και έλλειψης τυποποιημένων ορίων σημαντικής μεταβολής. Συμπερασματικά, η TBS αποτελεί ένα κλινικά χρήσιμο συμπληρωματικό εργαλείο της DXA και του FRAX, ενισχύοντας την εκτίμηση κινδύνου καταγμάτων και υποστηρίζοντας εξατομικευμένες θεραπευτικές αποφάσεις. Αν και δεν αντικαθιστά τη BMD, η ενσωμάτωσή της στη ρουτίνα αξιολόγησης της οστεοπόρωσης συμβάλλει σε μια πιο ολοκληρωμένη εκτίμηση της οστικής αντοχής, συνδυάζοντας τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του οστού. Μελλοντική έρευνα θα πρέπει να εστιάσει στην τυποποίηση τιμών αναφοράς, στην επιβεβαίωση των μεταβολών της TBS σε σχέση με τα καταγματικά αποτελέσματα και στη βελτίωση του ρόλου της στην παρακολούθηση της θεραπείας.","Osteoporosis is a multifactorial skeletal disorder characterized by reduced bone strength and an increased risk of fragility fractures. Dual-energy X-ray absorptiometry (DXA)–derived bone mineral density (BMD) remains the golden standard of osteoporosis diagnosis and management however, BMD alone does not account for trabecular microarchitecture, leading to underestimation of fracture risk in a substantial proportion of patients. The Trabecular Bone Score (TBS), a gray-level textural analysis derived from lumbar spine DXA images, has emerged as a complementary tool that provides indirect insight into trabecular bone architecture. Evidence from large cohort studies, meta-analyses, and international position statements was utilized to evaluate the role of TBS in primary osteoporosis and in a wide range of secondary osteoporosis conditions, including diabetes mellitus, chronic glucocorticoid exposure, endocrine disorders, chronic kidney disease, HIV infection, genetic syndromes, and hematological diseases. Particular emphasis was placed on the comparative performance of TBS and BMD in fracture risk prediction, as well as the integration of TBS into clinical decision-making through TBS-adjusted FRAX. The findings indicate that TBS independently predicts vertebral and non-vertebral fractures beyond BMD and clinical risk factors, significantly improving fracture risk stratification, especially in patients with normal or osteopenic BMD. TBS is particularly valuable in secondary osteoporosis, where microarchitectural deterioration is often disproportionate to BMD loss. However, its utility for monitoring anti-osteoporotic therapy remains limited, particularly for antiresorptive agents, due to modest longitudinal changes and a lack of standardized least significant change values. In conclusion, TBS represents a clinically valuable adjunct to DXA and FRAX, enhancing fracture risk assessment and supporting individualized treatment decisions. While it does not replace BMD, its integration into routine osteoporosis evaluation contributes to a more comprehensive assessment of bone strength by incorporating both bone quantity and bone quality. Future research should focus on standardizing reference values, validating longitudinal changes against fracture outcomes, and refining its role in therapy monitoring"],"dc:identifier":["uoadl:5376281","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376281"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Kλίμακα βαθμονόμησης δοκιδοτών οστών. Μια βιβλιογραφική αναφορά στην χρησιμότητα και την εφαρμογή της στην κλινική πρακτική για την διαχείρηση της οστεοπόρωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:24Z"}