{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5376125"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5376125","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπερηχοκαρδιογραφική εκτίμηση διαστολικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο","abstract":"Η δρεπανοκυτταρική νόσος αποτελεί μια κληρονομική αιμοσφαιρινοπάθεια που οφείλεται σε μια παθολογική μετάλλαξη στο γονίδιο της β-αλυσίδας της αιμοσφαιρίνης, με αποτέλεσμα την παραγωγή της παθολογικής αιμοσφαιρίνης HbS. Πρόκειται για μια πολυσυστηματική νόσο στην οποία συμμετοχή του καρδιαγγειακού συστήματος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και προγνωστική σημασία. Η χρόνια αναιμία, η αιμόλυση, η υπερδυναμική κυκλοφορία, η μικροαγγειακή ισχαιμία και η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία αποτελούν τους βασικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που συμβάλλουν στη δομική και λειτουργική αναδιαμόρφωση του μυοκαρδίου, με αποτέλεσμα την εμφάνιση διαταραχών της διαστολικής λειτουργίας. Η υπερηχοκαρδιογραφία αποτελεί τη βασική, μη επεμβατική μέθοδο αξιολόγησης της καρδιακής λειτουργίας στους ασθενείς αυτούς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η υπερηχοκαρδιογραφική εκτίμηση της διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας σε ενήλικες ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο και η διερεύνηση της σχέσης των επιμέρους υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων με την παρουσία διαστολικής δυσλειτουργίας. Πρόκειται για μονοκεντρική, αναδρομική μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμπεριλήφθηκαν ασθενείς που παρακολουθούνταν στο εξειδικευμένο ιατρείο καρδιαγγειακής παρακολούθησης ασθενών με αιμοσφαιρινοπάθειες της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών. Αναλύθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα 2022–2026. Η αξιολόγηση της διαστολικής λειτουργίας έγινε σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες ASE/EACVI 2025 και συμπεριέλαβε παραμέτρους όπως οι ταχύτητες E και A της διαμιτροειδικής ροής, η ιστική ταχύτητα e′, ο λόγος E/e′, η μέγιστη ταχύτητα ανεπάρκειας τριγλώχινας βαλβίδας (TRVmax), ο δείκτης όγκου αριστερού κόλπου (LAVI) και ο χρόνος ισοογκωτικής χάλασης (IVRT). Συνολικά μελετήθηκαν 43 ασθενείς, με διάμεση ηλικία 51 έτη, εκ των οποίων το 72,1% ήταν γυναίκες. Διαστολική δυσλειτουργία διαπιστώθηκε σε 13 ασθενείς, ποσοστό 30,2% του συνολικού πληθυσμού. Από αυτούς, οι περισσότεροι ταξινομήθηκαν ως grade 2 ως προς τη βαρύτητα της διαστολικής δυσλειτουργίας, ενώ μικρότερα ποσοστά αντιστοιχούσαν σε grade 1 και grade 3. Οι ασθενείς με διαστολική δυσλειτουργία ήταν μεγαλύτερης ηλικίας και παρουσίασαν χαμηλότερες τιμές e′, υψηλότερο λόγο E/e′, αυξημένη TRVmax και σημαντικά αυξημένο LAVI σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς διαστολική δυσλειτουργία. Η ανάλυση συσχέτισης μεταξύ των υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων ανέδειξε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ LAVI και TRVmax, εύρημα που υποδηλώνει πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ των χρονίως αυξημένων πιέσεων πλήρωσης, όπως αυτές αποτυπώνονται από την δομική αναδιαμόρφωση του αριστερού κόλπου και της αιμοδυναμικής επιβάρυνσης της πνευμονικής κυκλοφορίας. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ TRVmax και E/e′. Στην ανάλυση ROC, ο LAVI παρουσίασε την υψηλότερη διαγνωστική ικανότητα για τη διάκριση των ασθενών με διαστολική δυσλειτουργία, με AUC 0,821, ενώ η TRVmax και ο λόγος E/e′ εμφάνισαν χαμηλότερη διαγνωστική απόδοση. Συμπερασματικά, η διαστολική δυσλειτουργία αποτελεί συχνό εύρημα σε ενήλικες ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο και σχετίζεται με παραμέτρους που αντανακλούν τόσο τη διαταραχή της μυοκαρδιακής χάλασης όσο και τη χρόνια αναδιαμόρφωση του αριστερού κόλπου. Ο LAVI αναδείχθηκε ως ιδιαίτερα χρήσιμος δείκτης χρόνιας διαστολικής επιβάρυνσης, ενώ η συσχέτισή του με την TRVmax υποστηρίζει την ύπαρξη σύνθετης παθοφυσιολογικής σχέσης μεταξύ διαστολικής λειτουργίας και πνευμονικής αιμοδυναμικής στους ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της συστηματικής υπερηχοκαρδιογραφικής παρακολούθησης αυτού του πληθυσμού, με στόχο την έγκαιρη αναγνώριση υποκλινικής καρδιαγγειακής επιβάρυνσης.","abstract_html":"Η δρεπανοκυτταρική νόσος αποτελεί μια κληρονομική αιμοσφαιρινοπάθεια που οφείλεται σε μια παθολογική μετάλλαξη στο γονίδιο της β-αλυσίδας της αιμοσφαιρίνης, με αποτέλεσμα την παραγωγή της παθολογικής αιμοσφαιρίνης HbS. Πρόκειται για μια πολυσυστηματική νόσο στην οποία συμμετοχή του καρδιαγγειακού συστήματος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και προγνωστική σημασία. Η χρόνια αναιμία, η αιμόλυση, η υπερδυναμική κυκλοφορία, η μικροαγγειακή ισχαιμία και η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία αποτελούν τους βασικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που συμβάλλουν στη δομική και λειτουργική αναδιαμόρφωση του μυοκαρδίου, με αποτέλεσμα την εμφάνιση διαταραχών της διαστολικής λειτουργίας. Η υπερηχοκαρδιογραφία αποτελεί τη βασική, μη επεμβατική μέθοδο αξιολόγησης της καρδιακής λειτουργίας στους ασθενείς αυτούς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η υπερηχοκαρδιογραφική εκτίμηση της διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας σε ενήλικες ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο και η διερεύνηση της σχέσης των επιμέρους υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων με την παρουσία διαστολικής δυσλειτουργίας. Πρόκειται για μονοκεντρική, αναδρομική μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμπεριλήφθηκαν ασθενείς που παρακολουθούνταν στο εξειδικευμένο ιατρείο καρδιαγγειακής παρακολούθησης ασθενών με αιμοσφαιρινοπάθειες της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών. Αναλύθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα 2022–2026. Η αξιολόγηση της διαστολικής λειτουργίας έγινε σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες ASE/EACVI 2025 και συμπεριέλαβε παραμέτρους όπως οι ταχύτητες E και A της διαμιτροειδικής ροής, η ιστική ταχύτητα e′, ο λόγος E/e′, η μέγιστη ταχύτητα ανεπάρκειας τριγλώχινας βαλβίδας (TRVmax), ο δείκτης όγκου αριστερού κόλπου (LAVI) και ο χρόνος ισοογκωτικής χάλασης (IVRT). Συνολικά μελετήθηκαν 43 ασθενείς, με διάμεση ηλικία 51 έτη, εκ των οποίων το 72,1% ήταν γυναίκες. Διαστολική δυσλειτουργία διαπιστώθηκε σε 13 ασθενείς, ποσοστό 30,2% του συνολικού πληθυσμού. Από αυτούς, οι περισσότεροι ταξινομήθηκαν ως grade 2 ως προς τη βαρύτητα της διαστολικής δυσλειτουργίας, ενώ μικρότερα ποσοστά αντιστοιχούσαν σε grade 1 και grade 3. Οι ασθενείς με διαστολική δυσλειτουργία ήταν μεγαλύτερης ηλικίας και παρουσίασαν χαμηλότερες τιμές e′, υψηλότερο λόγο E/e′, αυξημένη TRVmax και σημαντικά αυξημένο LAVI σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς διαστολική δυσλειτουργία. Η ανάλυση συσχέτισης μεταξύ των υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων ανέδειξε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ LAVI και TRVmax, εύρημα που υποδηλώνει πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ των χρονίως αυξημένων πιέσεων πλήρωσης, όπως αυτές αποτυπώνονται από την δομική αναδιαμόρφωση του αριστερού κόλπου και της αιμοδυναμικής επιβάρυνσης της πνευμονικής κυκλοφορίας. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ TRVmax και E/e′. Στην ανάλυση ROC, ο LAVI παρουσίασε την υψηλότερη διαγνωστική ικανότητα για τη διάκριση των ασθενών με διαστολική δυσλειτουργία, με AUC 0,821, ενώ η TRVmax και ο λόγος E/e′ εμφάνισαν χαμηλότερη διαγνωστική απόδοση. Συμπερασματικά, η διαστολική δυσλειτουργία αποτελεί συχνό εύρημα σε ενήλικες ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο και σχετίζεται με παραμέτρους που αντανακλούν τόσο τη διαταραχή της μυοκαρδιακής χάλασης όσο και τη χρόνια αναδιαμόρφωση του αριστερού κόλπου. Ο LAVI αναδείχθηκε ως ιδιαίτερα χρήσιμος δείκτης χρόνιας διαστολικής επιβάρυνσης, ενώ η συσχέτισή του με την TRVmax υποστηρίζει την ύπαρξη σύνθετης παθοφυσιολογικής σχέσης μεταξύ διαστολικής λειτουργίας και πνευμονικής αιμοδυναμικής στους ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της συστηματικής υπερηχοκαρδιογραφικής παρακολούθησης αυτού του πληθυσμού, με στόχο την έγκαιρη αναγνώριση υποκλινικής καρδιαγγειακής επιβάρυνσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιώνης Απόστολος","Lionis Apostolos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5376125"],"render_values":[{"text":"uoadl:5376125","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376125","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιώνης Απόστολος","Lionis Apostolos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5376125","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376125"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η δρεπανοκυτταρική νόσος αποτελεί μια κληρονομική αιμοσφαιρινοπάθεια που οφείλεται σε μια παθολογική μετάλλαξη στο γονίδιο της β-αλυσίδας της αιμοσφαιρίνης, με αποτέλεσμα την παραγωγή της παθολογικής αιμοσφαιρίνης HbS. Πρόκειται για μια πολυσυστηματική νόσο στην οποία συμμετοχή του καρδιαγγειακού συστήματος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και προγνωστική σημασία. Η χρόνια αναιμία, η αιμόλυση, η υπερδυναμική κυκλοφορία, η μικροαγγειακή ισχαιμία και η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία αποτελούν τους βασικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που συμβάλλουν στη δομική και λειτουργική αναδιαμόρφωση του μυοκαρδίου, με αποτέλεσμα την εμφάνιση διαταραχών της διαστολικής λειτουργίας. Η υπερηχοκαρδιογραφία αποτελεί τη βασική, μη επεμβατική μέθοδο αξιολόγησης της καρδιακής λειτουργίας στους ασθενείς αυτούς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η υπερηχοκαρδιογραφική εκτίμηση της διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας σε ενήλικες ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο και η διερεύνηση της σχέσης των επιμέρους υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων με την παρουσία διαστολικής δυσλειτουργίας. Πρόκειται για μονοκεντρική, αναδρομική μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμπεριλήφθηκαν ασθενείς που παρακολουθούνταν στο εξειδικευμένο ιατρείο καρδιαγγειακής παρακολούθησης ασθενών με αιμοσφαιρινοπάθειες της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών. Αναλύθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα 2022–2026. Η αξιολόγηση της διαστολικής λειτουργίας έγινε σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες ASE/EACVI 2025 και συμπεριέλαβε παραμέτρους όπως οι ταχύτητες E και A της διαμιτροειδικής ροής, η ιστική ταχύτητα e′, ο λόγος E/e′, η μέγιστη ταχύτητα ανεπάρκειας τριγλώχινας βαλβίδας (TRVmax), ο δείκτης όγκου αριστερού κόλπου (LAVI) και ο χρόνος ισοογκωτικής χάλασης (IVRT). Συνολικά μελετήθηκαν 43 ασθενείς, με διάμεση ηλικία 51 έτη, εκ των οποίων το 72,1% ήταν γυναίκες. Διαστολική δυσλειτουργία διαπιστώθηκε σε 13 ασθενείς, ποσοστό 30,2% του συνολικού πληθυσμού. Από αυτούς, οι περισσότεροι ταξινομήθηκαν ως grade 2 ως προς τη βαρύτητα της διαστολικής δυσλειτουργίας, ενώ μικρότερα ποσοστά αντιστοιχούσαν σε grade 1 και grade 3. Οι ασθενείς με διαστολική δυσλειτουργία ήταν μεγαλύτερης ηλικίας και παρουσίασαν χαμηλότερες τιμές e′, υψηλότερο λόγο E/e′, αυξημένη TRVmax και σημαντικά αυξημένο LAVI σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς διαστολική δυσλειτουργία. Η ανάλυση συσχέτισης μεταξύ των υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων ανέδειξε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ LAVI και TRVmax, εύρημα που υποδηλώνει πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ των χρονίως αυξημένων πιέσεων πλήρωσης, όπως αυτές αποτυπώνονται από την δομική αναδιαμόρφωση του αριστερού κόλπου και της αιμοδυναμικής επιβάρυνσης της πνευμονικής κυκλοφορίας. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ TRVmax και E/e′. Στην ανάλυση ROC, ο LAVI παρουσίασε την υψηλότερη διαγνωστική ικανότητα για τη διάκριση των ασθενών με διαστολική δυσλειτουργία, με AUC 0,821, ενώ η TRVmax και ο λόγος E/e′ εμφάνισαν χαμηλότερη διαγνωστική απόδοση. Συμπερασματικά, η διαστολική δυσλειτουργία αποτελεί συχνό εύρημα σε ενήλικες ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο και σχετίζεται με παραμέτρους που αντανακλούν τόσο τη διαταραχή της μυοκαρδιακής χάλασης όσο και τη χρόνια αναδιαμόρφωση του αριστερού κόλπου. Ο LAVI αναδείχθηκε ως ιδιαίτερα χρήσιμος δείκτης χρόνιας διαστολικής επιβάρυνσης, ενώ η συσχέτισή του με την TRVmax υποστηρίζει την ύπαρξη σύνθετης παθοφυσιολογικής σχέσης μεταξύ διαστολικής λειτουργίας και πνευμονικής αιμοδυναμικής στους ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της συστηματικής υπερηχοκαρδιογραφικής παρακολούθησης αυτού του πληθυσμού, με στόχο την έγκαιρη αναγνώριση υποκλινικής καρδιαγγειακής επιβάρυνσης.","Sickle cell disease is an inherited hemoglobinopathy caused by a pathological mutation in the β-globin gene, resulting in the production of abnormal hemoglobin S (HbS). It is a multisystem disorder in which cardiovascular involvement carries particular clinical and prognostic significance. Chronic anemia, hemolysis, hyperdynamic circulation, microvascular ischemia, and endothelial dysfunction represent key pathophysiological mechanisms contributing to structural and functional myocardial remodeling, ultimately leading to abnormalities in diastolic function. Echocardiography remains the main non-invasive modality for the assessment of cardiac function in these patients. The aim of the present study was to echocardiographically assess left ventricular diastolic function in adult patients with sickle cell disease and to investigate the association between individual echocardiographic parameters and the presence of diastolic dysfunction. This was a single-center, retrospective observational study including patients followed at the specialized cardiovascular monitoring clinic for hemoglobinopathies of the University Cardiology Department of Hippokration General Hospital of Athens. Echocardiographic studies performed between 2022 and 2026 were analyzed. Diastolic function was assessed according to the most recent ASE/EACVI 2025 guidelines and included parameters such as transmitral E and A wave velocities, tissue Doppler e′ velocity, E/e′ ratio, peak tricuspid regurgitation velocity (TRVmax), left atrial volume index (LAVI), and isovolumic relaxation time (IVRT). A total of 43 patients were studied, with a median age of 51 years, of whom 72.1% were female. Diastolic dysfunction was identified in 13 patients, corresponding to 30.2% of the total study population. Among these patients, the majority were classified as having grade 2 diastolic dysfunction, while smaller proportions were classified as grade 1 and grade 3. Patients with diastolic dysfunction were older and exhibited lower e′ velocities, higher E/e′ ratios, increased TRVmax, and significantly higher LAVI compared with patients without diastolic dysfunction. Correlation analysis among echocardiographic parameters demonstrated a statistically significant positive correlation between LAVI and TRVmax, suggesting a potential interaction between chronically elevated filling pressures, reflected by structural remodeling of the left atrium, and hemodynamic burden on the pulmonary circulation. In contrast, no statistically significant correlation was observed between TRVmax and E/e′. In ROC analysis, LAVI showed the highest diagnostic performance for discriminating patients with diastolic dysfunction, with an AUC of 0.821, whereas TRVmax and the E/e′ ratio demonstrated lower diagnostic accuracy. In conclusion, diastolic dysfunction is a common finding in adult patients with sickle cell disease and is associated with parameters reflecting both impaired myocardial relaxation and chronic left atrial remodeling. LAVI emerged as a particularly useful marker of chronic diastolic burden, while its association with TRVmax supports the presence of a complex pathophysiological relationship between diastolic function and pulmonary hemodynamics in patients with sickle cell disease. These findings highlight the importance of systematic echocardiographic follow-up in this population, aiming at the early detection of subclinical cardiovascular involvement."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπερηχοκαρδιογραφική εκτίμηση διαστολικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιώνης Απόστολος","Lionis Apostolos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η δρεπανοκυτταρική νόσος αποτελεί μια κληρονομική αιμοσφαιρινοπάθεια που οφείλεται σε μια παθολογική μετάλλαξη στο γονίδιο της β-αλυσίδας της αιμοσφαιρίνης, με αποτέλεσμα την παραγωγή της παθολογικής αιμοσφαιρίνης HbS. Πρόκειται για μια πολυσυστηματική νόσο στην οποία συμμετοχή του καρδιαγγειακού συστήματος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και προγνωστική σημασία. Η χρόνια αναιμία, η αιμόλυση, η υπερδυναμική κυκλοφορία, η μικροαγγειακή ισχαιμία και η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία αποτελούν τους βασικούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που συμβάλλουν στη δομική και λειτουργική αναδιαμόρφωση του μυοκαρδίου, με αποτέλεσμα την εμφάνιση διαταραχών της διαστολικής λειτουργίας. Η υπερηχοκαρδιογραφία αποτελεί τη βασική, μη επεμβατική μέθοδο αξιολόγησης της καρδιακής λειτουργίας στους ασθενείς αυτούς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η υπερηχοκαρδιογραφική εκτίμηση της διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας σε ενήλικες ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο και η διερεύνηση της σχέσης των επιμέρους υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων με την παρουσία διαστολικής δυσλειτουργίας. Πρόκειται για μονοκεντρική, αναδρομική μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμπεριλήφθηκαν ασθενείς που παρακολουθούνταν στο εξειδικευμένο ιατρείο καρδιαγγειακής παρακολούθησης ασθενών με αιμοσφαιρινοπάθειες της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών. Αναλύθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα 2022–2026. Η αξιολόγηση της διαστολικής λειτουργίας έγινε σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες ASE/EACVI 2025 και συμπεριέλαβε παραμέτρους όπως οι ταχύτητες E και A της διαμιτροειδικής ροής, η ιστική ταχύτητα e′, ο λόγος E/e′, η μέγιστη ταχύτητα ανεπάρκειας τριγλώχινας βαλβίδας (TRVmax), ο δείκτης όγκου αριστερού κόλπου (LAVI) και ο χρόνος ισοογκωτικής χάλασης (IVRT). Συνολικά μελετήθηκαν 43 ασθενείς, με διάμεση ηλικία 51 έτη, εκ των οποίων το 72,1% ήταν γυναίκες. Διαστολική δυσλειτουργία διαπιστώθηκε σε 13 ασθενείς, ποσοστό 30,2% του συνολικού πληθυσμού. Από αυτούς, οι περισσότεροι ταξινομήθηκαν ως grade 2 ως προς τη βαρύτητα της διαστολικής δυσλειτουργίας, ενώ μικρότερα ποσοστά αντιστοιχούσαν σε grade 1 και grade 3. Οι ασθενείς με διαστολική δυσλειτουργία ήταν μεγαλύτερης ηλικίας και παρουσίασαν χαμηλότερες τιμές e′, υψηλότερο λόγο E/e′, αυξημένη TRVmax και σημαντικά αυξημένο LAVI σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς διαστολική δυσλειτουργία. Η ανάλυση συσχέτισης μεταξύ των υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων ανέδειξε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ LAVI και TRVmax, εύρημα που υποδηλώνει πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ των χρονίως αυξημένων πιέσεων πλήρωσης, όπως αυτές αποτυπώνονται από την δομική αναδιαμόρφωση του αριστερού κόλπου και της αιμοδυναμικής επιβάρυνσης της πνευμονικής κυκλοφορίας. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ TRVmax και E/e′. Στην ανάλυση ROC, ο LAVI παρουσίασε την υψηλότερη διαγνωστική ικανότητα για τη διάκριση των ασθενών με διαστολική δυσλειτουργία, με AUC 0,821, ενώ η TRVmax και ο λόγος E/e′ εμφάνισαν χαμηλότερη διαγνωστική απόδοση. Συμπερασματικά, η διαστολική δυσλειτουργία αποτελεί συχνό εύρημα σε ενήλικες ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο και σχετίζεται με παραμέτρους που αντανακλούν τόσο τη διαταραχή της μυοκαρδιακής χάλασης όσο και τη χρόνια αναδιαμόρφωση του αριστερού κόλπου. Ο LAVI αναδείχθηκε ως ιδιαίτερα χρήσιμος δείκτης χρόνιας διαστολικής επιβάρυνσης, ενώ η συσχέτισή του με την TRVmax υποστηρίζει την ύπαρξη σύνθετης παθοφυσιολογικής σχέσης μεταξύ διαστολικής λειτουργίας και πνευμονικής αιμοδυναμικής στους ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της συστηματικής υπερηχοκαρδιογραφικής παρακολούθησης αυτού του πληθυσμού, με στόχο την έγκαιρη αναγνώριση υποκλινικής καρδιαγγειακής επιβάρυνσης.","Sickle cell disease is an inherited hemoglobinopathy caused by a pathological mutation in the β-globin gene, resulting in the production of abnormal hemoglobin S (HbS). It is a multisystem disorder in which cardiovascular involvement carries particular clinical and prognostic significance. Chronic anemia, hemolysis, hyperdynamic circulation, microvascular ischemia, and endothelial dysfunction represent key pathophysiological mechanisms contributing to structural and functional myocardial remodeling, ultimately leading to abnormalities in diastolic function. Echocardiography remains the main non-invasive modality for the assessment of cardiac function in these patients. The aim of the present study was to echocardiographically assess left ventricular diastolic function in adult patients with sickle cell disease and to investigate the association between individual echocardiographic parameters and the presence of diastolic dysfunction. This was a single-center, retrospective observational study including patients followed at the specialized cardiovascular monitoring clinic for hemoglobinopathies of the University Cardiology Department of Hippokration General Hospital of Athens. Echocardiographic studies performed between 2022 and 2026 were analyzed. Diastolic function was assessed according to the most recent ASE/EACVI 2025 guidelines and included parameters such as transmitral E and A wave velocities, tissue Doppler e′ velocity, E/e′ ratio, peak tricuspid regurgitation velocity (TRVmax), left atrial volume index (LAVI), and isovolumic relaxation time (IVRT). A total of 43 patients were studied, with a median age of 51 years, of whom 72.1% were female. Diastolic dysfunction was identified in 13 patients, corresponding to 30.2% of the total study population. Among these patients, the majority were classified as having grade 2 diastolic dysfunction, while smaller proportions were classified as grade 1 and grade 3. Patients with diastolic dysfunction were older and exhibited lower e′ velocities, higher E/e′ ratios, increased TRVmax, and significantly higher LAVI compared with patients without diastolic dysfunction. Correlation analysis among echocardiographic parameters demonstrated a statistically significant positive correlation between LAVI and TRVmax, suggesting a potential interaction between chronically elevated filling pressures, reflected by structural remodeling of the left atrium, and hemodynamic burden on the pulmonary circulation. In contrast, no statistically significant correlation was observed between TRVmax and E/e′. In ROC analysis, LAVI showed the highest diagnostic performance for discriminating patients with diastolic dysfunction, with an AUC of 0.821, whereas TRVmax and the E/e′ ratio demonstrated lower diagnostic accuracy. In conclusion, diastolic dysfunction is a common finding in adult patients with sickle cell disease and is associated with parameters reflecting both impaired myocardial relaxation and chronic left atrial remodeling. LAVI emerged as a particularly useful marker of chronic diastolic burden, while its association with TRVmax supports the presence of a complex pathophysiological relationship between diastolic function and pulmonary hemodynamics in patients with sickle cell disease. These findings highlight the importance of systematic echocardiographic follow-up in this population, aiming at the early detection of subclinical cardiovascular involvement."],"dc:identifier":["uoadl:5376125","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376125"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπερηχοκαρδιογραφική εκτίμηση διαστολικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:24Z"}